• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Head in the Clouds (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Σαν Πρόσωπο στα Σύννεφα

Εποχής | 121' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 11 Μαρ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/05/2005
Διανομή: PlayTime
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά - Γερμανικά - Γαλλικά - Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 5.21/105.21/105.21/105.21/105.21/105.21/10   (5.21/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Τρεις ζωές. Ένα πεπρωμένο.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η Γαλλοαμερικανίδα Gilda Besse (Charlize Theron) έχει ήδη αποκτήσει τη σκανδαλώδη φήμη της, όταν ζητάει καταφύγιο- μετά από ένα καυγά με τον εραστή της -από το σοβαρό Guy (Stuart Townsend), Ιρλανδικής καταγωγής και φοιτητή στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Η σχέση τους εξελίσσεται, δεν αντέχει για πολύ όμως και έτσι χωρίζουν για ένα διάστημα τριών ετών. Στο Παρίσι πια η Gilda, φωτογράφος, οπαδός της ηδονής και εχθρός των ηθικών καταναγκασμών, καλεί τον Guy να μείνει μαζί της και μαζί με την προστατευόμενη της Ισπανίδα πρόσφυγα Mia (Penelope Cruz). Ένα ερωτικό τρίγωνο διαφορετικών χαρακτήρων σχηματίζεται ανάμεσα στην οπαδό της μποέμικης χαλαρής ζωής Gilda και στους πολιτικοποιημένους Guy και Mia που αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την πρώτη με την έλευση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πηγαίνοντας στην Ισπανία για να ενταχθούν στον αγώνα, ο καθένας από το δικό του πόστο. Μετά από αρκετά χρόνια ο Guy θα επιστρέψει στο Παρίσι δουλεύοντας για την αντίσταση, όταν μαθαίνει πως η Gilda έχει γίνει ερωμένη ενός Γερμανού αξιωματικού (Thomas Kretschmann).

Η πλοκή που παρουσιάστηκε παραπάνω είναι ένα κομμάτι μόνο από τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει ο John Duigan μέσα από αυτήν τη «δαιδαλώδη» παραγωγή. Καλαίσθητη παραγωγή βέβαια όσον αφορά το στήσιμο, τα σκηνικά της, τις εικόνες και τους ηθοποιούς. Γιατί όσον αφορά το σενάριο και τη σκηνοθεσία, τα πράγματα δεν είναι όσο φωτεινά θα έπρεπε.

Ο John Duigan αναμφισβήτητα είχε στο μυαλό του να δημιουργήσει μία παραγωγή πλούσια, μεγάλου βεληνεκούς και επικών διαστάσεων. Εγχείρημα απόλυτα θεμιτό αν κρίνει κανείς από τις ικανότητές του ως δημιουργού μέσα από την πραγματικά καταπληκτική ανεξάρτητη αμερικάνικη ταινία με την οποία έχει συνδέσει το όνομά του, το επαρχιακό δράμα «Σκυλιά στη Χλόη». Ωστόσο, αυτή τη φορά το παιχνίδι χάθηκε κάπου ανάμεσα στους διάσημους πρωταγωνιστές του και στην ιστορία του που ενώ προσπαθεί να πει πολλά αφήνει τον θεατή με ένα μεγάλο κενό και ένα πλούσιο συναίσθημα αδιαφορίας. Το έργο του μοιάζει κενό, χωρίς ψυχή, όσο κι αν προσπαθεί να το παραγεμίσει με στολίδια και καλούδια που τελικά περισσότερο βλάπτουν παρά ωφελούν, ενώ η σκηνοθεσία του δεν απογειώνει την παραγωγή ούτε για μία φορά.

Ένα από αυτά τα στολίδια δεν είναι άλλο από την κεντρική ηρωίδα, τη μοναδική Charlize Theron. Στο ρόλο της «ελεύθερης» γυναίκας Gilda Besse, λάμπει για άλλη μία φορά μέσα από σεκάνς προσεχτικά επιλεγμένες για να αναδείξουν όλο το μεγαλείο της ακτινοβολίας της. Η ερμηνεία της είναι σταθερά γοητευτική και απόλυτα δικαιολογημένη από τη ψυχολογία του χαρακτήρα που υποδύεται, ωστόσο, μοιάζει λίγο ξεθωριασμένη από ανάλογες ερμηνείες παρόμοιων γυναικών στο παρελθόν του κινηματογράφου. Η Penelope Cruz από την πλευρά της είναι η «εξωτική» ανάσα της ταινίας σε ένα δύσκολο ρόλο που δεν καταφέρνει ωστόσο να κερδίσει τη συμπάθεια του κοινού, όχι τόσο εξαιτίας των ερμηνευτικών προβλημάτων, όσο της ίδιας της ροής του σεναρίου. Και ο Stuart Townsend (“About Adam”) αποδίδει την ομορφιά και το σεβασμό που αρμόζει στο ρόλο του αρσενικού τρίτου, ενώ ο Kretschmann μοιάζει να επαναλαμβάνει λίγο το μοτίβο του συμπαθητικού αξιωματικού των Ναζί από το “The Pianist”.

Ένα λαμπρό και φωτεινό, λοιπόν, επιτελείο ηθοποιών στα χέρια του Duigan που μένει στην ταινία ως το μόνο ατού της προσπάθειάς του. Και είναι κρίμα γιατί είναι ένας δημιουργός με αμέτρητες δυνατότητες αλλά δυστυχώς πέφτει στην παγίδα της εκμετάλλευσης μίας ιστορίας σε τέτοιο βαθμό που καταλήγει κουραστική και ανιαρή για το κοινό της. Τα κλισέ στην αφήγηση είναι πολλά, οι στερεότυποι χαρακτήρες δεν απογειώνουν τους ρόλους και το τετριμμένο αποτέλεσμα μειώνει τα αισθητικά πλεονεκτήματα της ταινίας. Καταλήγουμε να παρακολουθούμε ένα μελόδραμα για σεξ, κατασκόπους, αγάπη και πόλεμο που θα μπορούσε να εξελιχθεί ίσως όμορφα σε μία τηλεοπτική σειρά, αλλά χάνεται στην κινηματογραφική ώρα που του αναλογεί. Στα θετικά ωστόσο, του όλου εγχειρήματος αξίζει να σημειωθεί η επιτυχημένη αναπαράσταση της εποχής που διαπραγματεύεται και οι όμορφες εικόνες.

Βαθμολογία: 4,5/10 Stars4,5/10 Stars4,5/10 Stars4,5/10 Stars4,5/10 Stars (4,5/10)
Θεανώ Κανελλίδου




Σάββατο 4 Ιουνίου 2005

HEAD IN THE CLOUDS – ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

Η γνωριμία του φιλήσυχου και ιδεαλιστή Γκάι Μάλιον με την πανέμορφη και απελευθερωμένη Γκίλντα Μπες, ένα βροχερό βράδυ σε έναν φοιτητικό κοιτώνα του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, θα στιγματίσει τις ζωές και των δύο. Λίγο πριν την έκρηξη του μεγάλου πολέμου θα δημιουργηθεί ανάμεσα τους μια μοιραία σχέση με επίκεντρο το λαμπερό Παρίσι δημιουργώντας μεταξύ τους έντονους δεσμούς εξάρτησης. Μια σχέση που θα διακοπεί προσωρινά όταν ο Γκάι ακολουθώντας την φωνή της δημοκρατικής καρδιάς του θα ταξιδέψει στην Ισπανία για να βοηθήσει τους επαναστάτες στον Εμφύλιο πόλεμο.

Αυτό που έχω παρατηρήσει τελευταία είναι πως τα φιλμ που μεταφέρουν την δράση του στην περίοδο του μεσοπολέμου, δεν έχουν και τόσο καλή πορεία εμπορική, παρόλο που οι παραγωγές είναι το λιγότερο αξιόλογες. Από τον σχετικό αυτό κανόνα δεν ξεφεύγει και το Head in the Clouds, η τελευταία δημιουργία του John Duigan (One Night Stand) που τοποθετεί μια εκρηκτική ερωτική ιστορία μπροστά σε πολύ όμορφα κινηματογραφημένα τοπία όπως η Πόλη του φωτός ή το προπολεμικό Λονδίνο. Η Καναδέζικη παραγωγή θυμίζει έντονα στο ξεκίνημα της ταινίες της Merchant / Ivory Productions, στην πορεία εξελίσσεται σε ένα ακραίο ερωτικό παιχνίδι και στο φινάλε της φέρνει στο μυαλό στιγμές που εκτυλίχθηκαν πρόσφατα στην Malena, όπου μια επίσης πανέμορφη καλλονή του σύγχρονου σινεμά, περνά πολύ δύσκολες στιγμές. Και λέω «επίσης» διότι στο φιλμ πρωταγωνιστεί ο κατάξανθος άγγελος που ονομάζεται Charlize Theron η οποία κατόπιν του Oscar ερμηνείας που απέσπασε ακολουθεί ποιοτικότερες επιλογές από το παρελθόν. Η Theron καταφέρνει όχι μόνον να κόψει την ανάσα των θεατών αλλά και του «αναιμικού» Stuart Townsend που είναι πασιφανές πως δεν μπορεί να την κοιτάξει κατευθείαν στα μάτια. Λίγη χαρακτηρίζεται – αν και ο ρόλος κρίνεται καταλυτικός για την εξέλιξη της υπόθεσης – και η παρουσία της Penelope Cruz, που στην μετά-Cruise εποχή ακολουθεί έντονα καθοδική πορεία!

Το DVD από την Audiovisual προσφέρει πολύ καλή ποιότητα εικόνας και ήχου, σε περιορισμένα κυρίως λόγω θεματολογίας επίπεδα. Το σάουντρακ φέρει και την σφραγίδα της DTS αν και σε ελάχιστα σημεία φαίνεται η δράση του δωματίου να ζωντανεύει. Η εικόνα σαφώς και ξεχωρίζει αφού οι τοποθεσίες – Παρίσι, Λονδίνο, Κέμπριτζ - δίνονται με αξιοσημείωτη λεπτομέρεια και φυσικότητα.

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μια ταινία λίγο περίεργη αφού σε κανένα της σημείο δεν προϊδεάζει πως στο τελευταίο της τέταρτο θα εξελιχθεί σε…πολεμικό θρίλερ. Καλή.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)




 
<Χωρίς Τίτλο> - LittleGreenBag - Τετ 04 Ιαν 2012 - 14:25
Νομίζω πως η συγκεκριμένη ταινία προοριζόταν για κάτι μεγάλο και κατέληξε σε κάτι μέτριο. Ας πούμε πως μονάχα μετά την μία ώρα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον και πως οι ερμηνείες είναι αρκετά μέτριες, ξεκινώντας από την Charlize Theron. Μια πολύ εντυπωσιακή γυναίκα αλλά αρκετά απογοητευτική στους ρόλους της - μιλώντας πάντα υποκειμενικά. Κακά τα ψέμματα, οι πολύ λαμπεροί stars του σινεμά κλέβουν την παράσταση και επηρεάζουν τον θεατή περισσότερο με την γοητεία τους. Καλή Penelope Cruz (της άξιζαν περισσότερες ατάκες ομολογουμένως συγκριτικά με την Theron που ουσιαστικά απλώς έκανε την γατούλα στον Stuart Townsend και θα ήταν πολύ καλύτερη πρωταγωνίστρια σε κομεντί, αν και καθώς εξελίσσεται η ταινία, υπάρχουν και σκηνές που εκπλήσσει ευχάριστα. Ωστόσο ίσως απλώς φταίει ο αντιπαθητικός της ρόλος). Αδιάφορος Stuart Townsend. Συμπαθητικό τέλος, όχι όμως και μη αναμενόμενο. 

αν έγινα πολύ κακιά, please let me know :P


 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.