• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού

Κομεντί | 108' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 23 Απρ 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 1/11/2004
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.40 %
Αξιολόγηση: 8.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/10   (8.11/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Είναι εύκολο να σβήσεις κάποιον σπό το μυαλό σου...
αλλά δύσκολο να τον βγάλεις από την καρδιά σου.

- Gallery:



 

- Πλοκή:


Προς μεγάλη του έκπληξη ο Τζόελ (Jim Carrey) ανακαλύπτει πως η φίλη του Kλέμενταϊν (Kate Winslet) έσβησε τις αναμνήσεις της σχέσης τους από την μνήμη της. Σε κατάσταση απόλυτης απελπισίας έρχεται κι αυτός σ’ επαφή με τον εμπνευστή και εφευρέτη της διαδικασίας, Δρ. Χάουαρντ Μίρτσβιακ στην κλινική Λακούνα, και του ζητά να σβήσει και από τη μνήμη του την Κλέμενταϊν. Καθώς οι αναμνήσεις του Τζόελ σιγά σιγά εξαφανίζονται, αυτός αρχίζει να ανακαλύπτει και πάλι την αγάπη του για την Κλεμεντάιν. Από τα βάθη των…υπολειμμάτων του μυαλού του, θα προσπαθήσει να διακόψει τη διαδικασία. Κι ενώ ο Δρ. Μίρτσβιακ και οι βοηθοί του τον κυνηγούν μέσα στον λαβύρινθο των δικών του αναμνήσεων, είναι πια σαφές πως ο Τζόελ δεν μπορεί να βγάλει την Κλέμενταϊν από το μυαλό του.


- Παραλειπόμενα:


CineSound

Είναι αλήθεια ότι τη νέα ταινία με …υπογραφή Kaufman και …λήψεις Gondry την περίμενα πολύ περισσότερο από το soundtrack της… Βλέπετε, η προηγούμενη συνεργασία του εκκεντρικού όσο και αγαπημένου σεναριογράφου με τον εν λόγω σκηνοθέτη ήταν το Human Nature, για το οποίο ενώ οι γνώμες διίστανται, εμένα άρεσε χαρακτηριστικά… Και εκεί που δεν το περιμένεις, είναι συνήθως που σου έρχεται… Η μουσική της νέας ταινίας τους, της Αιώνιας Λιακάδας, είναι τόσο αναπάντεχα λαμπερή και φρέσκια που ειλικρινά μου έφτιαξε τη μέρα… Και αναρωτιέμαι ποια άλλη θα μπορούσε άραγε ναναι η κατάλληλη μουσική για μια ταινία που πραγματεύεται έστω και υπό την πιο ασυνήθιστη οπτική-«ευρεσιτεχνία» τον έρωτα…

Το soundtrack είναι ένα μείγμα από το score του σύνθετη Jon Brion, συνεπικουρούμενο από αυτοτελή κομμάτια διάφορων καλλιτεχνών. Ο Jon Brion δεν είναι ένας τυχαίος film composer… Ευθύνεται για τον μουσικό κόσμο των ταινιών του Paul Thomas Anderson (εκτός Boogie Nights), καθώς και για το «το-ψάχνω-για-να-το-καλύψω-για-τη-στήλη-αλλά-δεν-το-βρίσκω» εξαιρετικό Magnolia. Συνεπώς, έχει να επιδείξει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να προσφέρει διαφορετικά soundtrack σε ταινίες διαφορετικών απαιτήσεων και σε μια ιδιαίτερη κοινωνική ταινία σαν αυτή εδώ προσφέρει ένα κεφάτο αλλά και περίεργο όσο το χαώδες σενάριο του, ψηφιδωτό ήχων…

Μουσικά, γεμάτο πιασάρικες μελωδίες και όμορφα θέματα (που δυστυχώς -μόνο μεμπτό σημείο- κρατάνε συνήθως λίγο) παίζοντας με τις διαθέσεις από track σε track… Το υπέροχο, μεθυστικό πιανιστικα “Row μετατρέπεται σε ένα «υπόγεια» αγωνιώδες παιχνίδι στο “Drive In” με μια μελωδία που στοιχειώνει… Με τόνο άλλοτε δραματικό, άλλοτε χαρουμενο και άλλοτε παιχνιδιάρικο… Χαρακτηριστικό της δουλειάς, τα –κυρίως- απλά θέματα που απαρνιούνται οποιαδήποτε μεγαλεπήβολη ενορχήστρωση η πολυπλοκότητα και αυτό είναι που τελικά το κάνει εύπεπτο και τόσο αξιομνημόνευτο.

Όσο για τα υπόλοιπα, αυτοτελή κομμάτια, είναι στο σύνολο τους ανεβαστικά, αλλά θα αναφερθώ κυρίως σε δυο που ξεχωρίζουν… Το κομμάτι που εμφανίζεται στο trailer αλλά όχι στην ταινία είναι το «Mr.Blue Sky» των ELO (Electric Light Orchestra) και ως εναρκτήριο ουσιαστικά κομμάτι της συλλογής, απογειώνει ολοκληρωτικά το συναίσθημα… Ομολογώ ότι είναι περισσότερο Beatles παρά κλασσικό ELO, αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα ούτε το ότι περνάμε υπέροχα ακούγοντας το, αλλά και ούτε το γεγονός ότι οι ELO είναι σπουδαία μπάντα… Η μεγάλη έκπληξη έρχεται από τον «loser» Beck που διασκευάζει το «Everybody’s Gotta Learn Sometimes» του James Warner, κομμάτι που ακούγεται πολλές φορές στην ταινία και ερμηνεύεται με προσωπικότητα και γοητεύει παρεκκλίνοντας αρκετά από το πρωτότυπο. Θα μπορούσα να το ακούω συνέχεια αγαπητοί…

Αν ακούτε ένα soundtrack και συνειδητοποιείτε ότι τελείωσε πολύ γρήγορα και εύχεστε να διαρκούσε ακόμα λίγο, πέρα από το να πατήσετε το repeat, θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι είναι ένα πανέμορφο άκουσμα. Έτσι είναι και το Eternal Sunshine… Απλό και πανέμορφο, ενώ αφήνει μια γεύση από έρωτα, καθώς όταν τελειώνει θέλουμε κι άλλο… Ε, ο συγκεκριμένος εδώ διαρκεί 57 λεπτά… Εκτιμήστε τον!

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Tracklisting: 01. Jon Brion – Theme, 02. Electric Light Orchestra - Mr. Blue Sky, 03. Jon Brion - Collecting Things, 04. The Polyphonic Spree - Light and Day, 05. Jon Brion – Bookstore, 06. The Polyphonic Spree - It`s The Sun, 07. Lata Mangeshkar - Wada Na Tod, 08. Jon Brion – Showtime, 09. Beck (with Jon Brion) - Everybody`s Gotta Learn Sometime, 10. Jon Brion - Sidewalk Fight, 11. Don Nelson - Some Kind of Shuffle, 12. Jon Brion - Howard Makes It All Go Away, 13. The Willowz – Something, 14. Jon Brion – Postcard, 15. The Willowz - I Wonder, 16. Jon Brion - Peer Pressure, 17. Jon Brion - A Dream Upon Waking, 18. Jon Brion - Strings That Tie To You, 19. Jon Brion - Phone Call, 20. Don Nelson - Nola`s Bounce, 21. Jon Brion - Down The Drain, 22. Jon Brion – Row, 23. Jon Brion - Drive In, 24. Jon Brion - Main Title, 25. Jon Brion - Spotless Mind,
26. Jon Brion - Elephant Parade,





CineMaking of

Θα μπορούσαμε να αγαπήσουμε αν ο εγκέφαλός μας έμοιαζε με σκληρό δίσκο υπολογιστή και σβήναμε απ΄ αυτόν τις αναμνήσεις μας σαν να ήταν αρχεία; Ο Charlie Kaufman (Being John Malkovich - Στο Μυαλο του Τζον Μαλκοβιτς και Adaptation) ξαναχτυπά με μία ακόμα πιο εκκεντρική, ξεκαρδιστική αλλά και βαθύτατα τρυφερή ιστορία αγάπης, ενώ ο Jim Carrey και η Kate Winslet επιδίδονται σε ασκήσεις… διαγραφής μνήμης.

Προς μεγάλη του έκπληξη ο Τζόελ (Jim Carrey) ανακαλύπτει πως η φίλη του Kλέμενταϊν (Kate Winslet) φρόντισε να σβήσει τις αναμνήσεις της ανεμοδαρμένης σχέσης τους από την μνήμη της. Σε κατάσταση απόλυτης απελπισίας έρχεται κι αυτός σ` επαφή με τον εμπνευστή και εφευρέτη της διαδικασίας, Δρ. Χάουαρντ Μίρτσβιακ (Tom Wilkinson) στην κλινική Λακούνα, και του ζητά να σβήσει και από τη δική του μνήμη την Κλέμενταϊν. Καθώς οι αναμνήσεις του Τζόελ σιγά σιγά εξαφανίζονται, αυτός αρχίζει να ανακαλύπτει και πάλι την αγάπη του για την Κλεμεντάιν. Από τα βάθη των…υπολειμμάτων του μυαλού του, θα προσπαθήσει να διακόψει τη διαδικασία. Κι ενώ ο Δρ. Μίρτσβιακ και οι βοηθοί του τον κυνηγούν μέσα στον λαβύρινθο των δικών του αναμνήσεων, είναι πια σαφές πως ο Τζόελ δεν μπορεί να βγάλει την Κλέμενταϊν από το μυαλό του.

Ο Jim Carrey πρωταγωνιστεί στο Eternal Sunshine of the Spotless Mind - Η αιώνια Λιακάδα ενός καθαρού Μυαλού σε σκηνοθεσία Michel Gondry και σενάριο του υποψήφιου για Όσκαρ Charlie Kaufman (Being John Malkovich - Στο Μυαλο του Τζον Μαλκοβιτς και Adaptation). O διπλά βραβευμένος με Χρυσή Σφαίρα πρωταγωνιστής εμφανίζεται στην εκκεντρική αυτή κωμωδία μαζί με την τρεις φορές υποψήφια για Όσκαρ Kate Winslet (Titanic - Ο Τιτανικος, Sense and Sensibility - Λογικη κι Ευαισθησια, Iris - Ιρις), την Kirsten Dunst (Spider-Man), τον υποψήφιο για Όσκαρ Tom Wilkinson (In the Bedroom - Μυστικα της Κρεβατοκαμαρας), τον Mark Ruffalo (My Life without me - Η Ζωη χωρις εμενα) και τον Elijah Wood (The Lord of the Rings).

Το Χρονικό της Παραγωγής

Πώς θα σας φαινόταν αν ένα πρωινό λαμβάνατε μήνυμα στον υπολογιστή σας που σας ενημέρωνε ότι έχετε σβηστεί από την μνήμη κάποιου και δεν θα είχε όφελος να ξαναπροσπαθήσετε να επικοινωνήσετε μαζί του; Μία προκλητική ιδέα από δύο κινηματογραφιστές που συνηθίζουν να…αναποδογυρίζουν κάθε κανόνα και θεσμό στις δουλειές τους, είτε πρόκειται για τα βίντεο κλιπ του σκηνοθέτη Michel Gondry είτε για τα αλλόκοτα σενάρια του Charlie Kaufman. Σύντomα η αρχική ιδέα μετατράπηκε σε μια ταινία για τις αναμνήσεις, λέει ο Gondry: «Το ότι ήμαστε οι αναμνήσεις μας και πώς οι αναμνήσεις που έχουμε επηρεάζουν τη ζωή μας. Η απώλειά τους – πριν καν πεθάνουμε – είναι κάτι το τραγικό».

Ο Kaufman εξηγεί πως ο τίτλος προέρχεται από ένα ποίημα του Alexander Pope ενώ «η ταινία θα συνδύαζε ρομάντζο, κωμωδία και συναίσθημα…» Πρώτα όμως θα έπρεπε να γραφτεί το σενάριο, διαδικασία που πήρε τρία χρόνια για τον σεναριογράφο ο οποίος εκείνη την εποχή έγραφε και το Adaptation. O Gondry, εν τω μεταξύ, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ένα άλλο από τα σενάρια του Kaufman, το «Human Nature», για το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, κάτι που έδωσε την ευκαιρία και στους δύο άνδρες να γνωριστούν καλύτερα. Ο παραγωγός της ταινίας Anthony Bregman παρατηρεί ότι τόσο στον Gondry όσο και στον Kaufman «αρέσει να παίζουν με τους περιορισμούς. Τους αρέσει να βάζουν στους εαυτούς τους τείχη και στη συνέχεια να παίζουν εντός των ορίων που οι ίδιοι έχουν βάλει.» Στο Eternal Sunshine of the Spotless Mind, o Kaufman και ο Gondry έχουν δημιουργήσει, όπως εξηγεί ο Bregman «μια ιστορία αγάπης σε όπισθεν».

Η διαδικασία αφαίρεσης μνήμης από την Λακούνα (Lacuna=κενό) ξεκινά για τον Τζόελ και η ταραχώδης σχέση που είχε με την Κλέμενταϊν αρχίζει να ξετυλίγεται – προς τα πίσω. Οι πρώτες αναμνήσεις που παρουσιάζονται είναι οι πιο πρόσφατες, άρα και οι πιο ευμετάβλητες. Όταν όμως αρχίζουν να σβήνονται οι πιο οδυνηρές αναμνήσεις από τον εγκέφαλο του Τζόελ, οι πιο τρυφερές και όμορφες στιγμές έρχονται στο προσκήνιο. Αυτό κάνει τον Τζόελ να ερωτευτεί και πάλι την γυναίκα που επέλεξε να ξεχάσει.

Πολύ παράξενος τρόπος για να διηγηθείς μια ιστορία αγάπης, θα πούνε πολλοί. Σ` αυτούς όμως ο Charlie Kaufman θα εξηγήσει ότι προέρχεται από την επιθυμία του να παρουσιάσει κάτι πιο ρεαλιστικό: «Νομίζω πως πάντα έχω στο μυαλό μου την επιθυμία να κάνω κάτι που αντικατοπτρίζει τι είναι αληθινό, ή έστω τι είναι αληθινό στη δική μου ζωή.» Ο σεναριογράφος προσθέτει ότι οι περισσότερες ερωτικές σχέσεις που παρουσιάζονται στον κινηματογράφο «δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ίσως να έχουν κάποια σχέση με τη ζωή ανθρώπων που φτιάχνουν τις ταινίες αυτές, πάντως όχι με τη δική μου. Η συγκεκριμένη ταινία παρουσιάζει τα ελαττώματα σε μία σχέση χωρίς να προσφέρει ηθικό δίδαγμα.»

Ο Bregman θυμάται πώς ένιωσε όταν πρωτοδιάβασε το σενάριο: «Έστειλα στον Charlie email λέγοντας του πως επιτέλους μόλις είχα διαβάσει μία ιστορία αγάπης στην ιδανική, για `μένα, μορφή της – ήταν η ιστορία αγάπης που πάντοτε ήθελα να δω. Με ζεστασιά και συναίσθημα, ξεκινά από το σημείο όπου ο ένας έχει βαρεθεί τον άλλον. Μετά κινείται προς τα πίσω, εξιστορώντας πώς έφτασαν σε αυτό το σημείο, μέχρι την αρχή της σχέσης – την πρώτη σπίθα έλξης. Μετά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και επιστρέφει και πάλι στο τέλος της ιστορίας, ώστε όταν αυτοί οι δύο χαρακτήρες γυρίσουν στην σχέση τους, να το κάνουν εν γνώσει του πώς αυτή η σχέση μπορεί να εξελιχθεί. Ήταν η πρώτη φορά που είχα δει κάτι ανάλογο σε σενάριο.

Βλέπεις πώς οι άνθρωποι νιώθουν έλξη ο ένας για τον άλλον, γιατί ερωτεύονται, γιατί ξε-ερωτεύονται, γιατί βυθίζεσαι στην ρουτίνα μίας σχέσης μετά από καιρό. Μερικά από αυτά τα πράγματα είναι ξεκαρδιστικά και μερικά φέρνουν πόνο. Βλέπεις πόσο εύθραυστες και ασταθείς είναι οι σχέσεις στην πραγματικότητα.»


Ο Gondry προσεγγίζει την ιστορία με τρόπο που εισχωρεί πέρα από τις σχέσεις: «Έχει να κάνει με τις αναμνήσεις – το πώς είμαστε οι ίδιες οι αναμνήσεις μας, πώς οι αναμνήσεις επηρεάζουν τη ζωή μας και το ότι να χάσεις τις αναμνήσεις σου είναι μία τραγωδία. Κάθε φορά που οι αναμνήσεις κάποιου ήρωα σβήνουν, αυτό θα `πρεπε να βγαίνει και στους ηθοποιούς. Οπότε χρειαζόμουν ηθοποιούς έτοιμους να επιδείξουν επινοητικότητα – να ξαφνιάσουν αλλά και να ξαφνιαστούν στο πλατό. Ευπροσάρμοστους και ανοιχτούς σε προτάσεις.»

Ένα σενάριο τόσο κωμικό όσο και φιλοσοφικό δεν μπορούσε παρά να προσελκύσει ηθοποιούς αλλά και την ίδια τη βιομηχανία κινηματογράφου. Την εποχή που ο Charlie Kaufman τελείωνε τη συγγραφή του σεναρίου για το Eternal Sunshine of the Spotless Mind, ήταν ήδη βραβευμένος συγγραφέας, ενώ το γεγονός ότι το σενάριο αυτό προετοιμαζόταν εδώ και χρόνια απλώς μεγάλωνε τη γενικότερη περιέργεια και αναμονή γι` αυτό.

Ποιος είπαμε πως είσαι;


Ένας από αυτούς που περίμενε το σενάριο με αγωνία ήταν και ο Jim Carrey, που τηλεφώνησε στους παραγωγούς λέγοντας τους ότι θα ήθελε να υποδυθεί τον Τζόελ. Μ` αυτόν τον τρόπο η διαδικασία ανεύρεσης πρωταγωνιστή τελείωσε πριν καν ξεκινήσει. Ο Carrey, μεγάλος θαυμαστής της δουλειάς του Kaufman, λέει: «Ήταν μία από αυτές τις σπάνιες στιγμές που βιώνεις κάτι που σε κάνει να είσαι ευγνώμων για όλες τις επώδυνες εμπειρίες σου. Δε θα μπορούσα να είχα πάρει το ρόλο αν δεν είχα ζήσει κι εγώ την κατάσταση».

Ο Bregman παρατηρεί: «Ο κόσμος θα ξαφνιαστεί με τον χαρακτήρα που ο Jim υποδύεται. Ο Τζόελ δεν έχει καμία σχέση με ό,τι έχει υποδυθεί ο Jim μέχρι στιγμής. Σε πολλές σκηνές, σχεδόν δεν μπορείς να αναγνωρίσεις τον Jim Carrey που όλοι ξέρουμε.»

Μάλιστα, η πρωταγωνίστρια της ταινίας, Kate Winslet πιστεύει: «Εγώ είμαι αυτή που παίζει το ρόλο του Jim Carrey στην ταινία και ο Jim αυτόν της Kate Winslet – όσον αφορά το τι περιμένει ο κόσμος από μας ως ηθοποιούς. Ο Jim εδώ έχει κάνει πράγματα με το χαρακτήρα του που δεν τον έχουμε ξαναδεί να κάνει στην οθόνη. Εδώ, ο Jim κάνει τον πιο «κουμπωμένο» και συγκρατημένο, ενώ εγώ υποδύομαι μία εντελώς χαοτική γυναίκα που κάνει συνέχεια γκριμάτσες. Στην ταινία αυτή όλοι έχουν ρόλους διαφορετικούς απ` ό,τι τους έχουμε συνηθίσει κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι.»

Η τρεις φορές υποψήφια για Όσκαρ βρετανίδα ηθοποιός υποδύεται την Κλέμενταϊν: «Πραγματικά με εξάντλησε η γυναίκα αυτή γιατί είναι αστεία, πληθωρική κι εκκεντρική.» Τελικά όμως, παρά τις άπειρες βαφές μαλλιών και τη θεατρινίστικη συμπεριφορά, η Winslet βλέπει την Κλέμενταϊν ως «μία τρωτή και ντροπαλή γυναίκα που πραγματικά αναζητεί την ψυχή της. Προσπαθεί να προσδιορίσει ποια είναι. Αισθάνεται ελαφρώς άβολα όντας αυτή που είναι. Δεν έχει καμία σχέση με μένα, αλλά απ΄ την άλλη υπάρχουν πολλά πράγματα στα οποία μου μοιάζει. Ενίοτε είμαι και γω παρανοϊκή και αθυρόστομη».

Η κεντρική ιστορία αγάπης επισκιάζεται αλλά και αφήνεται στο έλεος μιας άλλης ομάδας χαρακτήρων – του team που ευθύνεται για το σβήσιμο των αναμνήσεων από το μυαλό των πρωταγωνιστών. «Αυτό που με ενδιέφερε για αυτό το κομμάτι της ταινίας ήταν η οργανική έννοια του να παίζεις με τον χρόνο», αποκαλύπτει ο Kaufman. «Όλ` αυτά πραγματικά συμβαίνουν μέσα σε μία νύχτα. Αυτοί οι «άλλοι» χαρακτήρες ζουν κι αυτοί τις δικές τους μικρές ιστορίες που συμβαίνουν μέσα σε μία νύχτα, σε αντίθεση με την ιστορία του Τζόελ και της Κλέμενταϊν που διατείνεται σε μία περίοδο δύο χρόνων. Κι όμως αυτές οι δύο διαφορετικές ιστορίες συμβαίνουν ταυτόχρονα».

Ο Mark Ruffalo υποδύεται τον Σταν, έναν από τους επιστήμονες στην Λακούνα. «Moυ είπε πως θα `θελε να `χει μαλλιά τρελού επιστήμονα στην ταινία και γι` αυτό τον επέλεξα,» λέει ο Gondry. Ο Ruffalo προσέγγισε τον χαρακτήρα ως ένα «τέκνο-φρικιό με πραγματικά ποιητικές ιδέες για τον έρωτα αλλά με λίγη εμπειρία έρωτα στην ζωή του. Δεν έχει και πολύ αυτοπεποίθηση στον συγκεκριμένο τομέα. Ο Σταν είναι πιο πολύ ο «πέμπτος τροχός της αμάξης» παρά ένας επαγγελματίας που ξέρει τι κάνει σ` αυτήν την διαδικασία αφαίρεσης μνήμης. Είναι απλώς ένας υπάλληλος.»

Ο Elijah Wood, μεγάλος θαυμαστής της δουλειάς τόσο του Gondry όσο και του Kaufman, υποδύεται ακόμη έναν του επιτελείου της Λακούνα. Ο Wood, πασίγνωστος ως Φρόντο Μπάγκινς στην τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, έψαχνε για έναν ρόλο διαφορετικό απ΄ αυτόν που τον έχει συνηθίσει το κοινό: «Πολλοί θα βιαστούν να κρίνουν τον Πάτρικ ως περιθωριακό χαρακτήρα. Αλλά δεν είναι κακός άνθρωπος. Δεν μπορεί να κερδίσει τις γυναίκες με φυσιολογικό τρόπο, γι` αυτό αναγκαστικά χρησιμοποιεί τις γνώσεις άλλων για να το πετύχει.»

Ο Kaufman αναλύει την αντίθεση ανάμεσα στην μετά βίας επαγγελματική συμπεριφορά των υπαλλήλων της Λακούνα και το προσωπικό δράμα που ταυτόχρονα ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια τους: «Η ιδέα ήταν πως αυτή είναι η δουλειά τους. Νομίζω πως αυτό ισχύει για οποιονδήποτε δουλεύει στις πωλήσεις ή στην εξυπηρέτηση πελατών – ο πελάτης, αυτός δηλαδή για τον οποίο ουσιαστικά δουλεύεις, είναι ο εχθρός σου. Τον βρίζεις. Τον μισείς. Είναι πολύ περίεργη η σχέση που έχεις με τους ανθρώπους που θα πρέπει να εξυπηρετείς – εδώ ο πελάτης είναι κάποιος που έχει υποστεί νάρκωση. Μπαίνεις μέσα στον Τζόελ και βλέπεις το απόλυτο δράμα που περνά και μετά βγαίνεις και πάλι έξω και συνεχίζεις τα δικά σου αγνοώντας τον εντελώς. Βρήκα αυτή την αντίθεση εύστοχη και αστεία.

Ταυτόχρονα, είναι και λίγο τραγική η κατάσταση. Γιατί δείχνει πως είναι πολύ δύσκολο να κάνεις τον κόσμο να βγει λίγο από τη δική του ζωή και να νοιαστεί για τη ζωή των άλλων. Ο κόσμος απλώς επικεντρώνεται στο προσωπικό του δράμα.»


Η Kirsten Dunst υποδύεται τη Μαίρη, γραμματέα στη Λακούνα αλλά και τσιράκι του Δρ. Μίρτσβιακ που παίρνει τη μοιραία απόφαση να παρακολουθήσει από κοντά την περίπτωση του Τζόελ. Το καστ συμπληρώνει ο υποψήφιος για Όσκαρ Tom Wilkinson που εμφανίζεται στο ρόλο του Δρ. Μίρτσβιακ. Ο Bregman σχολιάζει: «Δίνει απίστευτη βαρύτητα και σοβαρότητα στην εγχείρηση σβησίματος μνήμης κι αυτό σε κάποιον μπορεί να φανεί τελείως επιστημονική φαντασία. Όταν ακούς όμως τον ίδιο τον Tom Wilkinson να σου μιλά γι` αυτό ακούγεται πιστευτό και έγκυρο.»

Η επινόηση του σβησίματος των αναμνήσεων ενέπνευσε πολλά και δυνατά οπτικά εφέ. Ο Bregman νιώθει ότι «η προσέγγιση του Michel λειτουργεί πολύ σωστά από πλευράς αναπαραγωγής όσων συμβαίνουν στο μυαλό σου, γιατί και ο εγκέφαλος μας δεν λειτουργεί γραμμικά. Η μνήμη συνίσταται από μικρά περιστατικά, πραγματάκια και εντυπώσεις. Εδώ, οι σκηνές και οι χαρακτήρες συνδυάζονται με Ιμπρεσιονιστικό τρόπο. Πρόκειται για μια ταινία για τη μνήμη κι έτσι ο διαισθητικός τρόπος με τον οποίο συνδυάζονται πράγματα και καταστάσεις από το παρελθόν σου, παίρνει σάρκα και οστά στις σκηνές της.» Και εξηγεί: «Το μυαλό του Michel λειτουργεί πολύ ανορθόδοξα, χρησιμοποιώντας μερίδιο του εγκεφάλου που είναι μη-προσβάσιμο για τους περισσότερους από μας. Νομίζω πως όταν ο Michel φτιάχνει πλάνα, τα φτιάχνει πρώτα από το σενάριο, μετά αναλογίζεται τι μπορεί να κάνει για να τυλίξει το σενάριο γύρω από την εικόνα αλλά και την εικόνα γύρω από το σενάριο».

Η εξιστόρηση μιας ερωτικής ιστορίας που περιστρέφεται πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από φθαρμένες αναμνήσεις αποτέλεσαν δημιουργική πρόκληση. Ο Gondry ήθελε να φτιάξει μια ταινία όσο «το δυνατόν πιο αληθινή. Aκόμα και όταν μία ιστορία είναι τελείως επιστημονική φαντασία πρέπει να γίνεται πιστευτή,» λέει ο σκηνοθέτης.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Gondry ως σκηνοθέτη, το Human Nature - Ανθρωπινη Φυση, είναι ένας μύθος πολυπρισματικός, φτιαγμένος με επίπλαστα σκηνικά σε εσωτερικούς χώρους. Για το Eternal Sunshine of the Spotless Mind, o Gondry επιχείρησε το εντελώς αντίθετο. Ήθελε να μην έχει «προκαθορισμένη εικόνα του πώς θα `πρεπε να είναι και να δείχνει, και να είναι ανοιχτός στις δυνατότητες που υπήρχαν».

Η εταιρεία παραγωγής είναι η Anonymous Content, η This is That Productions και η Blue Ruin. Η παραγωγή ξεκίνησε στις 8 Ιανουαρίου 2003 στη Νέα Υόρκη με budget 35 εκατομμύρια δολάρια και τέλη Μαρτίου ολοκληρώθηκε. Τελικά το Eternal Sunshine of the Spotless Mind έγινε με τη χρήση πολύ λίγων έως καθόλου ειδικών και επίπλαστων τεχνικών, ενώ γυρίστηκε με σχεδόν ντοκιμαντερίστικη τεχνική. Ο Gondry αποφάσισε πως θα υπήρχαν «ωμά εφέ. Χαμηλών τόνων αλλά ταυτόχρονα θεαματικά».

O ρεαλισμός κυριάρχησε ακόμα και στις εφευρέσεις σβησίματος μνήμης, εξοπλισμός που θα μπορούσε με άνεση να είχε φανεί αλλόκοτος. Ο Gondry και ο σκηνογράφος της ταινίας, Dan Leigh, συνάντησαν έναν νευροχειρουργό στο Μανχάταν για να συλλέξουν πληροφορίες για το πώς να σχεδιάσουν το κράνος σβησίματος αναμνήσεων. Βρήκαν την έμπνευσή τους σε μία συσκευή που χρησιμοποιείται από τους νευροχειρουργούς ως μηχανή ανίχνευσης του εγκεφάλου. Φωτογραφίες του μηχανήματος αυτού δόθηκαν στον σκηνογράφο της ταινίας, ο οποίος στη συνέχεια έκανε σχετική έρευνα στο internet και έφτιαξε το μηχάνημα παίρνοντας στοιχεία και από τις δύο πηγές.

Οι στρώσεις των σκηνών που απαιτούνταν για να δείξουν την απεικόνιση του λαβυρίνθου που επικρατεί στον εγκέφαλο του Τζόελ απαιτούσαν και την επινόηση και δημιουργία ασυνήθιστων συνειρμών. Ο σκηνογράφος Dan Leigh θυμάται: «Συναντιόμασταν με τον Michel για ώρες και μου περιέγραφε τις διάφορες μεταμορφώσεις που είχε κατά νου. Πολλές από αυτές δεν ήταν μέρος του σεναρίου και δύσκολα μπορούσαν να υλοποιηθούν με το δεδομένο budget – ενώ αφορούσαν αληθινές τοποθεσίες.»

Οι περιορισμοί στο budget όμως απλά ενίσχυσαν την δημιουργικότητα, λέει ο Leigh: «Τα πράγματα απλώς έγιναν πιο απλά και πολύ πιο υπέροχα. Επιστρέψαμε σε πολύ παλιές τεχνικές κινηματογράφησης, ειδικά στον παλιό γαλλικό κινηματογράφο, σε αντίθεση με τις ψηφιακές μεθόδους. Ο Michel ξέρει πολλά για παλιές τεχνικές κινηματογράφησης για τις οποίες εμείς δεν ξέρουμε πολλά ή έχουν πια ξεχαστεί.»



«Για παράδειγμα, η σκηνή με το τραπέζι της κουζίνας είναι σκηνή που θα φανεί πολύπλοκη στο κοινό. Πρόκειται όμως για οπτικό τρικ από την Αναγέννηση. Μερικές φορές γίνονται ανάλογες εγκαταστάσεις σε μουσεία. Πρόκειται για ένα παραμορφωμένο δωμάτιο και ο σχεδιασμός του για τα γυρίσματα έγινε μέσα σε πέντε μέρες.»

Η Winslet λέει, «δεν έχω ξαναδεί αυτά που κάνει ο Michel, απλώς γυρίζοντας μία λάμπα ή τοποθετώντας ένα τζάμι. Εμφανίζομαι σε ένα πλάνο και μετά εξαφανίζομαι μπροστά στα μάτια σας. Είναι μαγικό.» Πρόκειται, λοιπόν, για προσέγγιση χαμηλής τεχνολογίας αλλά υψηλής ευρηματικότητας που ενέπλεξε στη δημιουργία της τόσο τους τεχνικούς όσο και το καστ.

Κι ενώ οπτικές γωνίες και πλάνα πολλές φορές αποφασίζονταν επί τόπου στα γυρίσματα, αυτό το οποίο είχε προσχεδιαστεί μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας ήταν το μοντάζ. «Ήξερε (ο Gondry) πώς θα λειτουργούσε το μοντάζ ώστε τα στοιχεία που χρειαζόταν να δημιουργήσουν το σωστό μίγμα και έτσι ώστε οι διάφορες μεταβολές να ρέουν ομαλά», λέει ο Carrey. Έτσι, στο μοντάζ ο Gondry δούλεψε στενά με την μοντέρ Valdis Oskarsdottir, βετεράνο της πειραματικής μεθόδου Δογμα 95, που ήταν έτοιμη για οποιαδήποτε συνάθροιση ετερόκλητων στοιχείων θα της ετοίμαζε ο Gondry.

Η φυσική εξαφάνιση των απτών αναμνήσεων του Τζόελ αντιμετωπίστηκε με πρακτικό τρόπο, συχνά «αφαιρώντας» σκηνικά και «αδειάζοντας» δωμάτια. Ο Leigh εξηγεί: «Έπρεπε να γίνει εμφανής η εξαφάνιση πραγμάτων. Τo πρόβλημα ήταν πως δεν υπήρχε τρόπος ο Michel να ξέρει από πριν τι ακριβώς ήθελε να αφαιρέσει. Οπότε πάντα έπρεπε να φροντίσω ώστε ακόμα και το άδειο σκηνικό να διατηρεί έστω και λίγο αισθητικό ενδιαφέρον και ο χώρος να εμπεριέχει στοιχεία του χαρακτήρα (που μένει εκεί), ακόμα κι όταν το δωμάτιο αδειάσει.»

Ο Gondry θυμάται: «Το συνεργείο αντιδρούσε πολύ σωστά σε προτάσεις που τους έκανα τελευταία στιγμή. Είναι δύσκολο να κάνεις αλλαγές στη μέση της περιόδου παραγωγής, αλλά όλοι μπορούσαν να καταλάβουν πως θέλαμε να δράσουμε αυθόρμητα. Προσπάθησα να μην είμαι τελείως control-freak και να δώσω περιθώρια ακόμα και σε ατυχήματα. Ξεκινήσαμε με σκηνές που ήταν εμφανώς αδύνατες και μετά, σιγά-σιγά, καταλήξαμε να φτιάχνουμε κάτι που ποτέ δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πως μπορούσαμε να κάνουμε».

Είτε επρόκειτο για τσουχτερές θερμοκρασίες και χιόνι, βροχή σε εσωτερικό χώρο ή τους ηθοποιούς να εξαφανίζονται μέσα σε ψεύτικες πόρτες, το συνεργείο αλλά και οι ηθοποιοί ήταν έτοιμοι για τα πάντα – ακόμα και για τον νιπτήρα της κουζίνας, στον οποίο ο Jim Carrey και η Kate Winslet έκαναν μπάνιο!

Κι όμως υπήρχε κάτι πιο ακραίο που έζησαν όσοι δούλεψαν για την Aιώνια Λιακάδα ενός καθαρού Μυαλού: Ένα μεσημεράκι κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στο Μανχάταν, κάποιος από το συνεργείο παρατήρησε πως το ξακουστό τσίρκο των Ringling Brothers βρισκόταν στην πόλη και εκείνο το βράδυ ετοίμαζε την ετήσια μεταμεσονύκτια παρέλαση ελεφάντων στην 34η λεωφόρο. Μόλις λίγες ώρες αργότερα, συνεργείο κι οι ηθοποιοί βρίσκοντας στις θέσεις τους και ο Τζόελ και η Κλέμενταϊν συμμετείχαν στην παρέλαση!

Τα γυρίσματα της Aιώνιας Λιακάδας είχαν την ακρίβεια και τον αυθορμητισμό ενός τσίρκου και όσοι συμμετείχαν σε αυτό το διασκέδασαν με την ψυχή τους.

Trivia

Αν σας φαίνεται λίγο γνωστή η σκηνοθετική άποψη της ταινίας, τότε σίγουρα έχετε δει κάποιες από τις προηγούμενες δουλειές του σκηνοθέτη. Ο Michel Gondry έχει σκηνοθετήσει το βίντεο κλιπ του «Fell in Love with A Girl» των White Stripes – δουλειά πρωτοποριακή και εντυπωσιακή αφού έκανε χρήση animation με lego και σάρωσε στα βραβεία του ΜTV. Ένα από τα πρώτα διαφημιστικά που έχει κάνει ήταν το «Drugstore» για την Levi`s (1994), δουλειά που όχι μόνο βραβεύτηκε με το Lion D`Or στις Κάννες αλλά και γράφτηκε στο Βιβλίο Γκίνες ως το πιο πολυβραβευμένο διαφημιστικό όλων των εποχών. Έχει σκηνοθετήσει ακόμα κι άλλα διαφημιστικά για την Levi`s αλλά και για την Gap και τη Smirnoff. Το 1993 γνωρίστηκε με την Bjork και έτσι ξεκίνησε μία από τις πιο μακροβιότερες, δημιουργικές και επιτυχημένες σχέσεις. Η πρώτη του συνεργασία με την τραγουδίστρια από την Ισλανδία ήταν για το «Human Behaviour» το οποίο απέσπασε όλα τα βραβεία για μουσικά βίντεο. Ανάμεσα στα βίντεο κλιπ της Bjork που σκηνοθέτησε ήταν και τα «Joga» και «Βachelorette» (ειδικά το τελευταίο έχει τις περισσότερες ομοιότητες με την ταινία). Έχει επίσης συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως τους Rolling Stones, Chemical Brothers, Foo Fighters, Kylie Minogue, Massive Attack και Radiohead.

  • Στο αρχικό σενάριο, το γραφείο της εταιρείας Lacuna ήταν στο ίδιο γραφείο του 7 ½ ορόφου της ταινίας Being John Malkovich - Στο Μυαλο του Τζον Μαλκοβιτς.
  • Στη σκηνή με τους ελέφαντες, ο σκηνοθέτης απομάκρυνε την Winslet από τον Carrey ξαφνικά εκτός σεναρίου και έτσι η αντίδρασή του είναι τελείως φυσική.
  • Τον ρόλο του Carrey είχε αρχικά σκεφτεί να αναλάβει ο Nicolas Cage.
  • Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το ποίημα του Alexander Pope (1688-1744), Eloisa to Abelard.


Επίσημο site της ταινίας: www.eternalsunshine.com.
Περισσότερες πληροφορίες για την εταιρεία Lacuna που σβήνει τη μνήμη (όχι δεν είναι αληθινή, μέχρι και για αυτή έκαναν site): www.lacunainc.com.

Στέλιος Πούλιας


Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2005
Eternal Sunshine of the Spotless Mind

  • Στο αρχικό σενάριο, το γραφείο της εταιρείας Lacuna ήταν στο ίδιο γραφείο του 7 ½ ορόφου της ταινίας «Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς».
  • Στη σκηνή με τους ελέφαντες, ο σκηνοθέτης απομάκρυνε την Winslet από τον Carrey ξαφνικά εκτός σεναρίου και έτσι η αντίδρασή του είναι τελείως φυσική.
  • Τον ρόλο του Carrey είχε αρχικά σκεφτεί να αναλάβει ο Nicolas Cage.
  • Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το ποίημα του Alexander Pope (1688-1744), Eloisa to Abelard.

    Στέλιος Πούλιας (Cine-Making Of)



  •  
    <Χωρίς Τίτλο> - nantia1 - Κυρ 28 Ιουλ 2013 - 15:33
    Εξαιρετική ταινία! Γοητευτική, έξυπνη, πρωτότυπη, τρυφερή! Σε αγγίζει με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο... Πολύ καλές ερμηνείες. O Jim Carey αποδεικνύει ότι έχει πραγματικό ταλέντο και η Kate Winslet είναι απλά υπέροχη. Αν δεν την έχετε δει αργήσατε ήδη...
     
    Ηρακλάκης - irakloumpas - Κυρ 21 Οκτ 2012 - 22:17
    Πρόκειται για ένα αριστούργημα του σύγχρονου κινηματογράφου. Όλοι οι προλαλήσαντες πραγματικά δεν υπερβάλλουν καθόλου. Γι΄αυτό και δεν θα επαναλάβω τους ίδιους επαίνους.
    Προβληματίζομαι ωστόσο πως δεν είδαμε μετέπειτα σεναριογράφους να επηρεάζονται ουσιαστικά σε ένα τέτοιο ύφος.
    Αλίμονο σε όποιον δεν τη δει.


    8,5/10
     
    <Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Σάβ 11 Ιουν 2011 - 19:32
     Αυτό είναι ένα υποδειγματικό ρομαντικό δράμα-κομεντί...
    με πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα και αξιοσημείωτη πλοκή, με πολύ γρήγορη σκηνοθεσία και με πολύ σπουδαίες ερμηνείες από την εκπληκτική kate winslet και τον jim carrey (που κλείνει στόματα για τις υποκριτικές του ικανότητες)...
    καταλήγει να παρασύρει το θεατή και να τον κάνει να βιώσει όλα τα συναισθήματα που βιώνουν και οι ήρωες...
    τα παιχνίδια που κάνει με το χρόνο αποκαλύπτονται σταδιακά και είναι επιτυχημένα...
    είναι συγκινητική, διασκεδαστική, γρήγορη, με υπέροχη ηθοποιία...
    η παρακολούθησή της με παρέα ενδύκνειται...

      8-8,5/10...

      anfield09...
     
    Legacy - Amphipolis - Unverified - Σάβ 01 Μαϊ 2004 - 12:23
    H εκπληξη σε αυτη την ταινια, δεν ηταν για μενα το αριστουργηματικο σεναριο, η εξοχη κινηματογραφιση και το μονταζ, η ολη πρωτοτυπη συλληψη, αλλα η ερμηνεια και πολυ περισσοτερο η επιλογη να συμμετεχει στο εργο του πρωταγωνιστη Τζιμ Καρεϋ. Στο Truman Show ειχε αποδειξει οτι ειναι και καλος ηθοποιος, στην `Αιωνια Λιακαδα` απεδειξε οτι ειναι ακομα καλυτερος, αλλα ειναι και ενας εξυπνος καλλιτεχνης, που αναζητα την εξελιξη και τολμα να δινει ερμηνειες σε ταινιες χαμηλου προϋπολογισμου, σαφεστατα μη-εμπορικες προβαλλοντας τες και με το εμπορικο-αν μη τι αλλο- ονομα του. Του αξιζουν συγχαρητηρια.
    Έξοχη-ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΩΣΤΕ- η Kate Winslet, μια σπανια περιπτωση στα χρονικα της 7ης τεχνης. Επελεξε το ποιοτικο σινεμα οταν τις ανοιχτηκαν δαπλατα οι πορτες του Χολλυγουντ. Και οι επιλογες της την δικαιωσαν. Τι να πει κανεις, υπαρχει καποιος που μπορει να της ψευσει κατι? Υποκλινομαι...
    Δειτε την ταινια, ειναι μια εναλλακτικη προταση πανω σ` ενα θεμα παντα αγαπητο και οικειο: Τη δυναμη της αγαπης που θα ενωνει παντα ανδρες και γυναικες οσο διαφορετικοι και αν ειναι...
    Amphipolis
     
    Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

    Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.