• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22160
  • Αριθμός συν/τών: 758812
  • Πρόγραμμα 282 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Stage Fright (1950)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Πονεμένο Ρομάντζο
- Γνωστό και ως:
Ο Δολοφόνος Ερχεται Κάθε Βράδυ

Μυστηρίου | 110' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 12/4/2005
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 8.56/108.56/108.56/108.56/108.56/108.56/108.56/108.56/108.56/10   (8.56/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Τα χέρια που χειροκρότησαν μπορούν και να σκοτώσουν.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η υπόθεση: Μιά νεαρή φοιτήτρια δραματικής σχολής, η Ηβ (Jane Wyman), συναντά ένα παλιό της φίλο τον Τζον Κούπερ (Richard Todd) ο οποίος της εκμυστηρεύεται, πως θεωρείται ύποπτος για τη δολοφονία του συζύγου, μιάς μεγάλης ντίβας του θεάτρου, της Σάρλοτ Ινγουντ (Marlen Dietrich) με την οποία διατηρούσε ερωτική σχέση. Η νεαρή κοπέλλα, πεπεισμένη για την αθωότητα του παλιού φίλου της, εμπλέκεται στην υπόθεση, και αρχίζει να «υποδύεται διάφορους ρόλους» για να διαλευκάνει το μυστήριο και να οδηγηθεί στον αληθινό δολοφόνο. Τις εξελίξεις παρακολουθεί και ένας αστυνομικός (Michael Wilding), που τελικά ερωτεύεται τη νεαρή ηθοποιό.

Η γενική αίσθηση: Η χαρά του συλλέκτη! Πάς για τον Χίτσκοκ. Bλέπεις την ταινία του, που κατά κοινή ομολογία θεωρείται η λιγότερο «χιτσκοκική» (άρα, σημαντικότατο κομμάτι από συλλεκτικής απόψεως) και παίρνεις έξτρα μπόνους, μιά πολύ ωραία, γινομένη και μεστή Μάρλεν Ντήτριχ.

Το σενάριο και η σκηνοθεσία: Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά ενός μυθιστορήματος. Της καταλογίζεται το ότι, δεν καταφέρνει να αναπτύξει τα δύο συστατικά που κάνουν τον Χίτσκοκ, Χίτσκοκ! Δηλαδή, το σασπένς και το χιούμορ.

Η αλήθεια είναι ότι και τα δύο αυτά στοιχεία υπάρχουν, αλλά σε ιδιαιτέρως λανθάνουσα φάση και συχνά απορροφώνται από τη γραμμική ροή και την έμφαση που δίνεται, στο να φανεί ότι η πρωταγωνίστρια «υποδύεται κάποιο ρόλο».

Όσοι δουν την ταινία θα αναγνωρίσουν τις «φύτρες» των εμμονών του grand maitre του τρόμου, που οδήγησαν σε ταινίες σαν το “Vertigo” και το “Rear Window”.

Οι ηθοποιοί: Έχει μεγάλο ενδιαφέρον η ερμηνεία της Jane Wyman, στην οποία ένας σημερινός παρατηρητής, μπορεί να δει και να ανακαλύψει μία σπουδή (και συγχρόνως, μιάν επίδειξη υποκριτικής δεξιοτεχνίας) μέ βάση τις νόρμες και τα (κλασσικίζοντα και ραφιναρισμένα) γούστα, του αγγλικού θεάτρου της δεκαετίας του ‘50. Ωστόσο, όταν πρωτοπροβλήθηκε η ταινία, η Wyman είχε θεωρηθεί ως ένας από τους βασικούς λόγους, που το έργο κρίθηκε ως αποτυχία, μιά και ενώ ήταν τότε 35άρα, είχε επιλεγεί για να υποδυθεί μία 20+χρονη φοιτήτρια δραματικής σχολής.

Η Marlen Dietrich κάνει μιά σχεδόν φαντασμαγορική επίδειξη της περίφημης περσόννας της, την οποία ξεκίνησε να οικοδομεί από την πρώτη κιόλας εμφάνιση της και που εδώ, έχει πλέον ολοκληρωθεί και έχουν λειανθεί μέχρι και τα τελευταία φινιρίσματα της. Βλέποντας την είναι αδύνατον να μην αισθανθείς, ότι κοντινότερο μπορείς να αισθανθείς προς την έννοια δέος και με οίστρο να αναφωνήσεις (έστω κι από μέσα σου) «θεά τον έκανες τον μουσσακά».

Οι ανδρικοί ρόλοι δίνουν πολύ σωστές και μετρημένες ερμηνείες, αλλά το σενάριο τους θέλει μόνο για γαρνιτούρα.

Αλήθειες και ψέμματα για την ταινία

Η ταινία γυρίστηκε εξολοκλήρου στη Αγγλία. Αλήθεια. Γυρίστηκε στο Λονδίνο και με τον τρόπο αυτό, ο Χίτσκοκ αποδεσμεύτηκε τότε, απο τις απαιτήσεις των στούντιο.

Ο αγγλικός τίτλος της ταινίας κρύβει από μόνος του μιά γερή δόση Χιτσκοκικού χιούμορ. Αλήθεια. Αν μεταφράζαμε στα Ελληνικά το «Stage Fright», θα μπορούσαμε να πούμε «Τρόμος από σκηνής». Τώρα, το Χιτσκοκικό χιούμορ βρίσκεται στο ότι ο «από σκηνής τρόμος» ταυτίζεται με την ντίβα της Μαρλένε!

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10) (για μιά ακόμα φορά ας διευκρινίσουμε ότι ο Χίτσκοκ, όπως όλοι οι κλασσικοί μεγάλοι μαίτρ του σινεμά, είναι υπεράνω βαθμολόγησης. Το αυστηρούτσικο 7/10 δεν αποτελεί μέτρο αξιολόγησης,αλλά μέτρο σύγκρισης της συγκεκριμένης ταινίας, με τα υπόλοιπα έργα του μεγάλου δημιουργού, που κινούνται από το 8 ως το 10/10)

Γιαννης Κωσταντινιδης




Που να’ξερα ο τάλας ότι κάποτε θα με αξίωνε ο Ύψιστος να αποκαλέσω «ταινιάκι» μια δημιουργία του κολοσσού Hitch. Από μια άποψη, πράγμα σαν τη μόνιμη έμπνευση δεν υπάρχει, γιατί τότε πρόκειται για... επιφοίτηση! Γυρισμένο ανάμεσα στα Under Capricorn και Strangers on a Train - Ο Αγνωστος του Εξπρες, πέφτει στην παγίδα της αυτοϋπονόμευσής του. Κάμποσο ρομάντζο, γλυκερό humor, επιλεκτική σκηνοθεσία μεν, λάθος κίνηση το ξεγέλασμα του θεατή δε. Εντελώς λανθασμένη επιλογή η 35άρα –σε ρόλο μικρούλας ingenue- Jane Wyman, προβλέψιμη κατάληξη. Αφηρημένος ήταν; Μπορεί, πάντως η Marlene Dietrich “γράφει” ακατάπαυστα στο φακό.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10) (Ημι-επιτυχημένος αλλά με μοναδικό style o... κατεργάρης Alfred Hitchcock)

Τάκης Γκαρής



 
Stage Fright (ΠΟΝΕΜΕΝΟ ΡΟΜΑΝΤΖΟ) (1950) - kprncs - Τετ 29 Νοε 2017 - 11:49
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=703523&page=4]
Stage Fright (ΠΟΝΕΜΕΝΟ ΡΟΜΑΝΤΖΟ) (1950)
ΠΛΟΚΗ: Ο νεαρός Jonathan Cooper (Richard Todd), ερωτευμένος με την μοιραία, παντρεμένη ηθοποιό Charlotte Inwood (Marlene Dietrich), αναγκάζεται να την προστατεύσει, όταν αυτήν του αποκαλύπτει ότι σκότωσε τον άντρα της.
Ο Jonathan είναι τόσο αφελής, που τρέχει σπίτι της να της φέρει ένα καθαρό φόρεμα, γιατί αυτό που φορούσε ήταν γεμάτο αίματα...
Γίνεται όμως αντιληπτός και η αστυνομία ξεχύνεται πίσω του.
Αυτός βρίσκει καταφύγιο στην φιλενάδα του Eve Gill (Jane Wyman) και στο σπίτι του πατέρα της, μποέμ συνταξιούχου κ. Gill (Alastair Sim). Η φουκαριάρα Eve, που νομίζει ότι είναι ψιλοερωτευμένη μαζί του, προσπαθεί να τον ξεμπλέξει παρακολουθώντας την πονηρή και αναίσθητη Charlotte Inwood, αλλά όλο και μπλέκει πιο βαθειά, καθώς μπερδεύει την αστυνομία στις έρευνες της...
Ο μόνο τρόπος είναι να "παγιδεύσουν"την Charlotte Inwood, ώστε αυτή να ομολογήσει το έγκλημα της. Πράγματι, το σκηνικό στήνεται, αλλά η Charlotte αρνείται κάθε ευθεία σχέση με την δολοφονία και μάλιστα κατηγορεί τον Jonathan ως υπεύθυνο για την δολοφονία του άντρα της...
Η μικρή Eve είναι με τον Jonathan, όταν γίνεται η αποκάλυψη και τρομοκρατείται από τις συνέπειες της...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Ωραίο θρίλερ του δάσκαλου Hitchcock, με έντονα στοιχεία νουάρ (όπως την απαισιόδοξη κατάσταση των πρωταγωνιστών και την δηλητηριώδη γυναίκα-αράχνη Charlotte Inwood, που χρησιμοποιεί τον ερωτευμένο Jonathan σαν παιχνιδάκι της στα ερωτικά της παραστρατήματα...).
Οι ερμηνείες των κυρίων χαρακτήρων είναι πολύ καλές, με εξέχουσα αυτή της Marlene Dietrich, που επιβεβαιώνει την φήμη της femme-fatale, στυγνής εκμεταλλεύτριας των αντρών -αλλά και της καλής τραγουδίστριας (στην ερμηνεία του περιφημου τραγουδιού του 1945 της Edith Piaf, "La Vie En Rose" ...).
Ο Hitchcock καταφέρνει να αναπτύξει το σενάριο με έξυπνους, κοφτούς διαλόγους με έντονο χιούμορ και να αντιμετωπίσει εύκολα τις ανατροπές που εμφανίζονται στην εξέλιξη του έργου....
Πολύ καλό [ΚώσταςΚΓΠ28112017](8/10)
 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Πεμ 22 Οκτ 2009 - 22:37
Ο Χιτσκοκ κανει εδω ενα θριλερ μυστηριου στην παραδοση της Αγκαθα Κριστι με παραπλανητικη οπτικη που χρησιμοποιει το ευρημα του ψευτικου φλας μπακ απο την αρχη μη υποψιαζοντας τον θεατη για τον ενοχο. Έχει θαυμασιες επιμερους σκηνες, αγγλικο κλιμα, αλλα δεν καταφερνει να ειναι απο τις πιο ξεχωριστες ταινιες του Χιτσκοκ. Παρ’ ολα αυτα καταφερνει να μιλησει για τον μυθοπλαστικο – fake – κοσμο του σινεμα και του θεαματος και να διατηρει το χιουμορ και το μυστηριο σε ολη τη διαρκεια του εργου. Μονο μετα το δυνατο φιναλε ο θεατης θα εχει μια πληρη εικονα των καταστασεων. Πολυ καλες και οι ερμηνειες απο οπου ξεχωριζουμε τους β΄ ρολους (τι φατσες!) τον Άλ. Σιμ και την Μαρλεν Ντιτριχ που αποσπα την προσηλωση του Χιτσκοκ.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
Άρης Μαυρέλλης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.