• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού

Κομεντί | 108' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 23 Απρ 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 1/11/2004
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.39 %
Αξιολόγηση: 8.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/108.11/10   (8.11/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Είναι εύκολο να σβήσεις κάποιον σπό το μυαλό σου...
αλλά δύσκολο να τον βγάλεις από την καρδιά σου.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δαιδαλώδης, αινιγματική, ιδιοφυής, δύσπεπτη. Αισόδοξη μέσα στη μιζέρια του πρωταγωνιστή της. Η ταινία Eternal Sunshine of the Spotless Mind είναι σίγουρα Kaufmanική. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία της σκηνή, η δαιμόνια συγγραφική φύση του δημιουργού των σαρκαστικών και ιδιότροπων Being John Malkovich - Στο Μυαλο του Τζον Μαλκοβιτς, Human Nature - Ανθρωπινη Φυση, Adaptation, είναι παρούσα. Από τον τίτλο-σιδηρόδρομο (στίχος από το ποίημα Eloisa to Abelard του Alexander Pope), μέχρι τους –σωστά- αναχρονισμένους τίτλους της ταινίας.

Το καλύτερο θα ήταν να μη γνωρίζετε πολλά για την ταινία, πριν τη δείτε. Και αυτό γιατί όσα αναφέρονται για αυτή είναι εξίσου αποπροσανατολιστικά με τα αποτελέσματα που προσφέρει η εταιρεία Lacuna Inc., στην οποία αμφότεροι οι ήρωες μας καταφεύγουν. Ο Joel (Jim Carrey) και η Clementine (Kate Winslet). Ακόμα και το όνομα Clementine (από το λατινικό Clemens που σημαίνει ευγενικός & φιλεύσπλαχνος) δεν ταιριάζει στην ηρωίδα που το «κουβαλάει». O Kaufman παρουσιάζει, χωρίς καμία εμφανή δυσκολία, ένα δοκίμιο για τη μνήμη και τις επιπτώσεις της. Η Lacuna Inc. προσφέρει τη δυνατότητα να διαγραφούν όλες οι μνήμες ενός ανθρώπου από ένα άτομο ή ένα γεγονός. Και αν οι ήρωές μας το κάνουν «ελαφρά τη καρδία» είναι επειδή οι επιπτώσεις τους διαφεύγουν. Όλες οι μνήμες. Μπορεί τις αρνητικές να μην τις αντέχουν, αλλά ξεχνάνε ότι χωρίς αυτές δεν θα είχαν αξία οι θετικές. Μόλις φτάσουν στο σημείο να αντιληφθούν πόσο σημαντικές είναι αυτές οι δεύτερες είναι πολύ αργά, η ζωή τους έχει ήδη αρχίσει να αδειάζει. Ο Joel αισθάνεται άδειος. Δεν θέλει να αφήσει τη μνήμη της Clementine να δραπετεύσει από το μυαλό του. Την βλέπει, την νοιώθει ότι απομακρύνεται... και ας υπέφερε για εκείνη. Δεν τον ενδιαφέρει πια. Θέλει να την θυμάται. Το έχει ανάγκη.

Δεν ξέρει που να κρυφτεί για να μην τον βρουν οι “erasers”… Επειδή τη ζωή του δεν μπορεί να την φανταστεί χωρίς την Clementine. Και σιγά σιγά οι αναμνήσεις σβήνουν. Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Κι όμως ο Pope έκανε λάθος (και το γνώριζε). Ignorance is bliss… Ισχύει μόνο για τους «υπάκοους» (όπως αναφέρει λίγο μετά στο ποίημά του). Την περίοδο της δυστυχίας του ο Joel επιλέγει να την ξορκίσει επιλέγοντας την τεχνητή λήθη. Έτσι και αλλιώς και η Clem το ίδιο ακριβώς έκανε.

Αλλά ο Kaufman προτιμά να στρέψει την προσοχή του στην ...προδιάθεση (και ας κινδυνέψω να ...πατιάσω) των ηρώων μας να είναι μαζί. Ότι και να συμβεί με όποια τεχνητά μέσα και αν τους απομακρύνουν. Και δεν ισχύει μόνο σε εκείνους, αλλά σε κάθε -αντίστοιχη- περίπτωση ανθρώπου...

Σίγουρα, με ένα τέτοιο σενάριο, η μέθοδος σκηνοθεσίας είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Ο Gondry ο οποίος στάθηκε περισσότερο τυχερός στη δεύτερη συνεργασία του με τον Kaufman (πρώτα ήταν το Human Nature) καθώς παρέλαβε ένα σενάριο πιο μεστό (αλλά αρκετά πιο απαιτητικό), καταφέρνει να χειριστεί το θέμα με την δέουσα προσοχή. Πειστικά εφέ «μνήμης», αλλάζοντας ταχύτητα εκεί που πρέπει, σκηνοθετεί μαεστρικά τους ηθοποιούς του, βάζοντας τον θεατή σε ένα –περιέργως- οικείο περιβάλλον (έξυπνο το «τρυκ» του λίγο-από-home-video εφέ που χρησιμοποιεί στις αναμνήσεις του Joel, καθώς και το ελαφρύ κούνημα της κάμερας στις πιο «αμήχανες» σεκανς). Χειρίζεται με χαρακτηριστική ευκολία τα μπρος-πίσω της ιστορίας του, ενώ ιδιαίτερα αξιόλογο είναι και το απότομο montage το οποίο αποδίδεται στον Valdis Oskarsdottir (του Dogme 1).

Εξαιρετικό το πρωταγωνιστικό ζεύγος (Carrey-Winslet) κυρίως λόγω της ικανότητας του πρώτου να αποβάλλει από τον χαρακτήρα του κάθε άχρηστη γκριμάτσα που θα κονιορτοποιούσε την όλη προσπάθεια (μία κλάση ανώτερος από τον Truman του). Ικανότατος στο να ερμηνεύσει τον λιγομίλητο Joel, ανθρώπινος, συνοδεύεται από μία Winslet σε μεγάλα κέφια και ένα πληρέστατο cast για το side-story (Wilkinson, Dunst, Ruffalo, Wood).

Το Eternal Sunshine είναι μία –αναπάντεχα- ζεστή ταινία η οποία στην ουσία θα μπορούσε να περιγράφει μία σχέση οποιουδήποτε ζευγαριού. Και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους αξίζει συγχαρητήρια το σενάριο του Kaufman.

Βαθμολογία: 9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9,5/10 Stars (9+/10) (για την σεναριακή ιδιοφυία Kaufman)

Υ.Γ.: Μια και αναφέρθηκε παντού (και όλοι διεθνώς το προσθέτουν στις κριτικές τους), να σας παραθέσω κι εγώ το απόσπασμα από το ποίημα του Pope (το οποίο ακούγεται και στην ταινία):
How happy is the blameless vestal`s lot!
The world forgetting, by the world forgot.
Eternal sunshine of the spotless mind!
Each pray`r accepted, and each wish resign`d.


Πάνος Βούλγαρης




Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Υπό ορισμένες συνθήκες θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια ταινία της οποίας η ιστορία έχει ειπωθεί χιλιάδες φορές, με τις περισσότερες μάλιστα από αυτές με τον ίδιο πεζό και ανούσιο τρόπο. Δύο άνθρωποι γνωρίζονται, ερωτεύονται και έπειτα από την περίοδο εκείνη που όλο φαντάζουν ρόδινα, τα προβλήματα κάνουν την εμφάνισή τους και οι βάσεις της σχέσης τους τρέμουν. Όμως στην προκειμένη περίπτωση έχουμε μια σημαντική διαφοροποίηση, γεγονός που οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στον άνθρωπο που υπογράφει το σενάριο. Το αποτέλεσμα που μας προσφέρει, ξεπερνάει κάθε φαντασία αλλά και κάθε προσδοκία.

Ο Charlie Kaufman έχει αποδείξει πως είναι ένας από τους πιο εμπνευσμένους, έξυπνους και δημιουργικούς σεναριογράφους των καιρών μας. Με το Eternal Sunshine Of The Spotless Mind, επιβεβαιώνει απλά την εντύπωση που είχε δημιουργήσει με τα Being John Malkovich και Adaptation. Και μπορεί η υπόθεση της ταινίας να φαντάζει παράλογα παράξενη και απίστευτη όμως, καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις και το κυριότερο όλων, να μας κάνει να την πάρουμε στα σοβαρά. Μπορεί να είναι σουρεαλιστική όμως, είναι εύστροφα τοποθετημένη σε ένα γήινο και ρεαλιστικο περιβάλλον, αποδιδόμενη με τον ίδιο τρόπο.

Εκεί που είμαστε συνηθισμένοι να παρακολουθούμε την εξέλιξη ανάλογων ιστοριών από την αρχή τους οδηγούμενοι προς το φινάλε τους, ο Kaufman να μας παρουσιάζει μια αντίθετη γραμμική πορεία. Η αφήγηση των γεγονότων ξεκινάει από το τέλος που οδήγησε στην ρήξη της σχέσης και στην απόφαση διαγραφής κάθε μνήμης, δικαιολογούμενη απόλυτα λόγω της οργής των πρωταγωνιστών. Καθώς όμως πηγαίνουμε προς τα πίσω, διαγράφοντας τα άσχημα, βλέπουμε τα όμορφα εκείνα στοιχεία, τις αναμνήσεις που δεν είναι δυσσάρεστες, που σε κάνουν να συνειδητοποιείς ότι δεν θες να ξεχάσεις. Όμως όσο κι αν προσπαθείς να γυρίσεις πίσω, να προστατέψεις τις μνήμες σου, είσαι ανυπεράσπιστος μπροστά σε αυτό που έρχεται να σου στερήσει κάθε ίχνος χαράς.

Ο Gondry συνεργάζεται για δεύτερη φορά με τον Kaufman έπειτα το Human Nature το οποίο αποτέλεσε και το κινηματογραφικό του ντεπούτο, και μπορούμε να ομολογήσουμε πως αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την πρώτη, καταφέρνει να μας καθηλώσει. Εκμεταλλεύεται στο έπακρο κάθε μικρή, συναισθηματική πτυχή της ιστορίας που έχει στα χέρια του αλλά και της μορφής της αφήγησης. Δημιουργεί ένα δαιδαλώδες μονοπάτι που περνάει μέσα από το μυαλό διασκορπώντας, αναγεννώντας και εξοντώνοντας μνήμες για να μας οδηγήσει στην σύλληψη της απόλυτης ιδέας του έρωτα που πληγώνει. Ευτυχώς για εκείνον αλλά και για μας ως θεατές, δεν αφήνει τον εαυτό του να παρασυρθεί από την χρήση των ειδικών εφέ, τα οποία με έξυπνο τρόπο διαχειρίζεται σωστά.

Συναντάμε τον Jim Carrey στον πιο ώριμο ίσως ρόλο της καριέρας του. Έχοντας αποτινάξει από πάνω του τα ακραία εκείνα εκφραστικά χαρακτηριστικά που συνάδουν με την γελοιοποίηση, υποδύεται τον Joel με μοναδική ανθρωπιά. Έναν Joel λιγομίλητο, με πρόβλημα έκφρασης σκέψεων και συναισθημάτων. Έναν Joel φαινομενικά εσωστρεφή που όμως, όσο κι αν νομίζει αρχικά το αντίθετο, θέλει να θυμάται την Clementine την οποία και προσπαθεί να φυλάξει με κάθε τρόπο μέσα στα στενά του μυαλού του.

Όμως και η Winslet δεν πάει πίσω σε έναν ρόλο που την χαρακτήρισε και την ακολούθησε στην καριέρα της. Και μπορεί το παράξενο χρώμα του μαλλιού της να τραβάει την προσοχή μας όμως, δεν είναι εκείνο στο οποίο επικεντρωνόμαστε. Πραγματικά λάμπει στον ρόλο αυτό, αφήνοντας να εξωτερικευτεί κάθε συναίσθημα, κάθε σκέψη αλλά και κάθε φόβος και συναίσθημα που κρύβεται μέσα της. Στο πλευρό τους ένα εξαιρετικό δευτερεύον cast το οποίο έχει τον απαραίτητο χώρο για να εκφραστεί, να δράσει και να μας παρουσιάσει τις δικές του μικρές, παράπλευρες ιστορίες.

Έχετε πληγωθεί από ανθρώπους, από έρωτες που ήρθαν κι έφυγαν; Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι θα θέλατε να ξεχάσετε, να σβήσετε από το μυαλό και την καρδιά σας κάθε σκέψη, κάθε θύμιση; Εάν ναι, δείτε αυτή την ταινία και σίγουρα θα αλλάξετε γνώμη, όπως άλλαξαν γνώμη ο Joel και η Clementine. Εάν όχι πάλι, δείτε την για να επιβεβαιωθεί ο λόγος που κρύβεται βαθιά μέσα σας και δικαιολογεί την μανία σας να μην αφήνεται τίποτα να ξεθωριάσει στο μυαλό σας. Το ζευγάρι ζει με τις επιλογές του, με τα λάθη του. Κανείς δεν τους εγγυάται ότι δεν θα τα ξανακάνει όμως, επιλέγουν να το ζήσουν και ας μείνουν πίσω θλιβερές αναμνήσεις γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική ουσία της αγάπης και της ζωής.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - nantia1 - Κυρ 28 Ιουλ 2013 - 15:33
Εξαιρετική ταινία! Γοητευτική, έξυπνη, πρωτότυπη, τρυφερή! Σε αγγίζει με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο... Πολύ καλές ερμηνείες. O Jim Carey αποδεικνύει ότι έχει πραγματικό ταλέντο και η Kate Winslet είναι απλά υπέροχη. Αν δεν την έχετε δει αργήσατε ήδη...
 
Ηρακλάκης - irakloumpas - Κυρ 21 Οκτ 2012 - 22:17
Πρόκειται για ένα αριστούργημα του σύγχρονου κινηματογράφου. Όλοι οι προλαλήσαντες πραγματικά δεν υπερβάλλουν καθόλου. Γι΄αυτό και δεν θα επαναλάβω τους ίδιους επαίνους.
Προβληματίζομαι ωστόσο πως δεν είδαμε μετέπειτα σεναριογράφους να επηρεάζονται ουσιαστικά σε ένα τέτοιο ύφος.
Αλίμονο σε όποιον δεν τη δει.


8,5/10
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Σάβ 11 Ιουν 2011 - 19:32
 Αυτό είναι ένα υποδειγματικό ρομαντικό δράμα-κομεντί...
με πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή ιδέα και αξιοσημείωτη πλοκή, με πολύ γρήγορη σκηνοθεσία και με πολύ σπουδαίες ερμηνείες από την εκπληκτική kate winslet και τον jim carrey (που κλείνει στόματα για τις υποκριτικές του ικανότητες)...
καταλήγει να παρασύρει το θεατή και να τον κάνει να βιώσει όλα τα συναισθήματα που βιώνουν και οι ήρωες...
τα παιχνίδια που κάνει με το χρόνο αποκαλύπτονται σταδιακά και είναι επιτυχημένα...
είναι συγκινητική, διασκεδαστική, γρήγορη, με υπέροχη ηθοποιία...
η παρακολούθησή της με παρέα ενδύκνειται...

  8-8,5/10...

  anfield09...
 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Σάβ 01 Μαϊ 2004 - 12:23
H εκπληξη σε αυτη την ταινια, δεν ηταν για μενα το αριστουργηματικο σεναριο, η εξοχη κινηματογραφιση και το μονταζ, η ολη πρωτοτυπη συλληψη, αλλα η ερμηνεια και πολυ περισσοτερο η επιλογη να συμμετεχει στο εργο του πρωταγωνιστη Τζιμ Καρεϋ. Στο Truman Show ειχε αποδειξει οτι ειναι και καλος ηθοποιος, στην `Αιωνια Λιακαδα` απεδειξε οτι ειναι ακομα καλυτερος, αλλα ειναι και ενας εξυπνος καλλιτεχνης, που αναζητα την εξελιξη και τολμα να δινει ερμηνειες σε ταινιες χαμηλου προϋπολογισμου, σαφεστατα μη-εμπορικες προβαλλοντας τες και με το εμπορικο-αν μη τι αλλο- ονομα του. Του αξιζουν συγχαρητηρια.
Έξοχη-ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΩΣΤΕ- η Kate Winslet, μια σπανια περιπτωση στα χρονικα της 7ης τεχνης. Επελεξε το ποιοτικο σινεμα οταν τις ανοιχτηκαν δαπλατα οι πορτες του Χολλυγουντ. Και οι επιλογες της την δικαιωσαν. Τι να πει κανεις, υπαρχει καποιος που μπορει να της ψευσει κατι? Υποκλινομαι...
Δειτε την ταινια, ειναι μια εναλλακτικη προταση πανω σ` ενα θεμα παντα αγαπητο και οικειο: Τη δυναμη της αγαπης που θα ενωνει παντα ανδρες και γυναικες οσο διαφορετικοι και αν ειναι...
Amphipolis
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.