• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 18306
  • Αριθμός συν/τών: 835815
  • Πρόγραμμα 299 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


Με το «Cake», η αφεντικίνα για σκότωμα Jennifer Aniston ελπίζει να ζήσει το οσκαρικό όνειρο. Μέχρι στιγμής…

Μου αρέσει όπου κι αν τη βλέπω. Εννοείται ότι στα «Φιλαράκια» έσκιζε.

Μου αρέσει σαν ηθοποιός, αλλά η φιλμογραφία της την αδικεί.

Ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Δεν με έχει απασχολήσει ποτέ ώστε να τη χαρακτηρίσω.

Κι από ερμηνεία… κορμάρα! Πάμε παρακάτω…

Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


Saw (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Σε Βλέπω

Τρόμου | 103' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 25 Μαρ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 26/9/2005
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.97 %
Αξιολόγηση: 7.47/107.47/107.47/107.47/107.47/107.47/107.47/107.47/10   (7.47/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ας ξεκινήσει το παιχνίδι.

- Gallery:



 

- Πλοκή:


Δύο άγνωστοι βρίσκονται αιχμάλωτοι σε ένα δωμάτιο δεμένοι και με ένα πτώμα να τους χωρίζει. Ο άγνωστος δεσμώτης τους τούς ανακοινώνει ότι όποιος σκοτώσει τον άλλον θα ελευθερωθεί.


- Παραλειπόμενα:


Παρασκευή 11 Μαρτίου 2005
Δύο άντρες ξυπνάνε αλυσοδεμένοι σε ένα μπάνιο. Έχουν μόνο οκτώ ώρες στη διάθεσή τους για να σκοτώσει ο ένας τον άλλον, διαφορετικά θα πεθάνουν και οι δύο. Εσείς τι θα κάνατε προκειμένου να ζήσετε; Μέχρι που θα φτάνατε;

It’s saw time folks!
«Πιστεύω ότι η ταινία σε αφήνει να φανταστείς τον εαυτό σου στην κατάσταση αυτή, να είσαι ένας από τους δύο χαρακτήρες,» αναφέρει ο σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος James Wan. «Συνέχεια θέτει το ερώτημα της επιβίωσης, μέχρι που θα φτάνατε για τη ζωή σας;» «Είναι ο άγνωστος παράγοντας», συμπληρώνει ο έτερος σεναριογράφος και πρωταγωνιστής, Leigh Whannell, «το να μη γνωρίζεις που είσαι ή το τι γίνεται και το ότι δεν έχεις τον έλεγχο, σε τρομοκρατεί. Η ταινία παρουσιάζεται από την πλευρά των θυμάτων παρά από την πλευρά της αστυνομίας, όπως βλέπουμε συνήθως σε πολλά τυπικά θρίλερ. Όσο προχωράει ο χρόνος, οι θεατές βάζουν τα κομμάτια στη σωστή θέση, γινόμενοι ένα με τους πρωταγωνιστές.»

Ο παρανοϊκός που θέτει όλες αυτές τις δοκιμασίες και έχει εμμονή το να διδάσκει την αξία της ανθρώπινης ζωής, έχει το παρατσούκλι Jigsaw. «Η εφευρετικότητά του είναι αυτή που κάνει την ταινία τόσο ξεχωριστή.» Ο παραγωγός Oren Koules συνεχίζει «Τα παιχνίδια που αναγκάζει τα θύματά του να παίξουν είναι φρικιαστικά και σκοτεινά, αλλά πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι είναι εντελώς πρωτότυπα. Οι θεατές δεν έχουν δει μέχρι τώρα τίποτα όπως αυτά.»

Ο Whannell παραδέχεται ότι προσπάθησε να επινοήσει τους πιο σοκαριστικούς φόνους. «Δε μπορούσα να έχω τον Jigsaw απλά να έχει τα θύματά του σε ένα παιχνιδάκι με γρίφους,» λέει γελώντας. «Τα παιχνίδια που επινόησε έπρεπε να είναι πολύ πρωτότυπα και έξυπνα. Έτσι βρήκα τον εαυτό μου να σκέφτεται όλα αυτά τα αρρωστημένα σκηνικά, σα να ήμουν εγώ ο μανιακός.»

Σε κάποια άλλη μακάβρια στιγμή, το «Saw» λειτουργεί και σαν μια ζοφερή ιστορία γύρω από την ηθική και τους κανόνες που τη διέπουν. Ο Jigsaw δεν είναι απλώς κάποιος τρελός που τον οδηγεί τυφλά η παράνοιά του. Θέλει επίσης να διδάξει τα ελλιπή σε ηθική θύματά του ένα μάθημα για την αξία της ζωής. Σε μια ανατριχιαστική σκηνή, μία επιζών από τα παιχνίδια του Jigsaw, τον αναφέρει ως αυτόν που τη βοήθησε να αλλάξει τη ζωή της. Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο ή μήπως τελικά είναι δημιούργημα της Κόλασης;

Ο Danny Glover πιστεύει ότι αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ταινίας. «Ακόμα και αυτός που μισούμε τόσο και θέλουμε να τον πιάσουν, είναι κάποιος που έχει κάτι να πει με φιλοσοφικό τρόπο για τον τρόπο που σεβόμαστε τη ζωή. Ο Jigsaw οδηγεί τα θύματά του να αντιληφθούν πόσο πολύτιμη είναι η ζωή τους με το να απειλεί να τους τη στερήσει.» Ο Wan συμπληρώνει χαμογελώντας ότι «οι προθέσεις του Jigsaw είναι καλές, αλλά οι μέθοδοί του όχι.»

Για τον Wan, το «Saw» ήταν η καταλληλότερη ευκαιρία να δώσει μια καινούρια πτυχή στις ταινίες τρόμου. «Για μένα, οι ταινίες τρόμου είναι ένα είδος όπου μπορείς να παίζεις έξω από τα όρια του συνηθισμένου,» αναφέρει ο σκηνοθέτης. «Πάντοτε προσέγγιζα το όλο θέμα σα μια αστυνομική περιπέτεια, σα μια αινιγματική ταινία. Πήρα την πλοκή μιας ταινίας θρίλερ και της έδωσα το στιλ μιας ταινίας τρόμου.»

Ο παραγωγός Gregg Hoffman συμφωνεί: «Αν πρόκειται να κάνεις μια θεματική ταινία, πιστεύω ότι πρέπει να την περιπλέξεις, να υπάρχει ένα αναπάντεχο σημείο, το οποίο θα ξαφνιάσει τον κόσμο. Το «Saw» θα ήταν μια κλασική ταινία του Hitchcock, αν ο Hitchcock είχε δει όλα τα video clip των Nine Inch Nails.» Πομπώδης δήλωση, αν μη τι άλλο. Ίσως όμως έχει εν μέρει δίκιο.

Ο Wan αναφέρει κινηματογραφιστές όπως τον David Lynch και τον Dario Argento ως τις πρωταρχικές πηγές έμπνευσης για το σουρεαλιστικό ύφος του «Saw». «Ήθελα να πάρω αληθινούς ανθρώπους και να τους τοποθετήσω σε ένα ξένο, παράξενο σύμπαν του Lynch όπου κατοικεί το μακάβριο και το αινιγματικό στοιχείο του Argento. Από το ξεκίνημα ήθελα η ταινία να είναι άγρια και βίαια, με ξεσπάσματα, όπου κανένας από τους χαρακτήρες ή καμία κατάσταση δε θα ήταν ασφαλής.» Μήπως τελικά κινδυνεύουν και οι θεατές;

Saw me how to do it.
Ο Wan και ο Whannell συναντήθηκαν σε Σχολή κινηματογράφου στην Αυστραλία, όπου ο Wan ήδη είχε δείξει το ενδιαφέρον του για πρωτότυπες ταινίες. Ο Whannell θυμάται ότι «Πήγαμε σε μια πραγματικά κουλτουριάρικη Σχολή κινηματογράφου, στην οποία υπήρχαν τύποι όπου έβαφαν τα νύχια τους μαύρα, φορούσαν μπερέδες και έκαναν ταινίες για την άμμο. Ο James έκανε ταινίες με zombies. Ήξερα ότι θα έκανε κάτι δυνατό και σπουδαίο.»

Οι δυο τους άρχισαν να γράφουν το σενάριο με τον εξής απλό συλλογισμό: δύο άνθρωποι είναι παγιδευμένοι σε ένα μπάνιο και ο ένας πρέπει να σκοτώσει τον άλλο. Από αυτό το συναρπαστικά απλό σκεπτικό, η ιστορία άρχισε να αναπτύσσεται και να διευρύνεται, περιλαμβάνοντας flashbacks και παρουσιάζοντας και άλλους χαρακτήρες.

Όταν ο Whannell κατανόησε το θέμα της ιστορίας, συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να αρχίσει να γράφει. «Είχα κάποια προβλήματα υγείας πριν τη συγγραφή του σεναρίου και παρόλο που δεν ήταν απειλητικά, με ταρακούνησαν και με έκαναν να σκεφτώ σοβαρά τον τρόπο που ζούσα,» θυμάται. «Πραγματικά με άλλαξε. Σκέφτηκα ότι αυτό θα ήταν ένα ενδιαφέρον θέμα για να δομήσεις ένα θρίλερ γύρω του. Το σενάριο σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα νήματα να ξεδιπλωθούν στο τέλος, όπως τα κομμάτια ενός παζλ (jigsaw), που στο τέλος ενωμένα συνθέτουν μια ολοκληρωμένη εικόνα.»

Μόλις τελείωσαν τη συγγραφή του σεναρίου, ο μάνατζερ των Wan και Whannell τους πίεσε να πάνε αεροπορικώς από την Αυστραλία στο Λος Άντζελες για να αποφασίσουν πως θα κινηθούν. Όμως, επειδή και οι δύο δεν είχαν πάρα πολλά χρήματα εκείνη την περίοδο και σκέφτηκαν ότι απλώς θα κάνουν μόνο μια ακριβή χαιρετούρα, αποφάσισαν να δράσουν. Για να κάνουν το ταξίδι όσο το δυνατόν πιο παραγωγικό, μάζεψαν όσα πιο πολλά χρήματα μπορούσαν, συγκεντρώνοντας μερικές χιλιάδες δολάρια. Με αυτά γύρισαν ένα μικρό μέρος του σεναρίου, όπου πρωταγωνιστούσε ο Whannell και έτσι ήθελαν να αποδείξουν την αξία τους ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής. Το φιλμάκι το κάψανε σε ένα DVD το οποίο έστειλαν μαζί με το σενάριο στους παραγωγούς στο Λος Άντζελες. «Ήταν ό,τι πιο έξυπνο έχουμε κάνει ποτέ», αναφωνεί ο Whannell. Κρίση αυτογνωσίας;

Στην άλλη άκρη του Ειρηνικού, στο Λος Άντζελες, ο ανυποψίαστος παραγωγός Gregg Hoffman περίμενε να ξεκινήσει μια συνάντηση, όταν κάποιος φίλος του τον τράβηξε παράμερα σε ένα γραφείο για να του δείξει το περιβόητο DVD. Ο ίδιος θυμάται ότι «Μετά από λίγα λεπτά είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό. Έτρεξα πίσω στο γραφείο μου και έδειξα το DVD με το σενάριο στους συνεργάτες μου Oren Koules και Mark Burg.»

Την ώρα που πατούσαν το πόδι τους στο Λ.Α. οι Wan και Whannell, οι παραγωγοί Hoffman, Koules, και Burg είχαν ήδη προσφερθεί να χρηματοδοτήσουν την ταινία με σκηνοθέτη τον Wan και πρωταγωνιστή τον Whannell. Τρεις μήνες αργότερα, τα γυρίσματα είχαν αρχίσει.

Για την ανεύρεση γνωστών ηθοποιών, η ομάδα παραγωγής δεν κατέβαλε μεγάλο κόπο. Ονόματα όπως ο Cary Elwes, όταν είδε το DVD, απάντησε με ένα e-mail με τη φράση «Wow»! «Ξεκίνησα να διαβάζω το σενάριο και δε μπορούσα να σταματήσω. Το διάβασα με τη μία, πράγμα που συνήθως δεν κάνω. Μετά σκέφτηκα ότι πρέπει να κάνω την ταινία αυτή. Ήταν ένα σφιχτό και καλοδουλεμένο σενάριο, ένα εκπληκτικό θρίλερ.»

«Ο James και ο Leigh επιδρούν στην ψυχή,» συνεχίζει ο Elwes. «Τις πρώτες ημέρες που έκανα μια βόλτα στα σκηνικά, όλοι έλεγαν πόσο απίστευτο είναι το σενάριο. Δεν ακούς συχνά μέλη του συνεργείου παραγωγής να λένε κάτι τέτοιο. Ποτέ.»

Η Monica Potter θυμάται όταν είδε για πρώτη φορά το demo DVD: «Το είδα ξανά και ξανά. Και ήμουν πολύ αναστατωμένη γιατί ήθελα να παίξω οπωσδήποτε σε αυτή την ταινία. Ήθελα τον ρόλο και προσπαθούσα να καταλάβω γιατί, και αυτό βέβαια με έκανε λίγο να ανησυχώ.»

Για τον ρόλο του Tapp, του αστυνόμου έχει την εμμονή να σταματήσει τον Jigsaw, ο Wan επέλεξε τον Danny Glover. Ο διάσημος ηθοποιός ήταν «πραγματικά εντυπωσιασμένος από τη διορατικότητα του Wan» και υπέγραψε αμέσως, συνεπαρμένος από την πολυδιάστατη μορφή του ρόλου. Ο Glover χαμογελάει καθώς σκέφτεται πως τον επέλεξε ο Wan για τον ρόλο. «Ο James με είδε σε μια διαφήμιση στην Αυστραλία και δε μου είπε ότι με έχει δει σε κάποια ταινία, αλλά στη διαφήμιση συγκεκριμένα,» αναφέρει γελώντας.


Αφού η σχέση μεταξύ του Δρ. Gordon και του Adam είναι η καρδιά του «Saw», ο Elwes πίστευε ότι ήταν αναγκαίο να ξεκινήσει πρόβες με τον Leigh Whannell πριν ξεκινήσει η παραγωγή. «Αυτοί οι δύο χαρακτήρες δένονται πνευματικά σε εκείνο το δωμάτιο με έναν παράξενο τρόπο,» λέει ο ηθοποιός. «Περνάνε μια σειρά από συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, αλλά στο τέλος βρίσκουν κάτι κοινό, ακόμα και όταν καταλήγουν να είναι ανταγωνιστές μεταξύ τους. Ανακαλύψαμε κάποια θαυμάσια πράγματα στις πρόβες, ήμασταν πολύ τυχεροί.» Ο Whannell συμπληρώνει: «Η μεγαλύτερη δοκιμασία για μένα ήταν να προσπαθήσω και να αντέξω να παίξω τόσο καλά, έχοντας απέναντί μου έναν πολύ καλό ηθοποιό, όπως τον Cary. Ευτυχώς, είναι τόσο καταπληκτικός άνθρωπος, ώστε κατάφερα να χαλαρώσω πολύ γρήγορα.»

Ο Whannell έμεινε έκπληκτος όταν άρχισε να συνειδητοποιεί ότι όλα αυτά που σκεφτόταν πραγματοποιόντουσαν. «Όταν κάτι είναι μέσα στο κεφάλι σου και ξαφνικά μπορείς να το δεις και να το αγγίξεις, είναι απίστευτο συναίσθημα. Όπως το μπάνιο, το οποίο βρισκόταν στη σκέψη μου για δύο χρόνια και τώρα μπορώ να περπατάω μέσα σε αυτό, να αγγίζω τους τοίχους του. Είναι απίστευτο.» Για να ηρεμήσει λίγο από αυτή την έξαψη, ο Whannell συχνά άκουγε μουσική πριν ξεκινήσει το γύρισμα.

Saw what?
Όλοι οι συντελεστές μίλαγαν με τα καλύτερα λόγια τόσο για τον πρωταγωνιστή όσο και για τον σκηνοθέτη. «Αν και πρόκειται για την πρώτη τους δουλειά στον χώρο του κινηματογράφου, μπορούσες να διακρίνεις τον επαγγελματισμό και τη σοβαρότητα.» Ο Wan αναφέρει: «Πίστευα ότι η πρώτη μου ταινία θα ήταν παρέα με τους φίλους μου, γυρισμένη στο σπίτι μου. Είναι όμως ασύλληπτο αυτό που συμβαίνει. Όλοι είναι πολύ φιλικοί μαζί μου και με βοηθάνε σε οτιδήποτε δυσκολία συναντήσω.» Και ο ίδιος όμως, αναφέρουν, ότι είναι πολύ καλός με τους ηθοποιούς. «Τους δημιουργεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης και άνεσης.» «Σου δίνει τον χώρο για να γίνεις δημιουργικός», προσθέτει ο Glover. «Είναι πραγματικά μια συλλογική προσπάθεια.»

Η Monica Potter πιστεύει ότι η σχετική έλλειψη πείρας του James ήταν στην πραγματικότητα ένα πλεονέκτημα, αφού τον ανάγκαζε να είναι πιο σχολαστικός και υπεύθυνος. «Οι μεγαλύτεροι σκηνοθέτες μπορούν να γίνουν πολύ πεισματάρηδες και ξεροκέφαλοι. Ο James είναι δυναμικός και βοηθάει πολύ. Γνωρίζει ακριβώς τι θέλει, αλλά αγαπάει νέες ιδέες και τις ενθαρρύνει. Είναι εκπληκτικός.»

Το δυνατότερο σημείο της ταινίας είναι το ανατρεπτικό φινάλε του. Όσοι έχουν δει την ταινία, δε μπορούν παρά να θαυμάσουν τη σκέψη των δημιουργών της. «Θέλω όταν ο κόσμος βγει από τον κινηματογράφο, να αρχίσει να σκέφτεται από την αρχή την ταινία, όπως ακριβώς συνέβη με τους «Συνήθεις υπόπτους» και την «Έκτη αίσθηση». Να ανακαλεί σκηνές και πράγματα και να ξεκαθαρίζουν όλα σιγά-σιγά,» λέει ο Whannell. Ο Wan χαίρεται με τη σκέψη «να βγουν οι θεατές σοκαρισμένοι και εξαντλημένοι από αυτό που θα γίνει στο τέλος της ταινίας,» λέει γελώντας. «Αυτό είναι το σχέδιο.»

Trivia
  • Στο demo που παρουσίασαν οι James Wan και Leigh Whannell στους παραγωγούς, για την κατασκευή της παγίδας για αρκούδες τους βοήθησε ένας φίλος τους, σχεδιαστής βιομηχανικών προϊόντων. Για να φανεί σκουριασμένη, την έβαλε σε αλατόνερο και την άφησε στη στέγη του σπιτιού του για δέκα ημέρες. Ο Whannell που τη φόρεσε για το demo, είχε τη σκουριά πάνω στο στόμα του όλη την ώρα. Φυσικά, στην ταινία, την έβαψαν με ειδική μπογιά.
  • Η διαδικασία του pre-production κράτησε πέντε ημέρες, οι σκηνές στο μπάνιο γυρίστηκαν μέσα σε έξι, ενώ όσο γυρνούσαν έκαναν παράλληλα και το μοντάζ. Η ταινία τελικά γυρίστηκε σε 18 ημέρες και προοριζόταν να βγει κατευθείαν στο video club της γειτονιάς σας. Μετά από αρκετά θετικά σχόλια έπειτα από προβολές στο φεστιβάλ ταινιών του Τορόντο, δόθηκε το οκ για να βγει στους κινηματογράφους.
  • Ο 27χρονος σκηνοθέτης James Wan πήρε ρίσκο και δε δέχτηκε αμοιβή για τη δουλειά του. Αντίθετα επέμεινε να έχει ποσοστό από τα κέρδη, κάτι που του βγήκε σε καλό: Το budget ήταν περίπου 1,2 εκατομμύρια δολάρια, ενώ οι εισπράξεις μέχρι στιγμή έχουν ξεπεράσει τα 60!
  • Περιέχει πολλές αναφορές στις ταινίες του Ιταλού σκηνοθέτη τρόμου Dario Argento. Η ανατριχιαστική κούκλα αναφέρεται στην ταινία «Profondo rosso», ενώ τα μαύρα γάντια του άγνωστου δολοφόνου είναι ένα από τα σήματα κατατεθέν του Argento και μπορείς να τα δεις σχεδόν σε όλες τις ταινίες του.
  • Μετά από το επιτυχημένο πρώτο Σαββατοκύριακο στο box-office, η Lionsgate έδωσε το πράσινο φως για τα γυρίσματα του δεύτερου μέρους. Ήδη γυρίζεται το 2, το οποίο θα βγει στην Αμερική το φθινόπωρο.
  • Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε σε μια αποθήκη που διαμορφώθηκε κατάλληλα. Το μπάνιο κατασκευάστηκε από την αρχή, ενώ τα υπόλοιπα δωμάτια αναδιακοσμήθηκαν.
  • Η εταιρεία παραγωγής είναι η Twisted Pictures (ωραίο όνομα!).
  • O Wan ήθελε την Shawnee Smith για τον ρόλο της Amanda, επειδή ήταν ερωτευμένος μαζί της από την εφηβεία του!

    Επίσημο site: http://www.sawmovie.com


    Στέλιος Πούλιας (Cine-Making Of)




    Τετάρτη 30 Μαρτίου 2005

    How much blood would you shed to stay alive?


    Υπήρχε κάτι που με έκανε λιγάκι επιφυλακτικό απέναντι στο Saw... Η προηγούμενη αντίστοιχη περίπτωση (ανεξάρτητης παραγωγής που έχτισε κάτι σαν μύθο γύρω της κατάφερνοντας εν τελει να «σκίσει» στο αμερικανικό box office) που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν το τραυματικά απαράδεκτο Blair Witch Project... Κάτι όμως η σίγουρα ελκυστική υπόθεση, κάτι το καλό word of mouth που κυκλοφόρησε (τουλάχιστον) άμεσα στο cine, με ώθησαν με την περιέργεια να το δω... Η ταινία ..έσκασε σαν «κεραυνός εν αιθρία» πραγματικά, ξεπερνώντας (σαν σταματημένη) κάθε προσδοκία μου...

    Η ταινία
    Το Saw είναι μία από τις έκπληξεις της χρονιάς... Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης James Wan στήνει ένα αριστοτεχνικά σκηνοθετημένο παιχνίδι suspence πάνω σε μια πανέξυπνη σεναριακή ιδέα... Η ταινία αυτό-προμοτάρεται(?) ως ακραίο θρίλερ, αλλά αυτό, μπροστά στο εξαιρετικό της θέμα που είναι τρόπον τινά καταγγελία της σύγχρονης κοινωνίας της κλειδαρότρυπας και της reality tv, είναι μάλλον υπερβολικά απλοϊκή περιγραφή... Και ο Wan δεν έχει κάνει ούτε απλοϊκή ούτε πρόχειρη δουλειά... Αντ’αυτού, δείχνει μια αξιοθαύμαστη σκηνοθετική δεινότητα και θρασύτητα, έχοντας το όραμα και τις ιδέες για να απογειώσει το ευφάνταστο και συνολικά καλογραμμένο σενάριο του Leigh Whannell... Ως θρίλερ, πέρα απο την άριστη άισθηση του ρυθμού που διέπει όλη την ταινία, και χτίζει το suspence, άξια αναφοράς είναι και καλοστημένη industrial ατμόσφαιρα της, με κάποιες μικρές δόσεις gore, για τις οποίες έχει γίνει πια τόσος ντόρος, να είναι περισσότερο η ...γαρνιτούρα... Οι «κούκλες» είναι μακράν πιο creepy στο όλο εγχείρημα...


    Η μουσική
    Η «αρρωστημένη» ατμόσφαιρα της ταινίας, οφείλει πολλά και στη μουσική του Charlie Clouser... Ο Clouser είναι κημποντίστας, μουσικός παραγωγός και συνθέτης και έγινε ευρύτερα γνωστός ως μελος των Nine Inch Nails, αλλά είναι μόλις η πρώτη φορά που ο δημιουργεί score, αν και κομμάτια του υπάρχουν και στα εξαίρετα soundtracks του "The Matrix", του "Scream" και του "Lost Highway"... Η προσέγγιση που κάνει εδώ είναι σαφώς επηρρεασμένη από τη «θητεία» του δίπλα σε ηχηρά ονόματα του hard rock/industrial χώρου, όπως ο Marilyn Manson και ο Rob Zombie... Με θορυβώδεις industrial ήχους να συμπλέκονται με ηλεκτρονικούς, αλλά και με υπόκωφα ambient περάσματα , ο Clouser καταφέρνει να χτίσει μια εφιαλτικά πνιγηρή ατμόσφαιρα... Κάθε κομμάτι είναι ενορχηστρωμένο με τέτοιο (ασυνήθιστο) τρόπο ώστε να αποδώσει την απειλή και το φόβο, καταστάσεις στις οποίες όταν είναι απούσες οι εικόνες, σε υποβάλλουν οι ήχοι και από μόνοι τους... Από τις πιο trademark στιγμές, τα industrial περάσματα του “X Marks the Spot”, που διακόπτουν απότομα την υπόκωφη γαλήνη προσφέροντας ηχητικό suspence και εκείνα των “We’re out of time” και ”Fuck this shit”, που συνδυάζονται με ηλεκτρονική μουσική... Τα πιο αξιομνημόνευτα θέματα όμως, βρίσκονται στο τέλος του track listing, όπως λεμε ...«το καλύτερο για το τέλος», με τα “Hello Zepp” και “Zepp Overture” να αποτελούν την θριαμβευτική κορύφωση και την «έξοδο», ως δύο εξαιρετικά tracks...

    Όπως κάθε θρίλερ όμως που «σέβεται» τον εαυτό του, υπάρχουν πάντα και κάποια μεμονωμένα κομμάτια είτε απο την ταινία είτε inspired by the film, όπως κύρια γίνεται εδώ... Το "Bite The Hand That Bleeds" των Fear Factory ξεχωρίζει από όλα αυτά, από ένα συγκρότημα το οποίο έχει μια επιτυχημένη παράδοση σε αντίστοιχα soundtrack του είδους με πιο προσφατη τη συμμετοχη στο περσινό remake του Texas Chainsaw Massacre... Εδώ ακούγονται αρκετά πιο μαλακοί απ’ότι συνηθίζουν, στο στυλ των Paradise Lost στα τελευταία τους albums και το κομμάτι είναι κάτι σαν hitάκι, για το οποίο ετοιμάζουν άμεσα και video-clip(!)... Οι Psycho Pomps με το Wonderful World είναι μία μίξη industrial με metal, ενώ οι Enemy με το Action και οι Pitbull Daycare με το You Make me Feel so Dead (εξαιρετικής σύλληψης τίτλος) κινούνται στα πλαίσια του γνωστού πια αμερικανικού nu rock/metal, το οποίο κάνει θραύση στα σχετικά soundtracks και όχι μόνο...



    Μοιραία, η πλάστιγγα γέρνει προς τις συνθέσεις του Clouser που παρουσιάζουν περισσότερο ενδιαφέρον απο τα μεμονωμένα inspired by the film κομμάτια, τα οποία ευτυχώς δεν αποσυντονίζουν τον ακροατή... Θα ήταν όμως καλύτερα αν ο Clouser είχε περισσότερο running time... Έστω και έτσι...

    Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

    Track Listing: 1. Sturm - Front Line Assembly / 2. Hello, Adam / 3. Bite The Hand That Bleeds - Fear Factory / 4. Last I Heard... / 5. Action - Enemy / 6. Reverse Beartrap / 7. You Make Feel So Dead - Pitbull Daycare / 8. X Marks the Spot / 9. Wonderful World - Psycho Pomps / 10. Cigarette / 11. We`re Out of Time / 12. F**k This S*!t / 13. Hello Zepp / 14. Zepp Overature

    Μιχάλης Χαραλαμπάκης (CineSound)


  •  
    Saw Σε Βλέπω (2004) - horrormovies.gr - Σάβ 12 Απρ 2014 - 20:06
    Φρέσκο, ευφυές και σοκαριστικό φιλμ τρόμου με σπουδαία ιστορική σημασία. Από τις καλύτερες ταινίες τρόμου της περασμένης δεκαετίας...

    Διαβάστε την κριτική εδώ: horrormovies.gr.
     
    <Χωρίς Τίτλο> - Movie_maniac123 - Κυρ 10 Φεβ 2013 - 16:00
    Ναι είναι γεγονός το "Saw" ήταν απ`τα καλύτερα θρίλερ της περασμένης δεκαετίας,αν όζι το καλύτερο.Ξεχώριζε από πολλά άλλα είχε κάποιο επίπεδο σαν ταινία αν και οι ερηνείες δεν ηταν καλές.Μες την υπερβολή οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς.Παρ`όλα αυτά μια πολύ καλή ταινία τρόμου για γερά στομάχια και για μια συγκεκριμένη ηλικία και πάνω και ένα φιναλε δυναμίτης!!!

                                             8/10
     
    <Χωρίς Τίτλο> - agapitotyraki - Πεμ 31 Μαρ 2011 - 17:56
    apo tis kaluteres tainies!!!!10/10
     
    Legacy - willow - Unverified - Κυρ 27 Μαρ 2005 - 01:15
    αρκετα καλη η ταινια,αλλα πολυ βια ρε παιδια,παρα πολυ βια και παρανοια σε ολο της το μεγαλειο...το σιγουρο ειναι οτι η ταινια θα σοκαρει...αντε να δουμε τι αλλο θα σκαρφιστουνε...
    willow
     
    Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

    Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.