• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Jerry Maguire (1996)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τζέρι Μαγκουάιρ

Δραμεντί | 139' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 21 Φεβ 1997
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 05/09/1998
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 25/9/2008
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.09 %
Αξιολόγηση: 6.32/106.32/106.32/106.32/106.32/106.32/106.32/10   (6.32/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Όλοι τον αγαπούσαν. Όλοι τους εξαφανίστηκαν.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Μια ταινία που ακούστηκε πολύ. Κι όχι άδικα. Ένα σενάριο έξυπνο και ξεχωριστό, αλλά με κλασική χολιγουντιανή κινηματογράφηση (ήτοι, κάπως ξενέρωτη) από τον Cameron Crowe (που σκηνοθέτησε αργότερα το ξεχωριστό Almost famous). Θα μπορούσε, σίγουρα, να αξιοποιηθεί καλύτερα, ενώ στην ουσία απλώς προσπαθεί να είναι ευχάριστο. Ένας υψηλόβαθμος business-man μιας εταιρίας που εκπροσωπεί αθλητές, ατζέντης δηλαδή, αποφασίζει μια μέρα ότι η εταιρία που τον απασχολεί είναι απρόσωπη και ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος, εκφράζει τις απόψεις του και απολύεται κακήν-κακώς. Αποφασίζει να ιδρύσει ανεξάρτητη εταιρία με ανθρώπινο πρόσωπο και μοιράζει το μανιφέστο των νέων του ιδεών σε ολόκληρο το γραφείο καλώντας τους συναδέλφους του να τον ακολουθήσουν. Ωραία. Και είναι σίγουρος για την επιτυχία του. Τελικά, όχι μόνο μένει ξεκρέμαστος, αφού όλοι οι αθλητές τους οποίους εκπροσωπούσε αρνούνται να τον εμπιστευτούν, αλλά και η αρραβωνιαστικιά του τον εγκαταλείπει πάραυτα. Μόνο μια γραμματέας συγκινείται από τις αλτρουιστικές αρχές του (και το θεληματικό παρουσιαστικό του) και τον ακολουθεί δίχως δεύτερη σκέψη, καθώς και ένας έγχρωμος αθλητής με πολλές δυνατότητες, του εμπιστεύεται την τύχη του, ύστερα από μια τρελή διαπραγμάτευση (βλ. show me the money!). Μένει τώρα στο Jerry να αποδείξει την αξία του, αλλά τα πράγματα μπερδεύονται σε αισθηματικό επίπεδο και η ταινία παραπαίει από κει και πέρα στα όρια της κομεντί και του κάτι παραπάνω.

Πολύ καλός ο Τοm Cruise, τρανή απόδειξη ότι έχει τις υποκριτικές βάσεις, αλλά αρνείται να τις εκμεταλλευτεί. Η μεγάλη αποκάλυψη, πάντως, που δικαίως κέρδισε το Όσκαρ β’ αντρικού ρόλου, τότε (το 1996), είναι ο Cuba Gοοding Jr.. Μοναδικός, παίζει με νεύρο και αλήθεια. Βλέπουμε και μια ευάλωτη Renee Zellweger, σε έναν από τους πρώτους ρόλους της καριέρας της. Το σύνολο δεν είναι κακό. Και έχει πολύ καλές στιγμές, σκηνές που σου μένουν (δεν μπορώ να ξεχάσω τη σεκάνς στο ασανσέρ, με το κωφάλαλο ζευγάρι να εκφράζεται στη νοηματική, αχ, αυτό το: you complete me…). Το αναμενόμενο happy end, αφήνει μια γλυκιά αίσθηση ότι το καλό θριαμβεύει ενίοτε. Μπα, μη γελιέστε, αυτά γίνονται μόνο στο Hollywood!

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10) (Άνετα, αφού η πλοκή καταφέρνει να μην γίνει κουραστική ενώ και οι ερμηνείες είναι καλές)

Στέλλα Παρασχά


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.