• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


Kill Bill: Vol. 2 (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Kill Bill Vol. 2
- Γνωστό και ως:
Quentin Tarantino`s Kill Bill: Volume Two

Δράση | 136' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 30 Απρ 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/11/2004
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Καντονεζικά - Μανδαρινικά - Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.26 %
Αξιολόγηση: 7.97/107.97/107.97/107.97/107.97/107.97/107.97/107.97/10   (7.97/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.

- Gallery:



 

- Πλοκή:


Η «νύφη» επιστρέφει για να κλείσει τον αιματηρό κύκλο της εκδίκησής της!

Μετά τις δολοφόνους Βερνίτα Γκριν και Ο-Ρεν Ισί, σειρά έχουν στη λίστα της οι Ελ Ντράιβερ, Μπαντ και φυσικά ο Μπιλ.

Όλα ξεκίνησαν όταν η «νύφη», όντας έγκυος, δέχθηκε επίθεση την ημέρα του γάμου της από τον μέλλοντα σύζυγο και εργοδότη της Μπιλ. Μετά από 5 χρόνια κατά τα οποία βρισκόταν σε κώμα και τη θεωρούσαν νεκρή, η «νύφη» αναστήθηκε, συνειδητοποίησε ότι έχασε το παιδί της και ορκίστηκε ότι θα εκδικηθεί όλους τους δολοφόνους που συμμετείχαν στην επίθεση που είχε γίνει εναντίον της.


- Παραλειπόμενα:


· Η ιδέα για την ταινία KILL BILL γεννήθηκε στο μυαλό του Κουέντιν Ταραντίνο και της Ούμα Θέρμαν, δέκα χρόνια πριν, όταν οι δυο τους δούλευαν για την ταινία Pulp Fiction. Σύμφωνα με τον Κουέντιν, η Ούμα ήταν από την πρώτη στιγμή στο μυαλό του, η «αιματοβαμμένη» μούσα του!
· Η εμφάνιση της Ούμα Θέρμαν στο KILL BILL της χάρισε τον τίτλο της σκληρότερης γυναίκας στον κινηματογράφο. Άξιες αντίπαλοι της στη διάκριση αυτή ήταν η Σικγούρνεϊ Γουίβερ («Άλιεν») και η Λίντα Χάμιλτον («Ο Εξολοθρευτής»).
· Όπως αποκαλύπτει η Ούμα Θέρμαν, το κρυφό φετίχ του Ταραντίνο είναι να κινηματογραφεί τις πατούσες των πρωταγωνιστών του, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια σκηνών που έχουν σχέση με τις ασιατικές πολεμικές τέχνες.
· Την παραγωγή ταινίας κινουμένων σχεδίων βασισμένη στην ταινία KILL BILL εξετάζει ο Ταραντίνο. Στην ταινία, που θα επικεντρώνεται στη ζωή του αρχηγού της συμμορίας, Μπιλ, αφηγητής θα είναι ο Ντέιβιντ Κάρανταϊν.
· Ο Ταραντίνο είχε υποσχεθεί αρχικά τον ρόλο του Μπιλ στον Γουόρεν Μπίτι. Όμως, άλλαξε γνώμη όταν διάβασε το βιογραφικό του «βετεράνου» ηθοποιού Ντέιβιντ Κάρανταϊν. Υποσχέθηκε ωστόσο στον Μπίτι ένα ρόλο στην επόμενη ταινία του.
· Η αϋπνία οδήγησε στην αγάπη της Ντάριλ Χάνα για τον κινηματογράφο, καθώς όταν ήταν μικρή αναγκαζόταν να βλέπει πολλές ταινίες κάθε βράδυ, προκειμένου να την παίρνει ο ύπνος.


CineSound

Kill Bill: Vol. 2 vs Vol. 1

Με την έξοδο στις αίθουσες του Kill Bill: Vol. 2, η διλογία Kill Bill του Quentin Tarantino ολοκληρώνεται. Το μέγεθος του κινηματογραφικού εγχειρήματος καθώς και οι κάποιες διάφορες ανάμεσα στα «δυο μέρη του ίδιου φιλμ» έχουν προκαλέσει πολλή κουβέντα, αλλά ότι και να πει κανείς, αναντίρρητα το Kill Bill θα μείνει χαραγμένα στη μνήμη μας συνολικά ως η επίτομη του feel-good movie-genre tribute έπους και αυτό το επίτευγμα έχει πολλά να χρωστάει στο αγαπημένο κουσούρι του Quentin να προσφέρει μαζί με κάθε ταινία του, μια mix tape όπου επαναφέρει στο προσκήνιο λιγότερο γνωστές επιτυχίες των 60’s και 70’s, όπως και ξεχασμένα film scores, από οποίο μουσικό στυλ μπορεί κανείς να φανταστεί…


Το Kill Bill Vol.1, μουσικά, μας προσέφερε κάποιες αξέχαστες στιγμές. Παίζοντας αναρχικά ανάμεσα στο rock n roll, to r’n’b, το rockabilly και γενικά αναπροσδιορίζοντας τα όρια μεταξύ kitsch και cool, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα all-time-movie ντελίριο… Οι επιλογές, αν μη τι άλλο, του Tarantino, είναι εκλεκτικότατες και σε συνδυασμό με τα διάσπαρτα movie quotes από πρωταγωνιστές της ταινίας, κάνουν το όλο αποτέλεσμα τολμώ να πω, ήδη κλασσικό, Kill Bill. Πιο συγκεκριμένα, το κομμάτι του trailer, Battle Without Honor or Humanity των The Tomoyasu Hotel, παίχτηκε παντού και ήταν όντως μια «cool», εκρηκτική επιλογή για σήμα-κατατεθέν της ταινίας… To The Grand Duel του Luis Bakalov, είναι πάλι μια άλλη ιστορία… Είναι επικό και γοητευτικά επιβλητικό, ενώ και το Bang Bang της Nancy Sinatra δίνει ένα ξεχωριστό τόνο συντροφεύοντας τις σκηνές της Bride-Uma Thurman… O Tarantino ξεθάβει το κλασσικό Don’t Let Me Be Misunderstood που εδώ ερμηνεύεται με μια απόλυτα pop αισθητική και party-feeling από τους Santa Esmeralda. Ενώ σε κάτι ολότελα διαφορετικό, το The Lonely Shephard του Zamfir, πιστοποιεί ότι εδώ η συλλογή είναι εμπνευσμένη καθώς φαινομενικά παράταιρα κομμάτια, εδώ, για την ταινία συμβάλλουν τα μέγιστα στο όλο οικοδόμημα του Tarantino, συνυπάρχουν μοναδικά.




Το Kill Bill: Vol. 2, ακολουθεί την ίδια συνταγή και ξεκινάει όμορφα, με το υπέροχο Goodnight Moon της Shivaree, αλλά και το Tu Mira (που τραγουδάει απίστευτα ένα αγοράκι) προδιαθέτουν την αλλαγή από το rock n’ roll spaghetti western του προκάτοχου του στο παρών δυτικόφρων και πιο ..μεξικάνικο ύφος… Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι λείπει η ένταση από εδώ… To The Chase των Alan Reeves, Phil Steele and Philip Brigham είναι καταπληκτικό δείγμα κλασικού ροκ (για όλους εμάς τους fans)… Απτήν άλλη, στο 2 σε αντίθεση με το 1, έχουμε και τη συνεισφορά εις τριπλούν από τον μεγάλο Ennio Morricone, αν και αυτό κοστίζει σε vibe… Γενικά, σύμφωνα και με το κλίμα του δεύτερου μισού του Kill Bill: Vol. 2 the movie, υπάρχουν οι πιο χαλαρές στιγμές που κάπως ξινίζουν σε σχέση με το πιο στυλιζαρισμένο, και μουσικά, Vol. 1… Απλά ίσως να προτιμούσαμε περισσότερο την πιο εναλλακτική γιαπωνέζικη ηχοκουλτούρα από την γνωστότερη δυτική… Όπως και ναχει, το Vol. 2 πατάει στα χνάρια του προκάτοχου του, με τον RZA των Wu-Tang Clan να βάζει ξανά το χεράκι του και τους διάλογους να μας φέρνουν κοντύτερα στο οπτικό alter ego των κομματιών…

Η ιδιόρρυθμη περσονα του Quentin Tarantino που μοιάζει να γεννήθηκε μέσα στις ταινίες είναι έκδηλη στην πιο movie-loving, οπτικά αλλά και ηχητικά, διλογίας που έγινε ποτέ, καθώς η μουσική είναι tribute στις ταινίες τις οποίες το Kill Bill αγαπά… Εκτιμώντας συγκριτικά αλλά και αυτούσια τις δυο μουσικές συλλογές, το soundtrack του Kill Bill Vol.1 θεωρείται ήδη κλασσικό και μια must-have upbeat επιλογή, ενώ το soundtrack του Vol. 2 ικανοποιεί με πιο west orientated επιρροές αλλά είναι λιγότερο εμπνευσμένο ως συλλογή από τον προκάτοχο του…


Kill Bill Vol.1 vs Kill Bill Vol. 2 : 9 / 7.



Tracklisting Kill Bill Vol.1: 1. Bang Bang (My Baby Shot Me Down), Nancy Sinatra 2:40 / 2. That Certain Female, Charlie Feathers 3:02 / 3. The Grand Duel (Parte Prima)- Luis Bacalov 3:24 / 4. Twisted Nerve, Bernard Herrmann 1:27 / 5. Queen of the Crime Council, Lucy Liu / Julie Dreyfus 0:57 / 6. Ode to Oren Ishii, RZA 2:05 / 7. Run Fay Fun, Isaac Hayes 2:46 / 8. Green Hornet, Al Hirt 2:18 / 9. Battle Without Honor or Humanity, Tomoyasu Hotei 2:28 / 10. Don`t Let Me Be Misunderstood, Santa Esmeralda 10:30 / 11. Woo Hoo, 5.6.7.8`s 1:59 / 12. Crane/White Lightning, RZA / Charles Bernstein 1:37 / 13. The Flower of Carnage, Meiko Kaji 3:52 / 14. The Lonely Shepherd, Zamfir 4:20 / 15. You`re My Wicked Life, David Carradine / Julie Dreyfus / Uma Thurman 1:14 / 16. Ironside [excerpt], Quincy Jones 0:16 / 17. Super 16 [excerpt], NEU! 1:06 / 18. Yakuza Oren 1, RZA 0:22 / 19. Banister Fight, RZA 0:21 / 20. Flip Sting 0:04 / 21. Sword Swings 0:05 / 22. Axe Throws 0:11


Tracklisting Kill Bill Vol.2: 1. Few Words From The Bride, Uma Thurman 0:42 / 2. Goodnight Moon, Shivaree 4:03 / 3. Il Tramonto, Ennio Morricone 1:15 / 4. Can`t Hardly Stand It, Charlie Feathers 2:48 / 5. Tu Mirá, (Edit) Lole Y Manuel 4:00 / 6. Summertime Killer, Luis Bacalov 3:39 / 7. The Chase, Alan Reeves, Phil Steele And Philip Brigham 1:03 / 8. The Legend Of Pai Mei, David Carradine And Uma Thurman 2:06 / 9. L`arena, Ennio Morricone 4:46 / 10. A Satisfied Mind, Johnny Cash 2:50 / 11. A Silhouette Of Doom, Ennio Morricone 2:54 / 12. About Her, Malcolm Mclaren 4:49 / 13. Truly And Utterly Bill, David Carradine And Uma Thurman 0:47 / 14. Malaguena Salerosa, Chingon 4:05 / 15. Urami Bushi, Meiko Kaji 6:27


Μιχάλης Χαραλαμπάκης


 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Σάβ 28 Μαϊ 2011 - 17:02
 Πολύ απλά μία εξαιρετική ταινία...
πανάξιο sequel της πρώτης...
η σκηνή του τάφου και η μουσική της με ανατριχιάζουν ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ... αυτό θα πει σινεμά, προς γνώση και συμμόρφωση...
απερίγραπτη...

  anfield09...
 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Σάβ 01 Μαϊ 2004 - 02:25
Πολυ μεγαλη ταινια, απο αυτες που θα στιγματισουν την ιστορια του σινεμα για πολλους λογους.
Η συνεχεια ειναι καλυτερη απο την πρωτη, εχει ποιοτικοτερα και πιο εντονη μουσικη και το `κακο` παιδι του αμερικανικου σινεμα καταφερνει να `παιξει` οπως θελει συναισθηματικα το θεατη. Όσο και αν θελετε να του αντισταθειτε, η παραδοση ανευ ορων ειναι σιγουρη...
Κορυφαιες ερμηνειες, μοναδικη κλιμακωση. Μια μεγαλη δημιουργια απο εναν σκηνοθετη που νομιζω οτι ειναι και ο σημαντικοτερος κινηματογραφικος δημιουργος της εποχης του!
ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!
Amphipolis
 
Legacy - A.G - Unverified - Κυρ 02 Μαϊ 2004 - 17:32
Η ΤΑΙΝΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΠΩΣ ΑΝΙΑΡΗ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ VOL.1.ΟΙ ΕΡΜΕΙΝΙΕΣ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ,ΟΜΩΣ ΛΕΙΠΕΙ Η ΑΓΩΝΙΑ,ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΑΝΟΥΣΙΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΟΜΩΣ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ.Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΣΤΟ 1 ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ.ΓΕΝΙΚΑ ΗΤΑΝ ΜΕΤΡΙΑ ΣΑΝ ΤΑΙΝΙΑ.H THURMAN ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ,Η ΣΚΗΝΗ ΣΤΟ ΦΕΡΕΤΡΟ(ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ)ΦΟΒΕΡΗ!Η ΤΑΙΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΚΑΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑ ΧΑΛΑΕΙ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΡΙΞΕΤΕ Κ ΚΑΝΕΝΑ ΧΑΣΜΟΥΡΙΤΟ.ΣΙΓΟΥΡΑ Η ΠΡΩΤΗ ΗΤΑΝ ΣΑΦΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΗ...ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ Ο ΤΑΡΑΝΤΙΝΟ ΑΦΗΝΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΟΥ...
A.G
 
Legacy - morgan - Unverified - Σάβ 01 Μαϊ 2004 - 13:25
αντιλαμβανομαι οτι το επομενο βημα του Ταραντινο θα μπορουσε να ειναι μονο μια τετοια ταινια (οπως το μεθεπομενο θα ειναι μια manga ταινια) αλλα δε μπορω να πω οτι ηταν η καλυτερη του ever...

ναι ειναι μαστορας στον τροπο που καταφερνει και τα ανακατευει ολα (σπαγγετι γουεστερν και κουνγκ φου) αλλα μεχρι το πρωτο διαλλειμα εριξα και μερικα χασμουρητα, οχι οτι δε γελασα με την εκπαιδευση της Ουμα στον Παι Μει (or wahatever), αλλα κι εκει το παρακανε και γελουσε κι η κουτση μαρια
μετα το διαλλειμα και την επιθεση στα ποπ κορν με εξτρα βουτυρο βρηκα μερικα συν: η ουμα ηταν πιο ανετη σε σχεση με το Ι (πραγμα περιεργο αφου γυριστηκαν μαζι...), η σκηνη μαχης ουμα - χανα ηταν σκηνη ανθολογιας (χιχι ο κοσμος σχεδον χειροκροτησε ) πολυ καλος και ο ντ. καρανταιν στο μπλα μπλα εκει στο τελος (που θυμισε ολους αυτους τους "ανουσιους" διαλογους made by Q στυλ royale with cheese που λατρευουμε) αλλα ολοι οι υπολοιποι δεν ειχαν το απαραιτητο hype.
απο μουσικη ακουσαμε ελαχιστα! θα κυκλοφορησει soundtrack ?
προσωπικα πιστευω αν ειχε γινει ΜΙΑ ταινια (3 ωρη προφανως) θα μου ειχε πεσει η γλωσσα... με μια μπορει να μιλουσαμε για ταραντινικο επος, με δυο ταινιες μιλαμε για ελλειψεις....

TONOYΣ ΘΑ ΔΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ??

morgan
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.