• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Arpointeu (2004)

- Γνωστό και ως:
R-Point

Τρόμου | 107' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Κορεατικά - Αγγλικά - Γαλλικά - Βιετναμεζικά
Δημοτικότητα: 0.01 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2005

Καλά τι άτομα είναι αυτοί οι Νοτιοκορεάτες; Αιμομιξία (στο Oldboy), εφηβική πορνεία (στο Samaria) φιλοσοφία (στο Spring summer) βασανισμοί (στο Sympathy for Μr vengeance) αυτοτραυματισμοί (στο The Isle) ποίηση (στο 3-Iron) πολιτικές αναφορές (στο Joint Security Area και στο Shiri), αυτοκτονίες (σχεδόν σε όλα). Και όλα αυτά σε mainstream ταινίες. Καλά δεν έχουν ρομαντικές αηδίες σαν το Must love dogs εκεί; Δεν υποφέρουν απο την Lopez; Δεν έχουν κάποιον μιμητή του Κώστα Σόμμερ; Και βγάζουν και μια τόσο βάναυση ταινία οσο το R-Point νούμερο 1 στο box office. Ναι, ο κινηματογραφικός παράδεισος στην γη είναι γεγονός και εδρεύει στην Σεούλ.

Περίεργο background για ιστορία τρόμου αλλά όχι και τόσο μιας και παρόμοια υπόθεση έχει αφηγηθεί το μυθιστόρημα Koko. Μια ομάδα από στρατιώτες της Νότιας Κορέας αναλαμβάνει να ανακαλύψει γιατί συνάδελφοί τους εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνη σε μια δύσβατη περιοχή του Βιετνάμ κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο πόλεμος όμως μοιάζει να είναι το λιγότερο από τα προβλήματά τους καθώς η περιοχή που καλούνται να ψάξουν το λεγόμενο R-point είναι στοιχειωμένο. Νεκροί στρατιώτες εμφανίζονται ολοζώντανοι και μπερδεύονται με την ομάδα, μια περίεργη γυναίκα ντυμένη στα άσπρα περιπλανιέται απειλητικά, Αμερικάνοι συμπολεμιστές τους δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνονται και ατρόμητοι καραβανάδες καταλήγουν να χάσουν το μυαλό τους μην αντέχοντας την αναμέτρηση με το υπερφυσικό.

Το R-Point δεν είναι φιλικό προς τον θεατή. Δείχνει μόνο στρατιώτες με τελείως αντι-glamorous εμφάνιση. Έχει μινιμαλιστικά σκηνικά –την αχανή βιετναμέζικη ζούγκλα και το ανατριχιαστικό μεγάλο άδειο σπίτι, κάτι που εντείνει το δυσάρεστο κλειστοφοβικό της ύφος. Έχει μόνο μια γυναικεία παρουσία-και αυτή πεθαμένη. Οι ελάχιστα πραγματικά gory σκηνές –με εξαίρεση τα συνήθη σαπισμένα πτώματα-θα αφήσουν ανικανοποιήτο το αιμοβόρο κοινό. Εντούτοις ακριβώς σε αυτά τα χαρακτηριστικά έγκειται η αντισυμβατική ομορφιά του φιλμ. Για 107 λεπτά παρακολουθούμε το λεπτό ψυχολογικό τρόμο να αυξάνει εκθετικά, τους γενναιότερους στρατιώτες να «σπάνε» και να κλαίνε σαν μικρά παιδιά και ως ένα πολεμικό Blair witch project να ξέρεις πως δεν υπάρχει για αυτούς σωτηρία. Το σενάριο του R-point παραμένει μινιμαλιστικό όπως και τα σκηνικά του και ο Su-chang Kong δείχνει έκδηλη την περιφρόνησή του σε σεναριακά twists, λεπτομερείς αναλύσεις «γιατί» και «πώς» και «πώς καταλήξαμε εκεί» ενώ τα φαντάσματά του ευτυχώς είναι τελείως απαλλαγμένα από raison d’etre. Σε αντίθεση με όλα τα αδικημένα φαντάσματα άλλων ταινιών που προσπαθούν να επικοινωνήσουν με τους ζωντανούς εδώ απλά υπάρχουν και κάνουν το σαδιστικό κέφι τους. Λιγότερο μεγαλοφυές από το Tale of two sisters με πολύ λιγότερο σεναριακό “δούλεμα” και σχετικά κατώτερες ερμηνείες το R-point παραμένει κλάσεις ανώτερο από The grudge και Dark water και λοιπά horror franchising. Το μόνο που απομένει είναι να προβληθεί και σε μια αίθουσα και στα καθ ημας για να το διαπιστώσετε και μόνοι σας

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.