• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 17969
  • Αριθμός συν/τών: 824351
  • Πρόγραμμα 336 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


Το 20ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας μού φαίνεται…

Καλύτερο από τα προηγούμενα. Πολύ καλή επιλογή ταινιών.

Μία από τα γνωστά, αλλά πάντα καλοδεχούμενο.

Μία από τα γνωστά, αλλά χρειάζεται ανανέωση.

Χειρότερο. Οι ταινίες δεν με τραβάνε φέτος.

Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Punch-Drunk Love (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Χτυπημένος από Ερωτα

Κωμωδία | 95' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 28 Μαρ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 02/09/2003
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.26 %
Αξιολόγηση: 7.97/107.97/107.97/107.97/107.97/107.97/107.97/107.97/10   (7.97/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Με τον έρωτα χάνεις τα λογικά σου… ή μήπως τα ξαναβρίσκεις;

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κυριακη 24 Νοεμβριου 2002 - 12:41

Πολυαναμενομενη ταινια, οχι αδικα βεβαια. Ο P.T. Anderson με το δυνατο debut (Ηard Eight), το προκλητικο Boogie Nights και την κορυφωση του ελεγειακου Magnolia αποτελει κεφαλαιο για το νεο αμερικανικο σινεμα «του δημιουργου». Το Punch-Drunk Love, με τη θετικοτατη υποδοχη φετος στις Cannes (πηρε εξ’ ημισειας το βραβειο σκηνοθεσιας) ειναι ουσιαστικα ενα «ευχαριστο» διαλειμμα απο το βαρυ φιλοσοφικο και κοινωνιολογικο φορτιο των προηγουμενων ταινιων του, κατι σαν ρομαντικη κομεντι, ακτινογραφημενη μεσα απο το φακο ενος ενθουσιωδη φυσιοδιφη της αχανους επικρατειας που καλειται «ανθρωπινη συμπεριφορα».

Ο Barry Egan (Adam Sandler – OXI δεν προκειται για τυπογραφικο λαθος!) ειναι ενα νευρωσικο, αγοραφοβικο ανθρωπακι που εχει τρια διακριτικα γνωρισματα: α) Εχει επτα αδελφες που τον φωναζαν μικρο «gay boy» β) μια μικρη ιδιοκτητη αποθηκη διαφορων εμπορευματων που του εξασφαλιζει τα προς το ζην και γ) μια μανια συλλογης κουπονιων (που αντιστοιχουν σε εξαγορα αεροπορικων μιλιων) μαρκας προϊοντων υγιεινης διατροφης που θα του δωσει δικαιωμα στη φυγη (βλ. Χαβαη) απο μια απολυτα μοναχικη ρουτινα. Ρουτινα που ξαφνικα ανατρεπεται απο δυο αναπαντεχα γεγονοτα: To μπλεξιμο με ενα κοριτσι τηλεφωνικου σεξ που απειλει τη ζωη του και τη σχεση που αναπτυσσεται με μια φιλη (Emily Watson) –προξενιο της (1 εκ των 7) αδερφης του.

Ο Anderson ξεδιπλωνει ευκολα το αδιαμφισβητητο ταλεντο του, σκηνοθετωντας αλλοτε με φρενηρεις ρυθμους, μεσα απο τα ματια του τρομαγμενου ηρωα του και φορες με αργοσυρτα πομπωδη πλανα που φερνουν κατευθειαν στο μυαλο Θ.Αγγελοπουλο. Στα συν ο εμμεσος φορος τιμης στον παλιο ρομαντικο αμερικανικο κινηματογραφο του ’40, με εμβολιμες θανατηφορες ατακες που ενισχυουν τον ελαφρυ, μα τοσο ανθρωπινο, παραλογισμο των ιδιαιτερων χαρακτηρων που εκτιθενται εδω. Αν μη τι αλλο, ο αληστου μνημης παρεισακτος της υποκριτικης Adam Sandler δινει για πρωτη φορα στην καριερα του μια συγκροτημενη ερμηνεια, οχι πολυ μακρια απο το βλακωδες αρχετυπο του χαρακτηρα που υποδυεται στις ταινιες που πρωταγωνιστει, αλλα τουλαχιστον κυριαρχει στα εκφραστικα του μεσα και υπηρετει τη διαδρομη που του εχει χαραξει ο σκηνοθετης του. Αντιθετα, η υπεροχη ξανα Emily Watson (το oscar δεν ειναι πολυ μακρια ως στοχος καριερας για μια τετοιας εμβελειας ηθοποιο- απλα οχι γι’ αυτην την ταινια) δεν αξιοποιειται αρκετα, κατι που δεν ειναι ασχετο με την ελλειψη χημειας με τον Sandler. Ο συχναζων στις ταινιες του Anderson , Philip Seymour Hoffman, κανει ενα τριλεπτο cameo ως μαστροπος – αφεντικο του phone sex- girl, επιβεβαιωνοντας τη μεγαλη του κλαση ως κλασσικος ρολιστας.

Συνολικα, δεν ειναι η περιπτωση του date flick με την ορθοδοξη εννοια του ορου, ουτε χρειαζεται να αναφερθει η ελλειψη κωμικων σκηνων τρανταχτου γελιου. Ταινια του P.T. Anderson ειναι, με αυθεντικες σκηνες δημιουργικοτητας, αλλα και ελαφρα αμηχανια τελικα απεναντι σε ενα υλικο που δυσκολευεται να απεκδυθει το χαρακτηρα των προηγουμενων ταινιων που τον καθιερωσαν. Με αλλα λογια: Ενδιαφερον εγχειρημα (που κλεινει και το ματι στο παραδοξο humor των Cohen) αλλα κατωτερο των δυνατοτητων του δημιουργου του, ελλιπες ως πλοκη και λιγοτερο τολμηρο του αναμενομενου ως στροφη σε καινουργιο κινηματογραφικο ειδος.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10) (Ταλεντο που δεν μπορει να παραβλεφθει)

Τακης Γκαρης




Κριτικη DVD

Ο Μπάρι είναι ένας απομονωμένος τριανταπεντάρης, που αποκλεισμένος στο μικρό γυάλινο τετράγωνο γραφείο της επιχείρησης του και καταπιεσμένος από τις επτά (7!!!) παρανοϊκές αδελφές του βλέπει την ζωή να περνά και να χάνεται δίχως να έχει καταφέρει να βρει τον ιδανικό έρωτα. Στα γαλάζια μάτια της όμορφης αλλά εξίσου αινιγματικής Λένα, θα συναντήσει αυτό που έψαχνε τόσα χρόνια μόνο που θα πρέπει να κάνει μεγάλη προσπάθεια για να το εκφράσει με τον σωστό τρόπο.

Αρχικά θα πω πως δεν είμαι ούτε υπήρξα ποτέ οπαδός του τρόπου που εκφράζει τις απόψεις του ο σκηνοθέτης Paul Thomas Anderson. Δεν μπορώ να κατανοήσω ποιο είναι το κοινωνικό υπόβαθρο από το οποίο ο σκηνοθέτης αντλεί τα στοιχεία που συνθέτουν αυτές τις κοινωνίες των ταινιών. Και είναι σχεδόν βέβαιο πως τέτοια στοιχεία (ευτυχώς) από την δική μας κοινωνία εκλείπουν. Δεν υπάρχει ούτε η σούπερ ανεπτυγμένη βιομηχανία πορνοταινιών (Boogie Nights), ούτε φημιζόμαστε για τα κλαμπς όπου κάποιος κομπέρ εναποθέτει πάνω στο κοινό του την συσσώρευση των καθημερινών του καταπιέσεων (Magnolia). Πόσο μάλλον να υπάρχουν ελεύθεροι στους δρόμους πολλοί Μπάρι Ίγκαν

Επίσης δεν χωρά καμία αμφιβολία πως ο Adam Sandler αποδεικνύει πως μπορεί να παίξει και άλλους ρόλους εκτός από αυτόν του καλού, αποδεκτού από όλον τον κόσμο αλλά αδικημένου νέου. Ήταν νομίζω η ώρα, ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους σύγχρονους αμερικάνους ηθοποιούς να παραμερίσει τα κλισέ του. Η Emily Watson έχει κάνει εμφανισιακή στροφή 180 μοιρών από τότε που την πρωτοείδα στο “Breaking The Waves”, αλλά πάντοτε αποτελεί μια αξιόλογη γυναικεία παρουσία.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ – Έκπληξη προκαλεί η έκδοση του “Punch-Drunk Love” σε ένα πακέτο που περιλαμβάνει δύο DVDs, ένα που περιέχει το φιλμ και ένα για το πρόσθετο υλικό. Είναι η ίδια ακριβώς έκδοση που κυκλοφορεί παγκοσμίως γεγονός που δείχνει πως η Prooptiki δεν περιόρισε το release σε έναν δίσκο, ενώ γνώμη μου είναι πως θα μπορούσε κάλλιστα να το πράξει. Το δεύτερο δισκάκι είναι τόσο αινιγματικό όσο και ο ήρωας του φιλμ. Περιέχει κάποια ελαφρώς αλλοπρόσαλλα βίντεο με τα μουσικά αποσπάσματα από την ταινία (που είναι ελαφρώς εκνευριστικά), κομμένες σκηνές, τρέιλερς και μια διαφήμιση για το κατάστημα που διαθέτει ο ήρωας του Seymour Hoffman και είναι το σημείο από όπου ξεκινά το κακό. Η εικόνα είναι ικανοποιητική πολύχρωμη widescreen ενώ και ο ήχος είναι καλός σε γενικές γραμμές Dolby Digital 5.1.

Το “Punch/Drunk Love” είναι τελικά ένα φιλμ με πολλά σύνδρομα και συμπλέγματα. Ο κεντρικός ήρωας είναι ταυτόχρονα και το πιο αντιπαθητικό της στοιχείο. Η λυπητερή, μοναχική και με τάσεις για συμπάθεια από τον περίγυρο ζωή του είναι ταυτόχρονα απεχθής. Άρα τι μας μένει? Μόνο το φοινικάκι σαν βραβείο σκηνοθεσίας από το περυσινό φεστιβάλ των Καννών…

ΕΙΚΟΝΑ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
ΗΧΟΣ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
EXTRAS – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
PUNCH-DRUNK LOVE4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος


 
<Χωρίς Τίτλο> - ostria - Πεμ 26 Δεκ 2013 - 18:34

Πώς φτιάχνεται μια ταινία με το τίποτα. Δυο περιστάσεις, γύρω απ’ τον αγοραφοβικό Barry , μια κοπέλλα ενδιαφέρεται γι’ αυτόν, ένα ροζ τηλεφώνημα τον ρίχνει στα δίκτυα μιας συμμορίας που του κάνει τη ζωή δύσκολη. Ο ρόλος βγαίνει με τρόπο εκπληκτικά πειστικό και ανεβάζει το προφίλ του Adam Sandler, που κυριολεκτικά σε παγιδεύει στην κωμικοτραγική κατάσταση που βιώνουν όσοι δοκιμάζουν κρίσεις πανικού, και που στη δική του περίπτωση εκτονώνονται με εκρήξεις βίας. Οι φόβοι του μεταστρέφονται σε σθένος κι αποφασιστικότητα, όταν έρχεται να υπερασπισθεί την ερωτική του σχέση, καταλύτη απαραίτητου, καθώς υποστηρίζεται, για την αντιμετώπιση της νεύρωσής του. Η ανελέητη μουσική υπόκρουση φαίνεται, ωστόσο, να προσφέρει στην αίσθηση της αγωνίας, στις στιγμές  του πανικού του. Δε θέλεις και πολλά περισσότερα. 

 
Legacy - ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ - Unverified - Κυρ 06 Απρ 2003 - 09:26
Μεχρι τωρα πιστευα οτι ο Πολ Τομας Αντερσον ειναι ενας ακομα απο τους ανισους δημιουργους του λεγομενου ανεξαρτητου αμερικανικου κινηματογραφου με αμφιλεγομενο εργο οπως καλη ωρα οι υπερφιαλες, οσο και μετεωρες δραματουργικα, Magnolia και Boogie Nights. Ευτυχως που δεν επιβεβαιωνομαι για την τελευταια του σκηνοθετικη δουλεια τη οποια, αντιθετα με οσα περιμενα αναλογιζομενος τον προτερο εντιμο βιο του, θεωρω μια απο τις μικρες ευχαριστες εκπληξεις της χρονιας. Αυτη τη φορα το σεναριο του βρισκει ερεισματα στον κοσμο του ρεαλιστικου, οι ονειρωξεις οπως τα βατραχια στο φιναλε της Magnolia ευφυως απουσιαζουν απο το παρον, η ερωτικη σχεση δινεται με μια εξαιρετικη οικονομια λογων και εργων ενω και ο πολυπλοκος σε συναισθηματα κεντρικος χαρακτηρας τον οποιο ερμηνευεται με εξαιρετικο τροπο απο τον, υποτιμημενο απο πολλους, Ανταμ Σαντλερ. Διπλα του η Εμιλυ Γουατσον παραδιδει μια ακομα πολυ καλη ερμηνεια αμεσως μετα το Gosford Park.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ
 
Legacy - somidios - Unverified - Δευ 08 Δεκ 2003 - 18:30
Πολυ γλυκεια, κι οχι γλυκερη ταινια. Πραγματικα, σπανια βλεπεις κατι τετοιο. Καθε λεξη περισσοτερη ειναι περιττη.
somidios
 
Legacy - StratosL - Unverified - Σάβ 27 Μαρ 2004 - 21:52
Ειχα την ατυχια να δω αυτη την ταινια και σπευδω να θαψω...Αν ειναι δυνατον, κανενας λογος υπαρξης για αυτη τη μουφα με τον αντιπαθεστατο Adam Sandler που για μια ακομη φορα αποδεικνυει τη βλακεια που τον διακατεχει. Αχρειαστα πλανα και λογια, ουδεις ειρμος και αναληθοφανεια...Δεν μπορω να το πιστεψω οτι ειναι ταινια του Paul Thomas Anderson που μας εδωσε τα εκπληκτικα Boogie Night και Magnolia...Μακρια! Θα εβαζα 1 αλλα ειμαι καλος σημερα και βαζω 2/10...
StratosL
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.