 | - Αυθεντικός Τίτλος:
Rakushka |
· Είδος: Δραματική
· Παραγωγής: 2004
· Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 17 Νοεμβρίου 2005
· Διάρκεια: 107'
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
· Γλώσσα: Ελληνικά
· Αξιολόγηση:  (7.14/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 0.00 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
 Η 18χρονη Ζώγια μόλις έχει έρθει στην Ελλάδα ως πρόσφυγας απ’την Τασκένδη. Για να τα βγάλει πέρα παίζει καθημερινά τσέλο στους δρόμους της Αθήνας και καθαρίζει το ξενοδοχείο στο οποίο φιλοξενείται από φίλους. Η οικονομική κρίση θα την οδηγήσει σε ένα ενεχυροδανειστήριο για να πουλήσει κάποια απ’τα προσωπικά της αντικείμενα. Εκεί η μοίρα θα της παίξει ένα άσχημο παιχνίδι καθώς θα γνωρίσει τον Βασίλη, ιδιοκτήτη του καταστήματος. Ο Βασίλης θα γίνει αρχικά άντρας της και θα εξελιχθεί σε δεσμοφύλακα και τύραννό της. Η Ζώγια θ’ανακαλύψει το σκοτεινό παρελθόν του, θα προσπαθήσει ν’απαγκιστρωθεί απ’αυτόν και θα υποστεί τις συνέπειες. Η μελαγχολία και η μοναξιά γεμίζουν την ψυχή της Ζώγια που παγιδεύεται στο πάθος και την κτητικότητα του άντρα της, ενώ η πόρτα της κατάθλιψης την οδηγεί στη μία και μόνη λύση…
Η Θεσσαλονικιά Φωτεινή Σισκοπούλου είναι αρκετό καιρό στο χώρο του κινηματογράφου. Με την τελευταία της δουλειά κατάφερε να εντυπωσιάσει κριτικούς και κοινό με αποτέλεσμα η «Rakushka» (κοχύλι) να αποσπάσει το Βραβείο σκηνοθεσίας όπως και το 2ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
 Η προσπάθεια της ίδιας και των συνεργατών της να μεταφέρουν σε ελεύθερη απόδοση τη νουβέλα του Φ. Ντοστογιέφσκι «Η ήμερη» (1876) στη σύγχρονη Αθήνα των μεταναστών, φαίνεται να στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία.
Ίσως κάποιες ταινίες, αν δεν έχεις διαβάσει Ντοστογιέφσκι να μην μπορείς να τις εκτιμήσεις. Το ίδιο έπαθα κι εγώ, που στη θέση του αριστουργήματος που όλοι αναγνώρισαν είδα μια ταινία μάλλον βαρετή. Ο πόνος είναι μεγάλος και αβάσταχτος σ’όλη τη διάρκεια της ταινίας χωρίς κάποια ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά που θα σου τραβήξει το ενδιαφέρον και τα τεχνικά μέρη της υποβαθμίζουν παρά βοηθούν την καλλιτεχνική δημιουργία (ιδιαίτερα αυτό της απαρηγόρητης μάνας).
Γενικότερα αυτό που μου έμεινε απ’την ταινία είναι η καρτερικότητα με την οποία περίμενα το τέλος της, με το οποίο θα τελείωνε ο «Γολγοθάς» της πρωταγωνίστριας και ο δικός μου.
Βαθμολογία: (5/10)
Γιάννα Μιχαηλίδου
|
