• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Paris, Texas (1984)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Παρίσι-Τέξας
- Γνωστό και ως:
Παρίσι, Τέξας

Σινεφίλ | 147' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 10/11/2003
Διανομή: ΕΛΚΕ
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.29 %
Αξιολόγηση: 8.79/108.79/108.79/108.79/108.79/108.79/108.79/108.79/108.79/10   (8.79/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Ένα μέρος για όνειρα. Ένα μέρος για καρδιοχτύπια. Ένα μέρος για να μαζέψεις τα κομμάτια σου.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 27 Ιουλίου 2007 - 15:20

Αλληγορικό Road Movie του Wim Wenders που αποτίνει φόρο τιμής στην Beat Generation και αποτελεί σημείο αναφοράς κάθε ελεύθερου πνεύματος. Με βασανιστικούς ρυθμούς αλλά και μία ισορροπημένη και συμπαγή αφήγηση ο Wenders κάνει εικόνα το σενάριο του Shepard κατορθώνοντας – πάντα και με την βοήθεια του ερμηνευτή του- να ενσωματώσει στα πλάνα του την ανθρώπινη αγωνία που γεννά η πολυπλοκότητα των συναισθημάτων και την άκαρπη προσπάθεια έκφρασης των συναισθημάτων αυτών που συχνά οδηγεί στην μοναξιά. Πρόκειται για την συγκλονιστικότερη στιγμή δημιουργού και πρωταγωνιστή καθώς τόσο ο Wenders όσο και Harry Dean Stanton βγήκαν στον πηγαιμό για την Ιθάκη απαλλαγμένοι από κάθε προκατ αναστολή και κατόρθωσαν να μας κάνουν να καταλάβουμε «οι Ιθάκες τι σημαίνουν».

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Άλκηστις Χαρσούλη (Cine Tv)




Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι, να περιγράψω με λέξεις για τα αισθήματα που αναβλύζουν από μέσα μου βλέποντας για μια ακόμη φορά, ίσως την καλύτερη ταινία που έκανε ποτέ ο Βιμ Βέντερς, το Παρίσι-Τέξας. Βέβαια δεν μπορώ να κάνω αλλιώς παρά να προσπαθήσω.

Η ιστορία είναι για μια χαμένη ψυχή τον Τράβις, ο οποίος εκτός από την ψυχή του έχει χάσει την μνήμη του και την οικογένεια του. Τον βρίσκει ο αδερφός του και καταφέρνει αν του επαναφέρει τις μνήμες του και να τον φέρει σε επαφή με τον γιο του τον οποίο τον μεγαλώνει ο ίδιος σαν πατέρας του. Από εδώ ξεκινά το μεγάλο ταξίδι του Τράβις μαζί με τον γιο του για την αναζήτηση της γυναίκας του και μητέρας του παιδιού.

Ο Βέντερς φτιάχνει μια ταινία χαρακτήρων βασισμένη στο υπέροχο σενάριο του Sam Shepard (Zabriskie Point). Από την πρώτη σεκάνς μας κεντρίζει το ενδιαφέρον βλέποντας τον Τράβις (Harry Dean Stanton) να περπατά χαμένος μέσα στην αμερικάνικη έρημο, αμίλητος με μοναδική υπόκρουση τις κιθάρες του Ry Cooder που πραγματικά αγγίζουν και υπερτονίζουν το μεγαλείο αλλά και την μοναξιά του τοπίου. Η ταινία είναι ένα ρόουντ-μούβι και μια αλληγορία για την περιπλάνηση του ανθρώπου προκειμένου να βρει την ευτυχία η το μέρος όπου αισθάνεται δικό του και που πραγματικά ανήκει. Οι ήρωες του Βέντερς έχουν περάσει πολλά στην ζωή τους, έχουν τραύματα που προσπαθούν να επουλώσουν και να γιατρέψουν και όπως συμβαίνει στη πραγματική ζωή αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο και απαιτεί θυσίες. Οι ήρωες του Βέντερς είναι άνθρωποι με αδυναμίες που αγαπάνε παράφορα που αντιδρούν και μιλάνε διαφορετικά και εμείς τους αγαπάμε γι αυτό. Η περιπλάνηση στο Παρίσι – Τέξας του Τράβις μας αφήνει πολλά ερωτηματικά που όλα διαλύονται στην τελική σεκάνς με την Nastassja Kinski, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τουλάχιστον συγκλονιστική. Σε αυτή τη σκηνή βλέπουμε τον Τράβις πραγματικά να βγάζει τα εσώψυχά του, πράγμα που κάνει για πρώτη και τελευταία φορά στην ταινία με τις κιθάρες του Ry Cooder να συνοδεύουν το ζευγάρι Harry Dean Stanton και Nastazia Kinski.

H φωτογραφία του Robby Müller είναι εκπληκτική, δένοντας το εξωτερικό περιβάλλον, με την μοναξιά του Τράβις. Οι ηθοποιοί με τον Harry Dean Stanton ίσως στον καλύτερo ρόλο της καριέρας του και με τους Nastassja Kinski, Dean Stockwell και Hunter Carson να στέκονται δίπλα του επάξια.

Έχω ακούσει από διάφορους ότι έχει αργούς ρυθμούς η ταινία, αλλά εμένα θα με βρεί αντίθετο αυτή η άποψη καθώς η ταινία είναι, ταινία χαρακτήρων και τα πράγματα συμβαίνουν εσωτερικά, κάτω από τα βλέμματα των ηρώων μας και μέσα στις ψυχές τους. Η ταινία έχει ρυθμό και ειδικά το τελευταίο ημίωρο δεν πρέπει να το χάσει κανείς καθώς παρόλο που το βλέπω για πολλοστή φορά μου φαίνεται ότι με το πέρασμα του χρόνου γίνεται ακόμη καλύτερο μα και λυτρωτικό.

Αυτό που θα θυμάμαι από την τελευταία προβολή είναι δύο μικρά δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια νεαρής δεσποσύνης που με έκανε να αισθάνομαι πως υπάρχουν άνθρωποι ακόμα που χαίρονται την αφήγηση όμορφων ιστοριών και δεν χρειάζονται να βλέπουν συνεχώς εκρήξεις και κυνηγητά για να καθηλωθούν στη θέση τους, αλλά εκρήξεις συναισθημάτων.

Μην την χάσετε με τίποτα.

Παναγιώτης Αντζουλάτος




Ένας άνδρας, μια σχεδόν βιβλική μορφή προσπαθεί να φτάσει περπατώντας στην πόλη Παρίσι του Τέξας. Ο ίδιος όμως είναι τόσο εξαντλημένος που καταρρέει. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο και παραλαμβάνεται από τον αδερφό του, ο οποίος τον μεταφέρει στο Λος Άντζελες. Εντωμεταξύ το παιδί που μεγαλώνει ο αδερφός του είναι δικό του παιδί. Τι έχει συμβεί σε αυτόν τον άνθρωπο; Μπορεί να ανακαλέσει το παρελθόν του; Σταδιακά η μνήμη του επανέρχεται και ο μυστηριώδης άνδρας προσπαθεί να έρθει ξανά σε επαφή και να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τα αγαπημένα του πρόσωπα και κατά επέκταση να ανασυγκροτήσει την κατακερματισμένη του ζωή.

Ο Wim Wenders γυρίζει μια γοητευτικά μελαγχολική και σκηνοθετικά ώριμη ταινία με βάση το εξαιρετικό σενάριο του Sam Shepard, το οποίο παραπέμπει σε έργο του Keroac και γενικότερα της Beat Generation. Κυρίαρχα θέματα της ταινίας η απώλεια της ταυτότητας και η αποξένωση στο σύγχρονο δυτικό κόσμο. Το Παρίσι- Τέξας βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών του 1984.

Oh Yeah!: Για την αρχετυπική western μορφή του Travis (Harry Dean Stanton), για το πλάνο του δειλινού στην πόλη του Χιούστον΄ το περίγραμμα της πόλης σκοτεινιάζει και σταδιακά γίνεται μαύρο και έτσι έρχεται σε «αρμονική» αντίθεση με τον κόκκινο ουρανό, για το μουσικό θέμα του Ry Cooder που ενισχύει την αίσθηση απώλειας που διέπει την ταινία.

Oh No!: Σε περίπτωση που τα road movies δεν είναι …του γούστου σας.

Η ατάκα: “I can’t stay with you, I could never heal up what happened. That’s just the way it is… - ακούγονται τα μαγνητοφωνημένα λόγια του Travis προς τον γιο του, καθώς βλέπουμε τον ίδιο να χάνεται στο ηλιοβασίλεμα. Σας θυμίζει κάτι από κλασικό western του John Ford (το The Searchers ας πούμε…).

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Ειρήνη Νεδελκοπούλου


 
Legacy - Γιώργος Θεοδωράκης - Unverified - Τρί 25 Δεκ 2007 - 20:17
Η πορεια ενος ανθρωπου με βλεμμα πια αδειανο, με σκεψη και μνημη σβησμενη μεσα σε μια αφιλοξενη, απεραντη ερημο. Οριστικα αποκομμενος απο το παρελθον του περιφερεται διχως σκοπο και προορισμο στο αγνωστο, γυμνος θαρρεις απο καθε ειδους προσδοκια.
Ο πρωτος συγγενικος του συνδεσμος προσπαθει να τον επαναφερει στο παρον και να αναζητησει τα αιτια του κατακερματισμενου παρελθοντος του. Τα αιτια ομως βρισκονται καλα κρυμμενα πισω απο τα αινιγματικα ματια του πρωταγωνιστη, πισω απο αυτη την υποτονικη μα συναμα τοσο μυστηριακη φιγουρα. Σταδιακα αρχιζει να σπαζει το τειχος της σιωπης του, να αποκτα επαφη με αυτα που αφησε πισω, ενα προσωρινο γεφυρωμα χτιζεται με ολα εκεινα απο τα οποια ειχε τοσο αποτομα αποκοπει για λογο ακομα ανεξηγητο.
Στην προσπαθεια του να ανακτησει καθε τι κατεστραμμενο, περιφερεται στα ερειπια της μνημης του διερευνωντας θρυμματισμενες στιγμες κι επιπονα γεγονοτα. Ανασυνθετει το λησμονημενο τοπιο επαναφεροντας κοντα του εκεινα τα προσωπα που ειχε κοντα του οταν ολα αποσυντεθηκαν, διερευνωντας αιτιες και σφαλματα. Αν και εχει μεσολαβησει καιρος, ολα μοιαζουν τοσο παραξενα οικεια σα να μην εχει καθαρισει ακομα ο ουρανος απο την καταιγιδα που εσβησε τα παντα. Συνειδητοποιωντας πως ολα παραμενουν αγεφυρωτα, επιλεγει να χαθει ξανα στο αγνωστο με τις πληγες του ακομα ανοιχτες και με μια μνημη που ασταματητα, ακομα αιμορραγει. Ένα απο τα πολλα αδιεξοδα ταξιδια των ανθρωπων στα αδυτα των πληγων, των εμμονων, των συναισθηματων τους…

Γιώργος Θεοδωράκης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.