• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


North Country (2005)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ανιση Μάχη

Δραματική | 126' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 16 Φεβ 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 10/7/2006
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.26 %
Αξιολόγηση: 6.90/106.90/106.90/106.90/106.90/106.90/106.90/10   (6.90/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Πάλευε απλά για την επιβίωση της. Δεν περίμενε όμως ότι θα γράψει ιστορία.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Υπόθεση: Κάπου στο 1988, η Τζόσι αποφασίζει να μηνύσει τα ορυχεία στα οποία εργάζεται, προκειμένου να αλλάξει την κατάσταση που έχουν να αντιμετωπίσουν οι γυναίκες στις «αντρικές» δουλειές. Το αποτέλεσμα της δίκης μάλιστα, έμελλε να αλλάξει τη ζωή της ίδιας και πολλών άλλων γυναικών, αναγνωρίζοντας επιτέλους τα δικαιώματά τους στην εργασία. Για να φτάσει μέχρι εκεί όμως, η Τζόσι αντιμετώπισε μια σειρά από εξουθενωτικές επιθέσεις από τους άντρες συναδέλφους της, την απάθεια των άλλων γυναικών του ορυχείου, την απαξίωση του ίδιου της του γιου και την κατακραυγή του πατέρα της και ολόκληρης της κοινωνίας.

Στο… ψητό: Η (πραγματική) ιστορία που αφηγείται η Άνιση Μάχη, είναι αυτή της δικαστικής διαμάχης της εργάτριας Λόις Γιένσεν, ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας για τις γυναίκες, τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κάθε είδους εξευτελισμό σε «ανδρικές» δουλειές. Ως φεμινιστική ταινία, γυρισμένη μάλιστα από γυναίκα σκηνοθέτη, θέτει το ζήτημα ρεαλιστικά και περνάει το μήνυμα στο θεατή που ενδεχομένως θα ταυτιστεί με την ηρωίδα. Ακολουθείται όμως κι εδώ το χολιγουντιανό μοτίβο της μοναχικής ηρωίδας που παλεύει ενάντια σε όλους, με πολλές σκηνές στα όρια του μελό και χαρακτήρες που (παρά τις δυνατές ερμηνείες της Θερόν και της McDormand) μοιάζουν με καρικατούρες (χαρακτηριστικά αναφέρω τον πρώην συμμαθητή και νυν συνάδελφο, καθώς και το δικηγόρο της Τζόσι). Παρά την επιμελώς «σκονισμένη» φωτογραφία που συμβάλλει στη μουντάδα της ιστορίας, η ταινία… «τηλεοπτικίζει» επικίνδυνα. Στα υπέρ, το έξυπνο μοντάζ με τις σκηνές να ακολουθούν την πορεία της δίκης.

Θυμίζει… αρκετές one-woman-show ταινίες, με προεξέχουσα την Erin Brockovich. Και οι δυο χωρισμένες με παιδιά, τα βάζουν με μεγάλες εταιρίες και το δικαστικό (και κοινωνικό) κατεστημένο και τρώνε στα μούτρα όλη τη βρωμιά που μπορείς να φανταστείς. Και οι δυο είχαν αίσιο τέλος και άνοιξαν το δρόμο για πολλές παρόμοιες υποθέσεις που άλλαξαν (;) τον κόσμο.

Γυναίκες για Όσκαρ. Η Charlize Theron, συνεχίζει να δίνει ρεσιτάλ ερμηνειών, υποδυόμενη άλλο ένα απαιτητικό χαρακτήρα που την θέλει μεταμορφωμένη κι αγνώριστη. Οπως στο Monster, έτσι κι εδώ, η ταινία στηρίζεται κατά βάση πάνω της. Εδώ βέβαια έχουμε και τη μεγαλειώδη εμφάνιση του «παιδιού των Κοέν» Frances McDormand που παίζει για το δεύτερο χρυσό αγαλματάκι της μετά το Fargo.

Δυο σκηνές για το τέλος… Η Theron τη στιγμή που μάλλον αποφασίζει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της, στριμωγμένη απ’ το συνάδελφό της και η σκηνή της επανένωσης μητέρας και έφηβου γιου (αρκετά δακρύβρεχτη ωστόσο), αρκούν για να περιγράψουν το -όποιο- μεγαλείο της ταινίας.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Γιάννης Δηράκης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.