• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22160
  • Αριθμός συν/τών: 758812
  • Πρόγραμμα 286 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Manhunter (1986)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Ανθρωποκυνηγός
- Γνωστό και ως:
Red Dragon: The Curse of Hannibal Lecter

Θρίλερ | 119' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 15/1/2003
Διανομή: Νέα Κίνηση
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.09 %
Αξιολόγηση: 7.94/107.94/107.94/107.94/107.94/107.94/107.94/107.94/10   (7.94/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Δεν είναι απλώς μια αστυνομική περιπέτεια…

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η ταινια ειναι η μεταφορα του πρωτου βιβλιου της επονομαζομενης ‘Τριλογιας του Hannibal Lekter’ (Red Dragon, The Silence of the Lambs, Hannibal) και εξελισσεται γυρω απο το ανθρωποκυνηγητο ενος δολοφονου απο εναν πρωην πρακτορα του FBI. Ο δολοφονος, ενας ψιλολιγνος, μυωδης, ασυνειδητος ψυχασθενης με συνδρομο κατωτεροτητας. Ο ηρωας, ενας πρωην πρακτορας του FBI, που βασανιζεται απο την ιδεα οτι το ταλεντο του να διαβαζει τις προσωπικοτητες των εγκληματιων πηγαζει απο την πιθανοτητα ο νους του να ειναι ομοιος με αυτον ενος δολοφονου.

Στο πρωτο αυτο εργο, το λιγοτερο βεβηλωμενο απο τους επιχειρηματικους νοες του Hollywood, ειναι πλεον εμφανης η προβληματικη του συγγραφεα γυρω απο την απειλη τελειων κοσμων, ελεγχομενων και τακτικων, απο δαιμονες χαους και αταξιας και δηλητηριασμενα μυαλα. Η απειλη εισβολης ειναι διαχυτη σε ολη την ταινια- εισβολη στα σπιτια και τις ζωες των θυματων απο των δολοφονο, η εισβολη στην ησυχη ζωη του ηρωα απο την επιτακτικη αναγκη να ξαναγυρισει στην ενεργο δραση, εισβολη στο μυαλο του απο τον Dr. Lektor που στοιχειωνει τις σκεψεις του, εισβολη στην ασφαλεια της οικογενειας του, εισβολη στην εξελιξη της ερευνας.

Το θεμα της εισβολης δεν ειναι αγνωστο στον Michael Mann. Στο The Thief, ο Mann σκηνοθετει ενα κλεφτη και η ταινια του βασιζεται στο βιβλιο The Home Invadors, στο Heat μιλα για μια συμμορια κλεφτων, αλλα ακομη και στο The Insider, ο ηρωας μαστιζεται απο τσιρακια της εταιρειας του που εισβαλουν στη ζωη του, στην οικογενεια του και στο σπιτι του.

Κατι που επισης δεν ειναι αγνωστο στον Mann, ειναι η θεαματικη χρηση των χρωματων. Στην προκειμενη περιπτωση μας δινει μια ατμοσφαιρικοτατη σκοτεινη ταινια, με εξπρεσιονιστικη χρηση χρωματων (βλεπε το λυκοφως της σκηνης του Dolarhyde με την Reba (Joan Allen), που σηματοδοτει την πιθανοτητα εναρξης μιας καινουριας ζωης του δολοφονου). Ομως δεν αρκειται σε ομορφες, ακινητες εικονες, ακομη και τα στατικα του πλανα ειναι αργα, σταθερα, γεματα συναισθηματικη η ψυχολογικη ενταση, νιωθει κατι να κινειται απο πισω. Ο Mann δημιουργει μια τετοια ενταση που κρατα τον θεατη στην ακρη του καθισματος, επειδη προτιμα να ψιθυριζει, παρα να φωναζει τον τρομο. Τα εγκληματα ουτε φαινονται, ουτε περιγραφονται λεπτομερως στην ταινια. Αντιθετα, ριχνει καποια υπονοουμενα εδω κι εκει για την τρομακτικη φυση των τραυματων, η το παραδοξο των ευρηματων, και αφηνει των θεατη να συμπληρωσει τα κενα.

Οι πιο δυνατες στιγμες της ταινιας ερχονται οταν ο Will συναντα τον Lektor (Brian Cox),τον ανθρωπο που τον οδηγησε στην αποφαση να αποσυρθει, αφηνοντας του βαθια σημαδια, τοσο σωματικα, οσο και ψυχικα. Η ενταση κορυφωνεται καθως οι δυο χαρακτηρες σαρκαζουν ο ενας τον αλλον κυνηγωντας τον ιδιος σκοπο που κανεις του δεν ειναι προθυμος να ξεστομισει- να εξασφαλισουν την βοηθεια του Lektor στην εξιχνιαση ης υποθεσης. Άλλη μια απο τις καλυτερες στιγμες της ταινιας ακολουθει, καθως ο ηρωας κατεβαινει τρεχοντας τον κεκλιμενο διαδρομο τις κατασπρης κλινικης, οπως θα ετρεχε σε εναν εφιαλτη για να ξεφυγει απο τον δαιμονα που τον καταδιωκει.

Ο Petersen δινει την καλυτερη ερμηνεια της καριερας του και κρινοντας απο την ταινια αυτη ειναι δυσκολο να καταλαβουμε γιατι δεν εγινε πολυ μεγαλυτερο αστερι απο τον καρατεριστα ηθοποιο που ειναι σημερα. Εκφερει τις ατακες του με στυλ και ποιοτητα, αποφευγοντας να δωσει στον χαρακτηρα του την εικονα super-cop. Προσδιδει βαθος και εσωτερισμο και στο βλεμα του ζωγραφιζεται ο πονος του παρελθοντος. Στο ρολο του Dr. Lektor, ο Sam Cox δεν συγκρινεται φυσικα με την θρυλικη ερμηνεια του Hopkins, αλλα οταν ξεπερασεις το σοκ του hey-that’s-not-Hopkins, βλεπεις οτι ο Cox φανερωνει πολυ καλα την ιδιαιτερη ψυχοσυνθεση του Hannibal. Την καλυτερη ερμηνεια του μας δινει και ο Tom Noonan, στο ρολο του συμπλεγματικου Doralhyde, αντανακλοντας στο φακο ολη την εσωτερικη διαμαχη που γινεται στο μυαλο και στην ψυχη του, δινοντας εναν τρομακτικα πειστικο και απιστευτα τρομακτικο δολοφονο, που εχει απο καιρο χασει καθε δυνατοτητα επαναφορας της ψυχικης του ηρεμιας.

Μια ταινια που αξιζει να δειτε, για να ξαναθυμηθειτε πως γινεται ενα παλιο, καλο και δυνατο ψυχολογικο θριλερ.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Πρωιμακης Ιωσηφ


 
<Χωρίς Τίτλο> - GBIT - Παρ 04 Ιαν 2013 - 20:51
Το επεξεργάστηκε ο/η GBIT συνολικά 3 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.