• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Blade Runner (1982)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μπλέηντ Ράνερς: Ομάδες Εξόντωσης
- Γνωστό και ως:
Μπλέιντ Ράνερ

Επιστημονικής Φαντασίας | 117' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 1 Οκτ 1982
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 19/10/1999
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 26/11/2010
Διανομή: ΕΛΚΕ
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: (Dolby) Stereo
Γλώσσα: Αγγλικά - Γερμανικά - Καντονεζικά - Ιαπωνικά
Δημοτικότητα: 0.82 %
Αξιολόγηση: 8.01/108.01/108.01/108.01/108.01/108.01/108.01/108.01/108.01/10   (8.01/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ο άνθρωπος έκανε το αντίστοιχο του. Τώρα είναι δικό του πρόβλημα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Blade Runner (1982)

«Quite an experience to live in fear, isn`t it? That`s what it is to be a slave».

Αν κάποιος πρέπει να διαλέξει δύο ταινίες ως παραδείγματα για τον υπέρμετρο ζήλο των επαγγελματιών κριτικών, που βιάστηκαν να θάψουν μια ταινία την οποία οι επόμενοι χαρακτήρισαν αριστουργηματική, το Blade Runner είναι μία από αυτές ( η άλλη είναι το Night Of The Hunter).Ανάμεσα σε cult και αναμφισβήτητο classic (άντε να πείσεις την Άλκηστη όμως) το Blade Runner σημαδεύει πιθανότατα την καλύτερη ώρα ενός visual σκηνοθέτη όπως o Ridley Scott, μια από τις πιο ώριμες ερμηνείες του Harrison Ford και σίγουρα το ζενίθ της καριέρας του Rutger Hauer, που μπορεί να συνοψιστεί σε ένα πλάνο και σε έναν καταπληκτικό (όσο και σπαρακτικό, για όσους μέσα στην επανάληψη το ξέχασαν) μονόλογο. Όχι βέβαια ότι τα πράγματα στο σετ ήταν εύκολα..

Καταρχήν ο δεσποτικός Ridley Scott, μαζί με τον James Cameron ο πιο μισητός σκηνοθέτης για όσους δουλεύουν στα σετ του, έκανε την ζωή κόλαση σε όλους, ακόμα και στο καστ: Η stuntwoman που είχε προσληφθεί για την Daryl Hannah αναγκάστηκε να προβάρει τόσες φορές την ..ακροβατική σκηνή της που μέχρι ο Scott να φωνάξει «Αction» ήταν ήδη εξουθενωμένη και δεν κατάφερε να γυρίσει τι σκηνή ενώ ο Ford είχε επίσης πρόβλημα με τον Βρετανό σκηνοθέτη. Ο Scott έστειλε τον Ford για άπειρα re-reads,ενώ μέχρι και το τελευταίο πλάνο της ταινίας, δεν είχε ιδέα για την πραγματική φύση του Deckard: Άνθρωπος ή Replicant; Κάτι τέτοιο μπορεί να μην ενοχλούσε τον Scott αλλά εκνεύρισε τον Ford ο οποίος δεν ήξερε πως θα προσεγγίσει τον ρόλο του. Τελικά, θεώρησε ότι υποδύεται ανθρώπινο χαρακτήρα-και γι αυτό το τελικό hint του Scott, που αφήνει να εννοηθεί το αντίθετο τον έκανε έξω φρενών. Επίσης, το budget αποδείχθηκε ελλιπές, με τον Scott να αναγκάζεται να κάνει κάθε είδους αλχημείες-μέχρι και να ζητήσει από τον Stanley Kubrick αχρησιμοποίητο footage από το The Shining για να μπαλώσει την ταινία του (η σκηνή του τέλους, με τον Deckard και την Rachael στην εξοχή). Ακόμα και το στούντιο έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα απαιτώντας ένα όσο γίνεται πιο ευχάριστο τέλος, με αποτέλεσμα ο Scott να αναγκαστεί να δανειστεί τα πλάνα που αναφέραμε, πήρε όμως την εκδίκησή του με το Director’s Cut, σαφώς πιο σκοτεινό και, κατ ‘εμέ, πιο ικανοποιητικό (με την προσθήκη του, σημαντικότατου, ονείρου). Βέβαια, όπως λένε η πίεση κάνει το κάρβουνο διαμάντι και ο Scott, παρά τις ιδιοτροπίες του και τα εξωγενή προβλήματα κατάφερε να δημιουργήσει μια από τις πιο σημαντικές ταινίες των 80’s, καθοριστική για το sci-fi.

Για μένα δεν είναι τόσο το στυλ του φιλμ, το οποίο απέκτησε αμέτρητους μιμητές και έγινε ακόμα και κινηματογραφικός όρος (πόσες και πόσες φορές έχω διαβάσει κριτικές για το Seven η το The Crow που χρησιμοποιούν τον όρο bladerunner-esque), το σκοτεινό προφίλ του Los Angeles με τα κτίρια που μοιάζουν σε μονολιθικά ζιγκουράτ .Ούτε η βροχή που πέφτει αφειδώς, ούτε το μετα-αποκαλυπτικό τοπίο, με εγκαταλελειμμένες γειτονιές και αμέτρητες «φυλές» να κυκλοφορούν στους δρόμους.

Αν πρέπει να διαλέξω ένα και μόνο ένα χαρακτηριστικό του Blade Runner αυτό είναι η θαρραλέα προσπάθεια να μπλεχτεί η φιλοσοφία με το sci fi-ένα είδος που, κακά τα ψέμματα, σχετικά πρόσφατα απέκτησε τον σεβασμό που του αξίζει. Μόλις πέντε χρόνια μετά το Star Wars (και δύο χρόνια μετά το The Empire Strikes Back), που αν μη τι άλλο τοποθέτησε με το…φωτόσπαθό του το είδος στον χάρτη του box office ο Scott (που είχε δείξει με το Alien πως το sci-fi δεν χρειάζεται να είναι δούλος της φτήνιας αλλά μπορεί να εμπεριέχει και τεχνική αρτιότητα) έχει το «θράσος» να μην περιτυλίξει το φιλμ με την ψευτοφιλοσοφική φλυαρία του Lucas αλλά να προτιμήσει τον Descartes. Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια, όταν παρακολούθησα σε μια μεταμεσονύχτια προβολή το director’s cut και οι περισσότεροι που έβλεπαν την ταινία για πρώτη φορά αγανάκτησαν με την έλλειψη δράσης.

Αλλά αυτό ακριβώς είναι και το ρίσκο. Βασιμένο στο μυθιστόρημα του Philip Dick «Do androids dream of electric sheep», το φιλμ είναι «καταδικασμένο» να μην βασίζεται στη βία και τα λέιζερ. Ο Dick απεχθανόταν την ανεγκέφαλη βία της κλασικής, εμπορικής επιστημονικής φαντασίας (αυτό ήταν και το παράπονο των εκδοτών του!) και προτιμούσε να διοχετεύει την δική του σχιζοφρένεια σε μυθιστορήματα και μικρές ιστορίες που έμοιαζαν περισσότερο με φιλοσοφικά αινίγματα παρά με υλικό για τα φτηνά περιοδικά sci-fi. Οι περισσότερες από τις ταινίες που έχουμε δει ,βασισμένες σε βιβλία του P.K. Dick, έχουν την ίδια κεντρική ερώτηση: Τι ακριβώς είναι η ανθρώπινη κατάσταση; Τι σε κάνει άνθρωπο; Η μοριακή σύνθεση; Τα συναισθήματά; Οι μνήμες; Το ερώτημα στο Blade Runner φαίνεται να τίθεται από τα replicants που αρνούνται να δεχτούν τη μοίρα του θανάτου τους (ή καλύτερα της παύσης λειτουργίας τους)-μια προσπάθεια όμοια με αυτή του ανθρώπου ενάντια στον, αναπόφευκτο, θάνατο. Η ομοιότητά τους με τον άνθρωπο είναι αρκετή για να χαρακτηριστούν άνθρωποι; Aν όχι, οι εμπειρίες τους; Ο φόβος για το θάνατο; Ή τελικά ο οίκτος που δείχνει ο Roy Batty στον Deckard (Ο Dick είχε γράψει ότι ο οίκτος είναι μόνο ανθρώπινο χαρακτηριστικό-ένα σαρκοφάγο ζώο δεν δείχνει οίκτο μπροστά στο θύμα του); Όλα αυτά τα ερωτήματα, παρουσιάζονται με τη μορφή μιας περιπέτειας noir, με τον Deckard (Ford) να είναι ένας κυνηγός κεφαλών που αναλαμβάνει να ανακαλύψει και να αποσύρει από την λειτουργία τα replicants.Ο Deckard είναι μια κλασσική φιγούρα ιδιωτικού ντετέκτιβ, μεταφερμένος από τα διηγήματα του Chandler ή του Hammett στο μελλοντικό Los Angeles, με την ίδια πικρή/ειρωνική στάση και φυσικά, την απαραίτητη μοιραία γυναίκα δίπλα του, όπως επίσης και το απαραίτητο soundtrack: O Vangelis είναι στα καλύτερά του, φουτουριστικοί ήχοι και noir μελωδίες (με το ανυπέρβλητο Blade Runner Blues) για ένα soundtrack που ανάγκασε και εμένα ακόμα (ζήτημα είναι αν έχω 5 Cd όλα κιόλα) να το αγοράσω.

Μία από τις πιο σημαντικές διαφορές του σεναρίου των Fancher/Peoples με το μυθιστόρημα του Dick είναι ότι στο δεύτερο ο Deckard είναι παντρεμένος, η συζυγική του ζωή είναι βαρετή και ουσιαστικά δέχεται τη δουλειά γιατί θέλει να αγοράσει το αδιαμφισβήτητο status symbol της εποχής: Ένας αληθινό ζώο-προς το παρόν μπορεί να βολευτεί μόνο με μηχανικά, όπως και οι περισσότεροι.

Δεκτή αυτή η αλλαγή, μιας που ένας παντρεμένος Deckard θα έχανε το appeal του noir-μια μικρή ένταση στην ολοκληρωτική σεναριακή εξορία της έννοιας του Μερσερισμού, θρησκευτικού κινήματος που, στο βιβλίο, καθορίζει κατά πολύ τις αντιδράσεις των πολιτών. Αλλά τώρα απλά μιλάω σαν purist που θα ήθελε όλα τα τραγούδια στο The Lord of the Rings -η αλήθεια είναι ότι μάλλον το σενάριο θα έχανε χρόνο και η αντιπαράθεση Deckard/Replicants δύναμη. Ο Scott, όπως ακριβώς έκανε και με τον ίδιο τον Ford, κάνει τον Deckard πιόνι και γενικά απέχει πολύ από τον να τον αντιμετωπίσει ως εξυπνάκια ήρωα: Όπως μαθαίνουμε τελικά, ο Deckard ανέκαθεν ήταν ένα βήμα πίσω .Ταυτόχρονα, τα replicants φαίνονται να αντιμετωπίζονται με μια υποψία συμπάθειας. Παρόλο που δεν διστάζουν να σκοτώσουν εν ψυχρώ για να προφυλάξουν την ύπαρξή τους, ο αγώνας τους για επιβίωση δεν μας αφήνει ασυγκίνητους. Ακόμα και όταν ο Deckard με τον Batty έρχονται αντιμέτωποι έχουμε την εντύπωση ότι ο Batty θέλει να συνεχίσει να ζει πολύ περισσότερο από τον μπλεγμένο Deckard. Mια πραγματικά ενδιαφέρουσα προσέγγιση, που ανακατεύει τα χαρτιά και τοποθετεί όλους τους χαρακτήρες (και τις προθέσεις τους) στο φάσμα του γκρίζου.

Αν και οι εικόνες που παρουσιάζει ο τεχνοκράτης Scott κόβουν την ανάσα-όπως όταν ο Βatty χρησιμοποιεί το ασανσέρ στην Tyrell Corporation- οι ερμηνείες του καστ είναι πιο εντυπωσιακές. Οι Ford/ Hauer φυσικά παίζουν σε άλλο επίπεδο, ιδίως ο δεύτερος στο πολύπλοκο πορτρέτο του Batty, αλλά ακόμα και ηθοποιοί χαμάληδες (ο μακαρίτης Brion James στο ρόλο του Leon) η που ποτέ δεν δικαίωσαν το ταλέντο τους (Daryl Hannah, Sean Young) πιάνουν τον παλμό των ρόλων τους και του κόσμου στον οποίο κινούνται-ιδιαίτερα η Young της οποίας ο χαρακτήρας δεν ξέρει καν αν είναι άνθρωπος ή όχι. Το αδιαμφισβήτητο highlight βέβαια, παραμένει η τελική αναμέτρηση του Deckard με τον ανεξέλεγκτο Batty. Σε μια σκηνή με όπου ούτε ένα πλάνο δε χάνεται, ούτε μια λέξη δεν ξεστομίζεται χωρίς νόημα, ο Batty, έχοντας σώσει τη ζωή του Deckard λέει τα τελευταία του λόγια, σε έναν μονόλογο που έγραψε ο ίδιος ο Hauer:

« Ι `ve seen things you people wouldn`t believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tanhauser gate. All those moments will be lost in time like tears in rain. Time to die.


Αυτές οι φράσεις έχουν αγαπηθεί, έχουν επαναληφθεί φανατικά και παρόλα αυτά, η τραγικότητα της τελευταίας στιγμής του Batty διατηρείται ακόμα και εκτός της ταινίας-μιας που η αριστοτεχνική σκηνή του Scott, μια σημαντική στιγμή κινηματογράφου, έρχεται αναπόφευκτα στο μυαλό.



Όσο για το τέλος, το σενάριο έχει ένα επιπλέον δώρο: Για πρώτη φορά στην ταινία, δίνεται ένα στοιχείο για την πραγματική φύση του Deckard. Από τα αγαπημένα θέματα συζήτησης ανάμεσα στους φαν είναι τον αν ο Deckard είναι άνθρωπος ή replicant. Τι ακριβώς σημαίνει ο μικρός χάρτινος μονόκερως; Η αλήθεια είναι η γενικά αποδεκτή θεωρία του replicant εξηγεί την ύπαρξη πολλών άλλων hints (προσέξτε τι λέει ο Batty έχοντας σώσει τον Deckard) αλλά σε τελική ανάλυση είναι ένα ακόμα στοιχείο που ξαναταράζει τα νερά έχουν ηρεμήσει: Είδαμε τον Deckard να κινδυνεύει, να σκοτώνει, να φοβάται και τελικά να ερωτεύεται. Με όλα αυτά τα συναισθήματα, έχει πραγματικά σημασία αν είναι φτιαγμένος από αμινοξέα; Άλλωστε, η μοίρα ανθρώπου και μηχανής παραμένει κοινή-έχουν και οι δύο ημερομηνία λήξης: «It`s too bad she won`t live. But then again, who does?»

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars (8/10)

Aν ο Πρωιμάκης είναι στην πραγματικότητα τοστιέρα: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Θοδωρής Σαρλάς (This is...Cult - 24/1/2005)


 
<Χωρίς Τίτλο> - _stelios_1968_ - Πεμ 26 Μαρ 2015 - 21:11
1η ερώτηση μου είναι, γιατί άφησε ο Batty τον Deckard να ζήσει και μάλιστα τον ανασηκώνει στην στέγη λίγο προτού εκπνεύσουν τα 4 χρόνια του και πεθάνει? Δεν το κατάλαβα ποτε...

επειδη φοβηθηκε να πεθανει μονος.


2)Το φιναλε της ταινιας στην τελευταια σκηνη δειχνει να κλεινουν οι πορτες του ασανσερ. Η 2η ερώτηση μου, τι πάει να πεί αυτό?

Ειναι η αυλαια πριν την καινουργια αρχη 


 
Blade Runner (1982) - kprncs - Σάβ 28 Φεβ 2015 - 19:24
ΚΡΙΤΙΚΗ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=596&page=4]

Blade Runner (1982)
Blade Runner Final Cut (1997)

Το ξαναείδα σήμερα για, ίσως...για την 7η φορά..
Το απόλυτο έργο επιστημονικής -και όχι- μονο φαντασίας. Στο δυστοπικό Λος Αντζελες του 2019 (στηριγμένο, οπως ομολόγησε ο Ridley Scott) στο Metropolis (1927) του Fritz Lang, άνθρωποι, ανθρωποειδή, μπάτσοι και υποκείμενα μπλέκουν, ζουν μαζί και αλλησκοτώνονται...
Ο απόστρατος αστυνομικός Rick Deckard (Harrison Ford) κυνηγάει για να εξοντώσει κάποια ανδροειδή, που δεν έπρεπε να βρίσκονται στην γή. Αρχηγός τους είναι ο Roy Batty (Rudger Hauer). Δεν νομίζω ότι έχουν υπάρξει καλύτερες ηθοποιίες για τους 2 αυτούς ηθοπιούς σε άλλη ταινία, η δε μονομαχία τους στο τέλος του έργου, είναι ανεπανάληπτη για το περιεχόενο της και το τέλος της...Η ονειρική μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου (κράμα Αραβικών μοιρολογιών και ηλεκτρονικής φαντασίωσης) είναι ότι τελειότερο θα μπορούσε να "ντύσει" μουσικά αυτό το έργο. 
Τι να πεί κανείς, τέλειο από κάθε άποψη.
Αφήνει όμως τόσα ερωτηματικά, από τα οποία 2 με βασανίζουν 20 χρόνια και βάλε..: Αν μπορεί κανείς να τα διευκρινήσει, ας το κάνει...:
1) Ο Gaff αφηνει ενα αυτοσχεδιο αγαλματιδιο απο διπλωμενο χαρτι, που απεικονιζει εναν μονοκερο, θεμα, το οποιο εμφανιζεται σαν ονειρο του Deckard σε μια σκηνη, που γυριστηκε, αλλα κοπηκε απο την πρωτη εκδοση της ταινιας και επανηλθε στο director`s cut. Το γεγονος οτι ο Gaff γνωριζε εκ των προτερων για το ονειρο του Deckard με το μονοκερο (οπως ο Deckard ηξερε για την αραχνη στο παραθυρο της Rachel) δειχνει οτι ο Deckard ειναι και ο ιδιος ανθρωποειδες, το οποιο χρησιμοποιει ο πραγματικος Blade Runner, Gaff, και η αστυνομια για τις επικινδυνες αποστολες. Στην παραπανω υποθεση "κολλάει" και το γεγονος οτι ο Gaff εμφανιζεται αμεσως μολις ο Deckard ολοκληρωνει καποιο μερος της αποστολης του, σκοτωνοντας καποιο ανθρωποειδες. 
Ο ιδιος ο σκηνοθετης, Ridley Scott, σε αντιθεση με τον Harrison Ford και την εταιρια παραγωγης, ηθελε τον Deckard ανθρωποειδες. ΠΡΟΣΕΞΤΕ: Ολα τα ανθρωποειδη αναφερονται στην ταινια με το ονομα, ενω οι ανθρωποι με το επιθετο τους....
Και η 1η ερώτηση μου είναι, γιατί άφησε ο Batty τον Deckard να ζήσει και μάλιστα τον ανασηκώνει στην στέγη λίγο προτού εκπνεύσουν τα 4 χρόνια του και πεθάνει? Δεν το κατάλαβα ποτε...
2)Το φιναλε της ταινιας στην τελευταια σκηνη δειχνει να κλεινουν οι πορτες του ασανσερ. Η 2η ερώτηση μου, τι πάει να πεί αυτό?
[Υπ όψιν ότι ήδη γυρίζεται, ΝΑΙ, το sequel της ταινιας οπου ο Deckard θα υποψιαζεται οτι ειναι και αυτος replicant....]
Το ΑΡΙΣΤΟ σε αυτή την ταινία είναι λίγο. Δυστυχώς όμως το 10 είναι η οροφή...! [Κώστας cprig ΚΓΠ 28022015](10/10)
 
Do droids dream of electric sheeps? - dinnn - Τετ 12 Φεβ 2014 - 16:58

..το ΒLADE RUNNER αποτελει επισης μια επαναστατικη και αριστουργηματικη μιξη Νουαρ και επιστημονικης φαντασιας ...βασισμενο σε νουβελα του τιτανοτεραστιου και lost soul Φιλιπ Ντικ και σε σκηνοθεσια του "δημιουργου"  με την ολη σημασια Ριντλει Σκοτ..αναζητα το αιωνιο ερωτημα ..τι καθοριζει τον Ανθρωπο ?..τι ειναι ψυχη ? που εγκειται η ελευθερη βουληση? πως η τεχνολογια και η αστικοποιηση (σε μια cyber-punk αισθητικη που επεδρασε σε ολες τις μετεπειτα ταινιες του ειδους)πνιγει τον Ανθρωπο και την Κοινωνια..αληθεια ξερεις τι εισαι? ακομα και ο διωκτης μπορει να ειναι Ρεπλικαντ(ακομα διαφωνει ο Φορντ)...Οπτικο μεγαλειο ειδικων εφε,ΔΙΑΓΑΛΑΞΙΑΚΗ μουσικη του μεγαλυτερου εν ζωη Ελληνα Καλλιτεχνη Βαγγελη Παπαθανασιου..

μια Γιγαντιαια και Εμβληματικη ερμηνεια απο τον "αδικημενο" Ρουντγκερ Χαουερ..που ως Ρου Μπαττυ περνα ολα τα  ψυχολογικα επιπεδα απο Φρανκενσταιν-τερας,σε Αδαμ,σε Εωσφορο-επανασταστατη κατα του δημιουργου του ,και τελος σε μια μορφη Ιησου σωτηρα σωζοντας και συγχωροντας το διωκτη του.. και σε μια κορυφαια κινηματογραφικη στιγμη και απολυτα δραματικη, μιλα για την ματαιοτητα και την ουσια της υπαρξης και την αγωνια και το δραμα του Θανατου μεσα απο μια οντολογικη οπτικη..(Lιke tears in the rain)..μοτιβο που επαναλαμβανεται σε ολη την ταινια(she wont live ..but then again who does)

Αποκρυφο σεναριο και σκηνοθεσια για μυστες ,που αποκαλυπτονται επειτα απο μελετη και πολλαπλες θεασεις..Λογικα και απετυχε στην πρωτη του προβολη ..Δυσκολη για τους πολλους που περιμενουν να δουν Ταινια ποπ-κορν...Οπτικο και φιλoσοφικο μεγαλειο σε ενα cyber-Punk αριστουργημα που αλλαξε το Σινεμα...

Το επεξεργάστηκε ο/η dinnn συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Κυρ 10 Απρ 2011 - 14:44
 Τί φοβερή ατμόσφαιρα καταστροφής και εγκατάλειψης... τι έξοχη μουσική επένδυση από τον βαγγέλη παπαθανασίου...
ο harrison ford έπαιξε όπως ακριβώς έπρεπε και ο ridley scott απέδειξε την σκηνοθετική του εφυία...
τα μηνύματά της έντονα (οικολογικά, αντιπολεμικά, ενάντια στην άκριτη οικονομική ανάπτυξη και εκμετάλλευση κ.ο.κ.) χωρίς να επισκιάζουν την πλοκή...
και ένα απίθανο twist που ο σκηνοθέτης φύλαγε για το τέλος (όποιος έχει δει την ταινία καταλαβαίνει)...
μία από τις πιο αξιομνημόνευτες sci-fi ταινίες που έθεσε τις βάσεις για το είδος μαζί με άλλες της ίδιας περιόδου (star wars, alien κ.λπ.)...
η τελική σκηνή μάχης του deckard με τον batty είναι άψογη από άποψη σκηνοθεσίας, διαλόγων και ερμηνειών...
αξίζει η προβολή της πάνω από μια φορά...

 
   8,5/10... (9/10 για το φινάλε της)...

  
   anfield 09...


Το επεξεργάστηκε ο/η kapoios συνολικά 5 φορές
 
Legacy - Χρηστος - Unverified - Παρ 23 Φεβ 2001 - 16:42
πολυ καλη ταινια

πραγματικα με εξεπληξε
Χρηστος
 
Legacy - KAZA - Unverified - Τρί 04 Σεπ 2001 - 14:29
Βαρετη ταινια.Απορω πως σπαταλησα 117 λεπτα απο τον πολυτημο χρονο μου βλεποντας την.
KAZA
 
Legacy - Χριστος Κολιαφας - Unverified - Δευ 30 Σεπ 2002 - 01:06
Ο Ριντλει Σκοτ κινηματογραφει πεσιμιστικα ενα σκοτεινο εφιαλτικο μελλον οπου ο ανθρωπος δεν εχει πλεον καμια αξια κατω απο την κυριαρχια των πολυεθνικων. Ειναι μια ταινια οπου η επιστημονικη φαντασια συναντα το φιλμ νουαρ μια ταινια που σημαδεψε τον χωρο της επιστημονικης φαντασιας. Εκπληκτικη ερμηνεια απο τον Ρουτγκερ Χαουερ και τρομερη μουσικη απο τον Παπαθανασιου.
Χριστος Κολιαφας
 
Legacy - Χιντζογλου Αναστασια - Unverified - Πεμ 10 Οκτ 2002 - 22:26
O Σκοτ κινηματογραφει τον κοσμο του 2019 βασισμενο στο μυθηστορημα του Φιλιπ Ντικ "Do Androis Dream of Electric Sheep?"ο οποιος "ονειρευετε" το μελλον με καθαρα ρεαλιστικη αποψη.Δεν ονειpευετε τον κοσμο στον οποιο ολοι θα ζουν σε απολυτη ευημερια αλλα ενα κοσμο στον οποιο τιποτα δεν ειναι γνησιο και προκαθορισμενο,εκτος απο τον θανατο.Ο ανθρωπος γενιετε απο την τεχνολογια και πεθαινει σε μια πολη που φθανει τον ουρανο,αλλα ποτε δεν βλεπει τον ηλιο...

Ταινια-σταθμος της δεκαετιας του `80 και σιγουρα μια απο τις καλητερες ταινιες επιστημονικης φαντασιας που εχουν δημιουργηθει!Πολυ καλες ερμηνιες και εκπληκτικο soundtrack.Μust για ολους τους λατρεις SF ταινιων!


Χιντζογλου Αναστασια
 
Legacy - Γιαννης Γαλιδακης - Unverified - Δευ 14 Οκτ 2002 - 19:05
Το αριστουργηματικο Blade Runner ειναι η καλυτερη ταινια sci fi μαζι με την Οδυσσεια.H συλληψη του Philip Dick ειναι απιστευτη και η σκηνοθεσια του Ridley Scott τοσο δομημενα αριστοτεχνικη και ατμοσφαιρικη που νομιζεις οτι βλεπεις film noir του ’40.Εκπληκτικη η σκηνη της μονομαχιας( ; ) του Harrison Ford(Rick Deckard) με τον Rutger Hauer(Roy Batty) καθως και εκεινη στην οποια η ρεπλικα πεφτει πανω στο τζαμι απο τις σφαιρες του Deckard.Καλυτερη απ’ ολους η Sean Young(Rachel) η θηλυκη ρεπλικα που ομως δεν ξερει οτι ειναι ομορφη.Η σκοτεινη φωτογραφια και τα σκηνικα ειναι για οσκαρ.Μακαρι ο Ridley Scott να συνεχιζε να δημιουργει ταινιες οπως το Blade Runner και το Alien.
Γιαννης Γαλιδακης
 
Legacy - Mr. Crowley - Unverified - Κυρ 16 Ιαν 2005 - 05:11
Οε, οε, πρωτη κριτικη στο "Blade Runner" μετα απο δυο χρονια! Αν και βασικα δεν θελω να αναλυσω την ταινια (μου φτανει η εργασια για τη σχολη που εχει κι αυτην, φτανει πια με τους Replicants και το tech-noir!), απλως εχω να κανω μια παρατηρηση, αν παει κανεις στην "Αντιφατικοτητα ψηφων" θα δει οτι υπαρχουν 90 ψηφοι για βαθμολογια 1...

Λοιπον, προς ολους εσας που βαθμολογησατε με "1" το "Blade Runner": ΕΙΣΤΕ ΖΩΑ, ΕΙΣΤΕ ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ, ΑΞΕΣΤΟΙ ΑΓΡΟΙΚΟΙ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΤΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ, ΟΥΤΕ ΕΧΕΤΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΚΑΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΤΟ "PRINCESS DIARIES" Ή ΤΗΝ "ΤΡΟΙΑ" Ή ΤΗ "ΜΟΥΜΙΑ". Άντε, το ειπα και μου κατεβηκε λιγο το αιμα απ`το κεφαλι... Α, και σχετικα με κατι αλλο που διαβασα σε μια απο τις κριτικες του cine.gr:

ΡΙΝΤΛΕΙ ΣΚΟΤ, ΑΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ SEQUEL ΤΟΥ "BLADE RUNNER" ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ`ΣΑΙ, ΘΑ ΣΕ ΚΡΕΜΑΣΩ ΑΝΑΠΟΔΑ, ΘΑ ΣΕ ΓΔΑΡΩ, ΘΑ ΣΠΑΣΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΣΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ (ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΔΕΝ ΤΙΣ ΕΧΕΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ!), ΘΑ ΣΕ ΚΟΥΡΕΨΩ ΓΟΥΛΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΣΟΥ ΦΑΩ ΤΟ ΣΥΚΩΤΙ ΜΑΖΙ Μ`ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΚΟΥΚΙΑ! ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ!!! (ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΑΝΙΜΠΑΛ ΛΕΚΤΕΡ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ!) ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΟΥ ΑΠ`ΤΗ ΜΙΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ SCI-FI! TO "BLADE RUNNER" ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΠΙΑ Σ`ΕΣΕΝΑ, ΑΝΗΚΕΙ Σ`ΟΛΟ ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ, Σ`ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ!

Αυτααααα... Χαιρετισματα σ`ολους (εκτος απ`τους ανωθι!)
Mr. Crowley
 
Legacy - Alex - Unverified - Τετ 16 Μαρ 2005 - 07:11
TO BLADE RUNNER EINAI MIA TAINIA YMNOS POU APOTII FORO TIMIS STIN CYBERPUNK LOGOTEXNIA.MAS DINEI TIN EIKONA MIAS FANTASTIKIS FUTURISTIKIS KOINONIAS & MIAS PESSIMISTIKIS FILM NOIR/GOTHIC METROPOLHS KAI ENOS MELLONTOS POU KATHE ALLO PARA AISIODOXO EINAI.TO SKINIKO TIS METROPOLHS ME TA TERASTIA KTIRIA(KAI TIS TERASTIES FOTEINES DIAFIMISEIS & EPIGRAFES)NA FTANOUN STON OURANO KAI OI KATOIKOI KATO NA FAINONTAI SAN MERMIGKIA-EINAI SYSTATIKA STOIXEIA TOU CYBERPUNK(I APAISIODOXIA)I ARXITEKTONIKI PANTREVETAI ME TO PALIO KAI TO NEO("ARCOLOGIES"-teratodi ktiria/apoikies anthropon pou diathroun giines synthikes epiviosis/diaviosis gia tin diatirisi tis zois mesa se afta).TO CYBERPUNK DEN EINAI OMOS SCI-FI.TOPOTHETEITAI XRONIKA SE ENA A-NOT-SO-DISTANT-FUTURE.EINAI TAINIA STOXASMOU ME ENA SORO ITHIKA DILIMMATA TA OPOIA XEPROVALLOUN MESA APO TO FILM.AFTO TO FILM EINAI I APOTHEOSI TOU CYNERPUNK KOSMOU.AN YPIRXE I KLIMAKA VATHMOLOGIAS ME ARISTA TO 100 TOTE THA TIS EVAZA

110/100

Antikeimenika 10/10
Alex
 
Legacy - Michalis Hadjikonstanti - Unverified - Παρ 02 Οκτ 2009 - 18:05
Vasika prokeitai gia futuristic Film Nuar kai oxi gia action movie opws anaferete apo pollous. Otan arxika eida tin tainia gia proti fora stin tileorasi kai argotera sto DVD, den mou afise kai tis kaliteres entiposeis. Argotera omws agorasa to FINAL CUT tis tainias gia na tis dosw alli mia evkairia, pragmati tin vrika eksretiki kai mazi me to fantastiko soundtrack tou Vangeli Papathanasiou tote milame gia tainia pollwn karatiwn.
9+/10 Spoiler [Kai telika o Deckard einai Replicant . Kanete searching sto youtube gia to video me ton parakatw titlo: Ridley Scott confirms that Deckard is a Replicant]
Michalis Hadjikonstanti
 
Legacy - Χρήστος Καλκάνης - Unverified - Παρ 20 Αυγ 2010 - 21:20
Μια πολυαγαπημενη (για πολλους) ταινια επιστημονικης φαντασιας, η οποια περαν της δρασης, θελει να περασει πολλα μηνυματα οικολογικα στο θεατη. Η ταινια θα αρεσει μονο σε αυτους που θα την προσεγγισουν απο τη σωστη σινεφιλικη οπτικη γωνια και να μην περιμενουν πλοκη τυπου ταινιων Σπιλμπεργκ!
Βαθμολογια: 8/10
Χρήστος Καλκάνης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.