• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Festival (2005)

- Γνωστό και ως:
Festival (2005)

Μαύρη Κωμωδία | 107'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
  Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 29 Ιουλίου 2005

To Festival ακολουθεί τα έργα και τις ημέρες των κωμικών που ανεβαίνουν στο πανέμορφο Εδιμβούργο για το ετήσιο φεστιβάλ: την αγαθή εναλλακτική ηθοποιό (Lyndsey Marshal) και τον ερασιτέχνη ηθοποιό-ιερέα (Clive Russel), τον κακομαθημένο σταρ κωμικό (Steven Mungan) και την ατζέντισσά του στο χείλος νευρικής κρίσης, την αριβίστρια Nicky (Lucy Punch) και τον αυτοκαταστροφικό Chris (Tommy O’Dwyer), την κυνική δημοσιογράφο Joan (Daniela Nardini) που πρέπει να πάρει συνέντευξη από όλους τους τρελάρες διαγωνιζόμενους, το γκρουπ Καναδών κωμικών και τη καταπιεσμένη Σκωτσέζα που τους φιλοξενεί, όλο γενικά το πολύχρωμο και ιδιαίτερο πλήθος που κατακλύζει την πόλη εκείνες τις ιδιαίτερες μέρες.

Υστερικά διασκεδαστικοί και όχι τόσο γνωστοί ηθοποιοί κοσμούν το ημι-ντοκουμενταρίστικο φιλμ της Griffin με πιο αξιόλογο τον Mungan στο ρόλο του κακομαθημένου μπέμπη που ειλικρινά θες να τον πλακώσεις στο ξύλο και την Nardini που δίνει στην ηρωίδα της όλη την ευαισθησία και την κυνικότητα που την χαρακτηρίζει και με πιο αδύναμους κρίκους τον σκωτσέζο ιερέα σε μια εντελώς αδιάφορη ιστορία.

Η Griffin προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες στον κυκεώνα ηθοποιών και μικρών ιστοριών που μπλέχτηκε και εν μέρει τα καταφέρνει κρατώντας την ρεαλιστική, αποστασιοποιημένη χροιά του αφηγητή. «Παν μέτρον άριστον» όμως και θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει αυτήν την προτροπή κόβοντας τα γεγονότα που δεν προσφέρουν και πολλά στην εξέλιξη του φιλμ και εμβαθύνοντας σε αληθινά ενδιαφέροντα και πρωτοποριακά κομμάτια όπως στο αντισυμβατικό ειδύλλιο του Καναδού περφόρμερ και της Σκωτσέζας νοικοκυράς ή στο σπαραξικάρδιο love affair της Joan και του Chris. Εκεί που ψευτοδιανοουμενίστικες ματιές όπως το 9 songs αποτυγχάνουν η Griffin πετυχαίνει να δείξει πως ο κόσμος της σόου μπιζ δεν είναι καθόλου μα καθόλου λαμπερός και πως οι κωμικοί είναι στην πραγματικότητα εξαιρετικά θλιμμένοι άνθρωποι, δημιουργώντας ένα φιλμ που ενώ δεν διαθετει συμπαγές σενάριο, περιέργως δεν κουράζει.Με λίγο περισσότερο «ξεσκόνισμα» και με...εύρεση της τελικής μπομπίνας που λείπει (έτσι ώστε να μην έχουμε το κλασσικά απότομο artsy τέλος) το Festival θα μπορούσε να στοχεύει ψηλότερα και να αποτελεί ένα φιλμ που να εντυπώνεται βαθιά στην μνήμη του θεατή.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.