• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Final Cut (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τελική Πράξη

Επιστημονικής Φαντασίας | 95' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 1 Απρ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/08/2005
Διανομή: Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 5.92/105.92/105.92/105.92/105.92/105.92/10   (5.92/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Στο τέλος, βλέπει τα πάντα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 1 Απριλίου 2005

Το Final Cut είναι ένα αρκετά φιλόδοξο film επιστημονικής φαντασίας με κοινωνικές και ηθικές προεκτάσεις και έχει την υπογραφή του πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη Omar Naim.

Σε μια εξελιγμένη κοινωνία, η εταιρεία Zoe Tech δίνει στους γονείς τη δυνατότητα να τοποθετήσουν ένα chip στον εγκέφαλο του νεογέννητου παιδιού τους, το οποίο καταγράφει οτιδήποτε βλέπουν ή βιώνουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους, με απώτερο σκοπό, αυτό το πρωτότυπο home movie να αποτελέσει της παρακαταθήκη του χρήστη, μολις εκείνος πεθάνει... Εκεί είναι που επεμβαίνουν οι Cutters, οι οποίοι έχουν την ευθύνη να ξεδιαλέξουν τις στιγμές που κρίνουν πιο αξιομνημόνευτες, ώστε να συνθέσουν ενα πρωτότυπο επιμνημόσυνο κλιπάκι αναμνήσεων, το Rememory, το οποίο συνήθως υπενθυμίζει σε όλους πόσο καλός ήταν ο αποθανών, παρά τα οποιαδήποτε μελανά σημεία της ζωής του... Ο Αlan Hackman (Robin Williams) είναι ο πιο φημισμένος και περιζήτητος Cutter... Στοιχειωμένος απο ένα περιστατικό της παιδικής του ηλικίας, βλέπει αυτή τη δουλειά και τη διαδικασία του delete σε οποιαδήποτε αμαρτία του κάθε πελάτη, η οποία του στερεί το δικαίωμα στα συναισθήματα, ως την τιμωρία αλλά και το δρόμο για την άφεση και των δικών του αμαρτιών...

Τα κοινωνικά και ηθικά ζητήματα που ανακύπτουν είναι ουσιώδη... Η βιομηχανία του ψέμματος από τη μία, και τα ατομικά δικαιώματα από την άλλη είναι τα ζητήματα που θίγονται στο σπουδαίο και (υπερ)φιλόδοξο πρωτότυπο σενάριο του Naim με την ταινία θριαμβεύει όσο τα ανασκάπτει στο θλιμμένο πρόσωπο του Williams… Ο σπουδαίος αυτός ηθοποιός, γίνεται το όχημα πάνω στο οποίο κινείται ολόκληρη η τανία, έχοντας απορροφήσει στην κινησιολογία και στις μετρημένες εκφράσεις του προσώπου του όλες τις εσωτερικές συγκρούσεις του χαρακτήρα τον οποίο υποδύεται...

Η ταινία έχει να επιδείξει καλή σκηνοθεσία και δυνατό ρυθμό, αλλά υποπέφτει σε στερεότυπα λάθη του είδους, τα οποία όμως δεν είναι ικανά να αλλοιώσουν την πολύ καλή εικόνα του κορμού της... Τα δύο σπουδαία γνωρίσματα της, η καταπληκτική αρχική σεναριακή ιδέα της και ο Robin Williams, είναι πάντα εκεί για «μπαλώσουν» οτιδήποτε μεμπτό, όπως η υπερβολικά στερεότυπη ενακτήρια σεκάνς του παιδικού τραύματος του Hackman και οι ερμηνείες-μπιμπελό των Caviezel και Mira Sorvino σε ρόλους όμως που εκ των πραγμάτων είναι κάπως ριγμένοι...


Βαθμολογία: 6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars (6.5/10)

Μιχάλης Χαραλαμπάκης




Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2005

FINAL CUT – ΤΕΛΙΚΗ ΠΡΑΞΗ


25 λέξεις – Επάγγελμα: Μοντέρ αναμνήσεων! Χρησιμοποιώντας υπερσύγχρονα «ψαλίδια» ο συμπαθής Άλαν, μετατρέπει τις στιγμές μιας ολόκληρης ζωής, σε μια ψηφιακή ευχάριστη ταινία μικρής διάρκειας. Αιωνία η μνήμη…

Στο Ράφι – Αυτή η μάχη μεταξύ των φιλόδοξων κυρίως σεναριογράφων να παρουσιάσουν ένα θέμα που σφύζει από πρωτοτυπία, ομολογώ πως είναι ότι πιο σημαντικό υπάρχει στην σημερινή κινηματογραφία, που τα ριμέικ και οι επαναλήψεις του ίδιου θέματος αποτελούν το βασικό μοτίβο των χολιγουντιανών (κυρίως) ταινιών. Μάχη που σε πολλές των περιπτώσεων αποφέρει κάποια μικρά διαμαντάκια απόρροιας σκέψης και προβληματισμού, όπως συνέβη με την περίπτωση του γενικώς πρωτοεμφανιζόμενου Omar Naim του πονήματος του με τον τίτλο “The Final Cut”. Που προσδιορίζεται βεβαίως ως το «τελικό μοντάζ» και όχι βεβαίως ως η «τελική πράξη» που προσπαθεί δίχως έμπνευση να μας πείσει η μετάφραση της εγχώριας διανομής.

Τα υψηλής τεχνολογίας εργαστήρια της Ζόε έχουν καταφέρει, εδώ και πολύ καιρό, να αποθηκεύουν στον ανθρώπινο εγκέφαλο ένα εμφύτευμα το οποίο καταγράφει όλες τις στιγμές που ζει, από το πρώτο του δευτερόλεπτο ζωής μέχρι και τον θάνατο του. Συνέπεια αυτού του επιτεύγματος είναι το να μπορεί να παρουσιαστεί εν περιλήψη, η ζωή του προσφάτως εκλιπόντα σε δημόσιες παρουσιάσεις, τις «αναδρομές», όπου εκτίθενται οι σημαντικότερες στιγμές της πορείας του στον μάταιο τούτο κόσμο. Ο Άλαν Χάκμαν είναι ένα από αυτούς που διαθέτουν το χάρισμα να μοντάρουν κατ επιλογήν αυτές τις όμορφες μνήμες, παρακολουθώντας το σύνολο μιας ολόκληρης ζωής και απορρίπτοντας κατά γενική απαίτηση των συγγενών τα αρνητικά περιστατικά. Πλεονέκτημα όμως που κάποιες ιδιόμορφες συνθήκες σύντομα θα καταστήσουν σε ντεσαβαντάζ.

Καθαρή αμιγής επιστημονική φαντασία. Μόνο αυτός ο τίτλος θα μπορούσε να συνοδεύει ως χαρακτηρισμός το “Final Cut”. Και αυτό διότι η βασική σεναριακή ιδέα, του καταγραφέα μνήμης, δίχως να αποτελεί πρωτοτυπία κατά απόλυτη τιμή, μόνο στην σφαίρα του imagination μπορεί να κινηθεί. Και ανάμεσα στον recorder ζωής και τον άνθρωπο στέκεται κρατώντας στο χέρι ψαλίδι και κόλλα, έτοιμος να κάνει την επιλογή των καλύτερων μνημών, ο Μοντέρ, αυτός που κατ ουσίαν παρακολουθεί τα πάντα από την πρώτη μέχρι και την τελευταία του στιγμή. Παρόλο όμως που οι μηχανές βοηθούν στα μέγιστα για την επιλογή αυτή, ο τελικός διαμορφωτής του υλικού είναι άνθρωπος με όλες τις αδυναμίες και τα τρωτά του σημεία.

Η ιστορία δίνεται δίχως να αποφεύγονται τα ερωτηματικά. Η εμφύτευση του στιπ σε ένα έμβρυο φερειπείν είναι ένα σημείο που δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία ο Naim. Δίνει όμως μεγάλη βάση στην μελέτη του χαρακτήρα του βασικού πρωταγωνιστή, τον οποίο υποδύεται ο χαρισματικός Robin Williams, συνεχίζοντας την στροφή στην καριέρα του που έχει επιχειρήσει τελευταία. Δίπλα του η Mira Sorvino και ο James Caviezel, υποδύονται δύο από τους ελάχιστους περιφερειακούς ρόλους, οι οποίοι υπάρχουν απλά για να εξελιχθεί το φιλμ από sci fi σε θρίλερ αξιώσεων.

Disc – Μια μικρή έκπληξη με περίμενε μόλις ξετύλιξα γεμάτος αγωνία το περιτύλιγμα του κουτιού που περιλαμβάνει τα δύο – παρακαλώ ! – δισκάκια που είναι αφιερωμένα στο “Final Cut”, σε διανομή της νεοφώτιστης στον χώρο Hollywood Entertainment. Είναι ίσως και η πρώτη φορά που μια ταινία της ανεξάρτητης Lions Gate Films προσφέρεται στην χώρα μας σε πακέτο δύο DVDs, κάτι που δημιουργεί υψηλές απαιτήσεις και για τις μελλοντικές της κυκλοφορίες.

Το φιλμ εκτείνεται ψηφιακά στον πρώτο δίσκο της συλλογής και σε αυτό φτάνουμε μέσω ενός λιτότατου μενού που απλά και μόνο ενημερώνει για το αν ζητούμε υπότιτλους και ποια μπάντα θέλουμε να επιλέξουμε. Στα τεχνικά στοιχεία, η εικόνα χαρακτηρίζεται από μια έντονη σκοτεινότητα, με αξιόλογα κοντράστ ανάμεσα στα φόντα και τα σκηνικά, που αποδίδεται όμορφα στο κινηματογραφικής αίσθησης αναμορφικό κάδρο 2.35/1. Υπάρχουν απώλειες λόγω συμπίεσης που δυστυχώς δεν μπορώ να πω αν οφείλονται στο εγχώριο authoring αφού δεν έχω παρακολουθήσει την κόπια εισαγωγής της ταινίας. Ηχητικά όμως έρχεται μια πολύ μεγαλύτερη ικανοποίηση αφού το φιλμ προσφέρεται και με τις τρεις δυνατές μπάντες, την σαφώς αδύναμη δικάναλη, την καλογραμμένη Dolby Digital 5.1 και τέλος την σπέσιαλ DTS την οποία και βέβαια θα προτιμήσετε αφού και δυναμικότερα είναι γραμμένη αλλά και περισσότερη περιφέρεια προσφέρει κατά την αναπαραγωγή. Υπάρχουν πολλά σημεία που στο μυαλό του Μοντέρ στριφογυρνούν οι δικές του ηχητικές μνήμες γεγονός που δημιουργεί το απόλυτο χάιλαιτ της μπάντας, φέρνοντας στο νου την αντίστοιχη σκηνή αναφοράς στο “A Beautiful Mind”. Δυστυχώς το φιλμ δεν συνοδεύει σχολιασμός από τον σκηνοθέτη, που κρίνεται απαραίτητος σε πολλά σημεία του που απαιτούν πρόσθετη αποκωδικοποίηση.

Ο επιπλέον δίσκος είναι γεμάτος με πρόσθετα που απαιτούν αρκετές ώρες μελέτης και μάλιστα πλήρως υποτιτλισμένα στην ελληνική, παροχή που δεν προσφέρουν ούτε οι πιο «προηγμένες» παραγωγές DVD. Εδώ προσπερνώντας το section “Film Clips”, τις λιγοστού ενδιαφέροντος Συνεντεύξεις αλλά και το δεκάλεπτο συνοθύλευμα πλάνων με τον τίτλο B-Roll, πάμε κατευθείαν στο ημίωρο making of, όπου συμμετέχουν όλοι οι βασικοί παράγοντες του έργου, δίνοντας ο καθένας την δική του γνώμη πάνω στην όλη παραγωγή. Ειδικά θα επικεντρωθείτε στις στιγμές όπου ο νεαρότατος – όπως θα παρατηρήσετε - δημιουργός Omar Naim, δίνει την εξήγηση του για το πώς συνέλαβε την βασική ιδέα. Ενδιαφέροντα είναι και τα μικρά φιλμάκια γύρω από το στήσιμο της παραγωγής (Production Design) και των ειδικών εφέ (Special Effects), ενώ το υλικό του δίσκου ολοκληρώνεται με τρεις κομμένες σκηνές και πάμπολλα storyboards της ταινίας. Μια δεκάδα διαφημιστικών τρέιλερς τέλος αποτελούν την παρέμβαση της Hollywood στο σύνολο των περιεχομένων.

Μμμμ… - Σε γενικές γραμμές είναι μια πολύ όμορφη μελλοντολογική ταινία, με καλές ερμηνείες και πολύ πρωτότυπη ανάπτυξη. Πιθανότατα στο φινάλε το γύρισμα προς την ελαφρά καταδίωξη να μην πολυταιριάζει με το όλο σκηνικό αλλά αυτό το γεγονός σε καμία περίπτωση δεν στερεί από την “Τελική Πράξη” τις θετικότατες αναμνήσεις που μου άφησε. Ακόμη και αν στο τέλος ο πρωταγωνιστής δρώντας εντελώς ανεξάρτητα από την κάμερα ματιού, φεύγει από το πλάνο αποσύροντας την κουρασμένη μορφή του από το προσκήνιο, δημιουργώντας ένα ακόμη αναπάντητο ερωτηματικό…

ΕΙΚΟΝΑ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
ΗΧΟΣ –7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)
EXTRAS – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
FINAL CUT6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)/font>


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)


 
Legacy - electra.nemo - Unverified - Παρ 01 Απρ 2005 - 06:29
Ενδιαφερουσα ταινια με ωραια φωτογραφια και υποβλητικη ατμοσφαιρα που θυμιζει το One Point 0, αλλα στο λιγοτερο ψυχοπλακωτικο.

Η ταινια ακολουθει γραμμικη αφηγηση, ξεκινωντας απο ενα τραγικο -εκ πρωτης οψεως- περιστατικο της παιδικης ηλικιας του Άλαν Χακμαν (Robin Williams) που τον σημαδευει και διαμορφωνει τον χαρακτηρα του. Στη συνεχεια, βλεπουμε τον Άλαν πολλα χρονια αργοτερα, οταν εργαζεται πλεον ως "μοντερ" αναμνησεων,που φτιαχνει επιμνημοσυνες ταινιες, χρησιμοποιωντας το υλικο που εχει καταγραφει απο ενα τσιπακι στον εγκεφαλο των αποθανοντων, το οποιο τους ειχε εμφυτευτει σε καποια στιγμη της ζωης τους.

Ενω, λοιπον,αναλαμβανει να φτιαξει την ταινια ενος σημαινοντος προσωπου, το παρελθον ξυπναει, δινοντας ελπιδες στον Άλαν. Απο αυτο το σημειο και μετα, η ιστορια διακλαδιζεται. Απο τη μια υπαρχει η δουλεια του και η αντιδραση (και οργανωμενη αντισταση) που δημιουργει σε ενα τμημα της κοινωνιας, και, απο την αλλη, η προσωπικη ιστορια του πρωταγωνιστη. Το πρωτο σκελος αποτελει τον κυριο κορμο της ταινιας, ενω το δευτερο ειναι το παρακλαδι, ενα παρακλαδι με καπως ασαφη στοχο. Πιθανον ο σκηνοθετης να ηθελε να δωσει ενα θετικο στοιχειο στη χρηση της τεχνολογιας αυτων των εμφυτευματων, δεδομενου οτι μεχρι εκεινη τη στιγμη εχει ηδη παρουσιασει την εντονη αντιδραση εναντιον της. Ίσως, παλι, χρησιμοποιησε αυτη την παραλληλη ιστορια ως μεσο για να ανακαλυψει ο πρωταγωνιστης οτι φερει κι ο ιδιος εμφυτευμα. Αν ισχυει ενα απο τα παραπανω (γιατι μπορει να υπαρχει και τριτη εκδοχη που μου διαφευγει), πιστευω οτι θα μπορουσε να βρει εναν πιο επιδεξιο τροπο για να το κανει.

Το τελος της ταινιας με παραξενεψε επισης. Ήταν σαν να αφηνε κατι στη μεση, σαν να ειχαν παραλειφθει γεγονοτα, σαν να ειχε κοπει κατι στο μονταζ.

Παρ`ολα τα μειονεκτηματα της, η ταινια μου αρεσε, αν και ημουν επιφυλακτικη στην αρχη, λογω του πρωταγωνιστη (οταν βλεπω τον Robin Williams σοβαρο, παντα περιμενω οτι θα κανει καποιο καραγκιοζιλικι). Ωστοσο τα πηγε πολυ καλα στο ρολο του εσωστρεφους, συγκρατημενου, αλλα και ευσυνειδητου "μοντερ" αναμνησεων, που αφηνει τους ανθρωπους "να θυμουνται τον νεκρο τους οπως θα ηθελαν". Η ιστορια ειναι πρωτοτυπη και προσφερεται για πολλες ωρες συζητησεων, γι`αυτο θα σας προτεινα να τη δειτε σε απογευματινη προβολη, παρεα με φιλους, ωστε να εχετε μετα ολο το χρονο να συζητησετε τα διλημματα που θετει, τα οποια ειναι αρκετα και ακρως ενδιαφεροντα.


electra.nemo
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.