 | - Αυθεντικός Τίτλος:
Cidade de Deus
- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Πόλη του Θεού
- Γνωστό και ως:
City of God
God`s Town
|
· Είδος: Αστυνομική
· Παραγωγής: 2002
· Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 31 Iανουαρίου 2003
· Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 5/12/2003
· Διάρκεια: 130'
· Διανομή: Playtime
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Ήχος: Dolby Digital
· Γλώσσα: Πορτογαλικά
· Δείκτης Καταλληλότητας: 
· Αξιολόγηση:  (8.12/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 1.90 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
 Μας εχει συνηθισει το Βραζιλιανικο σινεμα σε μια πλειαδα μετριων εως και κακων ταινιων που αφορουν την δυσκολη ζωη των κατοικων στα ορια της φτωχιας , δωσμενη δυστηχως με αδιαφορη σκηνοθεσια και ζοφερη φωτογραφια.Ο Fernando Meirelles ομως, περνωνας απο τον Tarantino στον Guy Ritchie και απο τον Paul Thomas Anderson στον Scorsese,καταφερνει να γυρισει μια απο τις αρτιοτερες και πιο ισορροπημενες ταινιες που γυριστικαν στην Βραζιλια και να συναγωνιστει με ανεση ιερα τερατα που ασχοληθηκαν με το ιδιο θεμα.
Στην «Πολη του θεου» οπως αποκαλουν το γκετο διπλα στο λαμεπρο Rio de Janeiro, οπου οι κατοικοι ζουν χωρις ηλεκτρικο και δρομους, η βια,οι συμμοριες και τα ναρκωτικα εχουν παρει την θεση της αστυνομιας.Ομαδες ανηλικων παιδιων τρομοκρατουν την περιοχη,κλεβουν,σκοτωνουν και παιρνουν στα χερια τους την εξουσια.Εκει ο Rocket ανακαλυπτει πως ειναι ξεχωριστος απο τους υπολοιπους,αγαπαει την φωτογραφια και θελει να ξεφυγει.Η ζωη ομως τα φερνει διαφορετικα.Ο Rocket μενει στο γκετο για πολλα χρονια ακομα και διηγειται την ιστορια των συμμοριων και κυριως του αδιστακτου, με πραγματικα διλοφονικα ενστικτα Lil’Ze που ειναι γινεται αρχηγος της πολης.
 Βασισμενο στο 800 σελιδων βιβλιο του Paulo Lins που περασε 8 χρονια στην Πολη του θεου, η ταινια θα μας θυμισει πολυ το “Pixote” του Hector Babenco αλλα και τα προσφατα “Amorres Perros” και “η Μαντονα των δολοφονων”.Η βασικη διαφορα τους ομως ειναι οτι οι σκηνοθετες καταφερνουν να συνδιασουν, χωρις να γινεται κουραστκο τοσα στυλ κινηματογραφισης που κανουν την ταινια συναρπαστικη!Το κοφτο μονταζ σε συνδιασμο με την γρηγορη καμερα που στρεφεται 360 μοιρες και την οθονη που χωριζεται στα δυο, σε πηγαινει μπορος και πισω στο χρονο με ευρηματικα flashback διανυοντας 30 χρονια μεσα σε 2 ωρες γεματες αδρεναλινη!
Η φωτογραφια ειναι τοσο ομορφα δωσμενη μεσα σε πορτοκαλι φιλτρα που ταιριαζουν τοσο στα Βραζιλιανικα τοπια οσο στους κοφτους ρυθμους της ταινιας.Τελος οι ερμηνειες ειναι πραγματικα αξιοθαυμαστες.ο καστ που αποτελειται απο πανω απο 200 ερασιτεχνες ηθοποιους δεν φαινεται να εχει πουθενα προβλημα.Οι δυο πρωταγωνιστες ειναι εξαιρετικοι, αλλα θα ξεχωρισουμε τον da Hora που θα δωσει πραγματικο ρεσιταλ αξιο ενος Οscar!
H πραγματικη δυναμη αυτης της ταινιας και αυτο που την κανει πραγματικα ξεχωριστη ειναι η ικανοτητα ολων των συντελεστων να δεσουν τοσος αρμονικα ολα της τα στοιχεια.Καταφερνει να μας αφηγηθει την ιστορια του γκετο με πινελιες υπερβολης αλλα χωρις να ξεφευγει απο την πραγματικοτητα.Και αυτο που θα μας σοκαρει πιο πολυ ειναι οτι ειναι το κοστος της ανθρωπινης ζωης στη πολη του θεου αλλα και σε πολλες αλλες περιοχες που εχουν αφεθει στο ελεος των συμμοριων σχεδον μηδαμηνο και η επιβιωση τις περισοοτερες φορες ειναι θεμα τυχης.
Βαθμολογία: (9/10)
Μαρια Βουγιουκαλακη
 Cidade de Deus - Η Πολη του Θεου, του Fernando Meirelles. H ταινια που προκαλεσε τη δηλωση του νεοεκλεγεντος προεδρου της Βραζιλιας Luiz Inacio Lula da Silva οτι “αποτελει πραγματι την κραυγη της χωρας για αλλαγη”. Ποση αποσταση αληθεια χωριζει τις Συμμοριες της Νεας Υορκης του Martin Scorsese απο τo παιδικο τσουρμο εγκληματιων στο γκετο του Ριο των 70s; (γνωστο και ως “Πολη του Θεου’ – εξ’ου και ο τιτλος) Ελαχιστη. Καμερα –αληθεια, ξεφρενη σκηνοθετικη ακροβασια με αρωγο ενα μονταζ- κοφτερο μαχαιρι. Εκατονταδες ερασιτεχνες – παιδια ενος καταχθονιου Θεου, χωρις επιλογη επιβιωσης μεταξυ της κανης του αντιπαλου και της λαιλαπας του Νομου. Ταινια της εβδομαδας, φαβορι της Miramax στην κατηγορια Best Foreign Film, ελλειψει Almodovar. Βασισμενο στη νουβελα του Paulo Lins ο οποιος περασε τα νιατα του στο γκετο και θυσιασε οκτω (8) χρονια για την αποταμιευση των εμπειριων του. Οσο για τον Meirelles, αφου γυρισε ενα σωρο διαφημιστικα clips, γεγονος εμφανες στα καδραρισματα του, μπορει να ελπιζει σε μεγαλεπιβολη hollywoodιανη καριερα (φευ...), αφου η ταινια βρηκε τεραστια ανταποκριση στα καλλιτεχνικα κυκλωματα της Αμερικης.
Βαθμολογία: (8/10) (Με την φλογισμενη καμερα να ριχνει...κατα ριπας!)
Τακης Γκαρης
 Η πολη του Θεου ειναι μια συνοικια κοντα στο Ριο ντε Τζανειρο που ειναι πολυ διαφορετικη απο αυτο που φανταζεστε. Ενα ταξιδι που ξεκινα στην δεκαετια του 60 και στα μικρα εγκληματα των μικρων παιδιων καθαρα ως εφηβικο παραληρημα στις δυσκολες συνθηκες επιβιωσης και καταληγει στα τελη της δεκαετιας του 70 οπου το οργανωμενο εγκλημα και οι συμμοριες εχουν καταλαβει τις γειτονιες της πολης.
Ο Fernando Meirelles σκηνοθετει αριστουργηματικα και αφηνει στον θεατη να μπει στην ψυχοσυνθεση των ρολων. Σοκαρει και δινει γελιο με απιστευτη ανεση, τονιζει την θρησκευτικοτητα και την πιστη με τον δικο του τροπο σε βαζει στο παιχνιδι να νιωσεις ακραια συναισθηματα για τους πρωταγωνιστες μεσα σε μικρο χρονικο διαστημα.
Η φωτογραφια της ταινιας σε συνδυασμο με τη μουσικη της ειναι το απολυτο trip : Απο το πορτοκαλι φιλτρο και τις μουσικες της Βραζιλιας στην δεκαετια του 60, στις αισθητικες υπερβολες των 70s με groovy και soul .
Σινεμα ΣΟΚ : Ο Μη αναστρεψιμος ωχρια μπροστα του. Το απολυτο σοκ δεν ειναι να ξερεις πως ολα αυτα που βλεπεις ειναι βασισμενα σε αληθινη ιστορια (που ειναι...) αλλα να ξερεις πως το ολα αυτα σε πειθουν για την αληθοφανεια τους.
Η ατακα : “ Kλεβω, σνιφαρω, σκοτωνω. Ειμαι αντρας.” Απο τα χειλη ενος μικρου παιδιου.
Tο Κοινο στο οποιο απευθυνεται η ταινια: Μαλλον σε ολους (για να μπορεσετε να συμφωνησετε για την αριστουργηματικη σκηνοθεσια και να εχετε αποψη για την ταινια που θελουμε να παρει το Oscar ξενογλωσσης). Προυποθεση να ειστε προετοιμασμενοι για τις σκηνες βιας που ξερετε οτι θα δειτε και ΔΕΝ θα σας αρεσουν.
Βαθμολογία:  (8.5/10) (ισως να ειναι λιγο, ο χρονος θα δειξει).
Δουκας Νικος
 Υπόθεση: Η "Η Πολη του Θεου" είναι ένα συγκρότημα κατοικιών στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, χτισμένο το 1960, το οποίο στη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, έγινε ένα από τα πιο επικίνδυνα μέρη στη πόλη! Ο νεαρός Φουζέ μεγαλώνει σε αυτό το άγριο περιβάλλον, όπου όλα μοιάζουν να στρέφονται εναντίον του και από πολύ νωρίς, αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται σε εντελώς… λάθος μέρος. Πολύ ευαίσθητος για να γίνει εγκληματίας και πολύ έξυπνος για να δουλέψει σε άθλιες δουλειές του ποδαριού, ανακαλύπτει τελικά, τη δική του οδό διαφυγής… Ο Φουζέ βλέπει τα πράγματα διαφορετικά, έχει το μάτι ενός καλλιτέχνη και πολύ γρήγορα, θα πιάσει στα χέρια του μια φωτογραφική μηχανή, μέσα από την οποία θα δει τη ζωή αλλιώς, κάνοντας τα πρώτα του βήματα προς τη λύτρωσή του!
Κριτική: Και ενώ ο Scorsese πλακώνεται με τους παραγωγούς του για να φέρει εις πέρας τα ακριβά και μεγαλόπνοα οράματά του, Η Πολη του Θεου έρχεται σχεδόν από το πουθενά από τον πιο διαβασμένο και ταλαντούχο μαθητή του. Τα Καλά Παιδιά της Βραζιλίας διαπνέονται από μια αξεπέραστη αισθητική και αναπτύσσουν το αφηγηματικό κουβάρι τους με τέτοια δεξιοτεχνία που αφήνουν τα Τα Kαλα Παιδια του Scorsese άφωνα. Από το πρώτο πλάνο οι καταιγιστικοί ρυθμοί σε πιάνουν από τα μούτρα και σε αφήνουν να ανασάνεις μόνο όταν θα πέσουν οι τίτλοι τέλους. Παρόν και παρελθόν συναντιούνται υπό τις εξαιρετικές συνθήκες μιας πολύ έξυπνης αφήγησης για να πλέξουν μια ακόμα πιο έξυπνη ιστορία. Έχοντας αφήσει τον Θεό μόνο στον τίτλο με μια φρενήρη κινηματογράφηση η ταινία εξερευνά κάθε σοκάκι της παρακμής των ηρώων και δεν χαρίζεται πουθενά. Κανένα συναίσθημα δεν εκβιάζεται, ουδέποτε μια μελοδραματική λύπηση κυριαρχεί, ούτε καμία εμπορική σύμβαση της λειαίνει τις αιχμηρές γωνίες. Αυθεντικό και διαυγές κοιτά τον θεατή στα μάτια και απλώς διηγείται αυτά που θέλει να διηγηθεί. Η γνήσια τραγικότητα που αναβλύζει από αυτή την εξιστόρηση της παρακμής, της βίας και της ανακύκλωσής της επιβραβεύει με τον συγκλονιστικότερο τρόπο την τόλμη και την ενάργειά ενός έργου που ανάγκασε  ακόμα και τα Όσκαρ να του υποκλιθούν. Οι ερασιτέχνες πρωταγωνιστές και το γεγονός ότι βασίζεται στην πραγματικότητα (στην αυτοβιογραφία του φωτογράφου, ο οποίος είναι πραγματικό πρόσωπο) εντείνουν την αυθεντικότητα και στηρίζουν την ταινία. Κατά τα άλλα απλώς δώστε του την ευκαιρία να σας λεηλατήσει…
Τεχνικά Χαρακτηριστικά: Πούντα; Εκτός του ότι έχουμε να κάνουμε με μια widescreen εικόνα 2.35:1 μέτριας ποιότητας και ένα ικανοποιητικό ήχο Dolby Digital όλα τα υπόλοιπα τα ψάχνουμε ακόμα. Κάτι φωτογραφίες μόνο τους ξέφυγαν και συντροφεύουν το έργο μαζί με τους ελληνικούς υπότιτλους.
Συνοψίζοντας ο Θεός μπορεί να είναι απών από το Ρίο Ντε Τζανέιρο, αλλά η θεία φώτιση δεν είναι απών από την ταινία! Στο DVD η προειρημένη φώτιση παλεύει τα δαιμόνια που έχουν εξαφανίσει τα extras…
DVD – (3/10)
Cidade de Deus – (9/10)
Στάμος Δημητρόπουλος
· Σχόλια Χρηστών:
- Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2007 - 6:14 πμ
ειναι να το εχεις.. πιτσιρικαδες στις φτωχογειτονιες του Rio, που δεν εχουν να φοβηθουν κατι και εχουν εναν σκοπο, την επιβιωση..
εξαιρετικη ταινια απο τις αγαπημενες..
yiannis
|
