• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 18113
  • Αριθμός συν/τών: 829202
  • Πρόγραμμα 291 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


28η Οκτωβρίου! Η πλέον αγαπημένη μου ελληνική ταινία αναφορικά με τον πόλεμο του 1940…

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται (1948): ούτε στο όνειρο μας.

Το Ξυπόλυτο Τάγμα (1953): οι μικροί ήρωες.

Ουρανός (1962): το «όχι» του φαντάρου.

Τι Έκανες στον Πόλεμο Θανάση (1971): ιλαροκωμική αντίσταση.

Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Vampyros Lesbos (1971)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Λεσβίες Βαμπίρες
- Γνωστό και ως:
Las Vampiras
Lesbian Vampires: The Heiress of Dracula

Αισθησιακή | 89' | Ακατάλληλο για ανηλίκους
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 17/05/2001
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Γερμανικά
Δημοτικότητα: 0.06 %
Αξιολόγηση: 7.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/10   (7.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Στις αρχες τις δεκαετιας του `70, ο Jesus Franco ειχε ηδη ολοκληρωσει το “DeSade 70” η αλλιως “Eugenie – The story of her journey into perversion”, καθως και το επος του Bram Stoker, “El Conde Dracula”-«Ο κομης Δρακουλας». Το δευτερο ηταν η πρωτη κινηματογραφικη μεταφορα που ακολουθουσε πιστα την αφηγηση της κλασσικης νουβελας, ωστοσο απεδειχθη μεγαλη αποτυχια, παρα το γεγονος οτι το cast κοσμουσαν ονοματα οπως αυτο του Christopher Lee και του Klaus Kinski. Για την ακριβεια, ο Christopher Lee επαιζε και στο DeSade 70, αλλα οταν ειδε οτι η ταινια ειχε εξαιρετικα βιαιο περιεχομενο, αρνηθηκε να προστεθει το ονομα του στους τιτλους, πραγμα που βοηθησε στην πορεια της ταινιας προς την εισπρακτικη αποτυχια. Με κοινα χαρακτηριστικα και των δυο ταινιων το γεγονος οτι περιστρεφονταν γυρω απο δυο πολυ αυταρχικους αρσενικους ηρωες, αλλα και το γεγονος οτι σημειωσαν τεραστια αποτυχια, ο Franco στρεφεται προς το γυναικειο ερωτισμο. Παρουσιαζει λοιπον μια ταινια που επικεντρωνεται στην ικανοτητα των γυναικων να χρησιμοποιουν τον αισθησιασμο τους για να χειραγωγουν τους γυρω τους, στολιζοντας την με τα προσφιλη σ’ αυτον γοτθικα στοιχεια των βαμπιρικων μυθων.

Στις Λεσβιες Βαμπιρες λοιπον, η ιστορια παει καπως ετσι: η Linda Westinghouse (Ewa Stromberg), μια σεξουαλικα καταπιεσμενη γυναικα, συναντα την Κομισα Nadine Carody (Soledad Miranda), της οποιας εχει αναλαβει να ξεδιαλυνει τα κληρονoμικα θεματα. Αμεσως η Linda νιωθει μια περιεργη ελξη προς την Nadine, η οποια αποδεικνυεται κληρονομος του Κομη Δρακουλα. Συντομα, η κομισα εισαγαγει τη Linda στον κοσμο των βαμπιρ και παραλληλα της γνωριζει το λεσβιακο ερωτα.

Η ταινια εχει μερικες βασικες ομοιοτητες με αλλες ταινιες του ειδους, οπως για παραδειγμα την Κομισα Carody που εχει κληρονομησει τις δυναμεις της απο τον ιδιο τον Κομη Δρακουλα, ζει σε ενα μεγαλο σπιτι-επαυλη-καστρο εξω απο την πολη, στην κορυφη ενος λοφου, ενω επισης αντλει ζωτικη ενεργεια ρουφωντας το αιμα των αθωων θυματων της, πανω στα οποια ασκει παραλληλα εναν περιεργο σεξουαλικο ελεγχο. Καπου εδω ομως τελειωνουν οι ομοιοτητες και ερχονται οι ανατροπες, που σπανε τα ‘περι βαμπιρ’ ταμπου και κανουν την ταινια να ξεχωριζει αναμεσα στα εκατονταδες αλλα εργα που περιστρεφονταν γυρω απο το μυθο του κομη Δρακουλα και την εποχη εκεινη παραγονταν σε εκπληκτικες ποσοτητες.

Η κομισα Carody, οχι μονο δεν επηρεαζεται απο το φως του ηλιου, αλλα φαινεται να απολαμβανει να λουζεται τις ακτινες του, εντελως γυμνη, με μονη προστασια της τα γυαλια ηλιου. Και ενω ο κομης Δρακουλας ηταν ενας ανθρωπος που απολαμβανε τη μοναχικοτητα του, η κομισα Carody οχι μονο εχει επιλεξει ενα κοσμικο lifestyle, αλλα τα βραδια εμφανιζεται σε ενα club και παρουσιαζει χορευτικο show που περιλαμβανει μια ανθρωπινη κουκλα, ενα κηροπηγιο και εναν καθρεπτη. Και ναι, εχει και αντανακλαση!

Άλλη μια –και ισως η σημαντικοτερη- διαφοροποιηση του μυθου που πλαθει ο Franco, απο τους υπολοιπους μυθους του ιδιου θεματος, ειναι η μεθοδος με την οποια σκοτωνονται αυτα τα πλασματα. Τα ξυλινα παλουκια δεν αναφερονται πουθενα στην ταινια, ουτε καν οι σταυροι, τα λιβανιστηρια, ο αγιασμος η τα σκορδα. Για την ακριβεια, η θρησκεια δε φαινεται να παιζει κανενα ρολο στη ζωη αυτων των «ανιερων πλασματων της νυχτας». Αντιθετα, “It seems the only way to destroy these creatures is by splitting the head open with say, an ax, or piercing the brain with a metal rod” (“φαινεται οτι ο μονος τροπος να καταστρεψεις αυτα τα πλασματα ειναι ανοιγοντας το κεφαλι, ας πουμε με ενα τσεκουρι, η τρυπωντας τον εγκεφαλο με μια μεταλλικη ραβδο”).

Στοχος του Franco ειναι, σπαζοντας ολες τις συμβασεις που κυριαρχουσαν στις ταινιες με τον συγκεκριμενο θεματικο αξονα, να παρουσιασει τα δικα του βαμπιρ ως σκεπτομενα οντα (εξ ου και ο συμβολισμος περι εγκεφαλου), προικισμενα με τη χαρη της αιωνιας ζωης, την οποια ειχαν μετατρεψει σε ‘αιωνιως ευ ζην’. Να σπασει ετσι το μυθο των καταδικασμενων πλασματων που δυναστευονταν απο μια σκοτεινη καταρα.

Μεσα απο την αντισυμβατικη του ιστορια λοιπον, ο Franco καταφερνει να δωσει τους αυστηρα δομημενους χαρακτηρες που κυριαρχουν στους μυθους των βρικολακων, απο τη δικη του ομως ανατρεπτικη οπτικη γωνια. Αρχικα εχουμε το θυμα, τη Linda, που η προτροπη του ψυχιατρου της να βρει νεο ερωτικο συντροφο (ξερουμε που το πατε γιατρε...) της δινει το απαραιτητο χαρακτηριστικο της εμμονης στην μονογαμια. Μεσω της δουλειας της φυσικα, οδηγειται στην κομισα, με την οποια σχηματιζει εναν ισχυρο δεσμο. Συντομα βρισκεται σε εναν νεο τροπο ζωης απο τον οποιο δεν μπορει να ξεφυγει, αλλα πρεπει να κανει μοιραιες επιλογες για να κλινει τη ζυγαρια υπερ της.

Υπαρχει ο χαρακτηρας Renfield, αυτος που εχει χασει τα λογικα του λογω της επιρροης των δυναμεων της κομισσας στη ζωη του. Για την ακριβεια στη συγκεκριμενη ταινια υπαρχουν δυο τετοιοι χαρακτηρες, η Agra, η γυναικα που παρουσιαζει ψυχωτικη συμπεριφορα απο τη στιγμη που η κομισσα την αποπλανει, αλλα και ο συζυγος της (που υποδυεται ο Franco), ο οποιος απο τη στιγμη που η γυναικα του εχασε τα λογικα της, δολοφονει οσες γυναικες πεσουν στα χερια του, ψαχνοντας ετσι καποιο ειδος εκδικησης.



Υπαρχει ο χαρακτηρας Van Helsing. Ο Dr. Seeward ειναι ο ιδιοφυης γιατρος που γνωριζει τα παντα γυρω απο τους βρικολακες, ειναι επικεφαλης ενος ιδρυματος ασυλιας ατομων που εχουν προσβληθει απο βαμπιρ και γνωριζει το μοναδικο τροπο να σκοτωσει αυτα τα πλασματα. Χωρις να μπω σε λεπτομερειες, απλα θα αναφερω οτι αυτος ο χαρακτηρας ειναι ο φορεας της σημαντικοτερης ανατροπης στην ταινια του Franco...

Και φυσικα υπαρχει και το βαμπιρ, η Κομισα Carody, που χρησιμοποιει τις δυναμεις τις για να σκλαβωνει τους αντρες και να τρεφει τη διψα της για αιμα και ηδονη απο τις γυναικες. Η λεξεις ‘ποθος’ και ‘ηδονη’ ειναι λεξεις κλειδια για το ‘ευ ζην’ της κομισσας, εως οτου συναντα τη Linda, την οποια ερωτευεται και οι ρολοι του θυτη και του θυματος αντιστρεφονται.

Περνωντας στα ‘τεχνικα’ σημεια τωρα, οι Λεσβιες Βαμπιρες ειναι ισως η πιο σουρεαλ ταινια του ’70. Το φουτουριστικο design της επαυλης της κομισσας, συνδυαζεται με τα gothic χαρακτηριστικα της πολης και τη ρετρο διακοσμηση του μαγαζιου που η κομισσα δινει το show της, προκαλωντας ενα πολιτισμικο σοκ στο θεατη και ο Franco ριχνει το μυαλο μας στο μιξερ οταν συνυφαζει με την πραγματικοτητα, τις ονειρικες καταστασεις των ηρωων του, προσπαθωντας να δωσει την υπερρεαλιστικη αισθηση στην ταινια του. Περα απο τον πολυπλευρο χαρακτηρα του, το σεναριο ειναι γεματο αφηγηματικες τρυπες, ενω οι ερμηνειες κινουνται σε μετρια εως κακα επιπεδα με την Ewa Stromberg και τις συνεχεις κραυγες της στο πρωτο μισο, να γινονται εκνευριστικες. Το διαολεμενο soundtrack, ειναι οτι πιο ‘εκτος θεματος’ εχετε δει στην ταινια και σε κανει να αναρωτιεσαι γιατι δε γυριστηκε βουβη! Απο τεχνικης αποψεως λοιπον, η ταινια του Franco πασχει, οπως πασχουν και ολες οι ταινιες του. Η ουσια ομως κρυβεται παντα πισω απο την επιφανεια και η αληθεια ειναι οτι οι Λεσβιες Βαμπιρες ειναι μια σημαντικη ταινια για τον cult ευρωπαϊκο κινηματογραφο και ειναι μια ταινια που πρεπει να δειτε.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Ιωσηφ Πρωιμακης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.