• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Decay of Fiction (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Παρακμή της Μυθοπλασίας

Δραματική | 73'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
  Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2003 - 18:42

Οκτώ χρόνια προετοιμασίας, προβλήθηκαν σε 85 μόνο λεπτά, στο φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο, αμέσως μετά την απονομή του βραβείου Persistence of Vision στο δημιουργό της Παρακμής της Μυθοπλασίας για τη συνολική του προσφορά στον πειραματικό κινηματογράφο.

Μην πάτε εντελώς
απροετοίμαστοι
γι’ αυτό που
πρόκειται να
δείτε, γιατί
μπορεί να
εγκαταλείψετε
το ξενοδοχείο
Ambassador στα
μισά της
προβολής, όπως
αρκετοί από τους
‘συνεπισκέτες’ μου.
Η Παρακμή της Μυθοπλασίας είναι μια ταινία που ξεφεύγει από τις συμβάσεις της κινηματογραφικής ανάλυσης, αφού πρόκειται για μια avant-garde πειραματική ταινία που παρουσιάζει περισσότερο εικαστικό, παρά κινηματογραφικό ενδιαφέρον.

Ο Pat O’Niell χρησιμοποιεί σαν καμβά το ιστορικό, πλην παρηκμασμένο ξενοδοχείο πολυτελείας Ambassador του Los Angeles, για να ζωγραφίσει με ειδικά εφέ, έναν κινούμενο πίνακα.

Για αρκετές δεκαετίες μετά τα εγκαίνιά του κάπου στα 1920, το ξενοδοχείο Ambassador ήταν το αγαπημένο στέκι της elite του Hollywood, και στέγη του διάσημου club Cocoanut Grove. Αλλά πίσω από τη λάμψη της πολυτέλειάς του, το Ambassador έκρυβε κατά καιρούς αρκετές σκοτεινές ιστορίες, με αποκορύφωση τη δολοφονία του γερουσιαστή Robert Kennedy το 1968. Έτσι, στις δεκαετίες του ’70 και του ’80 άρχισε η παρακμή του, για να κλείσει οριστικά τις πόρτες του το 1989. Έκτοτε, αποτέλεσε αίτιο πολλών δικαστικών διαμαχών επίδοξων ιδιοκτητών, καθώς και το χώρο γυρισμάτων για πάνω από χίλιες ταινίες. Και φυσικά, όπως όλα τα παλιά, μεγάλα κτήρια, το κέντρο πολλών ιστοριών με φαντάσματα!

Έτσι λοιπόν και ο O’Niell, χρησιμοποιώντας τα δωμάτια και τους διαδρόμους του άδειου και ερειπωμένου ξενοδοχείου, ζωντανεύει τα φαντάσματα του Hollywood της δεκαετίας του ’30, του ’40 και το ’50, προβάλλοντας επάνω στο φιλμ, ηθοποιούς ντυμένους με ρούχα της εποχής. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο στόρι στην ταινία, παρά μόνο κάποιες ασαφείς υπό-πλοκές που πιάνουμε από τις συνομιλίες των διάσπαρτων χαρακτήρων, πράγμα που από κάποιο σημείο και πέρα, μετατρέπει τα ’75 λεπτά της ταινίας σε άσκηση υπομονής.

Οι εικόνες είναι ενδιαφέρουσες και γοητευτικές και η εναλλαγή τους υπνωτιστική, ακόμη και όταν εναλλάσσονται –ιδίως στο δεύτερο μισό- με πιο ανησυχαστικές εικόνες που παραπέμπουν στα όνειρα του Jacob’s Ladder, αλλά με την έλλειψη έστω και μιας υποτυπώδους πλοκής που θα έδινε συνοχή στην ιστορία, ο ανυποψίαστος θεατής (ή τουλάχιστον αυτός που καθόταν δίπλα μου) δε θα αντέξει για πολύ περισσότερο από 30 λεπτά πριν αρχίσει να κοιτάζει το ρολόι του, ενώ θα πρέπει να έχει μεγάλες αντοχές για να μη φύγει πριν τα 75 λεπτά που πέφτουν οι τίτλοι τέλους.

Βέβαια, έτσι είναι ο πειραματικός κινηματογράφος, και όπως είπα και πιο πάνω, ίσως η συμβατική αντιμετώπιση της συγκεκριμένη ταινία να την αδικεί, αλλά είμαι σίγουρος ότι το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν σαφώς καλύτερο αν είχε τη μισή διάρκεια.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Ιωσηφ Πρωιμακης


 
Legacy - kkonsta - Unverified - Τρί 16 Σεπ 2003 - 09:00
den katalabenw pu eide o Iwshf to piramatiko kai to kainotomiko,.Ena aplo show htan,eidika efe,to ksenodoxio,eniparkto senario kai ermhneies...kala ekane o diplanos su k efyge!
kkonsta
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.