• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22160
  • Αριθμός συν/τών: 758812
  • Πρόγραμμα 286 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Gegen die Wand (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μαζί, Ποτέ!
- Γνωστό και ως:
Head-On

Δραματική | 121' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 12 Νοε 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 7/2/2005
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Γερμανικά - Τουρκικά - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.62 %
Αξιολόγηση: 7.63/107.63/107.63/107.63/107.63/107.63/107.63/107.63/10   (7.63/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


19 Σεπτεμβρίου 2004

Μία ιστορία που συνδέει δύο ανθρώπους στη σύγχρονη Γερμανία, με μόνο ίσως κοινό στοιχείο την εθνική τους προέλευση (Τουρκία). Ο Τσάιτ είναι ένας ρέμπελος σαραντάρης που έχει παραιτηθεί από στόχους όπως καριέρα και έρωτας. Η Σιμπέλ είναι μια εικοσάχρονη που θέλει να απογαλακτιστεί από την οικογενειακή τούρκικη φάτνη και βλέπει ως μόνο μέσο τον γάμο, έστω και τον εικονικό. Εκβιάζει τον Τσάιτ που τον γνωρίζει ως τρόφιμο μιας ψυχιατρικής κλινικής στην οποία κατέληξε ύστερα από μία αυτοκαταστροφική πτώση με αυτοκίνητο σε έναν τοίχο. Αγαπημένος τρόπος «αυτοκτονίας»: κοπή φλεβών. Μόνο που τις κόβει κάθετα (αλυσιτελές) αντί για κατά μήκος, όπως την συμβουλεύει ο Τσάιτ. Ο οποίος τελικά υποκύπτει στην πρόταση της Σιμπέλ, οπότε ανοίγει ο δρόμος για έναν Big Fat Turkish Wedding. Ο Τσάιτ αρνείται να ενταχθεί στα δεδομένα της έστω προσχηματικής συζυγικής ζωής, ενώ η Σιμπέλ βρίσκει το πεδίο να «ζήσει τη ζωή της». Σταδιακά, όμως, ανάμεσα στο ζευγάρι αναπτύσσεται μια περίεργη έλξη που φτάνει μέχρι το φόνο ενός μνηστήρα της Σιμπέλ και τη φυλάκιση του Τσάιτ. Ο οποίος νομίζει ότι η γυναίκα του θα τον περιμένει.

Η ταινία χωρίζεται χαλαρά σε κεφάλαια, την έναρξη και λήξη σηματοδοτεί η μουσική καρτ-ποστάλ μιας ομάδας καθιστών μουσικών στο λιμάνι της Πόλης, με φόντο τη θάλασσα Μαρμαρά και τους μιναρέδες της Αγίας Σοφίας. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, ο ήλιος της καρτ-ποστάλ μετακινείται όπως μέσα σε ένα δωδεκάωρο μέρας. Η ταινία είναι γυρισμένη με φροντισμένο τρόπο, χωρίς υπερβολικό στυλιζάρισμα και χωρίς υπερβολές, όπως ψηφιακή κάμερα στο χέρι, στην οποία μας έχουν συνηθίσει οι νέοι κινηματογραφιστές όταν χειρίζονται «βρώμικα» θέματα. Πρόκειται για κινηματογράφο. Το κοινό κουράζεται στο δεύτερο μισό της ταινίας, καθόσον η ιστορία αρχίζει να ξεχειλώνει και η αφήγηση να αποκτά προγούλια και κοιλιές. Ωστόσο, οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι εξαιρετικές και καθηλώνουν τον θεατή πολύ περισσότερο από το ίδιο το στόρυ ή την σκηνοθεσία και τη φωτογραφία. Οι αναφορές σε άλλες γνωστές στο σινεφίλ κοινό ταινίες (Παρίσι, Τέξας) είναι εκείνες που γεννούν τις περισσότερες αντιρρήσεις, χωρίς ωστόσο να φτάνουν μέχρι σημείου να γκρεμίζουν το έργο.

Το φολκλόρ στοιχείο που συνοδεύει αυτό το έργο δεν συνδέεται μόνο με τις αναφορές στη δομή της τούρκικης οικογένειας, αλλά και με τη θέση της στην σημερινή Γερμανία. Η εθνική καταγωγή των ηρώων φαίνεται να βαραίνει ιδιαίτερα στην ιστορία τους, γεγονός που υπενθυμίζεται τακτικά στο θεατή. Το μεταμοντέρνο στοιχείο εντοπίζεται στην προσαρμογή τους στις σχεδόν πανκ συνθήκες που είναι εντοιχισμένοι. Αυτό είναι ίσως και το κεντρικότερο ζήτημα του έργου και η πηγή του ενδιαφέροντος για τον θεατή.

Ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος, ύστερα από το φλερτ του με το χόλλυγουντ (δεκαετία του 1990) φαίνεται να επιστρέφει σε θέματα ριζωμένα στο έδαφος της γηραιάς ηπείρου. Το ζητούμενο πάντα είναι να επαναπροσδιορίσει την αφήγηση με μια δική της γλώσσα, χωρίς να αντιγράφει τους παγιωμένους τρόπους. Ο πειραματισμός και η ειλικρίνεια είναι πάντα ο σωστότερος δρόμος. Η ταινία ανοίγει μια χαραμάδα προς αυτήν την κατεύθυνση, όπως έχουν κάνει και άλλες πρόσφατες (Πολίτικη Κουζίνα). Δεν αρκεί όμως αυτό. Πάντα είμαστε απαιτητικοί (έως και αυστηρούτσικοι) γιατί η επανάπαυση σε αυτούς τους χώρους μπορεί να αποβεί μοιραία.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
Βασίλης Σωτηρόπουλος




Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2005

HEAD ON – ΠΟΤΕ ΜΑΖΙ


25 λέξεις – Η Σιμπέλ μια όμορφη κοπέλα με τάσεις αυτοχειρίας, λόγω του περιορισμούς της από την αυστηρών αρχών Τούρκικη οικογένεια της, προσεγγίζει τον αυτοκαταστροφικό ομόφυλο της Τσάιτ, προτείνοντας του λευκό γάμο, ώστε να αποκτήσει την απελευθέρωση που επιθυμεί.

Στο Ράφι – Όταν τον περασμένο Σεπτέμβρη ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με το “Head On” στα πλαίσια του Αθηναϊκού φεστιβάλ “Νύχτες Πρεμιέρας”, πραγματικά συγκλονίστηκα. Μια απλοϊκή, απλοϊκότατη ιστορία, που αποτυπώνει από τα πρώτα λεπτά της την πραγματικότητα μιας αυστηρής περιοριστικής κοινωνίας, με ακραίες αντιλήψεις Αρχής, όπως η Τουρκική. Στον ένα πόλο του αντρογύνου, η όμορφη Σιμπέλ, προτιμά την αυτοκτονία από το να μην απολαμβάνει όλες αυτές τις προκλήσεις που υπάρχουν γύρω της και την θέλγουν. Η ακραία πρόταση της στον μη έχοντα στον ήλιο μοίρα Τσάιτ θα είναι γι αυτήν η λύση βάλσαμο που θα την απελευθερώσει από τα δεσμά ώστε να γευτεί τις ερωτικές απολαύσεις που επιθυμεί.

Στο άλλο άκρο ο κατεστραμμένος ψυχικά και ψυχολογικά Τσάιτ, παρουσιάζεται σαν ένας άνθρωπος δίχως προοπτική, δίχως μέλλον. Πνιγμένος στο αλκοόλ και τις καταχρήσεις αποπειράται να αυτοκτονήσει αλλά αποτυγχάνει. Στην κλινική αποκατάστασης θα γνωρίσει την απελπισμένη κοπέλα και θα δεχτεί να την διευκολύνει στον σκοπό της, πολύ σύντομα όμως θα την ερωτευτεί και θα ξεσπάσει η ζήλια για την άστατη ερωτική της ζωή. Και το κτύπημα της μοίρας θα είναι καταλυτικό για τους δύο που η τύχη τους έχει γραφτό να μην υπάρξουν ποτέ μαζί.

Η ματιά του Τουρκικής επίσης καταγωγής Fatih Akin, που είχα την χαρά να γνωρίσω στο περιθώριο των φθινοπωρινών «Νυχτών», είναι καυστική, δραματική και ακραία. Η αυξομείωση των ρυθμών του φιλμ δε κρατά τον θεατή σε εγρήγορση, αφού το δέσιμο με τους χαρακτήρες είναι άμεσο. Ομολογώ πως με προίκα μια Χρυσή Άρκτο το μέλλον του πολυτάλαντου Fatih (αφού ταυτόχρονα είναι μουσικός, συνθέτης και παραγωγός) προβλέπεται λαμπρό. Την σημαντικότερη βοήθεια από τους πρωταγωνιστές του την παίρνει από τον άγνωστο στο ευρύ κοινό Birol Uenel, που είναι το λιγότερο συγκλονιστικός στον άχαρο ρόλο του Τσάιτ. Ακόμη και το βάδισμα του – θεωρώ καθοδηγούμενο – δείχνει έναν άνθρωπο που θέλει να ζήσει αλλά δεν τον αφήνει η μοίρα με τα συνεχή κτυπήματα της. Η πανέμορφη Sibel Kekilli, νομίζω πως υπερεκτίθεται ερμηνεύοντας την προβληματισμένη νέα, ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος του φιλμ που εκτυλίσσεται στην Πόλη μας.

Disc – Το “Head On” σε καμία περίπτωση δεν είναι από τις ταινίες που θα ενοικιάσει κανείς σε DVD για να απολαύσει τις τεχνικές του αρετές. Το επίπεδο της οπτικοακουστικής αναπαραγωγής κυμαίνεται σε μέτρια στάθμη, με το σάουντρακ σε μπάντα Dolby Digital 5.1 να χαρακτηρίζεται από πενιχρότητα της περιφέρειας αλλά ικανοποιητική αναπαραγωγή των διαλόγων και την αναμορφική εικόνα να φροντίζει μονίμως να μπερδεύει τα χρώματα, όντας ίσως τρικ του οπερατέρ για να ανεβάσει κάποιους τόνους της θολούρας των πρωταγωνιστών. Ο κόκκος έντονος συνοδεύει το φιλμ σε όλη την διάρκεια του, ειδικά στις στιγμές πολύ χαμηλού φωτισμού που δύσκολα παρακολουθούνται στις μεγάλες ίντσες. Μοναδικό έξτρα αποτελεί μια εξάλεπτη αναφορά στην ταινία του σκηνοθέτη. Νομίζω πως η Rosebud και η Odeon δεν πρόσεξαν σημαντικά σε αυτόν τον τομέα την ταινία έκπληξη της περσινής Berlinale.

Μμμμ… - Το “Head On”, με τον πολύ εύστοχο ελληνικό τίτλο “Ποτέ Μαζί” κυριολεκτικά με συγκλόνισε τόσο στην πρώτη, την κινηματογραφική, όσο και στην δεύτερη οικιακή επαφή μαζί του. Καλός ευρωπαϊκός κινηματογράφος από έναν δημιουργό με μέλλον. Οι πιο ρομαντικοί και εθνικά υπερήφανοι ίσως νιώσουν επιπλέον μαχαιριές στην ανά τακτά χρονικά διαστήματα προβολή της Αγιασοφιάς μας, με την συνοδεία μελαγχολικών αμανέδων.



ΕΙΚΟΝΑ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (5/10)
ΗΧΟΣ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (4/10)
EXTRAS – 3/10 Stars3/10 Stars (2/10)
HEAD ON4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (7/10)


Γιώργος Ζερβόπουλους (CineDVD)


 
Legacy - Zeta Politi - Unverified - Τετ 22 Φεβ 2006 - 11:48
Μια πραγματικα παρα πολυ καλη ταινια, αν και κατα τη γνωμη μου, χανει λογω της ελληνικης μεταφρασης του τιτλου της. Το "Μαζι Ποτε" παραπεμπει σε καθαρα ρομαντικο δραμα (οποτε καποιος που δεν αρεσκεται στο ειδος, δεν θα παει να το δει) ενω η ταινια ειναι πολλα παραπανω απ` αυτο. Μπορει να ξετυλιγει την ιστορια γυρω απ` τη σχεση των 2 ηρωων, εχει να κανει ομως με τις "συγκρουσεις" που βιωνουν εσωτερικα ο καθενας απ` αυτους, αλλα και οι φιλοι, οικογενειες κλπ. που τους περιβαλλουν. Ο αγγλικος τιτλος εξαλλου "Head-On" σημαινει ακριβως αυτο (μετωπικη συγκρουση). Το προβλημα του τιτλου φυσικα δεν αφορα μονο αυτην αλλα και παμπολλες αλλες ταινιες, τις οποιες καποιος που δεν εχει την ορεξη να ψαξει, κι απλως ανοιγει την εφημεριδα για να επιλεξει μια ταινια, μονο κατα τυχη μπορει να "πεσει" σε καποια που θα τον ικανοποιησει. Αυτα...
Zeta Politi
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.