• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Trolosa (2000)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Απιστία
- Γνωστό και ως:
Faithless

Σινεφίλ | 155' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 15 Δεκ 2000
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Σουηδικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 8.24/108.24/108.24/108.24/108.24/108.24/108.24/108.24/108.24/10   (8.24/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Σε μια απρόβλεπτη στιγμή, η ζωή τους θα άλλαζε για πάντα.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κυριακή 28 Αυγούστου 2016

Το ψυχολογικό αυτό δράμα υπογράφεται από την έσχατη μούσα του Ingmar Bergman, αλλά από την πρώτη σκηνή αισθανόμαστε πως ο γηραιός Σουηδός θα είναι απανταχού παρών ψυχή και σώματι. Το σενάριο του μοιάζει να είναι μια αυτοβιογραφική «συγγνώμη», μια καθαρτική συνέχεια των προβληματισμών του 1970 («Σκηνές από ένα Γάμο», «Πρόσωπο με Πρόσωπο»), όπου η απιστία συμβόλιζε μια πράξη ελευθεριότητας. Στη σκηνοθεσία, η Liv Ullmann φαντάζει να έχει «στοιχειωθεί» από τον μέντορα της, ακολουθώντας τους δικούς του κανόνες, υπογράφοντας εντέλει μια από τις καλύτερες δικές του ταινίες. Οι ήρωες δεν είναι αλώβητοι των πράξεων τους, θα πληρώσουν το τίμημα της απιστίας, θα μαχηθούν έπειτα για την αίσια εξισορρόπηση, μα το κομμάτι που θα απομείνει από την κόντρα τους, θα γίνει «σαμάρι» για τον καρπό τους. Στον κεντρικό ρόλο η Lena Endre, βασική ερμηνεύτρια του σουηδικού θεάτρου, θα μας χαρίσει μία από τις χαρισματικότερες μπεργκμανικές φιγούρες με μια απόδοση-καταλύτη, ενώ σαν οπτικό άλτερ-έγκο του Bergman παρουσιάζεται, ένας από τους αγαπημένους πρωταγωνιστές του, ο Erland Josephson. Ένα μικρό κομψοτέχνημα, φορτισμένο συναισθηματικά, για θεατές υψηλής νόησης, σινεφιλικής μνήμης και κουλτούρας.

Βαθμολογία: 4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/10 Stars4,5/5 Stars (4.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Σταύρος Γανωτής




Στο βιβλίο του «Η μαγική λατέρνα», ο Ingmar Bergman περιγράφει μια ερωτική ιστορία στην οποία είχε εμπλακεί το 1949. Η Απιστία της Liv Ullmann αναφέρεται σε αυτή. Ως απόσπασμα της αυτοβιογραφίας του, ο μεγάλος Σουηδός σκηνοθέτης καταγράφει με μια ευδιάκριτη αίσθηση ενοχής το προσωπικό του βίωμα, επιτρέποντας στον ηλικιωμένο πλέον εαυτό του να δίνει το ρυθμό των τεκταινόμενων επί της οθόνης: Η ιστορία του νεαρού… Bergman (Erland Josephson) ξεπηδά από τις αναμνήσεις που γεννιούνται κατά τη διάρκεια συγγραφής του ίδιου του σεναρίου, διαδικασία στην οποία συμμετέχει ενεργά και το πνεύμα της Marianne. Σύμφωνα με αυτό, εκείνη είναι το υποκείμενο της έριδας ανάμεσα στον νεαρό πρωταγωνιστή και τον σύζυγό της, ενός μουσικοσυνθέτη που απουσιάζει μεγάλα χρονικά διαστήματα σε περιοδείες στο εξωτερικό. Η παράνομη σχέση της με τον Bergman, τότε ακόμη φιλόδοξο σκηνοθέτη, θα αποκαλυφθεί, για να αντικατασταθεί από ένα παιχνίδι πάθους, επιθυμίας και αντιζηλίας. Η Liv Ullmann χρησιμοποιεί την ιστορία του Ingmar Bergman δανειζόμενη ταυτόχρονα και αρκετές από τις κινηματογραφικές τεχνοτροπίες του, δίνοντας στο φιλμ μια αυτοβιογραφική νότα τόσο σε ότι αφορά στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του, όσο και του έργου του, με σαφείς αναφορές σε προσωπικές δημιουργίες του παρελθόντος του –Personaα, Κραυγες και Ψιθυροι. Έτσι, περισσότερο από την απεικόνιση του διπόλου ανάμεσα σε εραστή και σύζυγο, η ταινία είναι μια βουτιά στη μνήμη και τις ενοχές που ανασύρει η αναπόφευκτη παρουσία της, με τον επεικονισμένο χρόνο να παλατζάρει ανάμεσα στο τότε και το τώρα με νοσταλγική αλλά και αυτοκριτική διάθεση.

- ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ… μα περισσότερο το χάδι συγχώρεσης του γερασμένου Bergman στο νεανικό παρελθόν του, οι αναπάντεχες αντιδράσεις τη στιγμή της αποκάλυψης της παράνομης σχέσης και οι μικρές διαδρομές ανάμεσα στο σήμερα και το τότε με μεσολαβητές τη μνήμη και τις ενοχές.

- ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ… εξαιτίας του ότι το φιλμ στα χέρια της Ullmann αποπνέει έναν πολύ πιο εμπορικό αέρα από τις σκηνοθετικές δημιουργίες του ιδίου του Bergman.


- ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ… καλογυαλισμένος ερωτισμός με μια στάλα Bergman>> 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Βρεττός Λιάπης




Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2005

Ο Μπέργκμαν (σενάριο) συναντά τη Λιβ Ούλμαν (σκηνοθεσία) πίσω από την κάμερα, στην ιστορία ενός σκηνοθέτη που αναπολεί προσωπικές του εμπειρίες ενώ προσπαθεί να γράψει ένα σενάριο για την απιστία. Έξυπνο, νοσταλγικό, εμφανώς αυτό-αναφορικό φιλμ, με την Ούλμαν να υιοθετεί ρυθμούς στοχαστικούς και να στέκεται στο ύψος του μέντορα και πρώην συντρόφου της.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Legacy - Β.ΔΟΜΒ. - Unverified - Δευ 26 Φεβ 2001 - 04:29
Άπο τις σημαντικοτερες της δεκαετιας.Άριστα σκηνοθετημενη.Καλο θα ηταν να μελετηθει απο ελληνες σκηνοθετες ανοητων "σεξοταινιων".
Β.ΔΟΜΒ.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.