• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Closer (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Εξ Επαφής

Δραματική | 104' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 18 Φεβ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/5/2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 23/5/2005
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.63 %
Αξιολόγηση: 8.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/10   (8.08/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Εάν πιστεύεις στο έρωτα με την πρώτη ματιά, ποτέ δεν σταματάς να κοιτάς.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 18 Σεπτέμβριου 2012

Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο ήταν που ο Mike Nichols ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την μεταφορά θεάτρου στην οθόνη, με το Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ και το 1968 ήταν η χρονιά που καταξιώθηκε σαν σκηνοθέτης με τον επιτυχημένο, πλην εν μέρει ξεπερασμένο σήμερα Πρωτάρη. Είναι φανερή η μαεστρία του Nichols στο πώς καταφέρνει να δημιουργεί μακρόσυρτες διαλογικές σκηνές και να τις καθιστά πραγματικά καθηλωτικές, υποθάλποντας αριστουργηματική συναισθηματική ένταση. Ακριβώς αυτό είναι το ατού του «Εξ Επαφής», μίας ακόμη θεατρικής μεταφοράς, η οποία ξεδιπλώνει την ιστορία της και, εν ολίγοις, σε κερδίζει, εν μέσω των διαλόγων της. Σαν δομή, υιοθετεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον μοτίβο κατά το οποίο η κάθε (μακροσκελής) σκηνή έχει σχεδόν πάντα χρονική διαφορά ετών με την προηγούμενή της κι έτσι διατηρεί την ένταση αμείωτη, αφηγούμενη τις σχέσεις –και εστιάζοντας βασικά στη διάλυσή τους- ενός ερωτικού τετραγώνου.

Με τέσσερις εξαιρετικούς πρωταγωνιστές να μην φοβούνται να τσαλακώσουν την εικόνα τους (αντιπαθέστατος φαντάζει ο ερμηνευτικά δυνατότερος της τετράδας Clive Owen), ο Nichols υφαίνει έναν αριστοτεχνικό προβληματισμό πάνω στα προσωπεία των ανθρώπινων σχέσεων. Πάνω στο κατά πόσον επιζητούμε την ειλικρίνεια, αλλά πόσο έχουμε ανάγκη, τελικά, το ψέμα και πόσο εύκολα παραδινόμαστε σε αυτό. Με μοναδικό –πλην μεγάλο- μειονέκτημα την κατ’ εμέ επιτηδευμένη κατάληξη της σχέσης των Natalie Portman και Jude Law, αλλά και με ένα απρόβλεπτο κλείσιμο που εύκολα χαράζεται στη μνήμη του θεατή, το «Εξ Επαφής» συστήνεται ανεπιφύλακτα για τον σκληρό ρεαλισμό του, τους στιβαρούς προβληματισμούς του και τον τρόπο που αδιάκριτα κοιτά τον θεατή στα μάτια…

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




1 Ιανουαρίου 2005

Το Closer, ταινία σκάνδαλο (αλλά μόνο γι αυτούς που δεν θα τη δουν ποτέ και απλά αρέσκονται να φωνάζουν),φτάνει πολύ κοντά στο να αψηφήσει έναν από τους βασικούς κανόνες του σινεμά μιας και οι τέσσερις πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες σου αφήνουν την εντύπωση ότι στο τέλος της ταινίας δεν έχουν μάθει τίποτα. Βασισμένο στο θεατρικό έργο του Patrick Marber, το Closer έρχεται να συμπληρώσει το θέμα του φετινού Kinsey - οι σεξουαλικές ορμές ως καταλύτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ο Marber υπογράφει το σενάριο διατηρώντας την θεατρική υφή-δεν προστίθενται άλλοι ρόλοι, όλη η ταινία έχει τέσσερα πρόσωπα. Σε αυτά τα πρόσωπα επενδύει και ο Mike Nichols με το αποτέλεσμα να είναι καταστάσεις τραγελαφικές, δραματικές και ωμές σε ισόποσες δόσεις.

Η ταινία οφείλει πολλά στους πρωταγωνιστές της. Από την τετράδα ξεχωρίζει αναμφίβολα ο Clive Owen, στο ρόλο του συντρόφου της Anna (Julia Roberts).Ο Owen είναι αυτός που αντιπροσωπεύει την περισσότερη ενέργεια της ταινίας-με highlight το ξέσπασμά του όταν η Anna παραδέχεται τη σχέση που διατηρεί με τον Dan (Jude Law). Πολύ καλή και η πανέμορφη Natalie Portman -μην ανησυχείτε, θα χορτάσει και το μάτι σας, για της οποίας το ταλέντο δεν πρέπει να αμφιβάλλει κανείς, στο ρόλο της Alice. Κατά την άποψή μου λίγο έξω από τα νερά της η Roberts-η πρώτη επιλογή για το ρόλο, Cate Blanchett, θα προσέφερε πολλά περισσότερα. Ο Law, την ίδια χρονιά του Alfie, αποφασίζει να ρίξει από πάνω του το μανδύα του γόη και αναλαμβάνει-προς τιμήν του- αποτελεσματικά τον ρόλο του loser της υπόθεσης.

Ένα από τα όπλα του σεναρίου είναι ο ρεαλισμός. Σε αυτό το παιχνίδι προδοσίας και ψέμματος που παρακολουθούμε, με ήρωες ενήλικες που συμπεριφέρονται σαν ξαναμμένοι δεκαεξάρηδες, δεν υπάρχει χώρος για συμβατικές Χολυγουντιανές αντιμετωπίσεις. Όταν ο σύντροφος ανακαλύπτει το κέρατο είναι πολύ πιο πιθανό να αντιδράσει με την ωμότητα του Owen (ο οποίος.εξοργισμένος, ρωτάει κάθε είδους εξεζητημένη λεπτομέρεια όσον αφορά την σεξουαλική πλευρά της απιστίας) και να καταλήξει σε στριπτιτζάδικο παρά να αγκαλιάσει την γυναίκα του και να κλάψουν μαζί, σε κάποιο τέλειο καδράρισμα φτηνού μελοδράματος. Και δεν δίνονται καν λόγοι για την απιστία-οι πρωταγωνιστές την διαπράττουν απλά γιατί θέλουν, δεν υπάρχουν σύζυγοι που δέρνουν ούτε διαλυμένα σπίτια. Η ανάγκη για σεξουαλική επιβεβαίωση είναι μέσα μας, μας λέει ο Marber, και τα γεννητικά όργανα σκέφτονται πολύ πιο πειστικά από την θαυμαστή μηχανή που λέγεται εγκέφαλος. Αν υποθέσουμε ότι κάθε πρωταγωνιστής αντιπροσωπεύει και ένα στοιχείο της ανθρώπινης συμπεριφοράς, τότε στα μάτια του κοινού ο Owen είναι η αρσενική οργή, συνδυασμένη με κτητικότητα και ανικανοποίητη libido. Το ακριβώς αντίθετο με τον Dan, ο οποίος με σύμμαχο το clean cut μούτρο του Law, γέρνει περισσότερο προς τον σύγχρονο, ευάλωτο σεξουαλικό κυνηγό που συνδυάζει ρομαντισμό και διπλωματία. Το ίδιο και οι γυναικείες παρουσίες-η Portman, προκλητική, επιδειξιομανής και ,τελικά ελάχιστα ειλικρινής είναι το αντίθετο από την σοβαρή, ή μάλλον σοβαροφανή, Julia Roberts. Βέβαια τα όρια είναι θολά, αλλά είναι ενδιαφέρον να εξετάσετε το πώς αντιμετωπίζετε τον καθέναν από τους τέσσερις και το πώς τα πράγματα αλλάζουν στο τελευταίο δίλεπτο, όπου ακόμα και ο πιο συμπαθητικός χαρακτήρας ξεσκεπάζεται γι αυτό που είναι πραγματικά. Βέβαια, και επιστρέφοντας στον τρόπο γραφής του Marber (στον οποίο κανα δυο στιγμές ομολογουμένως έχουν ξεφύγει ατάκες από το… Notting Hill), έχω την υπόνοια ότι υπάρχουν δόσεις φτηνής ψυχολογίας-ναι μεν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το σεξ σαν εργαλείο, ο καθένας για το σκοπό του, αλλά οι κάτοικοι στον απαισιόδοξος μικρόκοσμο του Closer κάποιες φορές φέρνουν περισσότερο σε πειραματόζωα.

Ο Nichols, ο οποίος μάλλον πιστεύει ότι το Closer είναι το The Graduate προσαρμοσμένο στα σημερινά σεξουαλικά ήθη, καταφέρνει να πάρει τις καλύτερες ερμηνείες από το καστ του. Σε μια ταινία σαν και αυτή δεν μας ενδιαφέρουν οι γωνίες λήψεις ούτε η τεχνική πλευρά, μας ενδιαφέρουν τα πρόσωπα και ο Nichols είναι πάντα κοντά στη «δράση».Δεν έχει κανένα λόγο να φιλτράρει τα ανεξέλεγκτα συναισθήματα –τα συλλαμβάνει όπως είναι και μας τα προσφέρει χωρίς ανάλυση, η ανάλυση είναι δική μας. Κυριολεκτικά μας προσφέρει την πολυπλοκότητα του σεναρίου με εργαλείο την απλότητα της λήψης του.

Μια ταινία που μπορεί ενίοτε να νομίζει ότι είναι περισσότερα από ότι στην πραγματικότητα, αλλά δεν παύει να είναι δυνατή, ρεαλιστική και-σε κάποιο ιδανικό παράλληλο σύμπαν - υποψήφια για κανα δυο αγαλματίδια.

Βαθμολογία: 7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars (7,5/10)

Θοδωρής Σαρλάς




Σάββατο 4 Ιουνίου 2005

CLOSER – ΕΞ ΕΠΑΦΗΣ


25 λέξεις – Η απιστία κτυπάει την πόρτα δύο ζευγαριών στο σημερινό Λονδίνο, όταν ανταλλάσσουν ερωτικούς συντρόφους προκαλώντας εντελώς διαφορετικές αντιδράσεις στον κάθε έναν.

Στο Ράφι – Πολύ ιδιαίτερη ταινία. Και για ιδιαίτερο κοινό. Θεατές που δεν θα σοκαριστούν από αυτό που πρόκειται να παρακολουθήσουν, ακούγοντας μια γλώσσα σκληρή και ακραία που δεν είναι συνηθισμένη να την βγάζουν χείλη τόσο διάσημων και λαμπερών θα έλεγα ηθοποιών.

Το στόρι εκτυλίσσεται στην πρωτεύουσα της Αγγλίας σήμερα, όταν ο Νταν ένας wannabe συγγραφέας που ασχολείται με την σελίδα των νεκρολογιών σε μικρή εφημερίδα, η Άννα μια παράξενη αλλά και διάσημη καλλιτεχνική φωτογράφος, ο Λάρι ένας μοναχικός και αθυρόστομος χειρουργός και η Άλις μια χορεύτρια σε στριπτίζ σόου θα ενωθούν σεξουαλικά, ανταλλάσσοντας - μυστικά - ερωτικούς συντρόφους. Η αποκάλυψη της αλήθειας θα σοκάρει και τις τέσσερις άνισες πλευρές του μυστηριώδους σχήματος, με τον καθένα να εκλαμβάνει με εντελώς διαφορετικό τρόπο τον ορισμό της απιστίας.

Ο Mike Nichols – πολλά πολλά χρόνια μετά τον Πρωταρη κάνει μια ακόμη προκλητική ταινία, στην οποία χρησιμοποιεί αρχικά τον πολιτισμένο τρόπο παραδοχής της παράνομης ερωτικής σχέσης, στην συνέχεια όμως τα τέσσερα μέλη του πάζλ, εκτραχύνονται τουλάχιστον λεκτικά προκαλώντας ανάμεικτα συναισθήματα στον θεατή. Γεγονός που γίνεται ακόμη πιο ακραίο όταν στους κεντρικούς ρόλους υπάρχουν ηθοποιοί όπως η Julia Roberts – ξανά με αυτό το μελαγχολικό ύφος που δεν της ταιριάζει διόλου – ο Jude Law, o Clive Owen που κερδίζει με άνεση τον αντίπαλο του σε γοητεία και η μικρή έκπληξη Natalie Portman που ουσιαστικά ενηλικιώνεται κάνοντας μια εμφάνιση σοκ!!!

Disc – Χαμηλών τόνων το δισκάκι από την Columbia Tristar και την Prooptiki, χαρακτηρίζεται από την αξιόλογη οπτικοακουστική απόδοση αλλά και την παντελή έλλειψη πρόσθετου υλικού. Η εικόνα προσφέρεται σε κάδρο αναμορφικό 1.85/1 και χαρακτηρίζεται από την πληρότητα της χρωματικής παλέτας, αφού όσες αποχρώσεις δεν έχουν κάνει την εμφάνιση τους στο φιλμ, τις βρίσκουμε μόνο στην σκηνή του μπαρ προς το τέλος. Σκηνή που ξεχωρίζει και ηχητικά εφόσον είναι η μοναδική τόσο δυνατά δοσμένη στην μπάντα Dolby Digital 5.1. Στα extras δεν υπάρχει ντοκιμαντέρ ούτε για δείγμα, πιθανότατα οι πρωταγωνιστές θα ντρέπονταν να δικαιολογήσουν την ακατάσχετη χυδαιολογία τους. Μόνο τρέιλερ!

Μμμμ… - Αρκετά δυνατή ταινία, καλογυρισμένη, με υπέροχες ερμηνείες και πολύ δυνατούς διάλογους. Είναι βέβαιο πως ένας από τους τέσσερις χαρακτήρες σε κάποιο σημείο της δράσης θα αγγίξει τον οποιοδήποτε θεατή. Απλά οι μισο-πολιτισμένες συμπεριφορές που συναντάμε στο Closer - Εξ`επαφής ξεφεύγουν λίγο από την εγχώρια πραγματικότητα και ίσως εδώ να οφείλεται η μέτρια αποδοχή της ταινίας εμπορικά. Προτείνεται!

ΕΙΚΟΝΑ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
ΗΧΟΣ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
EXTRAS – 2/10 Stars2/10 Stars (2/10)
CLOSER – – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)


 
Legacy - Γεωργία Γκολφίνου - Unverified - Δευ 07 Φεβ 2005 - 11:14
Τελικα μπορουμε? Αυτο ακριβως αναρωτηθηκα και τις δυο φορες που ειδα την ταινια. Μπορουμε να αντεξουμε τα ‘αιωνια δεσμα’ ? Ειναι δυνατον απο την απολυτη επιθυμια και αναγκη για το significant other μας, την ιδια ακριβως στιγμη, και μονη η θεα αυτου του ανθρωπου και μονο στο ακουσμα της φωνης του να φτανουμε στην απολυτη δυστυχια και να νιωθουμε απεχθεια?
Αναμφιβολα το ``Closer`` μπορει να τροφοδοτησει ατελειωτες συζητησεις και debates.

Ένας ταλαντουχος σκηνοθετης, τεσσερις καταπληκτικοι ηθοποιοι και ενα εξαιρετικο σεναριο αυτη τη φορα μας εδωσαν μια μεγαλοφυη απεικονιση της αγαπης, των σχεσεων, της απατης, της εκδικησης και μας φερνουν σχεδον ``εξ’ επαφης`` μπροστα σε ολα αυτα που ζουμε καθημερινα αλλα ισως να μην αντεχουμε να δουμε στις πραγματικες τους διαστασεις.
Το ``Closer`` δεν ειναι μια ταινια για ολους. Ειναι σκληρη, τελειωνει παραδοξα και η γευση που μας αφηνει ειναι μαλλον απαισιοδοξη για το θεμα σχεσεις. Σε προκαλει να φυγεις αλλα θελει να μεινεις. Αν τελικα αντεξεις και μεινεις ανταμειβεσαι με μια εντονα συναισθηματικη αλλα παραλληλα ωριμη ταινια που ραγιζει την καρδια και σε κανει να σκεφτεις. Μην πατε να τη δειτε – γιατι τελικα θα φυγετε - αν πιστευετε οτι η καλυτερη ταινια του Nichols ειναι το ``The Bird Cage``.
Αληθεια τι ειναι αυτο που μας οδηγει στην απιστια και τελικα να παιρνουμε το ρισκο να τα χασουμε ολα ? Μπορουμε να αγαπαμε παραπανω απο εναν ανθρωπο ταυτοχρονα? Βλεποντας την ταινια ειμαι σιγουρη οτι ολοι θα βρουμε κατι που εχουμε ζησει και θα φυγουμε με παρα πολλα εντονα συναισθηματα, σκεψεις και ισως ενοχες.
``Γιατι η αγαπη δεν ειναι αρκετη`` ? ρωτα δακρυσμενη η Alice (Natalie Portman) τον Dan (Jude Law). Αυτη ακριβως η ερωτηση ειναι η ουσια του θεματος της ταινιας.
Συναισθηματικα βαναυση με μια εντονα κυνικη θεωρηση των σχεσεων, βασισμενη απολυτως στις ερμηνειες των πρωταγωνιστων, ειναι εκπληκτικο πως το ``Closer`` καταφερνει να αποκαλυψει την ελλειψη ουσιαστικου περιεχομενου που μπορει και οντως υφισταται σε δυο μαγικες λεξεις: ``Σ’ αγαπω``. Η ταινια παρουσιαζει αυτο ακριβως που ειναι η ζωη μας. Οι ανθρωποι μαλωνουν, εχουν ποθους και παθη, απιστουν. Καθε μερα. Οι ανθρωποι γυρω μας, ανθρωποι που ξερουμε συμπεριφερονται ετσι ακριβως, αηδιαστικα και συναισθηματικα βιαια. Η ωμη πραγματικοτητα ειναι οταν βρισκομαστε μπροστα στην απιστια και εχουμε την ευκαιρια να ερθουμε σε αντιπαραθεση με το συντροφο μας και μπορουμε να τον κανουμε να απαντησει ειλικρινα στις ερωτησεις που μας βασανιζουν, ρωταμε ακριβως αυτα που ρωταει και ο Larry (Clive Owen), αυτα που απλα ξεριζωνουν την καρδια απ’ το στηθος μας. Αυτες οι ερωτησεις ομως πρεπει να μενουν μεσα σε εναν αδιαπεραστο θαλαμο, να μην απαντωνται ποτε, καθωως καμια απαντηση δεν ειναι ικανοποιητικη και αρκετη. Λενε οτι χωρις την αληθεια και την ειλικρινεια θα ημασταν ζωα. Στους συγκεκριμενους τεσσερις ομως – και οχι μονο – η ειλικρινεια ειναι αυτη που προκαλει τη μεγαλυτερη αναστατωση. Η διαφορα δεν ειναι παρα στους λογους για τους οποιους θελει κανεις να ειναι ειλικρινης: γιατι νιωθει οτι αυτο που εκανε ειναι λαθος και ζητα συγχωρεση η απλα για να προκαλεσει πονο.
Σκληρο, βιαιο (οχι σωματικα) και πραγματικο, εντελως αληθινο. Όλα αυτα εχουν συμβει σε ολους οσοι εχουν υπαρξει μεσα σε κανονικες σχεσεις. Δινει φωνη και εικονα στις πιο ενδομυχες σκεψεις που ολοι εχουμε κανει. Παρουσιαζει ολα αυτα που κατ’ επιφασιν λεμε για να κανουμε το συντροφο μας να νιωσει καλα (η ασχημα) αλλα στην ουσια τα λεμε για τον κανουμε να μεινει (η να φυγει), τα νηματα που κινουμε ειτε παθητικο-επιθετικα ειτε συνειδητα και την κατα μετωπο επιθεση που εξαπολυουμε οταν η ασφαλεια μας απειλειται.
Το ``Closer`` μας `αρεσε για ολους αυτους τους λογους, και για τους ιδιους λογους δεν αρεσε στους υπολοιπους.
Ο συνδυασμος του σεναριου του Patrick Marber – ο οποιος εχει γραψει και το ομωνυμο θεατρικο εργο - με την πολυ καλη σκηνοθεσια του Mike Nichols που εχει δημιουργησει μια λιτη και επιμελημενη ταινια χωρις φανταχτερα εφε ακριβως για να επικεντρωθουμε μονο στους τεσσερις βασικους χαρακτηρες. Οι πολυπλευρες ζωες αυτων των ανθρωπων αγγιζουν τοσο πολυ το κοινο που παραμενει αγκιστρωμενο. Πολλοι ισως το συγκρινουν με το ``Ποιος φοβαται τη Virginia Wolf`` αλλα θα ελεγα οτι εχει περισσοτερες ομοιοτητες με την ισως παραμελημενη ταινια του Nichols ``Carnal Knowledge``. Αν παλι σας θυμισει το ``Σεξ, ψεματα και βιντεοταινιες`` δεν θα ειναι τυχαιο, αλλωστε ο Steven Sodenbergh εχει παραδεχτει οτι εμπνευστηκε απο το ``Carnal Knowledge``.
Οι ερμηνειες των τεσσαρων ειναι εξαιρετικες, η ανεχεια και ο ψευτικος δυναμισμος της Alice (Natalie Portman), η ``δεν μπορω να αντισταθω`` κατεργαρικη γοητεια του Dan (Jude Law), η ευπαθεια και ελλειψη αυτοεκτιμησης της Anna (Julia Roberts) και το παραξενο μιγμα ευπρεπειας και εξαχρειωσης του Larry (Clive Owen).
Η Natalie Portman ειναι εξαιρετικη, σχεδον μαγικη σε αυτη την ταινια. Παρουσιαζει μια απο τις καλυτερες γυναικειες ερμηνειες της χρονιας. Την αξιζε τη Χρυση Σφαιρα που κερδισε και θα αξιζε και το Oscar. Το ταλεντο της αλλωστε ειχε φανει οταν στα δωδεκα της επαιξε στο ``Leon`` τη μικρη Matilda. Στο ``Closer`` ομως μιλαμε για την ενηλικιωση της.

O Clive Owen ξετυλιγει το ταλεντο του εδω. Αποδεικνυει οτι ειναι ενας απο τους πιο ενδιαφεροντες ηθοποιους σημερα. Ειναι εκπληκτικα ικανος να μεταμορφωνεται απο αντιπαθης σε γοητευτικο και απο γοητευτικος σε διεστραμμενο χωρις ιχνος υπερβολης.
Εξ’αιτιας του εκπληκτικου ταλεντου και της εντονης παρουσιας των Clive και Portman χανουμε προς στιγμην τον Jude Law και τη Julia Roberts. Προς στιγμην ομως.
Ο Law διευρυνει το φασμα του πολυπλευρου ταλεντου του. Αν κανεις εχει δει το ``Cold Mountain`` και το ``Talented Mr. Ripley`` μπορει να καταλαβει τι ειναι ικανος να κανει αυτος ο τυπος.
Η Roberts ειναι μια πραγματικη movie-star και ως τετοια, διακριτικα απουσιαζει απο τις ερμηνειες της συνηθως, εδω ομως προκειται για την καλυτερη της στιγμη.

Το soundtrack υποστηριζει και ενισχυει τη συγκινηση που προκαλειται και το ``Can’t take my eyes off of you`` του Damian Rice ερχεται να συνοψισει την ενταση.

Εν κατακλειδι, οταν μια ταινια συγκεντρωνει ολα αυτα τα χαρακτηριστικα, οταν η ερμηνεια της Roberts σε κανει να ξεχνας τα πρωτοσελιδα της γεννησης των διδυμων, οταν αποτελειται αποκλειστικα απο σκηνες των δυο ατομων και ιντριγκαρει περισσοτερο απο οποια ταινια περιπετειας και δρασης τοτε μπορει κανεις να πει οτι προκειται περι ε ξ α ι ρ ε τ ι κ η ς δουλειας.

Tip: Μην τη δειτε μαζι με το significant other σας, εκτος αν θελετε ντε και καλα να γινει insignificant. Παντως να ειστε προετοιμασμενοι για την καυτη ερωτηση μετα το τελος της ταινιας: ``Μωρο μου εσυ το εχεις κανει ποτε``? Μια OSCARIKH ερμηνεια σας χρειαζεται για να απαντησετε, γι’ αυτο καντε καμια προβα μπροστα στον καθρεφτη και ισως τη γλιτωσετε.

Βαθμολογια: 8.5 / 10







Γεωργία Γκολφίνου
 
Legacy - vasilisth - Unverified - Πεμ 17 Φεβ 2005 - 15:14
ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΤIΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΗ,ΤΟΣΟ ΑΛΗΘΙΝΗ.ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΗ-ΩΜΗ,ΟΧΙ ΚΑΤΑΝΑΓΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ Κ ΕΡΜΗΝΙΕΣ(ΚΑΤΠΛΗΚΤΙΚΗ H ΣΚΗΝΗ OΠΟΥ Ο ΟΟΥΕΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΕΙ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ ΡΟΜΠΕΡΤΣ ΝΑ ΤΟY ΠΕΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΜΕ ΤΟΝ ΤΖΟΥΝΤ ΛΟ).ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΔΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΤΟ SEX KAI ΓΕΝΙΚA Ο ΕΡΩΤΑΣ Κ Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΡΕΑΣΟΥΝ ΚΑΘΕ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣOYN ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.Η ΤΑΙΝΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ ΑΛΛΑ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ Κ Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΝΑ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ Κ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟ SEX.Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ,ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Κ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ Κ ΝΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΕΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΟΧΙ Κ ΤΟΣΟ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ ΜΕ ΑΜΕΣΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙ ΑΓΩΝΙΩΔΩΣ ΤΗΝ ΗΔΟΝΗ Κ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. TO CLOSER ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΚΑΘΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑ MYNHMATA.

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΙΕΣ.Ο ΤΖΟΥΝΤ ΛΟ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΤΕΛΕΙΟΣ,Η ΡΟΜΠΕΡΤΣ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ,Η ΠΟΡΤΜΑΝ ΔΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Κ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΡΙ,ΕΝΩ Ο ΟΟΥΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΑΡΣΕΝΙΚΟΥ.Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ.

ΑΠΛΑ ΥΠΕΡΟΧΗ!!!!10/10
vasilisth
 
Legacy - K T - Unverified - Δευ 21 Φεβ 2005 - 01:31
Η ΤΑΙΝΙΑ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ. ΑΝΩΡΙΜΟΙ ΗΡΩΕΣ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΙ, ΕΡΜΑΙΑ ΤΩΝ ΟΡΜΩΝ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕ ΜΙΑ ΕΔΩ & ΜΙΑ ΑΛΛΟΥ. ΙΧΝΟΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ & ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΚΤΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ & ΤΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΔΥΝΑΜΟ; ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥΣ, ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΗ, Η ΑΠΛΗ ΕΛΞΗ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΚΣΤΟΜΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΝΑ ΠΛΗΓΩΣΕΙ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;
ΤΕΛΙΚΑ, ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΕΝΤΑΞΕΙ, ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΣΑΠΙΖΕΙ, ΠΟΥ ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΟ ΣΕΞ, ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΨΑΞΕΙ ΛΙΓΟ ΒΑΘΥΤΕΡΑ. ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΑΡΚΕΙ Η ΑΠΛΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΜΙΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, Ε ΤΟΤΕ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ …ΕΙΔΗΣΕΙΣ.
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΟΟΥΕΝ, ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ, ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ…
ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ, ΠΟΛΥ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ, ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΜΕ ΓΚΛΑΜΟΥΡ 4 ΑΣΤΕΡΩΝ!
ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ SIDEWAYS!
ΕΠΙΕΙΚΩΣ 2/10

TSO
K T
 
Legacy - irene - Unverified - Τρί 22 Φεβ 2005 - 13:48
bhka gia na grapsw k gw th gnwmh mou gia ena film pou perimena mhnes alla mallon ta leei ola o/h KT. De tha prostheta/afairousa oute leksh. Odws 2/10 aksizei, ade ligo parapanw gia tis ermhneies twn Owen k Portman.
irene
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.