• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 17696
  • Αριθμός συν/τών: 810799
  • Πρόγραμμα 305 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


Αυτή είναι η μία ταινία με τη ζωή του Ιησού που με συγκινεί περισσότερο…

Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (1964)

Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ (1977)

Ο Τελευταίος Πειρασμός (1988)

Τα Πάθη του Χριστού (2004)

Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Ευδοκία (1971)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Evdokia
- Γνωστό και ως:
Το Κορίτσι του Στρατιώτη

Δραματική | 92'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Τρί 21 Σεπ 1971
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ελληνικά
  Δημοτικότητα: 0.61 %
Αξιολόγηση: 8.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/10   (8.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 23 Μαρτίου 2005

Ευδοκία

Τότε, στο πανεπιστήμιο, στην κατάμεστη με περίεργους φοιτητές αίθουσα, είδα μόνο μια σκηνή απ’ την ταινία, τη σκηνή με την κούνια. Η Ευδοκία μέσα στο βουνίσιο τοπίο, ερωτευμένη, γελάει. Κάνει κούνια και ξεκαρδίζεται στα γέλια, ο λοχίας της την κουνάει όλο και πιο δυνατά, νομίζουμε ότι το σχοινί θα σπάσει και ο γκρεμός θα την καταπιεί και αυτή γελάει, όλη της η ψυχή, όλη της η ανεμελιά είναι μέσα σ’ αυτό το γέλιο.

Βλέποντάς την ολόκληρη, κατάλαβα γιατί έγινε τόσος ντόρος γι’ αυτήν (ψηφίστηκε καλύτερη ελληνική ταινία το 1985). Καταρχήν, για την πρωταγωνίστρια. Η Κύπρια Μαρία Βασιλείου ήταν μόλις δεκαοχτώ χρονών όταν γύρισε την ταινία. Ήρθε από το Λονδίνο στην Αθήνα ειδικά για τα γυρίσματα και τα κατάφερε θαυμάσια, αν αναλογιστούμε ότι δεν ήταν επαγγελματίας ηθοποιός. Πάντως, το γάργαρο γέλιο της δεν είναι ακριβώς…δικό της. Η πρωταγωνίστρια-που μιλούσε με μεγαλύτερη ευκολία αγγλικά, παρά ελληνικά- ντουμπλαρίστηκε και η φωνή που ακούμε στην ταινία είναι αυτή της Ελένης Ροδά.

Η ταινία γυρίστηκε σε όχι ευνοϊκή στιγμή για την ελληνική πραγματικότητα (1971). Επί εποχής χούντας ο μόνος τρόπος να κάνει ο σκηνοθέτης το σχόλιό του για την πολιτική κατάσταση ήταν με υπονοούμενα. Οι στρατιώτες επιδίδονται σε γυμνάσια κάτω από τον καυτό ήλιο ξανά και ξανά. Αυτή η καταπίεση, κάπως πρέπει να βγει διαφυγή. Πως; Πάνω σ’ ένα βαρύ ζεϊμπέκικο. Εκεί που αρχίζουν όλα.

Η ατμόσφαιρα κάθε άλλο παρά κλειστοφοβική είναι με τα εκτυφλωτικά, ανοιχτά της πλάνα. Όμως κάτι φαίνεται να παραμονεύει, δεν υπάρχει μέρος απόλυτα ασφαλές, το ξέσπασμα είναι μόνο ένα βλεφάρισμα μακριά.

Η Ευδοκία είναι μια πόρνη. Θέλει να είναι ελεύθερη, θέλει να παντρευτεί, θέλει οι δικοί της να μην ντρέπονται γι’ αυτή. Όμως αφήνεται να την εκμεταλλευτούν, μαθαίνει στα εύκολα. Βολεύεται. Ο χαρακτήρας της σμιλεύτηκε εξαιτίας των κοινωνικών συνιστωσών, της φτώχειας, της αμάθειας αλλά και του φόβου (ο φόβος της φυλάκισης φαίνεται έντονα σε κάποια σημεία). Η πορεία της προς τη χειραφέτηση είναι ένα αδιέξοδο, δε χάνει όμως τίποτα αν προσπαθήσει.

Ρεαλισμός, σκληρό φως, γυμνά τοπία. Ο Δαμιανός μας δείχνει την Ελλάδα του τότε, μια Ελλάδα μίζερη αλλά με διάθεση για ζωή. Η ποιότητα ζωής ως όρος δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. Οι ήρωες κινούνται ανάμεσα στην πόλη και τη φύση. Όμως η πόλη της Ευδοκίας έχει φτωχογειτονιές, άδεια σοκάκια, χωράφια. Φαίνεται φτωχή, αθεράπευτα φτωχή, ταιριάζει γάντι στους ήρωές της.


Στέλλα Παρασχά (Αφιέρωμα)




Παρασκευή 14 Ιουλίου 2006

Για να καθαρίζουν τα μάτια και η ψυχή: ο έρωτας μιας ξένοιαστης, ανυπότακτης πόρνης κι ενός φαντάρου που μπορούσε να σηκώσει ένα τραπέζι με τα δόντια. Το θρυλικό ζεϊμπέκικο του Λοϊζου. Η Ελλάδα ως ένα άγονο, σκληρό αλλά και μαγικό τοπίο. Ο Δαμιανόςεν τω μέσω της χούντας ξεσπά σε μια κραυγή ασυγκράτητη και αποτινάσσει την καταπίεση στιγμιαία, όπως και οι ήρωες της ταινίας του. Η Ευδοκία με το επιβλητικό όνομα, που θέλει να κάνει τους δικούς της περήφανους αλλά μαθαίνει στα εύκολα, είναι το λουλούδι που φύτρωσε στα πιο κακοτράχαλα βουνά, η πιο εμβληματική ηρωίδα του ελληνικού σινεμά. Και η Ευδοκία είναι η πιο ελεύθερη ελληνική ταινία όλων των εποχών.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Legacy - Nathalie - Unverified - Παρ 21 Ιουλ 2006 - 21:45
Έτυχε και ξαναδα σημερα την ταινια στο θερινο σινεμα της γειτονιας μου.Θεωρω πως ειναι η καλυτερη ελληνικη ταινια και η πιο ερωτικη που εχω δει..Μια νεαρη πορνη,η Ευδοκια,που ζει σε μια ξεχασμενη συνοικια κι ενας λοχιας που υπηρετει τη θητεια του στο στρατοπεδο που υπαρχει εκει γυρω ερωτευονται και καποια στιγμη παντρευονται.Όμως,ο ερωτας τους,η ζωη τους,ειναι ναρκοθετημενα απο παντου.Το περιβαλλον της Ευδοκιας προσπαθει να βρει τροπο να επαναφερει την ταξη,ενω ο λοχιας βρισκεται σε μια συνεχη εσωτερικη παλη γιατι ενω ελκεται απ’τη γυναικα Ευδοκια,απωθειται απ’την πορνη Ευδοκια.Οι δυο συγκρουσεις,της Ευδοκιας με το περιβαλλον της και του λοχια με τον εαυτο του οδηγουνται προς την τραγικη τους εκβαση οταν φτανουν στην κορυφωση..Οι πρωταγωνιστες Μαρια Βασιλειου και Γιωργος Κουτουζης αν και ερασιτεχνες ειναι εκπληκτικοι.Ο Αλεξης Δαμιανος εξομολογειται στον νεαρο, τοτε, βοηθο του Λακη Παπασταθη: «Ειδες πως παιζουν; Κανεις επαγγελματιας ηθοποιος δεν θα μπορουσε να παιξει ετσι. Γιατι ειναι φθαρμενοι, οι περισσοτεροι, απο την ημερα που αρχιζουν να γινονται ηθοποιοι. Τους βαραινει η ημιτελης κουλτουρα, η ατελης εκπαιδευση, αλλα κι ενας θεσμος ανευθυνων δασκαλων, που οδηγει ακομα και τους ταλαντουχους στην υπνωση του ενστικτου». H ταινια ειναι γεματη αντιφασεις.Ο αγνος ερωτας μιας πορνης μ’ενα στρατιωτη..Η προταση γαμου του λοχια στην Ευδοκια υστερα απο λιγες ωρες γνωριμιας,οι διαδοχικοι καβγαδες και οι επανασυνδεσεις του ζευγαριου..Έτσι δεν ειναι το παθος;Έτσι δεν ειναι ο ερωτας και η καψουρα;Ακομη και οταν ο λοχιας τη σωζει απ’την αυτοκτονια,ακομα και τοτε που οι δυο τους κανουν σχεδια για το μελλον,που “τα εχουν βρει”..Τοτε ερχεται το τραγικο τελος..Ειναι αποριας αξιο πως ο Δαμιανος καταφερε να μεταμορφωσει μια απλη ιστορια σε αρχαια τραγωδια.Εισεβαλε στο κεντρο της νεοελληνικης περιπετειας, ξετρυπωσε την ψυχη της, υπονομευσε τις αξιες της(την ιδεολογια της αντιπαροχης και του ρετιρε). Πλησιασε τον κινηματογραφο με τροπο υλικο, χωματινο. Η κινηματογραφιση του εχει την τραχυτητα του βραχου.Το φιλμ παιρνει λοιπον,τις διαστασεις συμβολου,σπαζοντας τα πλαισια του ρεαλισμου.Επισης ξεπερναει και τον-σε πρωτο επιπεδο-νατουραλισμο του,λογω της εντονα οξυμμενης μορφης που ο νατουραλισμος αυτος παιρνει..Το ζεϊμπεκικο θα μεινει στην ιστορια..«Σημερον κρεμαται επι ξυλου» εψελνε ψιθυριστα ο Αλεξης Δαμιανος σε πολλα πλανα γυρισματων, για να δημιουργηθει ατμοσφαιρα… Κι ακριβως αυτη η ψαλμωδια σταθηκε πηγη εμπνευσης για τον Μανο Λοΐζο, ωστε να «ανακαλυψει» στο πιανο - στο σπιτι του σκηνοθετη - την θρυλικη πια μουσικη!Τι κι αν δεν κερδισε το βραβειο καλυτερης ταινιας τοτε στο Φεστιβαλ Θεσσαλονικης,λογω Χουντας;Η ταινια κερδισε συνολικα το Πρωτο βραβειο γυναικειου ρολου για τη Μαρια Βασιλειου,στο Φεστιβαλ Θεσσαλονικης (1971),το Βραβειο των Cineclubs της Γαλλιας το 1971 καθως και το «Χρυσο Απολλωνα» των Ελληνων Κριτικων, που το 1985 ανακηρυξαν την «Ευδοκια» ως την «καλυτερη ελληνικη ταινια ολων των εποχων».

Nathalie
 
Legacy - Georg Natsioyntzik - Unverified - Τετ 19 Ιουλ 2006 - 15:21
...και μονο για να τιμησουμε την μνημη του Α.Δαμιανου αξιζει να ξαναδουμε την ταινια οροσημο του ελληνικου σινεμα .

Georg Natsioyntzik
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.