• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Fucking Amal (1998)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Δείξε μου Αγάπη
- Γνωστό και ως:
Show Me Love

Δραμεντί | 89' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 4 Ιουλ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 27/2/2004
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Σουηδικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 8.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/108.33/10   (8.33/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Δύο κορίτσια. Μια αγάπη.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 16 Ιουνίου 2003

Αν μου έλεγαν κάποια στιγμή να επιλέξω τις καλύτερες ταινίες του καλοκαιριού, το τελευταίο που θα σκεφτόμουν είναι να εντάξω ανάμεσά τους ένα teen movie. Αυτό όμως μέχρι την προβολή του Fucking Amal που αλλάζει όσα ήξερα μέχρι τώρα για τη συγκεκριμένη κατηγορία ταινιών. Είναι φρέσκια, ανατρεπτική, δροσερή αλλά κυρίως αληθινή. Οι πρωταγωνιστές δεν είναι φτιασιδωμένοι, δεν λάμπουν όσο στα αντίστοιχα πονήματα του Χόλιγουντ, δεν δημιουργούν ψεύτικες σχέσεις και δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν απ’ την πραγματική ζωή όπου οι έφηβοι είναι έξυπνοι και ανθρώπινοι, αντιμετωπίζουν πραγματικά προβλήματα και… βαριούνται θανάσιμα!

Είναι φρέσκια, ανατρεπτική,
δροσερή αλλά κυρίως
αληθινή. Οι πρωταγωνιστές
δεν είναι φτιασιδωμένοι,
δεν λάμπουν όσο στα
αντίστοιχα πονήματα του
Χόλιγουντ, δεν δημιουργούν
ψεύτικες σχέσεις και
δεν έχουν τίποτα να
ζηλέψουν απ’ την
πραγματική ζωή όπου
οι έφηβοι είναι
έξυπνοι και ανθρώπινοι,
αντιμετωπίζουν πραγματικά
προβλήματα και…
βαριούνται θανάσιμα!
Η Elin λοιπόν, είναι μια τέτοια 14χρονη μαθήτρια, κάτοικος του Amal του τίτλου και βαριέται. Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει μοντέλο αφού πιστεύει ότι είναι πολύ όμορφη και ολίγον… ελαφρών ηθών (τουλάχιστον έτσι νομίζουν οι συνομήλικοί της). Όπως ισχυρίζεται (και δεν έχουμε κανένα λόγο να μην το πιστέψουμε), στο Amal δεν συμβαίνει ποτέ τίποτα και μάλιστα όταν κάποια μόδα (τα ρέιβ πάρτι ας πούμε) έρχεται στην πόλη της, έχει πάψει να είναι cool στον υπόλοιπο κόσμο. Η Agnes απ’ την άλλη, είναι λίγο μεγαλύτερη και έχει τους δικούς της λόγους να μισεί το (Fucking) Amal, αφού πρόσφατα μετακόμισε σε αυτό και δεν έχει φίλους λόγω της φήμης που έχει ως ομοφυλόφιλη. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν κάποια στιγμή, όταν σε ένα αποτυχημένο πάρτι που οργανώνουν οι γονείς της Agnes δεν έρχεται κανείς, πλην της Elin και της αδελφής της που σχεδιάζουν να σπάσουν πλάκα πίνοντας κι εξευτελίζοντας την Agnes. Ένα στοίχημα για το κατά πόσο η Elin έχει τα «κότσια» να φιλήσει την ομοφυλόφιλη συμμαθήτριά της, θα αλλάξει τη ζωή και των δυο.

Με έναν εκπληκτικό τρόπο ο Lukas Moodysson (Lilja 4-ever - Λιλια για παντα) καταφέρνει να μπει στον κόσμο των εφήβων, δίνοντας ρεσιτάλ ρεαλιστικού κινηματογράφου, πείθοντας και τον πιο δύσπιστο θεατή για την αλήθεια των όσων διηγείται (το… Fucking Amal θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιαδήποτε επαρχία δυτικής χώρας και φυσικά στην Ελλάδα - πιστέψτε με σε αυτό…), θυμίζοντάς μας μάλιστα τους προβληματισμούς που πιθανόν είχαμε κι εμείς στην ευαίσθητη ηλικία της (και σεξουαλικής) ενηλικίωσης. Η παρουσίαση μάλιστα της ταινίας γίνεται με πολύ απλό και ευχάριστο τρόπο σε μια χαμηλού προϋπολογισμού ταινία που απλά καταγράφει τα καθημερινά γεγονότα, τις σχέσεις και τις σκέψεις των ηρώων, αποφεύγοντας να ωραιοποιήσει ή να υποβιβάσει οτιδήποτε.

Οι ερμηνείες των Rebecka Liljeberg - Agnes (που μάλιστα έπαιξε στη συνέχεια και στο Bear`s Kiss - Το μαγικο Φιλι) και Alexandra Dahlstrom - Elin κυρίως αλλά και των συμπρωταγωνιστών τους, αποδεικνύουν ότι μερικές φορές οι έμπειροι ηθοποιοί πρέπει να παίρνουν μαθήματα από νεότερους, που ναι μεν υποκρίνονται τους εαυτούς τους (ή τέλος πάντων συνομηλίκους τους), το κάνουν όμως τόσο καλά που σε καμία σκηνή δεν φαίνεται να «παίζουν» απλά τους ρόλους τους. Μας πείθουν ότι τους ζουν. Από κοντά και η μουσική που σε καταιγιστικούς ροκ (κυρίως) ρυθμούς ακολουθεί την ιστορία, ενώ και οι στίχοι των τραγουδιών για τους παρατηρητικούς ταιριάζουν απόλυτα με το περιεχόμενο της ταινίας.

Το “Fucking Amal” έσπασε τα ταμεία στη Σουηδία (ξεπερνώντας μάλιστα τον Τιτανικό) και πραγματικά δεν μου κάνει καμιά εντύπωση. Γιατί αν και δεν πρόκειται για ανεπανάληπτο αριστούργημα, είναι τόσο φρέσκια και ειλικρινής, που αποτελεί όαση δροσιάς σε ένα άνυδρο χώρο που έχει κατακλυστεί από χωρίς συναίσθημα ταινίες. Εδώ το συναίσθημα έχει τον πρώτο λόγο και τελικά κερδίζει. Ο θεατής (ειδικά οι νεότεροι) θα μπει αμέσως στην ψυχολογία των ηρώων, θα ταυτιστεί και τελικά θα βγει με ένα τεράστιο χαμόγελο απ’ την αίθουσα.

Το μόνο που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι για ποιο λόγο μια ταινία που μιλά για νέους, παρουσιάζεται από νέους και τελικά απευθύνεται κυρίως σε αυτούς (χωρίς να αποκλείονται σε καμία περίπτωση και οι μεγαλύτεροι) έχει δείκτη καταλληλότητας που απαγορεύει σε θεατές κάτω των 15 ετών να την παρακολουθήσουν. Είναι που το θέμα προκαλεί τα χρηστά ήθη; Πιθανόν. Όμως τελικά, το κάνει με τον πιο αθώο και τελικά αβλαβή τρόπο, χωρίς ίχνος σεξουαλικού περιεχομένου σκηνών και μ’ ένα τρόπο που αμφιβάλλω αν θα βρεθεί κάποιος τόσο συντηρητικός που θα κατακρίνει την ταινία για το περιεχόμενό της. Η δική μου πρόταση είναι να δείτε αυτή την ταινία με τους φίλους και συγγενείς σας (και τα παιδιά σας). Θα την αγαπήσετε και θα περάσετε ένα ιδιαίτερα ευχάριστο απόγευμα.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10) (Εγώ θα έμενα και στη δεύτερη προβολή…)

Γιάννης Δηράκης


 
Legacy - ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ - Unverified - Δευ 07 Ιουλ 2003 - 17:51
Μεσα σε ενα θολο καλοκαιρινο κινηματογραφικο τοπιο ομως καλλιο αργα παρα ποτε, εστω και με την παρελευση μιας πενταετιας δηλαδη, αφικνειται και στην Ελλαδα ενα μικρο (89 λεπτα ειναι μονο!) γλυκο φιλμακι, μια δροσερη προταση απο την παγωμενη Σουηδια, σκηνοθετικο ντεμπουτο του Λουκας Μουντισον, μια ταινια που αναγκασε πολλους ακομα και αυτον τον μεγαλο Μπεργκμαν να μιλησει για ενα πολλα υποσχομενου δημιουργο, για ενα νεο μεγαλο ταλεντο που ξεπηδαει μεσα απο την ανεξαντλητη πηγη της βορειο ευρωπαϊκης αυτης χωρας , μια ταινια που στη χωρα της ξεπερασε σε εισιτηρια (750.000) ακομα και αυτον τον Τιτανικο ,που ειχε αξιοσημειωτη επιτυχια κυριως στη Βορεια και Ανατολικη Ευρωπη ενω και στην αλλη πλευρα του Ατλαντικου κινηθηκε ικανοποιητικα σε επιλεγμενες αιθουσες, μια ταινια ομως που η καριερα της στη χωρα μας προβλεπεται βραχυβια αν κρινω απο την υποτονικη πρωτη προβολη της στον ενα και μοναδικο κινηματογραφο που βγηκε εν μεσω καυσωνα και Charlie’s Angels. Αλλα τι ειναι τελικα αυτο το Show me love;.. Η απαντηση ειναι απλη. Το Δειξε μου Αγαπη, δεν ειναι τιποτα περισσοτερο, τιποτα λιγοτερο απο μια απο τις καλυτερες ταινιες των τελευταιων χρονων. Και το λεω αυτο χωρις καμια διαθεση υπερβολης. Μια τρυφερα απλη, απιστευτα ειλικρινης οσο και οξυδερκης προταση απο μερους του Λουκας Μουντισον, ενα σκηνοθετικο ντεμπουτο που λειτουργει σαν μια καλογραμμενη ασκηση ντοκιμαντεριστικου υφους για τον μικροκοσμο μιας παρεας εφηβων σε μια μικρη επαρχιακη σουηδικη κωμοπολη στην μεση του αυτοκινητοδρομου που οδηγει στη πρωτευουσα, που οδηγει μακρια απο την βαρετη καθημερινοτητα που βιωνουν, ενα ελλειπτικο σεναριο που μιλαει με καθαροτητα για τις ερωτικες ανησυχιες, τα πρωτα σκιρτηματα των δυο νεαρων ηρωιδων που η καθε μια απο την πλευρα της αγωνιζεται να βρει μια χαραμαδα στο αισθηματικο της αδιεξοδο, που σαν πυκνη ομιχλη σκεπαζει τα παντα γυρω τους. Δεν υπαρχει κατι το τολμηρο, το ερεθιστικο, το σεξιστικο σε αυτη τους την αναζητηση. Υπαρχει μονο μια αθωοτητα, ενα διαρκες πηγαινε ελα συναισθηματων που η καμερα καταγραφει με δεξιοτεχνικο τροπο πλησιαζοντας τα προσωπα, οπου χρειαζεται, με περισσια αγαπη και κατανοηση για την διαφορετικοτητα που πρεσβευουν αθελα τους, μια διαφορετικοτητα απο τα εσκαμμενα που λειτουργει σαν βοτσαλο που αναταρασσει τα λιμναζοντα νερα στον πληκτικο κοινωνικο τους περιγυρο. Ένα φιλι, ψευτικο η αληθινο, με γλωσσα η χωρις, ενα δειλο τηλεφωνημα, η αγωνια ενα υπεροχο ονειρο που θα μπορουσε με μια δευτερη συντηρητικη αναγνωση να ειναι και ο χειροτερος εφιαλτης για μια ανησυχη teenager για ολους εμας που παρακολουθουμε τα τεκταινομενα στο πανι μοιαζει να ειναι μια υπεροχη εμπειρια.

Βαθμολογια: 8/10

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.