• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Soseiji (1999)

- Γνωστό και ως:
Gemini

Τρόμου | 84'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Ιαπωνικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 8.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/10   (8.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 25 Μαρτίου 2005

Gemini
(Sôseiji, 1999) του Shinya Tsukamoto. Επιτυχημένος χειρουργός φτάνει στα όρια της καταστροφής καταδιωκόμενος από έναν ψυχοπαθή σωσία που προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του. Σειρά ανατροπών και ψυχοβγαλτική ατμόσφαιρα από το δημιουργό του Tetsuo, σε ένα άκρως εντυπωσιακό και άκρως διεστραμμένο θρίλερ που κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο σκοτεινός αδερφός του Face/Off.

Βρεττός Λιάπης (Αφιέρωμα)




Τρίτη 15 Μαρτίου 2005

Το Soseiji έχει τόση σχέση με τις υπόλοιπες ταινίες του Tsukamoto όσο ο Φάντης με το ρετσινόλαδο. Περιμένεις να δεις την industrial αισθητική του Tetsuo, την αναίτια βια του Tokyo-ken και την επιθετική σεξουαλικότητα του A snake in June. Περιμένεις... περιμένεις... και δεν βλέπεις τίποτα από αυτά...Στην ιστορία αυτή που εκτυλίσεται στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στην αστική Ιαπωνία, ο Yukio (Masahiro Motoki) είναι ένας επιτυχημένος γιατρός με μια πανέμορφη αλλά εντελώς αμνησιακή γυναίκα την οποία οι γονείς του δεν βλέπουν με καλό μάτι. Πολύ σύντομα όμως πεθαίνουν και οι δύο κάτω από περίεργες συνθήκες ενώ μπλεγμένος στην υπόθεση φαίνεται να είναι ένας ρακένδυτος τύπος φτυστός ο γιατρός, ο οποίος με υπολογιστική σκληρότητα το έχει βάλει σκοπό να καταστρέψει τον αλαζόνα και ελιτιστή Yukio.

Οφείλω να πω ότι η φωτογραφία της ταινίας πράγματι σου κόβει την ανάσα. Και πάλι χιλιόμετρα μακριά από το ασπρόμαυρο του Tetsuo, το ερασιτεχνικό του Tokyo-ken και το artistic του A snake in June, τα καρέ του a href="film.asp?id=706012">Soseiji σου φέρνουν στο νου το Ai no corrida όσον αφορά την εξωτική τους σεξουαλικότητα και το Girl with a pearl earring όσον αφορά την αισθητική τους τελειότητα. Ειδικά στις σκηνές της παραγκούπολης, ο Tsukamoto φτάνει σε μια χωρίς προηγούμενο extravaganza με εξωφρενικά θεατρικά σκηνικά και κοστούμια θυμίζοντας καλοκαίρια στο Ηρώδειο και Ιαπωνικές, Μαροκινές, Λαπωνικές και εγώ δεν ξέρω τι άλλο διασκευές αρχαίας τραγωδίας. Ταυτόχρονα, στον μινιμαλιστικό αντίποδα αυτών των σκηνών, σε απαράμιλλης ομορφιάς παραδοσιακά σπίτια οι beautiful people του Tsukamoto κινούνται ράθυμα κατά εκπληκτική αντιστοιχία με το In the mood for love. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως εδώ δεν έχουμε ένα love story να κυριαρχεί αλλά μια κρίση προσωπικότητας αντίστοιχης του Tokyo ken και του Fight Club με ένα alter ego (κλασσικά) σατανικό και διψασμένο για αίμα. Και εδώ ακριβώς υποθέτω ότι βρίσκεται το μειονέκτημα της ταινίας: Έχοντας ένα σχηματικό, θεατρικό story χαμένου αδερφού και «από μηχανής» απίθανες λύσεις στην τελική ίσως και κάπου να θυμίζει... Ξανθόπουλο και αντίστοιχες παλιές ταινίες του με χαμένα αδέρφια που βρίσκονται μετά από πολύ καιρό και δεν συμμαζεύεται... Ως ανακεφαλαίωση λοιπόν, το Soseiji μοιάζει να βγάζει στον Tsukamoto το λυρισμό του με τον ίδιο τρόπο που τον βγάζει το Chugoku no chojin στον Miike, αποδεικνύοντας πως ακόμα και αιμοδιψεις σκηνοθέτες διαθέτουν μια ρομαντική φλέβα. Ως σενάριο πάντως προτιμώ ακόμα το Tokyo ken

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.