• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 21906
  • Αριθμός συν/τών: 756643
  • Πρόγραμμα 321 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας












Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Σπιρτόκουτο (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Matchbox

Δραματική | 80'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 14 Μαρ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/09/2003
Διανομή: PlayTime
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.64 %
Αξιολόγηση: 7.90/107.90/107.90/107.90/107.90/107.90/107.90/107.90/10   (7.90/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Συνειδητα cult, αυτη η ταινια ειναι μια επιτομη της μικροαστικης οικογενειακης χυδαιοτητας. Φωνες απο την αρχη μεχρι το τελος, μπινελικια, ασυνεννοησια, ρεκλα. Τα ατελειωτα «αδειασματα» του ενος μελους προς το αλλο, αλλα και οι απιστευτες φιγουρες, τις οποιες με αδιανοητη επιμελεια εχουν πλασει οι ηθοποιοι (στην πραγματικοτητα ειναι «κανονικοι» ανθρωποι, τους ειδα στο Άστυ!) φτανουν σε επιπεδο αφρωδους νατουραλισμου , ο οποιος κορυφωνεται σε ενα οργασμικο τσιρκο ανουσιων διενεξεων.

Αρκει να παρατηρησει κανεις το δευτερολεπτο αμηχανου βλεμματος του Δημητρη (πατερας) προς το εκαστοτε θυμα του πριν το «ξεχεσει», για να σκασει σε τρανταχτα γελια. Φυσικα, για να παρακολουθησει κανεις αυτο το 80λεπτο υστερικο πανηγυρι καβγαδων, φωνων, εντασεων και υβρεων πρεπει να εχει εξισου γερα νευρα με καποιον που προτιθεται να δει μια πολεμικη ταινια.

Η χρηση του video (το dv θα ηταν πολυτελεια) βρισκει μια δοκιμη εφαρμογη, καθως προκειται για μια «οικογενειακη» υποθεση. Στα κινηματογραφικα εκφραστικα μεσα της ταινιας ειναι και το νεγκατιφ στοπ καρε, το οποιο σηματοδοτει τις στιγμες που τα νευρα του πατερα εχουν φτασει μια τριχα (η και πολλες, στηθους) πριν το εγκεφαλικο.

Στα θετικα της ταινιας ειναι οτι ξεπερναει κατα πολυ την «ηθογραφια» και φτανει σε επιπεδα απολυτου camp. Επισης, οτι η χιουμοριστικη αντιμετωπιση του θεματος περναει με υπογειο τροπο, ετσι ωστε αυτο που καποιος θα βρισκει πολυ αστειο, ο αλλος να το θεωρει δραματικο.

Ο Οικονομιδης, παρα τον φαινομενικα κανιβαλικο τροπο χειρισμου του θεματος του, προσεγγιζει με τρυφεροτητα τους ηρωες του, δινοντας μια πραγματικα διαφορετικη ελληνικη ταινια που ξεχωριζει για την αυθεντικοτητα της, αναμεσα στο τοπιο των δηθεν περιθωριακων και ταχα μου σικ ταινιων της σαιζον.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Βασιλης Σωτηροπουλος




Το Σπιρτοκουτο ειναι η ιστορια του Δημητρη, φωνακλα πατερ φαμιλια και ιδιοκτητη καφετεριας στον Κορυδαλλο και οσων τον περιβαλλουν και βρισκονται συνεγκλωβισμενοι μαζι του σε αυτο. Ειναι μια αβασταχτα ζεστη μερα του καλοκαιριου, η θερμοκρασια εντος εχει χτυπησει κοκκινο, το ιδιο και οι διαθεσεις. Το οικογενειακο μακελειο ξεσπα και το σπιτι-πεδιο μαχης υποδεχεται συνεχομενες και εναλλασομενες συγκρουσεις που μοιαζουν να μην εχουν σταματημο – ο Δημητρης, η συζυγος Μαρια, τα παιδια –λουλουδια, το υπολοιπο σκυλολοι, ολοι εναντιον ολων μεχρι τελικης πτωσεως. Μια τραγικοτατη απεικονιση της «αγιας ελληνικης οικογενειας» και η αποδειξη πως η λεκτικη βια μπορει να ειναι το ιδιο σοκαριστικη με την σωματικη αφηνοντας ανεξιτηλα σημαδια σ’αυτους που την αποδεχονται αλλα και σε μας που την παρακολουθουμε. Με το ματι της καμερας να παρακολουθει στενα την εξελιξη της μαχης κι ετσι να μην ξεφευγει σε απεικονιση γεγονοτων περα των τεσσαρων τοιχων του διαμερισματος και με ενα πολυ ησυχο soundtrack καλοκαιρινης απνειας που ερχεται σε αντιπαραθεση με τις ακαταπαυστες φωνες των μαχουμενων εντος, το Σπιρτοκουτο καταφερνει ετσι απλα να μεταδωσει την ασφυξια, το αγχος και την απογνωση. Οι χαρακτηρες και τα παθη τους καταγραφονται χωρις απαραιτητα να κρινονται – σαν να ξεσκεπαζονται και να αποκαλυπτονται οι απαραδεκτες συμπεριφορες απο εμας τους ιδιους και η ταινια να λειτουργει ως ντοκουμεντο. Οι δυνατες ερμηνειες ειναι τοσο ποικιλες και αγριες οσο και οι διαθεσεις των μελων της οικογενειας με αρχηγο τον Ερρικο Λιτση να υποδυεται την τραγικη πατριαρχικη φιγουρα αλλα και το υπολοιπο καστ (Ελενη Κοκκιδου, Λενια Σπυροπουλου, Κωστας Ξυκομηνος, Γιαννης Βουλγαρακης, Ιωαννα Ιβανουδη, Σταυρος Γιαγλουλης, Αγγελικη Παπουλια, Σεραφειτα Γρηγοριαδου) να αποδιδει γραφικοτατα το λυπηρο των χαρακτηρων. Το Σπιρτοκουτο ειναι η πρωτη μεγαλου μηκους ταινια του διπλα βραβευμενου στο Φεστιβαλ Ταινιων Μικρου Μηκους Δραμας Γιαννη Οικονομιδη (πηρε το πρωτο βραβειο το 1992 και 1994 με τις «Σταδιακη Βελτιωση του Καιρου» και «Μονο Μυριζοντας Γιασεμι» αντιστοιχα) και ειναι πραγματικα μια αξιεπαινη προσπαθεια. Μια πολυ ιδιαιτερη ταινια που δεν αφηνει κανεναν αδιαφορο.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Αθηνα Καλκοπουλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - nik-bardas - Κυρ 29 Ιαν 2017 - 23:18
Προς τον Leviathan:Τόσα κατάλαβες, έτσι γράφεις. Το γέλιο  πρόσεξες μόνο. Έμεινες στα ξώφαλτσα ούτε καν στην  επιφάνεια που δίδεται από το σκηνοθέτη αριστουργηματικά. Τα λόγια που εκστομίζονται, μαχαιριές που καρφώνονται, μόνο τα αίματα δε βλέπουμε.   Πρόκειται για ένα υπαρξιακό δράμα που συντελείται σε μια οικογένεια διαλυμένη χαμένη στο πουθενά, που όλα είναι έτσι και τίποτα δεν είναι έτσι ακριβώς. Παράδειγμα ο πατέρας που νομίζει ότι είναι ο πατριάρχης  της οικογένειας και κανείς δεν τον υπολογίζει. Η σκηνή που η Κοκκίδου σηκώνει το φουστάνι και του λέει ότι η κόρη δεν είναι δική του, είναι για ανθολογία στην παγκόσμια κινηματογραφία. Ένα αριστούργημα,(10/10) από κάθε άποψη, λεκτικά (μεγάλο κατόρθωμα), υπαρξιακά, έντασης, καθήλωσης να μη πέσει τίποτα κάτω. Ο Γιάννης Οικονομίδης το έδειξε και με την επόμενη ταινία, " Η ψυχή στο στόμα" μια συγκλονιστική ταινία, που φεύγεις από το σινεμά, και δεν ξέρεις αν θέλεις να ζήσεις ακόμα.
 
<Χωρίς Τίτλο> - savvas211 - Τετ 18 Σεπ 2013 - 12:33
δυστυχως φιλε Leviathan δε κατάλαβες τπτ απο την ταινια... δεν ειναι για πολλους....
 
Για γέλια... - Leviathan - Τετ 30 Μαϊ 2012 - 03:28
Μιλάμε για την απόλυτη γελοιότητα, αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα σε αυτή και στο "Ζόχαν" με τον Σάντλερ, για το ποια είναι από τις δύο η πιο απαίσια ταινία που έχω δει ποτέ μου.
Καμία πλοκή, κανένα σενάριο, καμία σκηνοθετική άποψη, τίποτα απολύτως.

Αυτό το πράγμα είναι κατευθείαν για τα σκουπίδια, ή αν θέλετε να φτιάξει η διάθεσή σας με το γέλιο που θα σας προσφέρει.

0/10.

Πραγματικό χάσιμο χρόνου.
Το επεξεργάστηκε ο/η Leviathan συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - hawkeye - Πεμ 13 Ιαν 2011 - 10:59
Να και μια ταινια που οι βρισιες σε αφηνουν με κομπο στο στομαχι και δεν περνανε απαρατηρητες οπως στις "συγχρονες" ελληνικες "κωμωδιες"
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.