• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Dirty Dozen (1967)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Και οι 12 Ηταν Καθάρματα
- Γνωστό και ως:
Και οι Δώδεκα Ηταν Καθάρματα
Dirty Dozen

Πολεμική | 150' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 15/6/2004
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: (Dolby) Stereo
Γλώσσα: Αγγλικά - Γερμανικά - Γαλλικά - Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.33 %
Αξιολόγηση: 9.50/109.50/109.50/109.50/109.50/109.50/109.50/109.50/109.50/109.50/10   (9.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Εκπαιδεύστε τους! Ξεσηκώστε τους! Οπλίστε τους! Μετά, ξαμολήστε τους στους ναζί!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Μια ταινία που μας είχε... ξεφύγει αλλά την θυμηθήκαμε από την προφανή ομοιότητα με τους Μπάσταρδους του Tarantino. Η ταινία «Και οι 12 ήταν Καθάρματα» είναι κατά κύριο λόγο μια διασκεδαστική ταινία με θέμα το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο με ήρωες... δώδεκα αντι-ήρωες συν έναν λοχία πιο κάθαρμα κι απ`τους ίδιους. Κάτω από την κωμική επιφάνεια όμως υποβόσκει το αληθινό πρόσωπο του πολέμου: ματαιότητα, φρίκη, σαδισμός.

Σούπερ αντρικό καστ με τον Lee Marvin ως πρωταγωνιστή να ξεχωρίζει στην πιο χαρακτηριστική ταινία ολόκληρης της φιλμογραφίας του. Αν και λέγεται ότι η ταινία δεν του άρεσε και το 1980 συμμετείχε στους 4 της ηρωικής ταξιαρχίας του Σάμιουελ Φούλερ που ήταν πιο κοντά στις δικές του εμπειρίες από τον πόλεμο. Μαζί με τον Marvin, άλλοι τέσσερις ηθοποιοί είχαν συμμετάσχει στον πόλεμο: οι Telly Savalas και Charles Bronson στο Στρατό Ξηράς, ο Ernest Borgnine στο Ναυτικό και ο Clint Walker στην Αεροπορία. Ο Sutherland μπήκε τελευταία στιγμή στο έργο αλλά η ερμηνεία του στη σκηνή που κάνει την επιθεώρηση ως Στρατηγός ήταν αυτή που τον βοήθησε να πάρει το ρόλο στο "MASH" που θα του εκτόξευε τελικά την καριέρα του. Πάντως, στην αρχική σκηνή που συναντιέται ο Marvin με τον Robert Ryan και ανταλλάσουν φαρμακερά βλέμματα, μοιάζουν λες και λέει ο ένας στον άλλο «και εσύ εδώ;», καθώς ένα χρόνο πριν είχαν ξανασυνεργαστεί στους «Επαγγελματίες», άλλη μια ταινία με θέμα τη δημιουργία ομάδας για ειδική αποστολή. Αν αναρωτιέστε επίσης γιατί ο 12ος σκοτώθηκε νωρίς-νωρίς με το αλεξίπτωτο, ο λόγος είναι ότι τον «σκότωσε» έντεχνα εκτός σκηνής ο σκηνοθέτης Robert Aldrich επειδή ο ατζέντης του ηθοποιού ζήτησε περισσότερα λεφτά! Τέλος, η ταινία πέρα από την εμπορική της επιτυχία μάζεψε ένα όσκαρ για τα ηχητικά εφέ και τρεις υποψηφιότητες για ήχο, μοντάζ αλλά και β` ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του Κασαβέτη.

Ζήσης Μπαρτζώκας (It`s a Classic!: 5Χ5 on Classic by Zisis: World War II)





Μια ομάδα θανατοποινιτών αποστέλλεται σε αποστολή αυτοκτονίας κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου και γράφει κινηματογραφική ιστορία. Το βασισμένο στο μυθιστόρημα του E.M. Nathanson πόνημα του Robert Aldrich, κατόρθωσε σε μια διαδρομή σαράντα χρόνων να χτίσει γύρω της το μύθο της απόλυτης πολεμικής περιπέτειας και συνάμα να συνθέσει μερικούς από τους πιο macho κινηματογραφικούς χαρακτήρες της εποχής. Θυμίζοντας λιγότερο ταινία σε πεδίο μάχης και περισσότερο μια ηθικοπλαστική συρραφή σκηνών εξεζητημένης βίας με φόντο τα μέσα της δεκαετίας του ’40, η «βρώμικη δωδεκάδα» συνθέτει μια από τις πρώτες προσπάθειες αποκαθήλωσης των ηρωικών μορφών της πολεμικής ιστορίας, μέσω της παρασημοφόρησης μιας ομάδας βιαστών και δολοφόνων με αξιώματα τιμής και ανδρείας. Ως αποτέλεσμα των δεκάδων εν ψυχρώ δολοφονιών Γερμανών στρατιωτών μα και αθώων πολιτών, η αναπόφευκτη άρνηση ταύτισης με τους χαρακτήρες στερεί από το θεατή τη λύτρωση του φινάλε, εγείροντας παράλληλα έναν σκεπτικισμό γύρω από την αγιοποίηση των όποιων μεθόδων διεκδίκησης του δικαίου. Ίσως και πάλι όλα αυτά να μην αποτελούν παρά ψιλά γράμματα. Μιας και κατά βάση, η εμφύτευση των Δώδεκα στην ιστορία επιστρατεύτηκε για να προσφέρει διασκέδαση μέσω των αιμοβόρικων ενστίκτων τους. Και κρίνοντας από τις δεκάδες κόπιες που την ακολούθησαν, η αποστολή εξετελέσθη με απόλυτη επιτυχία.

- ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ… μα κυρίως το χορταστικό καστ (Lee Marvin, Ernest Borgnine, Charles Bronson, John Cassavetes, George Kennedy), η αδιάκριτη έκλυση ωμής βίας καθώς και όλα εκείνα τα ξεχωριστά στοιχεία που διαχωρίζουν μια πολεμική περιπέτεια από αντίστοιχες κοινότυπες παραγωγές.

- ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ… εξ’ αιτίας των ευδιάκριτων λαθών και «διευκολύνσεων» προς χάριν της εξέλιξης της πλοκής.

- ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ… dirty pretty things >> 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Βρεττος Λιαπης




Μέσα στην φρίκη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ σοβαρού και αστείου ο ταγματάρχης John Reisman (Lee Marvin) αναθέτει στον υπολοχαγό J. Maggot (Telly Savalas) να στρατολογήσει 12 μελλοθάνατους, να τους εκπαιδεύσει και να τους στείλει να δολοφονήσουν τον αρχηγό των Ες-Ες και το επιτελείο του. Η αποστολή είναι πρακτικά αποστολή αυτοκτονίας, εξ ου και η επιλογή των μελλοθάνατων. Η ταινία κινείται σε γρήγορους ρυθμούς, με χιούμορ και καυστικότητα, χωρίς να επιτρέπει το κλίμα να γίνει βαρύ. Αν και αποτελεί μέρος της ταινίας η αναπαράσταση του πολέμου, δεν είναι το βασικό μοτίβο.

Η εισαγωγή στην υπόθεση γίνεται γρήγορα και αβίαστα. Η επιλογή των καθαρμάτων δεν είναι δύσκολη υπόθεση. Το τραγικό είναι ότι η αποστολή το μόνο που κάνει είναι να τους παρατείνει ελάχιστα τη ζωή τους, δώδεκα εναντίον του 4ου Ράιχ είναι μάλλον άδικο. Τους δίνεται πάντως μια ευκαιρία να αποδείξουν ότι είναι ηρωικά καθάρματα. Ανάμεσά τους –ο ένας χειρότερος από τον άλλο- αναπτύσσεται μια ψευτοπαρεΐστικη ατμόσφαιρα αμοιβαιότητας και αναγκαστικής αλληλεξάρτησης. Δεν αντιμετωπίζονται βέβαια από την ταινία ως εγκληματίες, αλλά ως επιτήδειοι, ίσως ως υπό αναστολή εγκληματίες μόνο.

Το χιούμορ και οι καταστάσεις φέρνουν κάτι στην Μεγάλη Απόδραση των 11, αν και η ταινία διατηρεί την αυτοτέλειά της και την διαφορετικότητά της ανάμεσα στις πολεμικές ταινίες, ο στόχος των υπολοίπων εξ αυτών διαφοροποιείται. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι το πείραμα συνεργασίας του καλού με το κακό ενάντια στο κακό, τείνει να οδηγήσει στο εξής λάθος συμπέρασμα: ότι το κακό σε σχέση με το χειρότερο γίνεται καλό.

Η σκηνοθεσία του Robert Aldrich είναι κλασσική για ταινίες του είδους, θα ‘λεγα απλώς διεκπεραιωτική. Ενοχλητικές όμως πρέπει να χαρακτηριστούν οι αναπαραστάσεις των συμπλοκών καθώς πάσχουν σοβαρότατα σε ρεαλισμό, και σε ταινίες αυτού του είδους ο ρεαλισμός είναι απαραίτητος. Επίσης κακή και υποτιμητική για τον θεατή ήταν η τελευταία σκηνή της ταινίας. Θα μπορούσε (και θα ‘πρεπε) να προσεχτεί πολύ περισσότερο σε ρεαλισμό και σκηνοθεσία Οι ερμηνείες είναι με εξαίρεση τον Telly Savalas αδιάφορες.

Ως σύνολο η ταινία κερδίζει περισσότερο από τον τρόπο που πραγματεύεται το εγχείρημα και όχι από τεχνική άποψη. Ακριβώς όμως λόγω της διαφορετικής προσέγγισης πρέπει να προσεχτεί.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωνσταντίνος Στυλιανού


 
The Dirty Dozen (1967) - kprncs - Τρί 22 Μαρ 2016 - 20:04
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=703881]
The Dirty Dozen (1967)
ΠΛΟΚΗ:  Παραμονή της απόβασης στη Νορμανδία το 1944, μέσα στην φρίκη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, η Αμερικανική Διοίκηση αναθέτει στον ταγματάρχη John Reisman (Lee Marvin) να στρατολογήσει 12 κατάδικους για μια αποστολή αυτοκτονίας.
Αυτοί οι 12 είναι καταδικασμένοι εγκληματίες και θανατοποινίτες, που τους δίνεται μια ακόμα ευκαιρία να πολεμήσουν και ίσως να την γλυτώσουν, εαν δείξουν ανδρεία, αντί να πάνε κατευθείαν για την κρεμάλα.
Ο Reisman πρέπει να τους εκπαιδεύσει, να τους μάθει πειθαρχία, να τους δώσει την αίσθηση της ομάδας και να τους στείλει να δολοφονήσουν τους ανώτερους αξιωματικούς της Wehrmacht σε ένα ξενοδοχείο ξεκούρασης της ιεραρχίας της στα Γερμανικά μετόπισθεν...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Βίαιη πολεμική ταινία, σκηνοθετημένη με καλή τεχνική από τον Robert Aldrich.
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1967 και έγινε τεράστια επιτυχία. Τα έχει όλα, δηλαδή καταιγιστική δράση, ξύλο, παράνοια, γέλιο αλλά και κάποια κοινωνικά μηνύματα.
Στην ταινία ερμηνεύει μία πλειάδα καλών ηθοποιών, με τους πρωταγωνιστές Lee Marvin και Charles Bronson αλλά και τους John Cassavetes, Telly Savalas και Donald Sutherland σε κύριους ρόλους...
Οταν την είχα πρωτοδεί πριν 45 τόσα χρόνια, είχα εντυπωσιαστεί από τα στοιχεία της άγριας περιπέτειας που περιγράφει. Ξαναβλέποντας την, όμως, τώρα βλέπω ότι τα αισθήματα μου είναι πολύ πιο συγκρατημένα, λόγω της υπέρμετρης βιαιότητας που την χαρακτηρίζει και του εγκληματικού τέλους της (που θα ταίριαζε πιο πολύ σε ταινία με περιγραφές των Ναζιστικών φρικαλεοτήτων, παρα σε ταινία που υποτίθεται εκθειάζει την γενναιότητα των Συμμαχικών στρατευμάτων)....[Κώστας ΚΓΠ 22032016](6/10)
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.