• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


C`Era una Volta il West (1968)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Κάποτε στη Δύση
- Γνωστό και ως:
Once Upon a Time in the West

Γουέστερν | 165' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 9/9/2003
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.59 %
Αξιολόγηση: 9.02/109.02/109.02/109.02/109.02/109.02/109.02/109.02/109.02/109.02/10   (9.02/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Υπήρχαν τρεις άντρες στη ζωή της. Ένας για να την πάρει..ένας για να την αγαπήσει.. και ένας για να τη σκοτώσει.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 21 Ιουλίου 2012

Μπορεί να είμαστε κολλημένοι με τους... καλούς, τους κακούς και τους άσχημους, αλλά ο Sergio Leone έδωσε την καλύτερη ταινία του —κατά γενική ομολογία— το 1969, κι αυτή φυσικά δεν είναι άλλη από το Κάποτε στη Δύση. Η παλιά άγρια Δύση συναντάει την οικονομική ανάπτυξη που φέρνει ο σιδηρόδρομος με κομβικό σημείο τη γη που ανήκει σε μια χήρα (Cardinale). Η μουσική του Ennio Morricone που χαρακτηρίζει όλες τις ταινίες του Leone βρίσκεται επίσης εδώ. Και ειδικότερα εδώ, ο κάθε χαρακτήρας έχει το δικό του μουσικό θέμα και όλη η ταινία θα λέγαμε ότι εξελίσσεται με βάση τη μουσική. Όλο το κινηματογραφικό σύμπαν του Leone βρίσκεται παρών: οι αδίστακτοι, λιγομίλητοι χαρακτήρες, τα πολύ έντονα κοντινά πλάνα όπου μόνο τα μάτια μιλάνε, οι παρατεταμένες σιωπές, οι περίτεχνες κινήσεις της κάμερας. Και για πρώτη ίσως φορά, βλέπουμε τον Fonda σε ρόλο κακού και τον Bronson στην καλύτερη ταινία της καριέρας του. Εξάλλου, δεν χρειάστηκε να μιλήσει πολύ· μια φυσαρμόνικα ήταν αρκετή.

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Classics by Zisis: Go West...; for a Month # 4)





Χωρίς σπαγγέτι.

-WESTERN ART: «Φαντάσου αυτό: Η κάμερα ζουμάρει από τη μέση και κάτω έναν άντρα που βγάζει το πιστόλι του και πυροβολεί ένα παιδί που τρέχει. Στη συνέχεια μετακινείται προς τα πάνω και κεντράρει στο πρόσωπό του: Είσαι εσύ.» Με αυτόν τον τρόπο πείστηκε ο αιώνιος κινηματογραφικά καλοκάγαθος Henry Fonda από τον Sergio Leone να αναλάβει τη θέση του John Wayne που είχε αρνηθεί το ρόλο στο Κάποτε στη Δύση, προκαλώντας την απορία ή ακόμη και το σοκ στους απροετοίμαστους θεατές της εποχής. Και αν τα κοντινά εκφραστικά πλάνα προσώπων ήταν εκείνα που είχαν αναδείξει το ταλέντο του σκηνοθέτη στις δύο προηγούμενες μεγάλες του επιτυχίες –Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος και Για μια χούφτα δολάρια-, στην πρώτη του μεγάλη παραγωγή ο Ιταλός σκηνοθέτης προσθέτει στο εικονολόγιό του λυρικά, ατμοσφαιρικά γενικά πλάνα δίνοντάς της την αίσθηση του επικού. Αργόσυρτοι ρυθμοί της κάμερας, μεγάλης διάρκειας σκηνές, μεγαλοπρεπή traveling, πληθώρα χαρακτήρων και ένα εξαιρετικό cast συμπληρώνουν κομμάτι-κομμάτι τη σύνθεση αυτού του επιθετικού προσδιορισμού. Η κινηματογραφική γραφή του Leone διακρίνεται –όπως και σε κάθε ταινία της φιλμογραφίας του- σε κάθε πλάνο, ορίζοντας εκείνον τον έντονα προσωπικό τρόπο απεικόνισης που τον έκανε αποδεκτό ακόμη και από τη μερίδα του κοινού που απεχθάνεται τα western. Τα western της παλιάς σχολής. Κι αυτό επειδή ο Leone κατόρθωσε να εισάγει στο είδος την προσωπική του αισθητική, σχηματοποιώντας τις ταινίες του με τη διατήρηση των επιρροών του στο παρασκήνιο -στη συγκεκριμένη περίπτωση διακριτικά ανάμεσα στο Rio Bravo και το Shane-, επιδεικνύοντας παράλληλα απεριόριστο σεβασμό στο είδος που υπηρετεί. Παρά την αργή ανάπτυξή του, το φιλμ δεν υστερεί σε δράση, πολύ περισσότερο δε σε κεντρικούς χαρακτήρες.

-BLOOD SIMPLE: Έτσι έχουμε έναν παράλυτο μεγαλοεπιχειρηματία (Gabriele Ferzetti) που θέλει να περάσει γραμμές του τρένου που θα διασχίζουν τη δύση. Για την εκπλήρωση του στόχου του προσλαμβάνει έναν αδίστακτο δολοφόνο (Henry Fonda) να απομακρύνει από τη μέση έναν ξεροκέφαλο κτηματία (Frank Wolff) που του απαγορεύει τη διέλευση από την περιουσία του. Μια περιουσία που θα περάσει τελικά στα χέρια της γυναίκας του Jill (Claudia Cardinale), η οποία με τη σειρά της θα προσλάβει δύο πιστολέρο για προστασία (Jason Robards στο ρόλο του Cheyenne και Charles Bronson ως Harmonica). Τα κεντρικά στοιχεία από μόνα τους καταμαρτυρούν την βίαιη εξέλιξη της ιστορίας, που συχνά αγγίζει τα όρια της υπερβολής μα όχι και του γραφικού. Στη συγχώνευση σκληρότητας και λυρισμού συμβαδίζει απόλυτα η εξαιρετική μουσική επένδυση του Ennio Morricone -μόνιμου συνεργάτη του Leone- η οποία μάλιστα συχνά προϋπήρχε των κινηματογραφούμενων σκηνών, καθοδηγώντας ουσιαστικά τον σκηνοθέτη στον τρόπο καταγραφής τους. Απ’ όποια πλευρά και να την πιάσεις, η ταινία είναι ένα αριστούργημα της έβδομης τέχνης και μια από τις καλύτερες ταινίες στο είδος της, που μπορεί να συγκριθεί μόνο με άλλες δουλειές του ίδιου σκηνοθέτη. Ίσως η άποψη να αποκτά μεγαλύτερη αξία από τη στιγμή που προέρχεται από κάποιον που απεχθάνεται τα western όσο και τον αρακά. Και πιστέψτε με, δεν τρώω ποτέ αρακά…

-ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ: Frank (Henry Fonda): «Οι άνθρωποι τρομάζουν καλύτερα καθώς πεθαίνουν…»

-2½ ΓΑΜΟΙ:

1) Η κάμερα παρακολουθεί την Claudia Cardinale να βγαίνει από το τρένο, την καταγράφει πίσω από τα παράθυρα να περπατά στην πλατφόρμα, για να ανυψωθεί τελικά σε ένα μοναδικής αισθητικής γενικό πλάνο του σταθμού. Από τις ομορφότερες σκηνές του παγκόσμιου κινηματογράφου…

2) …που μπορεί να ονομαστεί και «Βάλτε τον Sokurov να μάθει traveling». Ορίστε, το ‘πα…

+½) Ennio Morricone και “Man with a Harmonica”. Μεγαλειώδες μουσικό θέμα.

-ΚΑΙ 1½ ΚΗΔΕΙΑ:

1) Ο ρόλος του Harmonica αρχικά προοριζόταν για τον Clint Eastwood, ο οποίος τελικά –και αχάριστα- τον απέρριψε. Απ’ όποια πλευρά και να το δεις, ο Bronson είναι β’ διαλογής…

+½) Αν το δεκάρι πάει στο Κάποτε στην Αμερική που ακολούθησε δεκαεπτά χρόνια μετά, τότε…

Βαθμολογία: 9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9,5/10 Stars (9.5/10)

Βρεττός Λιάπης


 
C`era una volta il West - a.k.a Once Upon A Time In The West (1968) - kprncs - Τρί 15 Ιουλ 2014 - 14:30
To Once Upon the Time in the West (1968) είναι κατα την γνώμη μου το πιο υπερτιμημένο έργο του μεγάλου Sergio Leone. Αργό σε βαθμό αυτοκτονίας με μπλεγμένη υπόθεση και προβλέψιμες καταστάσεις.
Εντάξει, ο μεγάλος Leone απομυθοποίησε την Αγρια Δύση και κατάφερε-σχεδον μόνος του..- στην αρχή της δεκαετίας του 1960 να μετατοπίσει την δράση των καουμπόυδων εναντίον των Ινδιάνων, σε αυτό που μάλλον πραγματικά ήταν, δηλαδή μάχες μεταξύ συμμοριων και δολοφόνων-πιστολέρο που προσπαθούσαν όλοι να πλουτίσουν με νόμιμα και παράνομα μέσα σε μία χώρα στην οποία οι ευκαιρίες για πλουτισμό ήταν άμεσες και μεγάλες (αλλα ο ανταγωνισμός σκληρός και θανατηφόρος).
Στο Once Upon the Time in the West ολες αυτές οι πτυχές της Αγριας Δύσης ξετυλίγονται...δολοφόνοι που σκοτώνουν γυναίκες και παιδιά, αγριοι καπιταλιστές που δεν σταματάνε μπρος σε τίποτα, πόρνες που θα κοιμώντουσαν με οποιονδήποτε αρκεί να τους έδινε μία οικονομική άνεση και κοινωνική υπόσταση, και στα βάθος.. μία ιστορία εκδικησης. Σιγουρα το έργο δεν αγνοείται ούτε μπορεί να απορριφθεί σαν μία άτυχη επανάληψη. Δεν έχει όμως την μεγαλοσύνη και την πρωτοτυπία του The Good, The Bad and the Ugly (1966)  ή ακόμα του For A Fistful of Dollars (1964).
Πάντως, για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες μου, το έργο είναι must για φίλους του είδους και οποιους την δεκαετία του `60, οντας ακόμα πιτσιρικάδες, ξοδεύαμε το xαρτζηλίκι μας σε κάποιο θερινό σινεμά με τα κουμπόυκα της παραγωγής της Cinecitta...Peter Fonda, Claudia Cardinale, Charles Bronson, Jason Rombarts...ε, μη τρελλαθούμε κιόλας..."ρουφήξτε" το έργο και πηγαίντε για υπνο ευτυχισμένοι. [Κώστας kprncs ΚΓΠ 14/7/2014]
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - eisvomc - Τετ 30 Μαϊ 2012 - 22:40
western σταθμος απο τα διαμαντια του ειδους αψογη μουσικη και κατσε καλα ερμηνειες. ισως το κορυφαιο western που εχει βγει ποτε

 
<Χωρίς Τίτλο> - dmode - Τετ 08 Φεβ 2012 - 02:23
Καταπληκτική μουσική. Η είσοδος του Henry Fonda στην ταινία και το duel στο τέλος όλα τα λεφτά!!!
Το επεξεργάστηκε ο/η dmode συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Δευ 01 Αυγ 2011 - 17:01
 Ένα western-ορόσημο για το είδος, που έχει γίνει πια κλασσικό και έχει την δική του θέση μεταξύ των κορυφαίων ταινιών όλων των εποχών...
ο sergio leone με κεκτημένη ταχύτητα από το "Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος", δείχνει το μεγαλείο του και πάλι με καταπληκτική σκηνοθεσία και κρατάει το θεατή για σχεδόν 3 ώρες καθηλωμένο...
όλο το κάστ δίνει μαγικές ερμηνείες, ειδικά ο charles bronson είναι τέλειος... ο τρόπος που όλοι οι ηθοποιοί προσέγγισαν τους χαρακτήρες τους, ανεβάζει την ταινία σε άλλο επίπεδο...
φωτογραφία αναμενόμενα πανέμορφη και μουσική που είναι τόσο πετυχημένη, ώστε συνδέεται αυτόματα με την ταινία στο μυαλό όσων την παρακολουθούν... εννοείται από τον ennio morricone...
η τελική αναμέτρηση κόβει την ανάσα, και σε αυτό συμβάλλουν τα πλάνα του leone, που είναι αριστουργηματικά...
τίποτα λιγότερο από διαμάντι... πραγματικά σε ταξιδεύει...


  9/10...

  anfield09...
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.