• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Rage in Placid Lake (2003)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης

Κωμωδία | 89' | Κατάλληλο για όλες τις ηλικίες
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/8/2005
Διανομή: Audio Visual
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.01 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




- Υπότιτλος:

Για όλους εσάς που κάποια στιγμή νοιώσατε διαφορετικοί, γνωρίσετε τον ήρωα σας.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 4 Απριλίου 2005

Κάτι πάει πολύ στραβά με τον αυστραλέζικο κινηματογράφο... Μιλάμε για μια μεγάλη χώρα (αν θυμάμαι σωστά μαζί με την Νέα Ζηλανδία αποτελούν ξεχωριστή ήπειρο), βιομηχανικά αναπτυγμένη, με αξιοθαύμαστο δυναμικό ηθοποιών (από Nicole Kidman μέχρι Russell Crowe) και όμως το πολύ πολύ να βγάλουν κανένα Japanese Story (εκτός από Kylie και Neighbours…). Ευτυχώς που έρχεται και το The rage in lake placid να τους βγάλει indie ασπροπρόσωπους (σχεδόν..)

Στην ταινία ο Ben Lee είναι ο Placid Lake, γόνος ενός θεότρελου χίπικου ζευγαριού που λόγω εμφάνισης και οικογενειακού background τρώει πολύ ξύλο από τα παλικάρια του σχολείου του. Μοναδική του φιλενάδα είναι η «σπασίκλα» Gemma (Rose Byrne) με τον τρελό επιστήμονα πατέρα της. Κάποια στιγμή όμως ο Placid αποφασίζει να σπάσει αυτόν τον κύκλο αντισυμβατικότητας και να κάνει την προσωπική του επανάσταση: Να φορέσει κοστούμι και να γίνει ασφαλιστής!

Ο Lee ο οποίος έχει την πιο εντυπωσιακή μύτη από εποχής Συρανό ντε Μπερζεράκ, ξεχωρίζει εύκολα στον ρόλο του Placid καθώς έχει και το αβανταζ να παίζει σε ταινία που στηρίζει εξολοκλήρου το σενάριό της στις ψυχολογικές μεταπτώσεις του πρωταγωνιστή της. Από την άλλη πλευρά λυπάμαι που θα το πώ αλλά βρήκα τον καημένο τον Lee εξαιρετικά κακομούτσουνο (φανταστείτε τον Napoleon Dynamite και πολλαπλασιάστε το επί εκατό) και σε ορισμένες σκηνές όχι ιδιαίτερα αρρενωπό-εντάξει καταλαβαίνω την «αντισυμβατικότητα» του εγχειρήματος αλλά κάπου βρήκα την επιλογή του ακραία. Η άριστη Byrne στον ρόλο της αποδεικνύει πως το ρεσιτάλ της στο φαιδρό Wicker Park δεν ήταν τυχαίο ενώ οι Richardson και McDonald κυριολεκτικά κλέβουν την παράταση ως οι τελείως ούφο γονείς που μοιάζουν να βγήκαν από εκπομπή του ΤΗΛΕΦΩΣ σχετικά με κηπουρική, οργανικές τροφές και τον βουδισμό στην ζωή μας

Το σπινθηροβόλο σενάριο του Rage in Lake Placid σφύζει από πρωτοτυπία, ευρηματικότητα και αυτήν την λεπτή ειρωνία που σπάνια θα δει κανείς σε μη ανεξάρτητες παραγωγές. Κυριολεκτικά χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν κάνει κομματάκια τόσο τον εναλλακτικό οικολογικό τρόπο ζωής όσο και τους καριερίστες των πολυεθνικών, τόσο τους συντηρητικούς όσο και τους προοδευτικούς, τόσο αυτούς που καταφεύγουν στην βία όσο και αυτούς που την αποφεύγουν. Το σημαντικότερο όμως δεν είναι αυτό-είναι ότι βγάζει γέλιο και μάλιστα πολύ! (κυρίως λόγω των Richardson/McDonald) Και εκεί που μεγαλόπνοα hype όπως το I love Huckabees γίνονται βαρετά, ενοχλητικά και ανόητα το Rage in Lake Placid καταφέρνει να είναι διασκεδαστικό και εκπαιδευτικό ταυτόχρονα. Εντούτοις, όσο πρωτότυπο και αν είναι, σε σύγκριση με… μεγαθήρια όπως το Igby goes down και το Royal Tenenbaums το Rage in Lake Placid χάνει στα σημεία καθώς η εξέλιξη της ιστορίας δεν είναι σπουδαία και συχνά επαναλαμβάνεται. Εκεί για παράδειγμα που η ζωή του Igby αλλάζει με αστραπιαία ταχύτητα στο Igby goes down, η δραματικότερη στιγμή του Placid στο Rage in Lake Placid είναι όταν πετάει μια πέτρα στο παράθυρο της Gemma. Όπως και να το κάνουμε όμως ακόμα και η τρίτη θέση αποτελεί μια σημαντική νίκη για αυτό το indie διαμάντι και τον συμπαθητικό ασχημούλη πρωταγωνιστή της

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.