Ο Καζαν γεμιζει αυτη την λιγο ξεπερασμενη ψυχολογικη και ηθογραφικη δραματικη ταινια με βαθυ συναισθηματισμο μιλωντας για τις προσδοκιες των γονεων που παγιδευουν τα παιδια (κυριως ως προς την εμφαση στον υλικο πλουτο), το χασμα των γενεων, την υποκρισια, τις κλειστες κοινωνιες (με το κουτσομπολιο, το στιγματισμο της γυναικας κλπ.) και βεβαια τις εμμονες του σκηνοθετη πανω στην σεξουαλικη καταπιεση. Εξαιρετικη η κατανοηση της ψυχοσυνθεσης των ηρωων αν και γινεται με μια παλιομοδιτικη προσκολληση στην υπερ-ψυχολογηση των χαρακτηρων (και αυτο χωρις το touch του Χιτσκοκ). Ενδιαφερουσα επισης στην ταινια η συνδεση του στορι με την εποχη αλλα και η εκπληκτικη ερμηνεια της Ναταλι Γουντ στο ρολο ενος ευαισθητου συναισθηματικα και ψυχικα πλασματος.

Όσκαρ πρωτοτυπου σεναριου (Γουιλιαμ Ίνγκ). Ενω η ταινια αποτελεσε το ντεμπουτο του Μπιτι στο σινεμα.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
Άρης Μαυρέλλης