 | - Αυθεντικός Τίτλος:
Anna Karenina
- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Αννα Καρένινα
- Γνωστό και ως:
Anna Karenina (1935)
|
· Είδος: Δραματική
· Παραγωγής: 1935
· Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 8/11/2005
· Διάρκεια: 95'
· Χρώμα: Ασπρόμαυρο
· Ήχος: Mono
· Γλώσσα: Αγγλικά
· Δείκτης Καταλληλότητας: 
· Αξιολόγηση:  (9.50/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 0.55 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
Σάββατο 12 Ιουνίου 2004 - 14:25
 Μια από τις αναρίθμητες μεταφορές του ομώνυμου μυθιστορήματος του Λέοντα Τολστόι και όχι απαραίτητα πολύ πιστή στο βιβλίο, το οποίο, άλλωστε δίνει απλώς το έναυσμα. Έχει αναμφισβήτητα ένα μεγάλο προσόν: τη Greta Garbo να ενσαρκώνει τον ομώνυμο ρόλο. Από κει και πέρα η ταινία είναι μια χαριτωμένη προσπάθεια του Clarence Brown να μεταφέρει το χρώμα και το κλίμα της τσαρικής Ρωσίας λίγο πριν αρχίσει ο σερβο-τουρκικός πόλεμος- και αυτό εν έτει 1935 και μέσα στα πολυποίκιλτα αμερικανικά στούντιο. Κατά τη γνώμη μου τα καταφέρνει αρκετά καλά.
Η Άννα Καρένινα είναι η πιο όμορφη γυναίκα στην Πετρούπολη, ξακουστή μέχρι και τη Μόσχα στους κύκλους των ευγενών. Ο άντρας της είναι υψηλόβαθμος υπάλληλος στο Υπουργείο, οξύνους, πλούσιος και εξαιρετικά κολλημένος με τους τύπους και το πρωτόκολλο της καλής κοινωνίας. Η Άννα περισσότερο αγαπάει το μικρό γιο της παρά τον άντρα της, που και ο ίδιος είναι τόσο απορροφημένος με τη δουλειά του που δεν της δίνει τη δέουσα σημασία. Μια περίεργη σύμπτωση θα κάνει την Άννα να γνωρίσει το νεαρό Βρόνσκι, έναν αξιωματικό της φρουράς στην Πετρούπολη που γοητεύεται θανάσιμα από την ομορφιά της. Η debutant Κίττυ και συγγενής της Άννα διεκδικεί τον Βρόνσκι, αλλά μια μαζούρκα που αυτός χαρίζει στην Άννα της δείχνει την πραγματικότητα. Το αστείο είναι, ότι ενώ η Άννα έχει πάει εκτάκτως στη Μόσχα για να καταφέρει να πείσει τη νύφη της να μην εγκαταλείψει τον ελαφρόμυαλο αδερφό της, ακριβώς εκεί γνωρίζει τελικά αυτόν που θα την κάνει να εγκαταλείψει η ίδια το σύζυγό της. Εν μέσω του αγωνιώδους διλήμματος (ποιον να διαλέξει; Το γιο της ή τον έρωτα της ζωής της;), παίρνει τελικά τη ριζοσπαστική για την εποχή απόφαση και διαλέγει το γοητευτικό Βρόνσκι. Ταξιδεύουν μαζί στη Βενετία, οι μέρες ευτυχίας που περνούν την κάνουν σχεδόν να κλαίει από χαρά. Όμως η ξενιτιά είναι πικρή, γυρίζουν λοιπόν πίσω, η χαμένη ζωή του Βρόνσκι τον ζητάει επίμονα πίσω, οι μάχες κάνουν το αίμα του να βράζει, αποφασίζει ξανά να καταταγεί και να αφήσει μόνη της την Άννα...
 Η πασίγνωστη ιστορία με τα τραίνα που διασχίζουν τη στέπα της Ρωσίας, παίρνουν τους πλούσιους ευγενείς και τους μεταφέρουν μέσα στο χιόνι σιωπηλούς μαζί με τα πάθη τους. Να τους φέρουν πιο κοντά ίσως στο χαμό τους, πιο κοντά στην κρίσιμη στιγμή των τελικών αποφάσεων. Η Greta Garbo δίνει μια ευαίσθητη μεν, αλλά και ψυχρή ερμηνεία...Παράδοξο; όχι, αν σκεφτείτε ότι το μαρμάρινο σχεδόν πρόσωπό της και τα παγερά, άδεια μάτια της έχουν από μόνα τους μια κρύα υφή. Καλές οι στιγμές των παιχνιδιών της με το μικρό της γιο, καθώς και η σκηνή του τραίνου στο τέλος: ράγες φωνάζουν κάτω από το βάρος του τραίνου, το τραίνο κινείται, συμπαγή βαγόνια που χωρίζονται από ένα κενό, μια αλυσίδα τα ενώνει, η Άννα Καρένινα με μάτια γεμάτα πόνο, μάτια γεμάτα τρέλα και εγκατάλειψη κοιτάει, αλλά σχεδόν δε βλέπει, οι ράγες τρέμουν, η Άννα δεν τρέμει, το τραίνο περνάει...
Η μουσική δεν είναι κακή, τα σκηνικά και τα κοστούμια πλουσιοπάροχα, μια χούφτα χρυσόσκονη από την εποχή της απόλυτης κυριαρχίας των τσάρων και της αυλής τους... Καλογραμμένοι χαρακτήρες όπως ο άκαρδος σύζυγος, ο επιπόλαιος εραστής, οι κακεντρεχείς γνωστοί και φίλοι αφήνουν να διαφανεί εύγλωττα όλη την υποκρισία της κοινωνίας. Μια ασπρόμαυρη ταινία από τα παλιά που βλέπεται ακόμη ευχάριστα...και ας της συγχωρήσουμε τις κοιλιές που κάνει εδώ κι εκεί.
Βαθμολογία: (7/10)
Στελλα Παρασχα
· Σχόλια Χρηστών:
- Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009 - 9:54 πμ
Η Άννα Καρενινα συζυγος ενος γνωστου πολιτικου ερωτευεται εναν αξιωματικο και απαρνειται τα παντα για τον ερωτα της, ακομα και τον γιο της. Κατι για το οποιο αργοτερα μετανιωνει…
Κλασικη μεταφορα του διασημου δραματικου μυθιστορηματος του Τολστοι στο σινεμα με ηρωες που ζουν υπο το καθεστως της υποκρισιας και της εξωτερικης εικονας (Καρενιν) η της ανευθυνοτητας (Βρονσκι) και την Καρενινα που αφηνεται να παρασυρθει απο το παθος της. Κλασικη και η σκηνοθεσια του Κλαρενς Μπραουν που χαρακτηριζεται απο τελειομανια, η παραγωγη ειναι εξαιρετικη με τα κοστουμια και την καλλιτεχνικη διευθυνση να ξεχωριζουν μαζι με την καταπληκτικη ασπρομαυρη φωτογραφια αλλα το ατου βεβαια ειναι η παρουσια της Γκαρμπο που ειναι για αλλη μια φορα ανεπαναληπτη.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
Άρης Μαυρέλλης
Eπεξεργασία
|
