• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Faa Yeung Nin Wa (2000)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ερωτική Επιθυμία
- Γνωστό και ως:
In the Mood for Love

Σινεφίλ | 98' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 26 Ιαν 2001
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 21/1/2002
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Καντονεζικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 1.11 %
Αξιολόγηση: 8.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/108.08/10   (8.08/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μια ανάμνηση είναι κάτι που έχεις ή κάτι που έχασες;

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Μια ιστορία αγάπης στο Χονγκ Κονγκ του 1962 συλλαμβάνει ο φακός του Kar-wai Wong. Όμως δεν είναι ένας έρωτας σαν όλους τους άλλους: Ο Chow (Tony –Chunking Express- Leung), αρχισυντάκτης μιας τοπικής εφημερίδας και η μυστηριώδης Li-zhen (Maggie –Chinese Box- Cheung) μοιράζονται ένα κοινό μυστικό. Οι σύζυγοί τους διατηρούν ερωτική σχέση, και η ανακάλυψη αυτή θα τους φέρει πιο κοντά. Όχι όμως όσο κοντά θα ήθελαν: Η αμοιβαία τους έλξη θα προσκρούσει στον τοίχο που έχτισαν γι αυτούς τα “νόμιμά” τους ταίρια, με την υποχώρησή τους στις επιθυμίες της σάρκας να τους υποβιβάζει αυτόματα στην ίδια –ανήθικη- κατηγορία με αυτούς. Ο ηθικός αυτός φραγμός θα τους καταδικάσει στο ανυπόφορο καθημερινό βίωμα του ανεκπλήρωτου έρωτα, με τον Wong να καταγράφει τις απελπισμένες τους ματιές, τις σπαραχτικές ψυχικές τους κραυγές, τον υπομονετικό τους αυτοβασανισμό με τρόπο σχεδόν ιεροτελεστικό, διεισδύοντας στις πιο μύχιες πτυχές των συναισθημάτων τους. Μέσα από τόνους σκληρού χιούμορ και απέραντου λυρισμού –συνεπικουρούμενος και από την προκλητικά καταθλιπτική μουσική των βιολιών του Shigeru Umebayashi -, η Ερωτική Επιθυμία καταθέτει μια συνταρακτική σπουδή στον ανεκπλήρωτο πόθο και τον σπαραγμό που αυτός προκαλεί, πλήρως απαισιόδοξη και λυτρωτικά αντί-Χολιγουντιανή.

- ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ… μα περισσότερο η ψυχική κατάθεση στις ερμηνείες των κεντρικών ρόλων από δύο κορυφαία ονόματα του Ασιατικού κινηματογράφου, η σκληρή σκηνή κατά την οποία υποκρίνονται πως απευθύνονται στους άπιστους συζύγους τους, οι πειραματισμοί του Wong πίσω από την κάμερα και τα πλήρη από πικρά συναισθήματα καρέ.

- ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ… επειδή το «μελό» στο σινεμά έχει ταυτιστεί με τις κλάψες της Meg Ryan και των ομοίων της. Ξου!

- ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ… μεθυστικό >> 9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9,5/10 Stars (9.5/10)

Βρεττος Λιαπης




Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2007

Χονγκ Κονγκ 1962. Η κ. Τσαν μετακομίζει με τον άντρα της σε ένα δωμάτιο στο σπίτι της κυρίας Σουέν. Ακριβώς δίπλα μετακομίζουν ο κ. Τσόου με τη γυναίκα του. Οι δυο τους θα έρθουν πιο κοντά μετά την ανακάλυψη ότι οι σύζυγοι τους έχουν δεσμό.

Η Ερωτική Επιθυμία είναι μια ταινία που αγκαλιάζει δύο μοναχικούς ανθρώπους. Δύο μορφές που βιώνουν τη μοναξιά στη συζυγική τους ζωή. Θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη σκληρή αλήθεια της απιστίας και μαζί δειλά και αμήχανα θα θελήσουν να βρουν πως άρχισαν όλα αυτά. Θα επωμισθούν ρόλους και θα προσποιηθούν τους συζύγους τους σε μια άτυπη κι επώδυνη προσπάθεια αναπαράστασης. Υποσχέθηκαν να μην οδηγηθούν στην ίδια κατάσταση. Είναι όμως δύο άνθρωποι πληγωμένοι και η αλληλοϋποστήριξη τους τους δίνει κουράγιο. Όλα όμως τους εμποδίζουν. Από τα κουτσομπολιά και τις επιπλήξεις της σπιτονοικοκυράς που κάνει κηρύγματα μέχρι τους ίδιους τους ενοχικούς εαυτούς τους.

Ο Kar Wai μας παρουσιάζει δύο κεντρικούς χαρακτήρες ,όλοι οι υπόλοιποι είναι απλοί δορυφόροι ενώ οι σύζυγοι τους περνούν απαρατήρητοι. Μόνο οι φωνές ή οι πλάτες τους υποδηλώνουν την παρουσία τους. Έτσι επικεντρωνόμαστε στους δύο. Η κ. Τσαν κομψή, αψεγάδιαστη, πανέμορφη μέσα στα εκθαμβωτικά μανδαρινικά φορέματα της που συνήθως είναι και τα μόνα που υποδηλώνουν την αλλαγή του χρόνου δεν μπορεί να παραδεχθεί πως αποζητά τον κ. Τσόου . Υποχρεώνει τον εαυτό της να καταπνίξει ή να θάψει βαθιά μέσα της αυτά τα συναισθήματα. Ο κ. Τσόουν γοητευτικός, μυστηριώδης και σιωπηλός μέσα στα κολλαριστά σακάκια και τα καλοχτενισμένα γεμάτα μπριγιαντίνη μαλλιά φαίνεται πιο τολμηρός αλλά δεν μπορεί να εκδηλωθεί τόσο ώστε να γίνει κάτι για τους δυο. Ενεπλάκησαν σε μία σχέση ελλειπτική η οποία προσπαθούσε να αναδυθεί σε στενά δωμάτια, στα εστιατόρια, στις σκάλες, στις γωνιές του δρόμου. Να κρυφτεί όσο καλύτερα μπορούσε και αυτό το κρυφτό είναι που τους εμπόδισε να την προχωρήσουν. Αργότερα θα γυρίσουν ο καθένας ξεχωριστά σ’ αυτό το μικρό σπίτι όπου γνωρίστηκαν για να ρίξουν μια κλεφτή νοσταλγική ματιά στο όμορφο παρελθόν και είτε να δακρύσουν είτε να χαμογελάσουν διστακτικά.

Ο Kar Wai μας δίνει ένα μικρό αριστούργημα. Διαφορετική από τις προηγούμενες δουλείες του εδώ εγκαταλείπει την ξέφρενη κίνηση της κάμερας στο χέρι. Η κάμερα μένει σταθερή . Κάδρα πλούσια και γεμάτα που δε κουράζεσαι να τα χαζεύεις. Οι ήρωες κινηματογραφούνται συνεχώς πίσω από κάτι γιατί κρύβουν κάτι. Ο θεατής είναι σαν ένας παρατηρητής σαν ένας απ’ τους γείτονες. Αυτή η αργή χαλαρή κίνηση της κάμερας με τα περιγραφικά πανοραμίκ και τα τράβελινγκ προς τα πίσω, το slow motion , τους αριστουργηματικούς φωτισμούς δίνουν τα εύσημα στον ταλαντούχο Christopher Doyle.

Ένα άλλο δυνατό χαρτί της ταινίας είναι η άψογη καλλιτεχνική διεύθυνση του εμπνευσμένου William Chang. Το σπίτι μικρό, γεμάτο κόσμο που μπαινοβγαίνει είναι στολισμένο με κομψά έπιπλα εποχής σε ζωηρά χρώματα συνθέτοντας ένα περιβάλλον ζεστό όσο και ασφυκτικό για τους ήρωες. Στους χώρους εργασίας τους δεσπόζουν τεράστια ρολόγια. Τίποτα δεν είναι τυχαία τοποθετημένο. Το κάθε αντικείμενο έχει μια μικρή ιστορία, φυλά ένα μυστικό και προωθεί τη δράση. Η γραβάτα τους κ. Τσόου, η ροζ τσάντα της κ. Τσαν, οι ξεχασμένες παντόφλες της και τα σημάδια από κραγιόν στα λευκά μυρωδάτα τσιγάρα του κ. Τσόου αποτελούν λεπτομέρειες που εμπλουτίζουν ακόμη περισσότερο το σύνολο της ταινία Ακόμα και η βροχή λαμβάνει χώρα στη δράση αφήνοντας το υγρό της στίγμα.

Η ταινία αποτελεί μία εμπειρία. Μια ιστορία ανεκπλήρωτου έρωτα μέσα από τις ιδανικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, την φαντασία του William Chang, την δεξιοτεχνία του Christopher Doyle, την ασυναγώνιστη μουσική επένδυση από τον Michael Galasso μαζί με τα ισπανόφωνα διαμαντάκια και την ευρηματικότητα και πρωτοποριακή δουλειά του σκηνοθέτη αποτελεί μία από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων χρόνων.

Ευδοξία Κυροπούλου




Χονγκ Κονγκ 1962. Σε ένα κτήριο με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ο Τσάου (Τόνι Λέουνγκ) και η γειτόνισσά του Σου (Μάγκι Τσέουνγκ) ανακαλύπτουν ότι οι σύζυγοί τους, οι οποίοι απουσιάζουν διαρκώς λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, έχουν ερωτικό δεσμό. Η συγκεκριμένη ανακάλυψη φέρνει τους δύο πρωταγωνιστές πολύ κοντά… Οι δυο τους τώρα προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς ώθησε τα έτερά τους ημίσεα στη μοιχεία. Αναπόφευκτα, οι ίδιοι εμπλέκονται σε μια αβέβαιη σχέση, η οποία δε φαίνεται να ολοκληρώνεται ποτέ, ίσως λόγω της κοινωνικής ευπρέπειας ή των ηθικών επιταγών της εποχής.

Oh Yeah!: Οι σκηνοθετικές αρετές (και όχι μόνο) της ταινίας αμέτρητες! Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών είναι εκπληκτικές! Οι δυο τους ακόμα και κατά τη διάρκεια των σιωπών τους εξακολουθούν να μεταδίδουν με κομψότητα και γοητευτική σαφήνεια το αποσιωπημένο πάθος, τον ανεκπλήρωτο πόθο του έρωτα, την εγκαρτέρηση και το συναισθηματικό αδιέξοδο. Ο δε Wong Kar-Wai κατάφερε να μετατρέψει μια ενδεχομένως μελό δραματική ιστορία σε ατμοσφαιρικό συναισθηματικό νουάρ. Ο σκηνοθέτης με την πολύτιμη σύμπραξη του μόνιμου πλέον συνεργάτη του, Chris Doyle, δημιουργεί μια εξαίσια εικαστικά ταινία χρησιμοποιώντας ένα νευρώδες, ελλειπτικό και σχεδόν ιδιόμορφο στυλ κινηματογράφησης. Το ερωτικό άσμα του Νατ Κινγκ Κολ σε ταξιδεύει…

Oh No!: Ok, η ατμόσφαιρα μιας διάχυτης μελαγχολίας μπορεί να κουράσει (κάποιους ελάχιστους). Αν μόνο η σκέψη της ανάμιξης ταχύτητας, χρωμάτων, εικόνας, ερωτικής επιθυμίας και θεματικού μοτίβου φόβου-πόθου δεν ανταποκρίνεται στις σινεφίλ προτιμήσεις σας, μάλλον πρέπει να αλλάξετε κανάλι (σιγά μη βρείτε κάτι καλύτερο).

Η ατάκα: «Δε θα γίνουμε σαν και αυτούς»!!!!!! (Ω ναι αυτή είναι η απάντηση των δύο απατημένων συζύγων μπροστά στο ενδεχόμενο μιας μεταξύ τους σχέσης.)

Ειρήνη Νεδελκοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - bude - Πεμ 28 Ιουν 2018 - 14:50
Μεγάλη απογοήτευση... Πόνεσαν τα μάτια μου, σκοτάδι παντού, το φως του ήλιου πουθενά, μόνο κλειστά παντζουρια και μέσα φως κόκκινο από λαμπατέρ. Δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τα πρόσωπα, έκαναν αναπαράσταση τί θα σκεφτονταν οι σύζυγοι κι έλεγες τώρα αυτός ποιος είναι;;; Τελικά στη μέση καταλαβαίνεις πως τους συζύγους δεν τους έδειξε ποτέ, μόνο φωνές άκουσες.. Στο τέλος σου δείχνει και κάτι για την Καμπότζη και λες"εε τί δουλειά έχει η Καμπόζη;" και μετά λέει και το μυστικό στην τρύπα και λες "πιο μυστικό;ρε μπας και ο κερατάς καθαρισε την σύζυγό του;" και μετά η άλλη εμφανίζεται πάλι μόνη με ένα παιδί και λες ααα είναι του άντρα της;;; πως το έκαναν;;; μήπως είναι του γείτονα;; αλλα αφου δεν το έκαναν αλλα με τόσο σκοτάδι ρε μήπως το έκαναν;;;; Τραγικό παιδιά και ποιο τραγικό είναι να λέτε πως είναι αριστούργημα... Αριστούργημα ήταν το κινέζικα φορέματα της πανέμορφης προταγωνίστριας... Το άλλο πάλι.. Ειμαστε στο Χονγκ Κονγκ την δεκαετία του 60 η γυναίκα του δουλευει και φευγει ταξίδια για μήνες!!!(τόση πρόοδο οι γυναίκες τότε,στελεχος σε πολυεθνική) αλλα λεφτά για ένα σπίτι της προκοπής δεν έχουν ...νοικιάζουν ένα δωμάτιο σε μια οικοδομή γεμάτη υγρασία....Ενα αριστούργημα πρέπει να έχει μια λογική...
 
<Χωρίς Τίτλο> - saliud - Κυρ 02 Ιαν 2011 - 00:57
ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΝΑ ΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΤΑΙΝΙΑ. ΚΑΛΟΦΤΙΑΓΜΕΝΗ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΟΥΔΕΝ. Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΜΗ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ.
 
Legacy - ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΩΛΗΣ - Unverified - Πεμ 13 Ιαν 2005 - 00:41
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΑΠΟΓΕΙΩΝΕΤΑΙ,ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΖΕΝΙΘ ΜΕ ΤΑΙΝΙΕΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ,ΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ...ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΔΕΙΤΕ ,ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΚΗ(ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ!!!),ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΤΟΥ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ(ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΑΞΙΟΖΗΛΕΥΤΕΣ),ΤΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΝΤΕΚΟΡ,ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ,ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ...ΤΙ ΚΙΑΝ Η ΤΑΙΝΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ?Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ,Η ΟΠΟΙΑ ΑΠ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΕΠΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ,ΣΕ ΑΠΟΖΗΜΕΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΗΛΩΝΕΙ ,ΣΕ ΜΑΓΕΥΕΙ,ΣΕ ΩΘΕΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ---ΑΚΡΩΣ ΠΛΟΥΣΙΟΠΑΡΟΧΑ ΣΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ,ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙΣ ΠΩΣ ΖΕΙΣ,ΥΠΑΡΧΕΙΣ,ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ....ΘΥΜΑΣΑΙ...ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ(ΔΙΟΡΘΩΣΤΕ ΜΕ ΑΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ)ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΒΑΘΙΑ ΠΩΣ ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΑΙΝΕΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ..ΚΑΙ ΜΗ ΞΕΧΝΑΤΕ:ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΕΙΝΑΙ ΙΧΝΗ ΔΑΚΡΥΩΝ

ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ:ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΝ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΒΥΘΙΣΤΟΥΝ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΝΟΥ,ΑΠΩΛΕΙΑΣ,ΚΑΙ ΕΡΩΤΑ

ΟΧΙ:ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ,ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤΙΑΝΟ ΥΥΥΠΕΡ-ΑΣΙΟΔΟΞΟ ΦΙΝΑΛΕ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΩΛΗΣ
 
Legacy - StratosL - Unverified - Παρ 12 Ιαν 2007 - 17:57
Πολυ κουραστικο και αργοσυρτο, θελει μεγαλη υπομονη πραγματικα για να το δεις ολοκληρο και να αισθανεσαι οτι σε ανταμειψε με το λυρισμο του, γιατι πραγματικα ειναι ταινια διαχυτη με εικονες (και πλουσιες εικονες) αλλα μηδεν δραση
StratosL
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.