• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


43ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
43rd Thessaloniki International Film Festival

Εκδήλωση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 8 Νοε 2002
Χρώμα: Έγχρωμο
  Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 10.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/10   (10.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

8-17 Νοεμβρίου 2002


Διεθνές Διαγωνιστικό - Ελληνικός Κινηματογράφος - ΒΡΑΒΕΙΑ


 

- Κριτική από το Cine.gr:


Εδώ θα βρείτε όλα τα αφιερώματα και τις κριτικές του cine.gr για το 43ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου.






Μονο θετικη εξελιξη θα μπορουσα να επισημανω στην φετινη διοργανωση του φεστιβαλ. Μειωθηκαν στο ελαχιστο οι ουρες στα ταμεια, η κρατηση εισιτηριων μπορει να γινει μια μερα πριν για τους κατοχους καρτων, ενω δεν υπαρχει περιορισμος για οσους τα αγοραζουν και οι αλλαγες στο προγραμμα των ταινιων ηταν λιγοτερες απο καθε αλλη φορα. Οπως παντα οι ιδιοι οι υπαλληλοι εκαναν τη διαφορα οχι μονο γιατι ηταν ευγενικοι, αλλα κυριως για την αστειρευτη υπομονη τους. Πολλες φορες ημουν μαρτυρας μιας καταστασης στην οποια ενας μαινομενος θεατης τα εβαζε με ολους και με ολα, επειδη δεν εβρισκε εισιτηριο, αλλα ξεσπουσε στον απλο υπαλληλο, ο οποιος απλα του ξαναεξηγουσε πως ειχε η κατασταση. Ενα μικρο προβληματακι υπαρχει ωστοσο με τα εισιτηρια. Συνηθως εξαφανιζονται απο την προηγουμενη, οποτε το μονο που εχει να κανει κανεις ειναι να περιμενει να μπουν στην αιθουσα πρωτα οσοι τα εχουν προμηθευτει και στη συνεχεια αν εχει καρτα μελους μπορει να περιμενει στην ουρα, για να μπει χωρις να εχει κοψει μηδενικο εισιτηριο, απλα με την επιδειξη της καρτας. Ισως αν μειωνοταν ο αριθμος των ταινιων του φεστιβαλ να δινοταν ευκαιρια στις καλυτερες ταινιες να προβληθουν περισσοτερες φορες; Ο κανονας εκδοσης εισιτηριων εχει ως εξης. Το 37,5% του συνολου κοβεται σε αυτους που εχουν καρτα, ενα αλλο 37,5% σε οσους τα αγοραζουν και το υπολοιπο 25% σε κατοχους καρτας διαπιστευσης (κριτικους, επισκεπτες κλπ).

Κατι ακομη που κανει εντυπωση ειναι η πληθωρα των παραλληλων εκδηλωσεων που συμβαινουν ταυτοχρονα με τις προβολες. Μπορει να ειναι ενδιαφερουσες, αλλα ποιος θα προλαβει να τις παρακολουθησει και αυτες απο τη στιγμη που γινονται ταυτοχρονα με την προβολη των ταινιων; Μηπως καταδικαζονται σε δευτερη μοιρα με τον τροπο αυτο; Και πως ειναι δυνατον να παρακολουθησει καποιος ολες τις ταινιες οσο και αν το θελει; Στο συνολο τους ηταν 215 για 11 μερες. Άρα θα επρεπε να παρακολουθει καποιος γυρω στις 19 ταινιες την ημερα για να τις προλαβει ολες.

Για μενα η φετινη ηταν καλη χρονια οσον αφορα την ποιοτητα ταινιων που ειδα. Δυστυχως στο συνολο τους ηταν μονο 20, αλλα μ’ ενθουσιασαν το Ροτζερ Ντοτζερ, η Δυση, το Λιλια για παντα, Δυσκολοι Αποχαιρετισμοι: Ο Μπαμπας μου, και οι Κουκλες. Τρελο ποσοστο απο τη στιγμη που περσι και προπερσι οι αντιστοιχες ηταν μονο μια δυο. Οπως παντα στην διοργανωση αυτη ο θεατης εχει επιτελους μια ευκαιρια να δει κατι διαφορετικο. Το διαφορετικο δεν σημαινει βεβαια και κατι καλο, αλλα στην προκειμενη περιπτωση μπορει και να συμβαινει κατι τετοιο, απλα και μονο ως αναπαυση απο τη ρουτινα του χολυγουντ. Και ειναι σιγουρο πως μεσα στη σαβουρα θα αναδειχθουν καποια αριστουργηματα, τα οποια αντικειμενικα μπορει να μην αξιζουν για το συνολο του κοινου, αλλα τα οποια θα καταφερουν να μου μιλησουν.

Απο τις ταινιες που βραβευτηκαν ετυχε να παρακολουθησω μονο το Χαπον, τον Τυφλο Στοχο, το Δυσκολοι Αποχαιρετισμοι: Ο Μπαμπας μου και τη Δυση.

Οσον αφορα τη Δυση, αξια πηρε το βραβειο κοινου. Η ταινια ειναι μια αφηγηση, χωρις νοηματα και συμβολισμους. Ειναι ευχαριστη, ενδιαφερουσα και με ισορροπιες (δυσκολο κατορθωμα για το θεμα της). (Ο πρωταγωνιστης της Δυσης ειχε παρει στο περσινο φεστιβαλ βραβειο καλυτερου ηθοποιου για την ταινια Γερη Μπαζα. Εχω την εντυπωση πως στη Δυση επαιξε καλυτερα).



Ο Χρηστος Στεργιογλου παρολο που επαιζε δευτερευοντες ρολους απεσπασε το βραβειο καλυτερου ηθοποιου. Πιθανοτατα το αξιζε.

Το βραβειο της καλυτερης ηθοποιου δοθηκε στην Χρηστος Στεργιογλου στο «Τυφλος Στοχος». Δεν εχω δει ολες τις υπολοιπες ταινιες στο διεθνες διαγωνιστικο βεβαια, αλλα δεν επαιξε και για βραβειο.

Για το βραβειο σκηνοθεσιας του Χαπον απλα κρατω ουδετερη θεση. Δεν μου αρεσε ως ταινια, ηταν και μεγαλη και αργη και με κουρασε. Ειχε οντως πολυ καλη φωτογραφια, ειχε επισης πολυ επιβλητικη μουσικη και οσα δεν ελεγε με διαλογους αφηνε να εννοηθουν απο την συμπεριφορα των ηθοποιων.

Και μια αποκαλυψη. Για ολες τις υπερτατες σοβαρες κουλτουρες δηλωνω υπευθυνα οτι αποκωδικοποιησα επιτελους τα συστατικα τους. Χρειαζομαστε βια. Οχι απλη βια με πιστολακια που σκοτωνουν δυο τρεις εκατονταδες κοσμο, αλλα εναν καλο φονο. Να πεταγονται αιματα και ζουμια, να τονιζονται τα γουρλωμενα ματια των θυματων (οσο πιο αδικος θανατος, τοσο ανεβαινουν τα ποσοστα κουλτουροτητας) και να χρησιμοποιειται το replay και η αργη κινηση. Επισης επιθυμητη ειναι η χρηση πολλων ληψεων για να απολαμβανει ο θεατης την πραγματικοτητα υπο πληθωρα γωνιων. Γιατι επιτελους καποιος πρεπει να του πει την αληθεια.

Θελουμε σεξ. Ευτυχως καποιος καλος ανθρωπος ειπε το ρητο «αλλο γυμνο στην τεχνη και αλλο πορνο», ετσι δεν χρειαζεται εμεις οι απλοι θεατες να κουραζομαστε με σκεψεις του στυλ «τωρα εγω σε τσοντα πηγα;» οι οποιες μπορει να προκαλεσουν ειρωνικα σχολια καποιων πιο trendy και φιλοσοφικα ανεπτυγμενων σινεφιλ. Λοιπον για το σεξ θελουμε κατι που δεν εχει ξαναγινει. Αν ειναι τιποτα ανωμαλο μεταξυ αντρα και γυναικας τοτε πρεπει να ειναι βιαιο και σε πολυ κοντινα πλανα. Αν ειναι κατι πιο «ενταξει» μεταξυ ιδιου φυλου, με γιαγιαδες, πατερες και γιους, η ενα απλο σολο τοτε τα πλανα επισης πρεπει να ειναι κοντινα και να διαρκουν οσο χρειαζεται για να χωνεψει ο θεατης την αληθεια. Γιατι ο θεατης πρεπει να καταλαβει απο τεχνη. Αλλιως θα μεινει ακαλλιεργητος.

Στη συνεχεια χωνουμε και μια υποθεση και ανακατευουμε με προσοχη μηπως η υποθεση «κοψει» και δεν ταιριαζει με τη βια-τσοντα.

Και μερικες συμβουλες για οσους προσπαθησουν πρωτη φορα να ασχοληθουν με το φεστιβαλ του χρονου. Σε περιπτωση που δεν εχετε ιδεα ποια ταινια θα ειναι καλη, απλα κυνηγηστε αυτες που θα εχουν τη μεγαλυτερη ουρα και που τους τελειωνουν τα εισιτηρια γρηγοροτερα. Συνηθως πιανει. Αν παλι αποφασισετε να πατε σε οποια ταινια κατσει, τοτε στο τελος του φεστιβαλ θα ανακαλυψετε πως απλα δεν ειδατε και τιποτα σπουδαιο. Οι περισσοτερες ταινιες ειναι απλα μετριες.

Άλλοι τροποι επιλογης μιας ταινιας με σειρα προτεραιοτητας: Σχολια Τριτων, Σκηνοθετης, Ηθοποιος, Χρονικη Διαρκεια Ταινιας, Χωρα Προελευσης, Περιληψη. Η περιληψη ειναι ισως αχρηστη στις περισσοτερες περιπτωσεις. Ειναι συνηθισμενο μια ταινια με απλη υποθεση να ειναι φοβερη και μια αλλη με πρωτοτυπη υποθεση να βγει πατατα.

Ενα αλλο κολπο εχει σχεση με το φαγητο. Ειναι αδυνατο να φαει κανεις σαν ανθρωπος στη διαρκεια του φεστιβαλ και τα σαντουιτς που υπαρχουν στο κυλικειο ειναι ελεεινα. Ετσι ο καλυτερος τροπος να ξεγελασει καποιος την πεινα του και ταυτοχρονα να φαει κατι σωστο (οχι μονο σοκολατες κλπ) ειναι να πινει γαλα. Εμενα πιθανοτατα αυτο με εσωσε απο τη λιμοκτονια.

Άντε και του χρονου.

Θωμας Τσατσαρελης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.