• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού

Κομεντί | 108' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 23 Απρ 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 1/11/2004
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.29 %
Αξιολόγηση: 8.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/10   (8.11/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Είναι εύκολο να σβήσεις κάποιον σπό το μυαλό σου...
αλλά δύσκολο να τον βγάλεις από την καρδιά σου.

- Gallery:



 

- Συντελεστές :

Charlie KaufmanΣυγγραφέας  Academy Award Winner

Michel GondryΣυγγραφέας  Academy Award Winner

Pierre BismuthΣυγγραφέας  Academy Award Winner

Kate WinsletΗθοποιός ....Clementine KruczynskiAcademy Award Nominee

Jim CarreyΗθοποιός ....Joel Barish 

Kirsten DunstΗθοποιός ....Mary Svevo 

Mark RuffaloΗθοποιός ....Stan Fink 

Elijah WoodΗθοποιός ....Patrick 

Michel GondryΣκηνοθετης   



 
<Χωρίς Τίτλο> - nantia1 - Κυρ 28 Ιουλ 2013 - 15:33
Εξαιρετική ταινία! Γοητευτική, έξυπνη, πρωτότυπη, τρυφερή! Σε αγγίζει με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο... Πολύ καλές ερμηνείες. O Jim Carey αποδεικνύει ότι έχει πραγματικό ταλέντο και η Kate Winslet είναι απλά υπέροχη. Αν δεν την έχετε δει αργήσατε ήδη...
 
Ηρακλάκης - irakloumpas - Κυρ 21 Οκτ 2012 - 22:17
Πρόκειται για ένα αριστούργημα του σύγχρονου κινηματογράφου. Όλοι οι προλαλήσαντες πραγματικά δεν υπερβάλλουν καθόλου. Γι΄αυτό και δεν θα επαναλάβω τους ίδιους επαίνους.
Προβληματίζομαι ωστόσο πως δεν είδαμε μετέπειτα σεναριογράφους να επηρεάζονται ουσιαστικά σε ένα τέτοιο ύφος.
Αλίμονο σε όποιον δεν τη δει.


8,5/10
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Σάβ 11 Ιουν 2011 - 19:32
 Αυτό είναι ένα υποδειγματικό ρομαντικό δράμα-κομεντί...
με πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα και αξιοσημείωτη πλοκή, με πολύ γρήγορη σκηνοθεσία και με πολύ σπουδαίες ερμηνείες από την εκπληκτική kate winslet και τον jim carrey (που κλείνει στόματα για τις υποκριτικές του ικανότητες)...
καταλήγει να παρασύρει το θεατή και να τον κάνει να βιώσει όλα τα συναισθήματα που βιώνουν και οι ήρωες...
τα παιχνίδια που κάνει με το χρόνο αποκαλύπτονται σταδιακά και είναι επιτυχημένα...
είναι συγκινητική, διασκεδαστική, γρήγορη, με υπέροχη ηθοποιία...
η παρακολούθησή της με παρέα ενδύκνειται...

  8-8,5/10...

  anfield09...
 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Σάβ 01 Μαϊ 2004 - 12:23
H εκπληξη σε αυτη την ταινια, δεν ηταν για μενα το αριστουργηματικο σεναριο, η εξοχη κινηματογραφιση και το μονταζ, η ολη πρωτοτυπη συλληψη, αλλα η ερμηνεια και πολυ περισσοτερο η επιλογη να συμμετεχει στο εργο του πρωταγωνιστη Τζιμ Καρεϋ. Στο Truman Show ειχε αποδειξει οτι ειναι και καλος ηθοποιος, στην `Αιωνια Λιακαδα` απεδειξε οτι ειναι ακομα καλυτερος, αλλα ειναι και ενας εξυπνος καλλιτεχνης, που αναζητα την εξελιξη και τολμα να δινει ερμηνειες σε ταινιες χαμηλου προϋπολογισμου, σαφεστατα μη-εμπορικες προβαλλοντας τες και με το εμπορικο-αν μη τι αλλο- ονομα του. Του αξιζουν συγχαρητηρια.
Έξοχη-ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΩΣΤΕ- η Kate Winslet, μια σπανια περιπτωση στα χρονικα της 7ης τεχνης. Επελεξε το ποιοτικο σινεμα οταν τις ανοιχτηκαν δαπλατα οι πορτες του Χολλυγουντ. Και οι επιλογες της την δικαιωσαν. Τι να πει κανεις, υπαρχει καποιος που μπορει να της ψευσει κατι? Υποκλινομαι...
Δειτε την ταινια, ειναι μια εναλλακτικη προταση πανω σ` ενα θεμα παντα αγαπητο και οικειο: Τη δυναμη της αγαπης που θα ενωνει παντα ανδρες και γυναικες οσο διαφορετικοι και αν ειναι...
Amphipolis
 
Legacy - yiapap - Unverified - Δευ 10 Μαϊ 2004 - 00:49
Ο Ace Ventura συναντα την ελισαβεθιανη μιξο...ξερετε- σε μια ταινια επιστημονικης φαντασιας...
Έτσι μου ειπαν, χασμουρηθηκα και ανοιξα το laptop. Έκει ειδα το σκηνοθεη, το σεναριογραφο και διαβασα για την πλοκη.
Δε θα κανω επαναληψη σε πραγματα που εχετε ηδη διαβασει, απλα θα πω τα εξης:
1. Ενω η ταινια διαπραγματευεται ενα θεμα που δεν ειναι πρωτοτυπο... το κανει με ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΑ φρεσκο τροπο! Και οταν λεω φρεσκo, δεν εννοω "ανοητα διαφορετικο". Εννοω οτι τοσο διαφορετικη/πρωτοτυπη αντιμετωπιση ειχα πολυ καιρο να δω. Χωρις ψυχασθενικες εξαρσεις τυπου Μεμεντο και προϋπολογισμους Vanilla Sky (US), η ταινια θα αγγιξει εσας ΚΑΙ το ετερο σας ημισυ, εστω και για διαφορετικους λογους.
2. Ο Τζιμ και η Κειτ (κολληταρια απο παλια), δε δενουν ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ, αλλα για καποιο σουρεαλιστικο λογο ειναι ΚΑΙ οι δυο τελειοι στους ρολους τους. Αν μαλιστα δε μου ερχοταν στο μυαλο το Truman Show θα ημουν απιστευτα εντυπωσιασμενος απο τον Τζιμ.
3. Τελος τα καλα. Η ταινια εχει ενα ΣΟΒΑΡΟ μειονεκτημα: Ενω αναλυει (σωστα) την τεχνολογια και τους καταχραστες της, δεν βαζει τους υπολοιπους (μη τεχνοφρικ οπαδους του Ν.Δημου) στο ολο ταξιδι των ηρωων. Ειδικα στο τελος που εμφανιζεται και "εξωθεν" μαρτυρια για την αποτυχια επικρατησης της τεχνολογιας/συνειδησης πανω στη φυση/υποσυνειδητο, δεν υπαρχει καμια ψυχολογικη συνδεση του θεατη στην περιπετεια του ηρωα. Όλες οι (πολλες) σκηνες με τη ζωη του προ της "Διαγραφης", δεν αρκουν παρα στο ελαχιστο για να κανουν το θεατη συμμετοχο στην περιπετεια!

Εν κατακλειδει:
Η ταινια ειναι εξαιρετικα καλη και αξιζει οχι μια αλλα δυο τουλαχιστον θεασεις! Αν σας αρεσε το "Στο μυαλο του Τζον Μαλκοβιτς", το "Τρουμαν Σοου", το "Vanilla Sky", το "Minority Report", `η η υποθεση του "Μεμεντο" ΜΗΝ χασετε αυτη την ταινια.
Αν σας αρεσε ο Ace Ventura η οι Ελισαβεθιανες ιστοριες αγαπης... ψαξτε κατι αλλο.
Παντως για τους λατρεις της πρωτης κατηγοριας... Παρτε τη/το συντροφο σας μαζι. Αυτη τη φορα, παρα τις συνεχεις ερωτησεις, δε θα την/τον βρειτε καταφορα δυσαρεστημενη/ο (ουφ! αυτο το πολιτικα ορθο)!

yiapap
 
Legacy - ΓΙΩΡΓΟΣ - Unverified - Πεμ 13 Μαϊ 2004 - 16:29
αλλη μια απιστευτη ταινια απο τον τσαρλι καουφμαν!!
καταπληκτικη ταινια, καταπληκτικη φωτογραφια..
ο τζιμ καρει με αυτη την ταινια απεδειξε οτι ειναι και ηθοποιος!!
μας συγκλονησε ολους η ερμηνεια της κειτ...
μια ταινια αφιερωμενη στους πραγματικα ερωτευμενους!!
δυο κατ`εξοχην εμπορικοι ηθοποιοι σηματοδοτουν την στροφη προς τον κλασικο - ποιοτικο κινηματογραφο. μακαρι να ακολουθησουν και οι θεατες..
ΓΙΩΡΓΟΣ
 
Legacy - Arduinna - Unverified - Παρ 14 Μαϊ 2004 - 22:14
Akoma mia tainia na se melagxolisei giati tetoia yperoxa pragmata mono stis tainies symbainoun...
Arduinna
 
Legacy - Nykto - Unverified - Τετ 19 Μαϊ 2004 - 13:46
Με ισως την πιο συναρπαστικα ευρηματικη ιστορια του, επιστρεφει ο Τσαρλι
Καουφμαν, γνωστος απο τo εξαιρετικο “Being John Malkovich” και το... χμ,
περιεργο αλλα εξισου ευφυες “Human nature”. Λεω πως ισως ειναι η καλυτερη
ιστορια που εχει γραψει ο Καουφμαν, ισως γιατι εδω βλεπουμε να κανει ενα βημα
παραπανω. Ένα βημα παραπανω προς την επιστημονικη φαντασια. Με μεγαλυτερη δοση
σουρρεαλισμου και σκοπο ισως να τελειωσει – η απλα να συνεχισει – ο,τι αρχισε
με το “Being John Malkovich”. Έκει το παιχνιδι παιζοταν γυρω απο την ανθρωπινη
ψυχη. Τωρα τα πραγματα δεν ειναι τοσο στατικα. Ο θεατης παρακολουθει ενα
ξεφρενο παιχνιδι με το χωρο, το χρονο, τις σκεψεις και τα αισθηματα. Και το
σημαντικοτερο; Χωρις να χανεται. Ίσως στιγμιαια να δημιουργειται μια συγχιση,
αλλα στην πορεια ολα ξεκαθαριζουν.

Nykto
 
Legacy - Δημοσθενης Καραγιαννοπουλος - Unverified - Σάβ 13 Νοε 2004 - 00:27
Δεν ειναι ευκολο να περιγραψει κανεις με λογια τα συναισθηματα που σου δημιουργει αυτη η ταινια. Ισως γι` αυτο κι ο ιδιος ο Carey στην μεγαλυτερη διαρκεια της μενει σιωπηλος και αφηνει το σωμα του, τις κινησεις του και το βλεμμα του να μιλανε γι` αυτον, δινοντας μας τελικα την καλυτερη ερμηνεια τις καριερας του.
Εκπληκτικο το σεναριο του Kauffman, ο οποιος περνει ενα θεμα επιστημονικης φαντασιας μεν, το οποιο ομως χρησιμοποιει για να μας δειξει οτι η φυσικη ροπη ειναι ανωτερη απο την τεχνολογια κι οτι ο,τι κι αν γινει, ειμαστε εμεις οι ανθρωποι κι η προδιαθεση μας αυτη που τα καθοριζει ολα. Οι πρωταγωνιστες επελεξαν να σβηστουν ο ενας απο την ζωη του αλλου. Τους δοθηκε η ευκαιρια να το κανουν αυτο. Στην πορεια ομως καταλαβαν οτι δεν το ηθελαν πραγματικα, αλλα φαινοταν οτι ηταν αργα και συντελεσθηκε μια τεραστια, τρομαχτικη εσωτερικη παλη... απ` την οποια τελικα βγηκαν νικητες, η αγαπη τους, με τα καλα και τα στραβα της, βγηκε νικητρια, και βρεθηκαν ξανα, αρχισαν κυριολεκτικα απ` την αρχη. Μεσα απ` τα ματια αυτου του ζευγαριου θα δειτε εσας και το ετερον σας ημισυ, οπως εκανα κι εγω. Κι ισως αυτη να ειναι η μεγαλυτερη επιτυχια της ταινιας.
Για οσους ψαχνουν να βρουν μειονεκτηματα...νομιζω οτι η πλοκη της ταινιας ειναι απιστευτα εντονη και φορτισμενη στο πρωτο μισαωρο, σε βαθμο που στην πορεια απλως ακολουθει ουσιαστικη μια βασικη γραμμη...χωρις ομως αυτο να στερει σε τιποτα απο την ουσια της ταινιας.
Και κατι τελευταιο...μιας και νομιζω οτι το Eternal sunshine of the spotless mind βγηκε στην Αμερικη μες στο 2004, εγω βρηκα ηδη στο προσωπο του Carey το, προσωπικο μου, φετινο Οσκαρ πρωτου ανδρικου ρολου. Καλα για το πρωτοτυπο σεναριο δεν το συζητω καν! Κι αφηστε τους ειδικους της Ακαδημιας να ξυνονται...
Βαθμολογια: 9+
Δημοσθενης Καραγιαννοπουλος
 
Legacy - ΓΙΑΝΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ - Unverified - Παρ 31 Δεκ 2004 - 12:26
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ. ΕΙΧΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΙΧΕ ΞΕΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΘΕΜΑΤΑ! ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ "Eternal Sunshine..." XAΡΗΚΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΙ, ΙΣΑΞΙΟ ΤΟΥ "GREAT EXPECTATIONS" KAI TOY "AMORES PERROS". ΤΡΥΦΕΡΟ, ΦΟΥΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ.
9/10 ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΓΙΑΝΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ
 
Legacy - ANGEL - Unverified - Πεμ 06 Απρ 2006 - 13:39
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΜΕ ΡΟΗ ΠΟΥ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΜΥΑΛΟΥ.ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΩ ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ Η ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΩΜΩΔΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΗΝΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΔΥΕΤΑΙ Ο ΤΖΙΜ ΚΑΡΕΥ,Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΚΑΛΟΔΟΥΛΕΜΕΝΟ. 7,5/10
ANGEL
 
Legacy - 10.10.2000 - Unverified - Δευ 26 Μαρ 2007 - 01:28
Ειναι ευκολο να σβησεις καποιον απο το μυαλο σου...
αλλα δυσκολο να τον βγαλεις απο την καρδια σου.εσυ αραγε πως τα καταφερες?? 10 για την ταινια....
10.10.2000
 
Legacy - you know me - Unverified - Σάβ 26 Μαϊ 2007 - 23:29
oraio senario i kopelia telia o jim mporouse kai kalitera, kalogirismeno ergaki

8/10
you know me
 
Legacy - m_scofield - Unverified - Τετ 06 Φεβ 2008 - 14:24
Την ταινια την ειδα πρωτη φορα σε ενα θερινο και ημουν σιγουρος θα ηταν αλλη μια ταινια οπως οι προηγουμενες των Γκοντρι και Καουφμαν (Human Nature, Being John Malkovich) που ηταν ευκολο να της εκτιμησεις αλλα δυσκολο να τις αγαπησεις. Μολις η ταινια τελειωσε ενιωσα να κρυωνω παρολο που ηταν μεσα Ιουλιου. Χρειαστηκε να περασουν λιγα δευτερολεπτα για να καταλαβω οτι δεν κρυωνα αλλα ειχα ανατριχιασει.
Η Αιωνια Λιακαδα ενος Καθαρου Μυαλου ηταν μια ταινια σχεδον αθορυβη οταν βγηκε που ομως και εμπορικα επιτυχυμενη ηταν και ενα οσκαρ σεναριου τσιμπησε. Την ταινια απο τοτε εχω δει πολλες φορες και εχω προσεξει την παραμικρη λεπτομερεια απλα για να σεινηδητοποιησω ποσο εκπληκτικη ειναι. Απο την οργιωδους φαντασιας σκηνοθεσια του Γκοντρι και το γεματο φιλοσοφικες αληθειες και ερωτηματα σεναριο του Καουφμαν μεχρι τους εξαιρετικους πρωταγωνιστες. Η Κειτ Γουινσλετ ως ψυχολογικα μπερδεμενη γυναικα που προσπαθωντας να κρυψει το ποσο χαμενη νιωθει υιοθετει μια ψευτικη αυτοπεποιθηση ειναι συγκλονιστικη. Όσο για τον Τζιμ Καρει ειναι συγκλονιστικο να βλεπεις καποιον που ακομα και στις αναμφισβητητα εξαιρετικες στιγμες του(Man on the Moon, Truman Show) επαιζε σε υψηλους τονους να γινεται ενας χαμηλοφωνος καθημερινος ανθρωπος. Καποιος που θα προσπερναγες στο δρομο χωρις να του ριξεις ουτε μια ματια. Οι δυο τους μαζι φτιαχνουν ενα αταιριαστο οσο και αξεχαστο ζευγαρι.
Καθε μικρη λεπτομερεια στην ταινια εχει τη σημασια της (Η οθονη της τηλεορασης που ειναι ενας καθρευτης, τα στιγμιαια πλανα της ευτυχιας του ζευγαριου που παρεμβαλονται ανεπαισθητα καθως ο Τζοελ κοιτα απο το παραθυρο του αυτοκινητου). Παρολα αυτα η ταινια ακομα και μετα απο τοσες φορες με συναιπερνει μη αφηνοντας με να προσεξω τις επιμερους αρετες της, προσκαλωντας με να τη ζησω ακομα μια φορα. Οι εικονες που γραφει ο Καουφμαν και οπτικοποιει ο Γκοντρι βριθουν απο συμβολισμους απο το σπιτι που μπαζει νερα και καταρεει μεχρι το κρεβατι στη μεση μιας χιονισμενης παραλιας. Ολες αυτες οι εικονες και οσα λενε (η δε λενε) οι ηρωες μπορει να σημαινουν κατι διαφορετικο για την καθενα. Εμενα παντως δεν με αφηνουν υσηχο οι ερωτησεις που μου γεννησαν ακομα και 4 χρονια μετα.
Τι σημαινει πραγματικη ευτυχια; Γιατι ολοι μολις βγαινουμε πληγωμενοι απο εναν ερωτα θελουμε να ξεχασουμε; Αμα ξεχασουμε και παψουμε να ποναμε για αυτο που χασαμε θα ημασταν ευτιχισμενοι; Θα ημασταν ομως ευτυχισμενοι αν δεν ειχαμε ποτε κατι για να το χασουμε και να πονεσουμε γι` αυτο; Ο Τζοελ και η Κλεμεντιν μετα τη διαδικασια διαγραφης μνημης φαινονται επιφανιακα ευτυχισμενοι. Ειναι ομως; Δεν θυμουνται κανενα τσακωμο, κανενα δακρυ, καμια στιγμη που η καρδια τους εγινε χιλια κομματια. Δεν θυμουνται ομως πως ειναι να αγγιζεις καποιον ανθρωπο και να τρεμεις, να ξαπλωνεις σε μια παγωμενη λιμνη μαζι του και να δειχνεται ο ενας στον αλλον αστερια που δεν υπαρχουν η (οπως λεει ο Τζοελ στη συγκεκριμενη σκηνη) να νιωθεις τοσο ευτυχισμενος που να μπορεις να πεθανεις.
Αν δε θυμασαι μπορεις να εισαι "ευχαριστημενος" μεσα στην αγνοια σου αλλα ποτε ευτυχισμενος. Απλα περιμενεις να δεις τη ζωη να περνα απο μπροστα σου χωρις εσενα και τοτε να γινεις κομματια. Οι στιγμες ευτυχιας δεν θα ειχαν αξια αν δεν μπορουσαμε να τις ξαναζησουμε μεσω της μνημης. Όπως και καθε ανθρωπινο συναισθησμα καλο η κακο θα περνουσε χωρις να μας αφησει κανενα σημαδι, σαν να μην υπηρξε ποτε. Και η Αιωνια Λιακαδα μου το θυμιζει αυτο καθε φορα απο τους τιτλους της αρχης μεχρι το τελευταιο πλανο. Μπορει να μην χαρακτηριστει ποτε ως κλασσικο αριστουργημα, να μην διδασκεται σε 30 χρονια στις σχολες κινηματογραφου, να μην μπει ποτε σε καποιο βαρυγδουπο all time top 10 κριτικων η ακαδημιων μπορει ακομα και αν καποιος ρωτησει εμενα ποια ειναι η καλυτερη ταινια των εποχων σιγουρα δε θα πω αυτη. Αλλα αν υπαρχει μια ταινια που θα μπορουσα να ξαναβλεπω μεχρι να πεθανω κανοντας με να νιωθω οπως την πρωτη φορα αυτη ειναι η Αιωνια Λιακαδα ενος Καθαρου μυαλου.
Ακομα και στο τελος της το happy end καθε αλλο παρα happy ειναι. Όταν η Κλεμεντιν λεει στο Τζοελ πως και να ξαναειναι μαζι παλι αυτη καποια στιγμη θα τον βαρεθει και εκεινος θα αρχισει να σκεφτεται ασχημα για εκεινη, αυτος της απαντα με ενα γλυκο γεματο κατανοηση "Ο.Κ." και οι δυο τους βουρκωνουν και χαμογελουν. Ίσως αυτο ειναι το σημαντικο τελικα να ζεις την καθε στιγμη ευτυχιας σαν ειναι η μοναδικη, η πρωτη και η τελευταια. Ειναι ανωφελο να ανυσυχουμε πως θα διατηρησουμε αυτη την ευτυχια και στο μελλον, για να μην την χασουμε, για να μην πονεσουμε. Ειναι 100% σιγουρο οτι δεν θα κρατησει για παντα. Αλλα οταν περασει η πικρα, ο θυμος και ο πονος, θα εχουμε μια γλυκια αναμνηση στο πισω μερος του μυαλου μας απο κατι που αξιζε να ζησουμε απο την αρχη μεχρι το τελος. Αυτο που πιστευω οτι ειναι και η τελευταια σκηνη που εξελισεται σε ακαθοριστο χρονο και τοπο με τον Τζοελ και την Κλεμεντιν να παιζουν στο χιονι. Μια αναμνηση ενος απο τους δυο πολλα χρονια μετα......................

10/10 (let it snow, let it snow)
m_scofield
 
Legacy - Eldameldo - Unverified - Κυρ 17 Φεβ 2008 - 11:57
Μια απο τις πιο πρωτοτυπες ταινιες που εχω δει. Πραγματικα αξιολογο σεναριο και ερμηνιες.

Βαθμολογια: 9.5/10
Eldameldo
 
Legacy - Gardner24Patrica - Unverified - Δευ 12 Ιουλ 2010 - 21:54
The
Gardner24Patrica
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.