• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Maltese Falcon (1941)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Γεράκι της Μάλτας
- Γνωστό και ως:
5 Ενοχοι, 3 Εγκλήματα

Νουάρ | 101' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 21 Ιουν 1946
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 20/6/2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 14/10/2010
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.33 %
Αξιολόγηση: 8.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/10   (8.03/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ένας άνδρας χωρίς συνείδηση. Μια γυναίκα χωρίς καρδιά.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2007

Το γεράκι της Μάλτας (1941): Κάντο όπως ο Bogart.


Δεν υπάρχει μεγαλύτερη φιλανθρωπία από αυτήν που προτείνουν οι αστυνομικές ταινίες. Μπορεί σε πρώτο επίπεδο να βασιλεύει η μισανθρωπία, αλλά ο γνήσιος ουμανισμός δε θα πρέπει να εξυψώνει την ανθρώπινη φύση, αλλά να δίνει ένα μπούσουλα για την κατανόησή του. Κι ίσως γι’ αυτό δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε την πλοκή της ταινίας, που με τη σειρά της αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Dashiell Hammett. Λίγο πολύ, η ιστορία είναι γνώριμη. Νέα, ωραία, αδέσμευτη μαντμουαζέλ μπαίνει στο γραφείο δύο ιδιωτικών ντετέκτιβ που προθυμοποιούνται να αναλάβουν την υπόθεσή της. Την επόμενη μέρα ο ένας θα είναι στο χώμα και ο άλλος θα προσπαθεί να αποφύγει τη φυλακή. Και ο μίτος ξετυλίγεται. Περισσότερο αξίζει να κάνουμε κοντινό στους ήρωές της.

Το πρωτότυπο trailer της εποχής παρουσιάζει το Sydney Greenstreet σε μαύρο φόντο, να προσκαλεί την κάμερα να πλησιάσει: «Ελάτε πιο κοντά...ελάτε πιο κοντά. Έχω να σας αφηγηθώ μια φανταστική ιστορία. Μια ιστορία για το γεράκι της Μάλτας». Η κάμερα αργά αργά ζουμάρει, ψάχνοντας το απόλυτο κοντινό, το κάδρο όπου θα κυριαρχήσει η φιγούρα του γερακιού. Αμήχανη, στρέφεται τελικά στο πλατύ πρόσωπο του πρωταγωνιστή της ταινίας. Κίνηση απρόβλεπτη όσο κι αναμενόμενη. Κι αυτό, γιατί αυτό το όρνιο θα μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου ως ο ορισμός του Mc Guffin: ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η πλοκή, αλλά δεν είναι τίποτε άλλο περά ένα έυρημα, μια σύλληψη που έχει αξία περισσότερο δραματουργική παρά συμβολική. Παρενθετικά, όταν ο ίδιος o ‘νονός’ Hitchcock ρωτήθηκε για τον ορισμό του από τον Truffaut στις κουβέντες που έκαναν το 1966, απάντησε πως αυτός έλκει την καταγωγή του από την ιστορία δυο Σκωτσέζων που ταξιδεύουν με τρένο. Ο Μεν ρωτά το Δε για το περιεχόμενο του πακέτου που έχει στα πόδια του. Ο Δε απαντά στο Μεν πως πρόκειται για το περί ού ο λόγος...Το Mc Guffin, λέει, είναι μια παγίδα για τα λιοντάρια που ζουν στα Σκοτσέζικα Χάιλαντς. Έκπληκτος ο Μεν αναφωνεί πως δεν υπάρχουν λιοντάρια! Και ο Δε, φυσικά, του απαντάει πως αυτό είναι το Mc Guffin…. Παράλογο; Όχι ακριβώς, αν σκεφτούμε πως αυτή η ερμηνεία αποθεώνει τις ικανότητες του ανθρώπινης σκέψης και την ανάγκη του να ορίζεις την ύπαρξη κάποιου μέσα από την ιστορία του.

Αν ο ήρωας γυρεύει το Falcon Maltese, σαν ένας άλλος Κόρτο Μαλτέζε που γυρεύει την Πανδώρα του, αυτό συμβαίνει γιατί συνειδητοποιεί ως αυτό είναι φτιαγμένο από «το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένο τα όνειρα»- από αέρα κοπανιστό. Αν οι λοιποί ήρωες περιστρέφονται γύρω από αυτό τον άξονα σαν δορυφόροι, είναι γιατί προσπαθούν να εξαργυρώσουν τη ματαιοδοξία τους, κι επειδή αδυνατούν να ‘υλοποιήσουν’ την απληστία τους, ξεφεύγουν από την τροχιά τους. Και αυτή η διάσταση είναι η ‘βενζίνη’ της ταινίας. Η πόλωση μεταξύ αυτού που ξέρουν οι ήρωες, αυτού που θέλουν, αυτών που λένε, και τελικά αυτών που κάνουν- αυτών που έχουν υλική υπόσταση. Η δράση σε φιλμικό χρόνο είναι ελάχιστη, αν σκεφτούμε πόσα πράγματα μένουν εκτός κάδρου. Κάθε ήρωας κουβαλά μια ιστορία που αφηγείται λέξη προς λέξη μέσα στην ταινία (χώρια ο θρύλος του Γερακιού). Κι όμως, η πλοκή της ταινίας ακολουθεί μια ξεχωριστή γραμμικότητα. Τα μεσαία πλάνα που χρησιμοποιεί κατά κόρον ο Χιούστον, και μάλιστα από χαμηλή γωνία λήψης, ενισχύουν αυτή την πόλωση. Πλάνο προς πλάνο, κυρίαρχούν οι ανθρώπινες φιγούρες, έτσι όπως περιφέρονται σε κενούς χώρους, χωρίς απαραίτητα να δρουν, χωρίς να αγγίζουν ή να κάνουν κάτι. Απλώς και μόνο περιφέρουν το ειδικό βάρος τους, αυτό που προκύπτει από τις ιστορίες που, έτσι κι αλλιώς, δεν πιάνονται από πουθενά.

Βέβαια, αν και μιλάμε σε πληθυντικό, για ανθρώπινες ‘φιγούρες’, μεταξύ μας, εννοούμε την εξής μία: Αυτή του Bogie, του οποίου η ερμηνεία ορίζει το φιλμ ως γεγονός. Του αφήνει στίγμα του ανεπανάληπτου. Το λεκέ της ψευδαίσθησης, του μύθου του larger than life. Με αυτή του την πληθωρικότητα που ξεχειλίζει απ’ το κάδρο, ο ηθοποιός μας, ως μοντέλο ζωής, σωματοποιεί σε λεπτομέρειες όλο τον κυνισμό ενός ρομαντικού ήρωα που στρέφεται εναντίον όλων για να βρει την ουσία που μάλλον δε συναντά καμιά υλική μορφή έκφρασης: Έτσι όπως στρίβει το τσιγάρο του, όπως αποκαλύπτει για κλάσματα μόνο δευτερολέπτου μια φωτεινή οδοντοστοιχία που στην επόμενη στιγμή θα έχει γίνει καπνός (κυριολεκτικά), έτσι όπως ανασηκώνει το καπέλο του, όπως αναπνέει, στάζει όλη τη γοητεία του κόσμου.

Κι ενώ το γεράκι ως αγαλματίδιο δεν πιάνει μια μέσα στο φιλμικό σύμπαν, παρά κωδικοποιεί μεταξύ άλλων μια παραβολή για την ανθρώπινη απληστία, το «Γεράκι», ως ένα από τα πρώτα και πιο λαμπρά τέκνα της Warner Bro, αποτελεί περίτρανο παράδειγμα της παντοδυναμίας του Κεφαλαίου στη Χολυγουντιανή μηχανή. Είναι η εποχή που πλέον η κατασκευή ειδώλων είναι ένα παιχνιδάκι για τα μίνι think tanks των στούντιο. Για την περίπτωση του Humphrey δεν ίδρωσαν ιδιαίτερα από τη δουλειά. Ήταν ήδη έτοιμη. Αλλά τι άλλο θα μπορούσε να περίμενε κανείς από έναν άνδρα του οποίου οι τελευταίες λέξεις πριν σβήσει ήταν «Δεν έπρεπε να το γυρίσω ποτέ από τα ουΐσκια στα μαρτίνι»; Στις 14 Ιανουαρίου συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από το θάνατο του πιο σκοτεινού από στους σταρ (νουαρ!) και του πιο επιδραστικού ηθοποιού της εποχής του. Και πάλι το Το γεράκι της Μάλτας λειτουργεί ως πρόσχημα. Για να αναφωνήσουμε ‘Play it Again’!

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Γκέλυ Μαδεμλή (It`s a Classic!)


 
The Maltese Falcon (1941) - kprncs - Τρί 11 Απρ 2017 - 22:54
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=670]
The Maltese Falcon (1941)
ΠΛΟΚΗ: Οταν ο ιδιωτικός ντεντέκτιβ Sam Spade (Humphrey Bogart) και ο συνεταίρος του Miles Archer (Jerome Cowan) αναλαμβάνουν να βρουν την αδελφή της ομορφούλας Brigitte O` Shaughnessy (Mary Astor) και το ίδιο βράδι ο Miles σκοτώνεται από πολλαπλούς πυροβολισμούς, ο Sam καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά στην υπόθεση.
Οχι μόνο η Brigitte του λέει ψέματα και μισόλογα, αλλά στην υπόθεση εμφανίζεται κάποιος Joel Cairo (Peter Lorre) που αφού απειλεί τον Sam αναζητώντας ένα "αγαλματάκι" τις τρώει άγρια από τον Sam, στον οποίο τελικά...αναθέτει την ανεύρεση του αγάλματος έναντι αμοιβής.
Δεν τελειώνουν όμως εκεί οι επιπλοκές, καθώς ο Sam αναγκάζεται να έρθει σε επαφή με τον μεγαλοπαράγοντα Casper Gutman (Sydney Greenstreet), ο οποίος -και αυτός- είναι απελπιστικά αποφασισμένος να βρεί το αγαλματάκι...
Ολοι τους τελικά έχουν μεταξύ τους κάποια σχέση. Ετσι όταν ο πλοίαρχος ενός ασιατικού πλοίου καταφτάνει γεμάτος τρύπες στο γραφείο του Sam, κουβαλώντας το περίφημο αγαλματάκι, ο Sam θεωρεί ότι τελείωσαν τα βάσανα του...
Ενώ προσπαθούν να βρουν πώς θα απαλλαγούν από τους μπάτσους που θέλουν να φορτώσουν κάπου όλους αυτούς τους φόνους, αποδεικνύεται ότι το αγαλματάκι είναι μούφα, αλλά επίσης και η πραγματική αλήθεια για τον ρόλο της Brigitte O` Shaughnessy....
ΚΡΙΤΙΚΗ: Τι μπορεί να πει κανείς για αυτό το έργο, πέραν του ότι ουσιαστικά ξεκίνησε το νουάρ [βλ. "ΣΙΝΕΜΑ", τεύχος ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2016, σελίδα 085], ή, ότι ο μεγάλος σκηνοθέτης John Huston κατάφερε μέσα σε 2 ώρες να φέρει τα πάνω-κάτω σε μία διεθνή κομπίνα, οπου κανείς δεν είναι καλός, κανείς δεν είναι αγνός και όλοι κουβαλάνε σκελετούς στις ντουλάπες τους!
Το γεγονός ότι οι τρείς τεράστιοι ηθοποιοί Bοgart, Greenstreet και Lorre βρέθηκαν για πρώτη φορά μαζί (και θα επακολουθούσαν πολλές άλλες, η μεγαλύτερη από όλες στο περίφημο CASABLANCA το 1942) καταδεικνύει την προσοχή που απέδωσε ο Huston στην χρησιμοποίηση του καλύτερου ταλέντου της εποχής για την δημιουργία της ταινίας- η οποία του το ανταπέδωσε, θεωρούμενη ως μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών!
Εντύπωση μου έκανε εκεί που ο Sam ξυλοφόρτωσε τον Cairo και άρχισε να ψάχνει τα πράγματα του, βρήκε ότι ο Cairo είχε διαβατήριο του "Βασιλείου της Ελλάδος", υπογραμμένο από κάποιον "Philetius Kontopulos". Καθώς μάλιστα η διαμάχη για την κατοχή του αγάλματος εξελίσσεται στην Κωνσταντινούπολη, υπάρχει και άλλος έλληνας, κρίκος της αγοραπωλησίας, ο Κωνσταντινίδης...
Εντέλει εκείνη την ταραγμένη εποχή, η Ελλάδα έπαιζε ρόλο στα Βαλκάνια και στις απανταχού κομπίνες...
Το έργο διαθέτει όλα τα στοιχεία του νουάρ: Μπάτσους που δέρνουν τους υπόπτους, γυναίκες-φίδια (που υπόσχονται αγάπες και πυροβολάνε με 45άρια), εξαιρετικό σενάριο, "δηλητηριώδεις" ατάκες και τέλειες ερμηνείες, με αυτή -κατα την γνώμη μου- του Sydney Greenstreet να είναι ανεπανάληπτη: Ο Greenstreet, με την περίπλοκη ομιλία του, τα καλαμπούρια του και τον αριστοκρατικό του τρόπο, ήταν ένας μέγιστος ηθοποιός, εντελώς κατάλληλος για τους ρόλους του κακού, συνωμοτικού τύπου, που δεν δίσταζε, ούτε είχε όσιο ή ιερό...
Βέβαια, ούτε ο Bogart υστερεί σαν σκληρός ντεντέκτιβ, ή, ο Peter Lorre σαν το ερπετό, που προπαθεί να χωθεί στην δουλειά, για να ευχαριστήσει τον Greenstreet...
Στην κυριολεξία, μία συνεργασία ηθοποιών 100 μεγατόνων!
Συμπερασματικά, είναι μία σπουδαία ταινία, με ασύλληπτες ηθοποιίες, με σκοτεινή πλοκή και με εγκεφαλική δράση! Τέλεια![ΚΓΠ 8/11/2013][ΚΓΠ 27012016][ΚώσταςΚΓΠ12042017](10/10)
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Τρί 31 Μαϊ 2011 - 21:48
 Ένα "ντεντεκτιβικό" film noir, το Γεράκι της Μάλτας ήταν από τα έργα που έθεσαν τις βάσεις για ένα πολύ δημοφιλές κινηματογραφικό είδος, και αποτελεί μέτρο σύγκρισης για όλες τις μετέπειτα αστυνομικές ταινίες...
ο Humphrey Bogart υποδύεται τον ιδιωτικό ντεντέκτιβ Sam Spade με τον τρόπο που μόνο ο ίδιος μπορεί και για μία ακόμη φορά κλέβει την παράσταση...
η ταινία έχει ενδιαφέρουσα εξέλιξη και δεν κουράζει...
το ηθικό της δίδαγμα για το κυνήγι του πλούτου πάση θυσία, ακόμη και με αδίστακτα μέσα, είναι σαφώς σημαντικό...
δε νομίζω ότι πρόκειται για αριστούργημα, συνιστά όμως ταινία σταθμό και οι σινεφίλ δεν πρέπει να το χάσουν...

  8/10...

  anfield09...
 
Legacy - Χρήστος Καλκάνης - Unverified - Πεμ 09 Αυγ 2007 - 14:40
Ακομα μια κλασικη ταινια με πρωταγωνιστη τον τζεντλεμαν του `40, που δεν ειναι αλλος απο τον Χαμφρεη Μπογκαρτ. Η παντα αξιολογη ερμηνεια του δεν περναει ουτε εδω απαρατηρητη. Παντα με ενα πιστολι στα χερια ξερει να λυνει τις διαφορες του, αλλα... με νομιμο τροπο. Πως τα καταφερνει ετσι?
Βαθμολογια: 8/10
Χρήστος Καλκάνης
 
steno - abel - Πεμ 29 Οκτ 2009 - 09:35
Κλασικό φιλμ νουάρ
Το επεξεργάστηκε ο/η abel συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.