• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Emperor`s Club (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Λέσχη των Αυτοκρατόρων

Δραματική | 109' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 18 Ιουλ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 27/2/2004
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.28 %
Αξιολόγηση: 4.32/104.32/104.32/104.32/104.32/10   (4.32/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Στη ζωή του καθενός υπάρχει ένα πρόσωπο που τα ανατρέπει όλα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 18 Μαΐου 2007

Χλιαρή σπουδή πάνω στην σχέση καθηγητού – μαθητού που δεν μπορεί παρά να θυμίζει απελπιστικά τον Κύκλο των Χαμένων Ποιητών. Η ταινία αποτυγχάνει να κάνει την υπέρβαση και κατατάσσεται στα light σχολικά δράματα που προσπάθησαν να επαναλάβουν την επιτυχία των Ποιητών. Ο Kevin Kline πραγματοποιεί μία αξιοπρεπή εμφάνιση ωστόσο δεν μας απογειώνει και παρ’ όλο που το σενάριο είναι αρκετά δεμένο, στο σύνολό της η ταινία το μόνο που κατορθώνει είναι να μας δημιουργήσει μία feelgood διάθεση και όχι σοβαρούς προβληματισμούς.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Άλκηστις Χαρσούλη (Cine Tv)




Σε μια ταινία που μας φέρνει στο μυαλό τον «Κύκλο των Χαμένων Ποιητών», ο William Hundert (Kevin Kleine) είναι ένας καθηγητής ελληνικών και λατινικών σπουδών στο σχολείο του St. Benedictus για αγόρια ή μάλλον της «Λέσχης των Αυτοκρατόρων», αφού σε αυτό σπουδάζει η αφρόκρεμα της νεολαίας, όλοι γόνοι επιτυχημένων και πλούσιων οικογενειών και μάλιστα αποτελεί τον προθάλαμο για μια επιτυχημένη καριέρα, τον χώρο όπου οι αυριανοί δικηγόροι, γιατροί, πολιτικοί, διαπαιδαγωγούνται και εκπαιδεύονται για να γίνουν ισχυρές προσωπικότητες. Την τάξη του σχολείου και του κόσμου του κυρίου Hundert που μέχρι τότε παρουσιάζεται ως εξαίρετος και ενάρετος, θα έρθει να διαταράξει ο νεοφερμένος μαθητής (και γιος του γερουσιαστή) Sedgewick Bell (Emile Hirsch), που αποτελεί αυτό που όλοι οι καθηγητές φοβούνται: τον έξυπνο πλην καθόλου επιμελή μαθητή που ξεσηκώνει τους συμμαθητές του και προκαλεί πολλαπλά εγκεφαλικά στους καθηγητές με τις φάρσες και τη συμπεριφορά του. Οι πρώτες παρατηρήσεις δεν φαίνονται αρκετές για να πείσουν τον Sedgewick που κρύβει στο δωμάτιό του μια βαλίτσα με πορνοπεριοδικά, τσιγάρα και προφυλακτικά να αφοσιωθεί στα μαθήματά του, ενώ κι η επικοινωνία του κυρίου Humbert με τον πατέρα του ατίθασου νεαρού σκοντάφτει πάνω σε βράχο ("Εσύ, κύριε, δεν θα πλάσεις το γιο μου, εγώ θα τον πλάσω", σε μια απ’ τις πιο δυνατές σεκάνς της ταινίας).

Απ’ ότι φαίνεται, η κατάσταση αλλάζει όσο πλησιάζει η ημερομηνία διεξαγωγής του ετήσιου διαγωνισμού «Ιούλιος Καίσαρας» που προσφέρει αναγνώριση και μια φωτογραφία στο πάνθεον της ιστορίας του σχολείου και του θεσμού σε όποιον απαντήσει σωστά τις περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με την ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Sedgewick φαίνεται να πείθεται απ’ τον καθηγητή του και κάνει μια εμφανή προσπάθεια να διαβάσει και να περάσει στον τελικό του θεσμού. Ο Hundert το αντιλαμβάνεται και μάλιστα τον προωθεί εις βάρος άλλων μαθητών, αντίθετα στις αρχές και τα πιστεύω του, προκειμένου να του δώσει ένα σπρώξιμο στην προσπάθεια που όπως πιστεύει διενεργεί. Όταν στον τελικό πια του θεσμού αντιλαμβάνεται ότι η επιτυχία του Sedgewick βασίζεται στην απάτη, καταλαβαίνει ότι απέτυχε σαν καθηγητής και έχει δίκιο.

Όσο κι αν η ταινία προσπαθεί να μας πείσει για την καλοσύνη και την επιτυχία του κυρίου Hundert, εμείς ξέρουμε ότι έχει αποτύχει. Δεν είναι ο John Keating του Dead Poet’s Society και αυτό είναι σαφές. Όσο κι αν στο τέλος της ταινίας αποθεώνεται απ’ τους παλιούς μαθητές του, όσο κι αν με μεθοδικότητα προωθείται ο ισχυρός και άμεμπτος χαρακτήρας του, δεν παύει να είναι ένας αποτυχημένος τουλάχιστον σε μια περίπτωση δάσκαλος.

Το σενάριο του “The Emperor’s Club” χαρακτηρίζεται από μεθοδικότητα, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως δεν περιέχει αρκετά «γκρίζα σημεία» τα οποία καλείται να διαλευκάνει ο θεατής. Οι χαρακτήρες (κυρίως αυτός του William Hundert) και οι πράξεις τους είναι αμφιλεγόμενες, ενώ αρκετά ζητήματα ηθικής ανακύπτουν, χωρίς να παίρνει σαφή θέση υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης.

Ο Kevin Kleine φαίνεται να έχει μελετήσει πολύ καλά το ρόλο του και έλκει το ενδιαφέρον του θεατή, όχι λόγω του άμεμπτου και αξιοθαύμαστου χαρακτήρα του, αλλά λόγω του ότι είναι τουλάχιστον ειλικρινής με τον εαυτό του (αν και όχι και με τους γύρω του) και ρεαλιστικός. Ο Emile Hirsch απ’ την άλλη, είναι αυτό ακριβώς που περιμέναμε. Ο έξυπνος (σε εκνευριστικό βαθμό για τους καθηγητές, πλην άκρως ενδιαφέρον χαρακτήρας για τους συμμαθητές του) μαθητής που λόγω της (ανύπαρκτης) σχέσης με τον πολυάσχολο γερουσιαστή πατέρα του βρίσκει στο πρόσωπο του κυρίου Hundert τη στοργή που στερήθηκε, πλην όμως με μια μεγαλειώδη ανατροπή επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η ανατροφή δίνεται σε μεγάλο βαθμό απ’ την οικογένεια και όχι τόσο απ’ το σχολείο. Τέλος και ο Joel Gretsch που υποδύεται τον Sedgewick σε μεγαλύτερη ηλικία, παραμένει αρκετά καλός, χωρίς ωστόσο όλοι μαζί να μπορούν να μειώσουν το γεγονός ότι κατά κύριο λόγο έχουμε να κάνουμε με ένα Kevin Kline show σε αυτή την ταινία (χώρια του ότι προσωπικά, ακόμα και σαν φυσιογνωμία μου θύμισε πολύ τον Robin Williams).

Σε γενικές γραμμές, έχουμε μια feel good ταινία που κυρίως για τους χαρακτήρες και λιγότερο για την πλοκή της κρατά το ενδιαφέρον του θεατή και προσφέρεται για μια καλοκαιρινή επανάληψη σε τύπου “Dead Poet’s Society” καταστάσεις, με ανάλαφρη διάθεση, αλλά με περισσότερο προβληματισμό και πιο σκληρές (όχι όμως άγριες) καταστάσεις απ’ την προαναφερόμενη και άλλες ανάλογες (π.χ. “Mr. Holland’s Opus”) ταινίες.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10) (σε θερινό κατά προτίμηση)

Γιαννης Δηρακης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.