• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


In Her Shoes (2005)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ελα στη Θέση Μου

Δραμεντί | 130' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 26 Ιαν 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 5/4/2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 19/3/2015
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 6.70/106.70/106.70/106.70/106.70/106.70/106.70/10   (6.70/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Φίλες. Αντίπαλες. Αδελφές.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2005

Chick flick με αξιώσεις με την Toni Collette να υποδύεται την δικηγόρο Rose που είναι εξαιρετικά ανασφαλής στην συναισθηματική της ζωή και που έχει να προσέχει την νεαρότερη, ανεύθυνη αδερφή της Maggie (Cameron Diaz). Η Maggie που είναι μόνιμα χωρίς δουλειά και χωρίς λεφτά στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην Rose όταν όμως το δασκάλεμα της τελευταίας γίνεται ανυπόφορο η Maggie την εκδικείται με το να της κλέψει τον φίλο. Η εξαγριωμένη Rose της ζητάει να εξαφανιστεί από την ζωή της και η Maggie μην έχοντας άλλη επιλογή ταξιδεύει μέχρι το Miami όπου ζει η για πολλά χρόνια εξαφανισμένη γιαγιά της (Shirley MacLaine).

Απίστευτο και όμως αληθινό-η Diaz έμαθε να παίζει! (περίπου). Έτσι εδώ σε έναν περισσότερο «τσαλακωμένο» ρόλο από ότι την έχουμε συνηθίσει προσπαθεί (και το βλέπεις ότι σφίγγεται αλλά τι να κάνουμε), προσπαθεί λοιπόν να προσδώσει λίγο ανθρωπιά και ειλικρίνεια στο σύνηθες ξύλινο παίξιμό της αποκτώντας έστω και αργά επαγγελματισμό. Μπας και άκουσε την συμβουλή της κινηματογραφικής αδερφής της Rose “Middle aged tramps are no fun”; Βέβαια με τις ποδάρες που έχει πώς να συγκεντρωθεί ο άμοιρος θεατής στο υποκριτικό της ταλέντο αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...Στο εντελώς αντίθετο άκρο η Collette –απίστευτα παχουλή, απίστευτα γερασμένη, με απίστευτα προτεταμένα δόντια- μοιάζει να ζει το δράμα του χαρακτήρα της αλλά καθώς η ταινία χάνει τον ρυθμό της και πνίγεται μέσα στην ίδια την ζαχαρίνη της (κάτι στο οποίο θα επανέλθουμε πιο κάτω) η Toni αρχίζει να βαριέται-κάτι που είναι έκδηλο καθώς προχωράει η ταινία. Σε έναν ελάχιστα απαιτητικό ρόλο η Collette μοιάζει να είναι μέτρια και μόνο επειδή την έχω δει στον αντιδιαμετρικά αντίθετο του Japanese story μπορώ να πω με βεβαιότητα πως πρόκεται για μια χαμαιλεόντεια ηθοποιό. Στον ρόλο της γιαγιάς και η MacLaine ή μάλλον το ολόγραμμά της αφού μοιάζει να παίζει με αυτόν τον αφηρημένο διεκπεραιωτισμό που χαρακτηρίζει και την Dench και την Streep ή τις μικρότερές της Foster και Richardson για τις οποίες το παίξιμο τους έχει γίνει δεύτερη φύση.

Ακόμα μια ταινία βασισμένη στην σύγχρονη ροζ γυναικεία λογοτεχνία που δεν αξίζει ούτε το χαρτί που καταναλώθηκε για να δημοσιευτεί. Όπως κάθε χαρακτηριστικό ελαφρύ ανάγνωσμα «από γυναίκα για γυναίκες» περιστρέφεται γύρα από το νευρωτικό, ψιλο-υστερικό, βλακώδες τους σύμπαν όπου τα ψώνια έχουν πρωτεύουσα σημασία και οι ανδρικοί χαρακτήρες υποφέρουν από ελλειπή ανάπτυξη. Εντούτοις εδώ η μεταφορά ενός τέτοιου αναγνώσματος παρουσιάζει ορισμένα ψήγματα αληθινής μεγαλοφυϊας επικεντρώνοντας στην προβληματική των σχέσεων μέσα στην οικογένεια και όχι με τον χ γκόμενο και μόνο. Παρουσιάζοντας πρωτοφανή οξυδέρκεια ο Hanson λέει σταράτα μερικές αλήθειες –όπως την εξήγηση στο φαινόμενο της αγοράς πολλών παπουτσιών ή την κινησιολογία της ανασφαλούς γυναίκας κατά την διάρκεια του σεξ και δείχνει έστω και χοντροκομμένα τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα των ηρωίδων του. Έτσι το πρώτο μέρος της ταινίας όπου βλέπουμε τις αγάπες, τις αντιζηλίες και τα καβγαδάκια των δύο αδερφών είναι ζωντανό και γεμάτο ενδιαφέρον με το «κεράτωμα» να αποτελεί την top στιγμή μόλις όμως η Maggie φεύγει να πάει στην MacLaine ακολουθεί η καταστροφή! Δεν είναι μόνο οι αργοί ρυθμοί στο γηροκομείο (γέροι άνθρωποι τι περιμένεις), δεν είναι μόνο τα sappy ενσταντανέ ανάμεσα στην δυσλεκτική Maggie και τον τυφλό καθηγητή, η drippy αγγελική ατμόσφαιρα του γηροκομείου (δηλαδή κανένας μα κανένας βρωμόγερος δεν την έπεσε στον κόμματο;), το νέο love story της Rose (άσχημη, άσχημη αλλά ουρά κάνουν οι γκόμενοι...) με τον τελείως μη πιστευτό Mark Feuerstein ή τα προβληματάκια του σχεδιασμού του γάμου.. είναι όλα αυτά μαζί καθώς και το γεγονός πως οι σχέσεις των ηρωίδων με όλους τους άλλους χαρακτήρες –ακόμα και με αυτόν της MacLaine – δεν έχουν την σπίθα της σχέσης Maggie-Rose. Έτσι το In her shoes καταλήγει ένα υπέρμετρα βαρετό, κουραστικό φιλμ που πελαγοδρομεί με ρυθμούς αντάξιους του... In the mood for love χωρίς να έχει ούτε ένα εκατοστό της καλλιτεχνικής αξίας του τελευταίου. Υπέρμετρα γλυκερό σε επίπεδα υπεργλυκαιμίας το δεύτερο μέρος του In her shoes καταστρέφει όλες τις καλές προθέσεις του πρώτου και στο τέλος του φιλμ ο θεατής δεν δίνει πλέον ούτε δεκάρα τσακιστή για τις κλαψιάρες, άνευρες ηρωίδες του

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου




Παρασκευή 14 Απριλίου 2006

IN HER SHOES – ΕΛΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ


25 λέξεις – Η Μάγκι, είναι η χαρακτηριστική περίπτωση της ανέμελης, επιπόλαιης και ανεύθυνης γυναίκας, ενώ η Ρόουζ, είναι μια επιτυχημένη επαγγελματίας, το υπόδειγμα πειθαρχίας και οργάνωσης. Οι δύο αδελφές δεν έχουν ούτε ένα κοινό σημείο αναφοράς, με συνέπεια μεταξύ τους να υπάρχει διαρκώς αναταραχή, που με σταθερούς ρυθμούς θα οδηγήσει σε πόλεμο.

Στο Ράφι – Όταν ονομάζεσαι Curtis Hanson, από το μυαλό σου έχει ξεπηδήσει η σεναριακή ιδέα του βραβευμένου Erin Brockovich και οι σκηνοθετικές σου δυνατότητες έχουν διαφανεί από πολύ νωρίς με το εξαιρετικό, αν και αδικημένο εμπορικά LA Confidential, είναι το λιγότερο κρίμα να μην μπορείς να υποστηρίξεις το παρελθόν σου, παρουσιάζοντας ένα καλοστημένο μεν φιλμ σύγκρουσης χαρακτήρων, με μέτρια όμως έμπνευση και κυρίως δίχως την σπίθα που θα προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον του θεατή. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια από τις πιο αγαπημένες πόλεις των αμερικάνων filmmakers την Φιλαδέλφεια, όπου συνυπάρχουν κάτω από την ίδια στέγη (που φυσικά ανήκει στην διανοούμενη της δυάδας αδελφή) δύο γυναίκες με διαφορετικούς προσανατολισμούς.

Η μεν Ρόουζ, μετρά τις ερωτικές κατακτήσεις με το σταγονόμετρο, η ντουλάπα της όμως είναι γεμάτη ολοκαίνουργα και αφόρετα λούσα, αποτέλεσμα της σκληρής της εργασίας στην δικηγορική φίρμα, της οποίας αποτελεί υψηλόβαθμο στέλεχος. Η ανταγωνίστρια της στην υπόθεση, η Μάγκι, είναι αυτό που αποκαλούμε party animal. Δεν στεριώνει με τίποτα σε μια δουλειά, τα ξενύχτια και οι καταχρήσεις βρίσκονται σε καθημερινή διάταξη, ενώ δεν έχει ούτε καν την δύναμη να αντισταθεί στον μοναδικό άντρα που φλερτάρει η αδελφή της. Φυσικά η ποιότητα του χαρακτήρα του καθενός είναι και αντιστρόφως ανάλογη από την εξωτερική τους εμφάνιση. Η συνεσταλμένη της υπόθεσης δικαίως ερμηνεύεται από την Toni Collette, που ξεχωρίζει σαφώς ερμηνευτικά από την αδελφή – αντίζηλο της, την Cameron Diaz, που εκτός από το καλλίγραμμο σώμα δεν έχει να επιδείξει κάτι σημαντικότερο στον ρόλο της. Μάλιστα στα κοντινά της πλάνα, γίνεται αμέσως αντιληπτό, πως ο κατάξανθος άγγελος του The mask, έχει αρχίσει και σπάει στο πρόσωπο του. Μικρή έκπληξη, που τονώνει ελαφρώς την όλη παραγωγή, αποτελεί η παρουσία της Shirley MacLaine, ως η δυναμική γιαγιά, που πρέπει με την εμπειρία της να βάλει τα πράγματα στην σωστή θέση.

Disc – Δίσκος εισαγωγής, σε διανομή της Odeon, περιέχεται μέσα στο νόστιμο πακέτο που περιλαμβάνει το In Her Shoes, το οποίο δεν θα κυκλοφορήσει στο μέλλον σε special edition, με συνέπεια τα τεχνικά στοιχεία να παρουσιάζουν μια πολύ ικανοποιητική ποιότητα. Ειδικά στον τομέα της εικόνας, το αναμορφικό κάδρο widescreen είναι πάρα πολύ όμορφο σε ότι αφορά τους χρωματισμούς, που εμφανίζονται σε όλο το εύρος της ίριδας. Πολύ αξιόλογη χρωματικά είναι η άποψη της κατάμεστης ντουλάπας της Ρόουζ, με τα ρούχα και τα παπούτσια σε διάταξη, να δημιουργούν μια εντυπωσιακή φωτογραφία με όλες σχεδόν τις δυνατές αποχρώσεις. Ηχητικά δεν νομίζω πως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο για την μπάντα Dolby Digitral 5.1 που εμφανίζεται νωθρή, χλωμή και δεν δημιουργεί και τις υψηλότερες συνθήκες ακρόασης, από την στιγμή που τα περιφερειακά κανάλια δεν λειτουργούν σχεδόν καθόλου. Οι διάλογοι που αποτελούν και τον κύριο όγκο του soundtrack αποδίδονται πάρα πολύ σωστά πάντως από το κεντρικό ηχείο.

Στα πρόσθετα υλικά, υπάρχουν προς μελέτη τρία μικρά ντοκιμαντέρ, που εξερευνούν το σύνολο της παραγωγικής διαδικασίας, τα People In The Shoes, A Retirement Community For Acting Seniors και From Death Row To The red Carpet, τα οποία είναι ιδιόμορφα στην σύλληψη τους με την χιουμοριστική άποψη του Hanson να κυριαρχεί σε όλη την διάρκεια τους. Κρυμμένο δωράκι είναι και το μικρό φιλμάκι The Best Of Everything που υπάρχουν ακόμη μερικές συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών ενώ τα περιεχόμενα του DVD ολοκληρώνονται με μια πρώτη ματιά σε μια επερχόμενη δημιουργία του ίδιου στούντιο (δηλαδή της Fox).

Μμμμ… - Το In her Shoes κρίνεται ως μια κλασσική ταινία για το βίντεο, γεγονός που πιστεύω δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που μου είχε δημιουργήσει το σκηνοθετικό παρελθόν του Hanson. Γλυκό και πικρό σε κάποια του σημεία, με κάποιες ρεαλιστικές πινελιές από την καθημερινότητα, προτείνεται με μεγαλύτερή ευκολία στις πιο ευαίσθητες γυναικείες ψυχές, που πιθανόν μέσα στο σενάριο να εντοπίσουν και κάποια σημεία ρήξης που ίσως να είχαν και με την δική τους αδελφή…

ΕΙΚΟΝΑ – 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)
ΗΧΟΣ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
EXTRAS – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
IN HER SHOES5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)




Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Τέτοιου είδους ταινίες μάλλον κάνουν τον αντρικό πληθυσμό, ακόμα και στο άκουσμά τους, να ανατριχιάζουν. Είναι από εκείνες τις υποθέσεις όπου μοιάζουν γραμμένες από γυναίκες, αποκλειστικά για γυναίκες. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι πρόκειται για μεταφορά της νουβέλας της Jennifer Weiner. Εν μέρει σωστό… εν μέρει όμως! Είναι αυτό στην πραγματικότητα η αποκλειστική αλήθεια; Εξαρτάται από το κατά πόσο ο καθένας από εμάς είναι ανοιχτός να κοιτάξει λίγο πιο προσεχτικά στην αντίπερα όχθη και να εξερευνήσει τα κανάλια της, κατανοώντας έτσι περισσότερα πράγματα, ακόμα και για την ίδια την ανθρώπινη φύση.

O Hanson είναι από τους σκηνοθέτες που εκτιμώ, παρά το ότι εκτός απ`το "L.A. Confidential", δύσκολα θα θυμηθεί κανείς κάποια μεγάλη επιτυχία στο ενεργητικό του. Οι ταινίες του όμως έχουν κάτι προσφιλές, κάτι ανθρώπινο που είναι δύσκολο να μην σε κερδίσουν. Έτσι κι εδώ, σε μια ταινία με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, προσπαθεί να μας εξηγήσει κάποιες πτυχές της γυναικείας φύσης και ψυχολογίας. Ακόμα και μικρά πράγματα, όπως γιατί οι γυναίκες έχουν εμμονή με το ν`αγοράζουν συνέχεια παπούτσια, ή γιατί οι ανασφαλείς έχουν ορισμένες εμμονές κατά τη διάρκεια του sex, όπως τα σβηστά φώτα, αν και φαινομενικά ασήμαντα, παρουσιάζονται με τέτοιον τρόπο, έτσι ώστε με οξυδερκή και μεγαλοφυή σε κάποια σημεία, τρόπο, να μεταφερθούν αποδοτικά γυναικείας αλήθειες, σε κάθε θεατή.

Το πρόβλημα βέβαια εντοπίζεται, όχι στην υπόθεση, αλλά στην ροή του έργου, όπου στα μισά περίπου, μοιάζει να χάνει κάπου την δυναμική του. Παρά τις διαφορές τους, οι δύο αδερφές συμπληρώνουν η μία την άλλη με ένα δέσιμο ιδιαίτερο, που και οι δύο αντιλαμβάνονται μόνο όταν πλέον έχουν τραβήξει ξεχωριστούς δρόμους. Και αυτό είναι που λείπει… η εκρηκτική μεταξύ τους χημεία, γιατί κακά τα ψέματα, η σπίθα που υπάρχει ανάμεσά τους, δεν υπάρχει με κανέναν άλλο ήρωα απ`αυτούς που συναναστρέφονται και όσο είναι χώρια, είναι κάτι που σου λείπει.

Η Cameron Diaz αναλαμβάνει ακριβώς το ρόλο εκείνης της αδερφής όπου και θα μπορούσε. Της sexy, ελαφρώς χαζοβιόλας και ανεύθυνης, που αναλώνει την ζωή της στο ποτό, στους γκόμενους και τις γενικότερα λάθος επιλογές. Και προς έκπληξή μας, το παλεύει! Προσπαθεί, έστω και με κόπο, να αφήσει πίσω της το ξύλινο ερμηνευτικά παρελθόν της, προσδίδοντας στον χαρακτήρα της ανθρώπινα, ρεαλιστικά στοιχεία. Σίγουρα δεν είναι άξια για Oscar, είναι όμως άξια συγχαρητηρίων για την προσπάθειά της αυτή, να ντύσει έναν προβληματικό χαρακτήρα.

Στο άλλο άκρο, η Toni Collette, που σε αντίθεση με την αδερφή της, είναι ασχημούλα, με περιττά κιλά, μειωμένες επιτυχίες στους άντρες, αλλά με μια καλά στημένη καριέρα και υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Η Collette είναι μια ηθοποιός που μπορεί και εξελίσσεται, μια ερμηνευτική πλαστελίνη που μπορεί να πλάσσει τον εαυτό της κατά περίσταση και να σε κερδίσει. Εδώ μάλλον ακολουθεί την μετριότητα, όχι γιατί η ίδια δεν μπορεί να δώσει το κάτι παραπάνω, αλλά γιατί ο χαρακτήρας της ηρωίδας της βρίσκεται σε μια υποτονική κατάσταση, με μικρές συναισθηματικές μεταβολές.

Ευχάριστη έκπληξη και η παρουσία της Shirley MacLaine στο ρόλο της δυναμικής γιαγιάς, που μπαίνει ξαφνικά στις ζωές τους, για να τις αλλάξει προς το καλύτερο, δίνοντάς τους με την εμπειρία της, μαθήματα ζωής, κατανόησης αλλά και συνύπαρξης. Γοητευτική και αγέρωχη, χωρίς να κάνει κάτι το ιδιαίτερο, καταφέρνει με το στεγνό, γνώριμο ερμηνευτικό της ύφος, απλά να σε μαγέψει.

Το “In Her Shoes”, μια ρομαντική κομεντί, γύρω από την γυναικεία ψυχολογία, μια μορφή ψυχανάλυσης της γυναικείας φύσης αν θέλετε, είναι από εκείνες τις ταινίες που προκαλούν συγκίνηση, όχι όμως με φτηνό τρόπο. Πατώντας πάνω σε ρεαλιστικές αλήθειες, χωρίς όμως να ισορροπεί καθόλη της την διάρκεια, αν δεν σας ενθουσιάσει, θα σας αφήσει με μια ευχάριστα γλυκόπικρη γεύση και την πεποίθηση, ότι ακόμα και αν νομίζουμε πως δεν αντέχουμε την διαφορετικότητα των άλλων, είμαστε μισοί χωρίς αυτή.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.