• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 18137
  • Αριθμός συν/τών: 829721
  • Πρόγραμμα 297 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


28η Οκτωβρίου! Η πλέον αγαπημένη μου ελληνική ταινία αναφορικά με τον πόλεμο του 1940…

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται (1948): ούτε στο όνειρο μας.

Το Ξυπόλυτο Τάγμα (1953): οι μικροί ήρωες.

Ουρανός (1962): το «όχι» του φαντάρου.

Τι Έκανες στον Πόλεμο Θανάση (1971): ιλαροκωμική αντίσταση.

Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Θα το Μετανιώσεις (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Think it Over

Κωμωδία | 98' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 14 Φεβ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 10/10/2003
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Ελληνικά
  Δημοτικότητα: 0.16 %
Αξιολόγηση: 8.18/108.18/108.18/108.18/108.18/108.18/108.18/108.18/108.18/10   (8.18/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Δεν υπάρχει τίποτα πιο παράλογο από την πραγματικότητα…

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Επιτελους μια Ελληνικη ταινια με ψυχη!!

Δεν το μετανοιωσα ουτε μια στιγμη βλεποντας το Θα το μετανιωσεις την ταινια της Κατερινας Ευαγγελακου, που μοιαζει να ερχεται συστημενη απο την καρδια της προς την δικια μας.

Το Μαρακι ειναι μια γυναικα που ζει στην επαρχια και παροτι θα μπορουσε να ακολουθησει τα ονειρα της και να γνωρισει τον κοσμο αναγκαζεται παντα να κανει πισω προς οφελος των αλλων, της μητερας της και των αδερφων της. Αφου, λοιπον, κανει τη ζωη της χαλι για να πατανε ολοι, μεχρι και οι κατοικοι της κωμοπολης που ζει και το μονο που περνει σαν ανταλλαγμα ειναι εκφρασεις του τυπου ξεμωραμενη γεροντοκορη, ξαφνικα στα σαραντα της χρονια μενει εγκυος απο ενα νεαρο με μεγαλη διαφορα ηλικιας.

Σε μια στιγμη εντασης λυποθυμα στην πλατεια της πολης και απο εκει και μπρος ξετυλιγεται το κουβαρι της ιστοριας της γυναικας αυτης καθως και της μαμας της και των αδερφων της με συνεχης φλασμπακ.

Μηπως αυτη η ιστορια σας θυμιζει κατι;

Φυσικα ειναι η ιστορια η δικια μας η του ανθρωπου που ζει διπλα μας που παρατα τα ονειρα του για ηθικες υποχρεωσεις και για μια στιγμη οπως λεει και υπεροχη πρωταγωνιστρια Μανια Παπαδημητριου θα ηθελε να εξαφανισει το παρελθον και να ξεκινησει παλι απο την αρχη.

Υπεροχη κομεντι ηθων απο την Κατερινα Ευαγγελακου, γλυκια οσο και η φημησμενη παστα-φλορα της πρωταγωνιστριας. Δεν θα μιλησω για σκηνοθεσια και φωτογραφια γιατι το μεγαλον προσον της ταινιας ειναι το σεναριο με διαλογους πραγματικους της καθημερινης ζωης πραγμα που στις Ελληνικες ταινιες αποφευγεται κατα κορον. Το δυνατο σεναριο, αλλα πιστευω και η ικανοτητα της Ευαγγελακου να παρει πολυ καλες ερμηνειες απο ολους τους ηθοποιους της εδωσε σ’ αυτη την ταινια 9 βραβεια στο Φεστιβαλ της Θεσσαλονικης, μεταξυ αυτων καλυτερης ταινιας και κοινου.

Εκτος απο την καταπληκτικη Μανια Παπαδημητριου ποιους αλλους να πρωτοαναφερεις, την Υβοννη Μαλτεζου (βραβειο β` γυναικειου ρολου), τον Χρηστο Στεργιογλου, τη Λενα Κιτσοπουλου, την Ιωαννα Τσιριγκουλη και τοσους αλλους.

Πηγαινετε να δειτε αυτη τη ταινια!!!!!

Τρεξτε!!! Και παρτε μαζι και αυτους που αγαπατε!!

Βαθμολογία: 7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars (7,5/10)

Παναγιωτης Αντζουλατος




Περιληψη

Προκειται για την ιστορια μιας γυναικας που παραμενει σε μια επαρχιακη πολη, κανοντας κατι φαινομενικα υποδεεστερο των δυνατοτητων της, παρα το οτι ολοι της αναγνωριζουν το ταλεντο και την πυγμη, που θα της εξασφαλιζαν την πραγματοποιηση των μεγαλων εφηβικων της ονειρων. Παραλληλα παρακολουθουμε την ιστορια των δυο αδελφων της, της μαμας τους και μερικων ακομα ανθρωπων, που σχετιζονται αμεσα μαζι τους.

Ολα οσα συμβαινουν, οφειλονται στο οτι η πρωταγωνιστρια, το Μαρακι, δινει παντα προτεραιοτητα στις ηθικες της υποχρεωσεις και ετσι γινεται, θελοντας και αθελα της, ο πυλωνας, στον οποιο ανεμελα, στηριζονται ολοι οι υπολοιποι. Συγχρονως ομως, ειναι ξεκαθαρο πως δεν θα εφτανε σε μια τετοια θεση εαν η οικογενεια της και οι ανθρωποι του στενου της περιβαλλοντος δεν αποδεικνυονταν τοσο αβουλοι, αδιαφοροι και τεμπεληδες, καθε φορα που βρισκονταν μπροστα σε μια κρισιμη καμπη της ζωης τους.

Η λυση ερχεται με εναν αταιριαστο ερωτα, που συγκλονιζει αυτον τον πυλωνα, ο οποιος τελικα «πεφτει».

Ετσι, ολοι οσοι «καθονταν» πανω του, παρασυρονται σε δυσκολες και εφολης της υλης αυτοκριτικες, σε απολογισμους, ομφαλοσκοπησεις, και εν τελει, σε ενεργητικες αποφασεις για τη ζωη τους.

Η γενικη αισθηση

Η ταινια ειναι ενας σχιχτοπλεγμενος καμβας απο στιγμιοτυπα του σημερα και απο φλας-μπακ που κτιζουν τους χαρακτηρες και αποκαλυπτουν εκπλησσοντας.

Ο θεατης γλυστραει μεσα στην ταινια με τον ανεμελο και γεματο προσδωκια τροπο με τον οποιο θα κατεβαινε μια νεροτσουληθρα.

Το σεναριο

Διακρινεται για το λεπτο και φινο χιουμορ και τα αλλεπαλληλα zoom-in στις λεπτομερειες, που τελικα οριζουν τα προσωπα και τις καταστασεις, και αποδιδουν (στις λεπτομερειες), τη βαρυτητα που τους αρμοζει.

Η ιστορια ειναι απλη και ομως εκπλησσει, χαρη στην εμφαση, που δινεται στη μικροκλιμακα. Το σεναριο δηλαδη, διατηρει συνεχως μια ξεκαθαρη και σαφη αποψη του γενικου στοχου, στον οποιο θελει να καταληξει, αλλα κανει βουτιες και προχωραει, για να φτασει να κοιταζει τα πραγματα απο πολυ κοντα, με τροπο που θυμιζει πολυ, την ψυχραιμη διεισδυτικοτητα των αδελφων Κοεν.

Τα βαθυστοχαστα εχουν λειανθει και στρογγυλεψει, ετσι ωστε να ερθουν στην πιο ευληπτη, αλλα συγχρονως και πιο ευπεπτη μορφη τους. Εχουν αποβαλλει, η αλλοτε, εχουν λιαν επιμελως συγκαλυψει, καθε τι το πομπωδες, ενω παραλληλα εχουν φροντισει και εχουν καταφερει, να διατηρηθουν σε ενα επιπεδο, σαφως υψηλοτερο απο αυτο που ειναι εν γενει αντιληπτο, ως υπαγομενο στη «ροζ λογοτεχνια».

Διαλογοι οπως :

«- Πως ειναι δυνατον να μην καταλαβαινεις ποτε τιποτα;

- Ειναι γιατι δεν ενεργω! Δεν προκαλω τα γεγονοτα»
η

«Λες ναναι εγκυος; Κι εγω τι φταιω αν ειναι; Στην εποχη μας τι φταιει ο ανδρας;»

που εχουν ενα σαφη αποφθεγματικο χαρακτηρα, αλλα -θα ελεγε κανεις- και διδακτικη προθεση, βρισκονται επιμελως «εγκιβωτισμενοι» μεσα σε ενα πιο ηπιο περιβαλλον κειμενο, που κραταει το ρολο του αξιοπρεπους και σωστου φοντου.

Αποσταγμα σοφιας, που διατηρει και ολη την ιλαρη του διαθεση, ειναι η φοβερη ατακα-εμβλημα της ταινιας, που πιστευω οτι συντομα θα τυχει να την ξανακουσετε, να επαναλαμβανεται με φιλοπαιγμωνα και αναλυτικη διαθεση, απο την παρεα στο διπλανο τραπεζι της καφετεριας, οπου θα απολαμβανετε τον φραππε σας:

«Τι θελει μια γυναικα; Να της ριξεις ενα ζακετακι στον ωμο. Αυτο θελει.»

Η Κατερινα Ευαγγελακου εχει πει σε συνεντευξη της (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 18/08/2002) : «Αν σε αυτην την ταινια μιλαω για ενα ζακετακι, η φιλοδοξια μου ειναι, στην επομενη, να μιλησω για το κουμπι της ιδιας ζακετας»

Με το σεναριο του «Θα το μετανιωσεις» πειθει και τον πιο δυσπιστο, οτι μπορει να ικανοποιησει αυτην τη φιλοδοξια της, προς τερψιν φυσικα και ολων των υπολοιπων, γι αυτο λοιπον και περιμενουμε με ανυπομονησια.... το κουμπι της.

Η σκηνοθεσια

Ξεχωριζει για την αμεσοτητα, και την καθαροτητα της, αλλα και για την τελειοθηρια της.

Εχει κανεις την αισθηση οτι η σκηνοθεσια ακολουθει ενα τεμπο, που θυμιζει τον απαλο, αργο και σταθερο σφυγμο μιας γυναικας που εχει πεσει και κειτεται αναισθητη, οπως ακριβως και η πρωταγωνιστρια. Επισης ειναι πολυ εντυπωσιακο το φως, που κυριαρχει στην ταινια και ευκολα θα ελεγε κανεις, οτι παραπεμπει στην γενικοτερη αισθητικη της τηλεοπτικης εκπομπης Παρασκηνιο, με την οποια η σκηνοθετης και ο φωτογραφος, ειχαν μακροχρονη σχεση! Ολα μοιαζουν σα να εξελισσονται μεσα σε μια ανεπαισθητη αχλυ, τοση, οση χρειαζεται, για να σφιξει κανεις ελαφρα τα βλεφαρα, οπως θα εκανε ενας μυωπικος, που αυτοσυγκεντρωνεται στο στοχο του, αλλα και οπως κανουν και οσοι απο τους ηρωες δισταζαν και τεμπελιαζαν να κοιταξουν με ορθανοιχτα ματια την αληθεια.

Οι ηθοποιοι

Δεν ειναι καθολου τυχαιο που η ταινια απεσπασε τοσα πολλα βραβεια ηθοποιιας στο φεστιβαλ Θεσσαλονικης. Προκειται για συναρπαστικο καστινγκ, και για διανομη που θα θεωρειτο τουλαχιστον υποδειγματικη για τους φοιτητες, που παρακολουθουν σπουδες κινηματογραφιας, αλλα και παραδειγματικη για ολους τους ενεργους Ελληνες κινηματογραφιστες. Τον μονο ψογο που θα μπορουσε να βρει κανεις (μετα απο παρατεταμενη προσπαθεια να ανακαλυψει καποιο ψογο), θα ηταν, οτι ολοι τους ειναι, αυτο που θα λεγαμε “over qualified” για τη δουλεια, και αυτο, με την εννοια, οτι εχουν ολοι τους διαπρεψει, ερμηνευοντας πολυ πιο περιπλοκους και διφορουμενους ρολους. Παρολαυτα η σκηνοθετης καταφερε να αποσπασει εκεινο το κατι παραπανω, που θα περιμενε κανεις απο ενα τοσο εξοχο γκρουπαζ ηθοποιων.

Παρακολουθωντας τους, εχει κανεις την εντυπωση, οτι ακουει βιρτουοζους μεγαλης ορχηστρας, που αφηνονται να ερμηνευσουν ασυμπλεκτα, τα αγαπημενα τους κομματια, σε ενα, τοσο χαρουμενο, οσο και σοβαρο, street happening.

Η Μανια Παπαδημητριου (Βραβειο Α’ γυναικειου ρολου ως Μαρακι) που προερχεται απο το «κιαροσκουρο» του θεατρου ρεπερτοριου, φωτιζει το πανι με μια λαμψη, που πραγματικα ξεπεταγεται απο το συρταρι που κουβαλαει στην ταινια και αιχμαλωτιζει το βλεμμα. Ειναι απιστευτες οι μεταβασεις της, απο το ανημπορο και κωμικο, στο απαιτητικο υφος, του ανθρωπου, που τα ζηταει ολα, η, τιποτα! Επισης, απιστευτοι ειναι και οι χρωματισμοι της φωνης της, που απο το στακατο κωμικο του καρτουν, περνανε με το φυσικοτερο τροπο στο δεσποτικο τονο της καταγγελουσας και διεκδικητριας σαρανταρας!

Η Υβοννη Μαλτεζου (Βραβειο Β’ γυναικειου ρολου ως Ιουλια, μητερα του Μαρακιου) φαινεται οτι εχει βρει το ταιρι της και στο προσωπο της Κατερινας Ευαγγελακου, αφου στην προηγουμενη ταινια της σκηνοθετιδος («Ιαγουαρος») απεσπασε το Βραβειο Α’ γυναικειου ρολου και τωρα ξαναβραβευεται, για μια ερμηνεια, υποδειγμα σωστου τονου, μετρου και τεχνικης. Ετσι κι αλλιως νομιζω πως η Υβοννη Μαλτεζου, ανηκει στο κλαμπ των ηθοποιων, που θα επρεπε κανεις απλως να σπευδει, με εγρηγορση συλλεκτη, να την δει, οπου και οποτε, εμφανιζεται.

Ο Χρηστος Στεργιογλου (βραβειο Α΄ ανδρικου ρολου στο διεθνες τμημα του φεστιβαλ) κανει μια εκπληκτικη εμφανιση, οπως και η Ρανια Οικονομιδου (καθαριστρια που λατρευει τον φραπε), η Ρενα Κιτσοπουλου (Ανθουλα) και η Διωνη Κουρτακη (Λενα) που φτανει να γινεται ξεκαρδιστικη, με τον υποχθονια κωμικο τροπο, με τον οποιο, την περισσοτερη ωρα που εμφανιζεται στην οθονη, κλαιει!

Η Ιωαννα Τσιριγκουλη (Ποπη, η κομμωτρια) ερμηνευει οτι πιο «καθαροαιμα Αλμοδοβαρικο» εχει εμφανιστει μεχρι σημερα στο Ελληνικο σινεμα. Με το ρολο της αυτο «κινδυνευουμε» να τη χασουμε, μια και δεν θα ηταν διολου απιθανο να της προσφερθει μεταγραφη στην Ισπανια!

Αλλα, επαναλαμβανω, οτι και ολοι οι υπολοιποι ηθοποιοι, μεχρι και τη μικροτερη συμμετοχη, ειναι υπεροχοι, και για καθενα απο αυτους θα μπορουσε να εντοπισει κανεις κατι το εξαιρετικο, αφου ειναι οντως εξαιρετικοι.

Θα ηθελα μονο να επιστησω την προσοχη, οσων αναζητουν τη λεπτοτητα και τον εξευγενισμο, στις ερμηνειες των μικρων ρολων, στα δυο αουτσαιντερ της ταινιας, τους οποιους θεωρω αουτσαιντερ, με μονο κριτηριο το οτι δεν ειναι ηθοποιοι, αλλα σκηνοθετες : τον Χρηστο Δημα (Χρηστος Δαβετας το γκαρσονι στο ζαχαροπλαστειο) και τον Γιωργο Μπακολα (Σπυροπουλος, ο δημοτικος συμβουλος).

Αληθειες και ψεμματα για την ταινια

-Προκειται για μια τσεχωφικη κωμωδια : Ψεμματα. Πρεπει να παψουμε να αποκαλουμε Τσεχωφικη κωμωδια καθε ταινια που αναφερεται στις σχεσεις τριων αδελφων.

-Ειναι μια ταινια για την καθημερινη ζωη στην επαρχια : Ψεμματα. Η ιστορια που αναλυεται δεν εχει να κανει με την καθημερινη ζωη στην επαρχια. Θα μπορουσε να συμβει οπουδηποτε.

-Ειναι μια τρυφερη ταινια : Ψεμματα. Οπως ακριβως και η πρωταγωνιστρια, το Μαρακι, η ταινια ειναι λιγοτερο τρυφερη, απ’ οσο ειναι κωμικη, σκληρη, νεττη, σκετη, ανελεητη, απαιτητικη, και διεκδικητικη.

-Η ταινια εχει φοβερο site : Αληθεια. www.thatometanioseis.gr

-Η ταινια εχει φοβερη μουσικη : Αληθεια. Δημητρα Γαλανη στα καλυτερα της μετα την εμπειρια της με τον ηλεκτρονικο ηχο. Θα το σιγοτραγουδησουμε ολοι.

-Η ταινια μπορει να κανει διεθνη καριερα : Αληθεια. Η ταινια εχει μια εντονη ελληνικοτητα, δεν ειναι ομως εκει που πεφτει το βαρος. Προκειται παντως για κατι διαφορετικο απο αυτο που συνηθως καταλαβαινουμε ως ελληνικοτητα. (ανακαλυψτε αυτη τη διαφορα σε ατακες οπως «Ο Θεος ειναι παντου, κυριως στον φραππε»). Δειχνει μια αλλη οψη της μεσογειακου τυπου μελαγχολιας, που ενας ξενος θα μπορουσε να την αντιληφθει χωρις να χρειαστει να καταβαλει ιδιαιτερη προσπαθεια. Εν ολιγοις απευθυνεται σε ολο τον κοσμο που εχει χιουμορ, αισιοδοξια και πυγμη. Πιστευω οτι το στοιχειο της ελληνικοτητας θα λειτουργησει στον ξενο θεατη, απλα ως ενα συμπαθες εξωτικο αξεσουαρ. Θα ημουν πολυ περηφανος εαν εκανε το γυρω ολου του κοσμου και καταφερνε να ικανοποιησει το ηρεμο, εξυπνο και σεμνο κοινο στο οποιο απευθυνεται.

- Γυναικεια ταινια.... γυναικειο σινεμα.... κλπ του τυπου : Ψεμματα. Απλως η ταινια ειναι εντελως θηλυκη και γι αυτο συναρπαζει.

Στοιχεια cult χαρακτηρα

· Την εποχη που στα ζαχαροπλαστεια μεσουρανει το αστρο της πανακοττα και του τιραμισου η ταινια πειθει με μια ακαταμαχητη παστα φλωρα.

· Το να τρως τον αφρο του φραπε σου, χρησιμοποιωντας το καλαμακι, σαν ξυλακι κινεζικου εστιατοριου.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10) (περιμενουμε την επομενη ταινια για να βαλουμε το 10/10)

Γιαννης Κωνσταντινιδης


 
Legacy - Xrhstos Maltezos - Unverified - Τρί 06 Μαρ 2007 - 19:15
Isws h pio kalopaigmenh, kaloskhno8ethmenh, "kaloxtenismenh" tainia pou exei vgalei ton teleutaio kairo (an oxi pote) o ellhnikos kinhmatografos. Einai panta euxaristo na ksereis pws o topos sou exei dhmiourgous tetoias omorfias. Monadikh h ermhneia ths Y. Maltezou ma akoma pio monadikh h ermhneia ths Manias Papadhmhtriou pou pragmatika me kanei n`aporw giati den thn exei "anakalupsei" akoma o kosmos. Opoios thn xasei 8a xasei!
Xrhstos Maltezos
 
steno - steno - Σάβ 21 Νοε 2009 - 19:04
Το επεξεργάστηκε ο/η steno συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.