• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Seom (2000)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Νησί
- Γνωστό και ως:
The Isle

Σινεφίλ | 89' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 29 Σεπ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 10/10/2006
Διανομή: New Star
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Κορεατικά
Δημοτικότητα: 0.16 %
Αξιολόγηση: 8.31/108.31/108.31/108.31/108.31/108.31/108.31/108.31/108.31/10   (8.31/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


H Hee-Jin (Jung Suh) είναι μια νεαρή όμορφη κοπέλα που η ταπεινή δουλειά της είναι να νοικιάζει πλωτές πλατφόρμες σε υποψήφιους ψαράδες, να κανονίζει να τους πηγαίνει ιερόδουλες εάν το θελήσουν και περιστασιακά να εκδίδεται και η ίδια. Από την μίζερη ζωή της όμως θα την βγάλει ένας νέος ενοικιαστής o Hyun Shik (Yoosuk Kim) που λιγομίλητος όπως και αυτή μοιάζει να έχει προβλήματα με την αστυνομία. Η ερωτική τους ιστορία όμως απέχει πολύ από το να έχει ευτυχές τέλος καθώς προσωπικοί εγωισμοί, θανατηφόρα ατυχήματα και η ίδια η αγριότητα της σχέσης τους στέκονται ανυπέρβλητα εμπόδια...

Σχετικά παλαιότερη ταινία του διάσημου Kim ki duk και τολμώ να πω λιγότερο ενδιαφέρουσα εαν συγκριθεί με το φιλοσοφικό διαμάντι του Spring summer autumn winter, την τολμηρή ιστορία του Samaria και τον φετινό θρίαμβο του 3 Iron. Το The isle χαρακτηρίζεται κυρίως από ανισότητα: ο λυρισμός της σκηνογραφίας δεν υποστηρίζεται παρά από σχηματική ιστορία και οι σοκαριστικές σκηνές δεν ισορροπούνται από κάποια ικανοποιητική εμβάθυνση χαρακτήρων. Και το ίδιο το φιλμ όμως μοιάζει να είναι μια σπουδή στην ανισότητα ή ακόμα καλύτερα στην αντίθεση. Το μαγικό τοπίο της λίμνης σε σχέση με την καθόλου μαγική ζωή των ψαράδων, ο πλούτος του επιχειρηματία που βρίσκει το πτώμα σε σχέση με την φτώχεια του εξαθλιωμένου ζευγαριού, ο θυμός της Hee-Jin προς τον Hyun-Shik και του Hyun -Shik προς την Hee-Jin σε σχέση με τον δυνατό τους έρωτα, οι γραφικές σκηνές αυτοτραματισμού που δύσκολα χωνεύεις σε σχέση με το ποιητικό φόντο της φύσης. Ο Kim ki duk είναι αρκετά μάστορας ώστε να μην φορτώνει το φιλμ του με άχρηστες σκηνές επεξηγήσεων: τα κίνητρα των ηρώων του είναι απλά και ζωώδη -το «καταραμένο» ζευγάρι νιώθει ζήλια, πόθο, πόνο ή φόβο και λειτουργεί κατ’ αντιστοιχία. Το σενάριό του είναι απλό, περιορίζεται μόνο στα βασικά. Η κινηματογράφησή του είναι μινιμαλιστικά νατουραλιστική. Ακόμα και αν ο θεατής λογικά θα περίμενε κάτι πιο δουλεμένο λοιπόν, δεν μπορεί παρά να αποδώσει τα εύσημα σε αυτήν την περίεργη, οριακά σαδομαζοχιστική ταινία του Kim ki duk που δύσκολα ξεχνάς. Στην τελική, δεν νομίζω πως το Ai no corrida ήταν και πολύ ανώτερο...

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)
Βασιλική Πολυχρονοπούλου




Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Ο Kim ki duk αφηγείται στις γνωστές πλέον ψυχογραφικές διαστάσεις ένα δράμα στα έγκατα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο τρόπος του πίσω από την κάμερα, η βαρύνουσα σημασία στην ομιλούσα σιωπή, αλλά και οι εμμονές στα μύχια ένστικτα της ανθρώπινης ύπαρξης καθιστούν τον σκηνοθέτη ως έναν απ`τους ξεχωριστούς auteurs του σύγχρονου κινηματογράφου.

Η ταινία διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου σε ένα λιτό θαλάσσιο σκηνικό. Όπου πλωτά καλύβια αποτελούν προορισμό διακοπών για δεκάδες τουρίστες. Η μυστήρια ξενοδόχος με μια απαρχαιωμένη βάρκα (η κακοποίηση της ιδιοκτήτριας και της ιδιοκτησίας μοιάζουν να έχουν κοινή ρίζα στον χρόνο) αναλαμβάνει την τροφοδοσία και την προσφορά πάσης φύσης υπηρεσιών στους επίσης μυστήριους και αλλοτριωμένους πελάτες. Κάπου εκεί, μια απροσδιόριστη έλξη θα ταρακουνήσει τα ύδατα και θα δημιουργήσει ένα σκοτεινό και ερωτικό μαγνητικό πεδίο μεταξύ της ξενοδόχου και ενός εσωστρεφή πελάτη.

Ο Κορεάτης σκηνοθέτης εκμεταλλεύεται με μαεστρικό τρόπο την μεταφορικότητα του τίτλου του. Το Νησί. Η στάθμη της θάλασσας, η επιφάνεια του νερού χωρίζει στα δύο τον κόσμο. Τον έμβιο κόσμο που εκτείνεται πάνω απ`τη στάθμη του νερού, και τον σκοτεινό-άγνωστο-προάγγελο θανάτου που ορίζεται κάτω απ`την επιφάνεια της θάλασσας. Όλοι οι νεκροί οργανισμοί (και τα αντικείμενα) καταλήγουν στη θάλασσα, ενώ πάνω από αυτή ακροβατούν οι έμβιοι οργανισμοί. Σαφώς ο Kim ki duk δεν κάνει μια τόσο δυιστική διάκριση του κόσμου. Συχνά οι ήρωες βρίσκονται στο νερό, θύματα μιας ανεξήγητης και μυστήριας απειλής. Ωστόσο υπάρχουν ορισμένα μαγικά πλάνα, υπερποιητικές εικόνες, όπου η πλάση (ανθρώπινη και μη) τεμαχίζεται στη μέση από την λεπτή γραμμή που ορίζει η στάθμη της θάλασσας(αποκορύφωμα το κλείσιμο της ταινίας). Προσδιορίζοντας επακριβώς, πέραν της υλικής, την ψυχική κατάσταση του "ατόμου".

Είναι σαφείς οι προθέσεις του δημιουργού να βυθιστεί στην καρδιά ενός ακατανόητου κόσμου. Ο Φρόυντ ήταν ο πρώτος στην ουσία που διέψευσε πως ο άνθρωπος μπορεί να ελέγξει τη συμπεριφορά με τη λογική του. Καθώς θεώρησε πως η ανθρώπινη ύπαρξη διέπεται από ένα σύνολο έμφυτων ενστίκτων και ασυνείδητων σκέψεων που επενεργούν και διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό την ανθρώπινη συμπεριφορά. Αυτή τη θέση φέρεται να οπτικοποιεί ο Kim ki duk, με μια ποιητικότερη προσέγγιση. Ενός σύμπαντος που κατακλύζεται από ανθρώπινα ένστικτα και παρορμήσεις. Το ένστικτο της επιβίωσης αλλά και της κυριαρχίας δηλώνουν διαρκώς παρόν. Και οπτικοποιούνται με άγριες εικόνες βίας(τόσο στο ανθρώπινο όσο και στο ζωικό βασίλειο). Ενώ τέλος, μέσα απ`το πρωταγωνιστικό δίδυμο, διαφαίνεται η ανάγκη του ανθρώπου να μετουσιώσει τις εσωτερικές παρορμήσεις του σε μια υπερβατική αγάπη. Η αγάπη ως το ανώτερο επίπεδο της εσωτερικότητας. Καμία λογική δε χωράει εδώ. Ένα βλέφαρο, ένα μειδίαμα μπορεί να είναι ο κινητήριος μοχλός της αναπόφευκτης ανθρώπινης έλξης. Μια έλξη που ανασύρει δεκάδες άγνωμα συναισθήματα. Και που ταλαντώνεται απ`την αγριότητα του σεξουαλικού πόθου στη γαλήνια τρυφερότητα, για να καταλήξει σε μια λυσσαλέα κτητικότητα.

Ο τίτλος είναι "Το Νησί". Μήπως θα ήταν πιο ακριβής ως "Τα Νησιά"; Τα νησιά, στην προκειμένη τα πλωτά καλύβια, δηλώνουν την καθεμιά ανθρώπινη ύπαρξη. Κάθε ανθρώπινη ύπαρξη έχει ένα ορατό μέρος(λογική) και ένα αόρατο (ψυχή), ένα άγνωρο. Όσο άγνωρο είναι το υπέδαφος του νησιού, η βάση του νησιού, που εκτείνεται κάτω απ`την επιφάνεια της θάλασσας. Έτσι ανάμεσα στα ξεχωριστά νησιά, στους ξεχωριστούς ανθρώπους, απλώνεται ένας άγνωρος και μυστήριος ωκεανός. Με την επιφάνεια της θάλασσας να ορίζει το μηδενικό σημείο. Την ίδια στιγμή που η παχιά ομίχλη παρεμβάλλεται στην ατμόσφαιρα, παραμορφώνοντας ακόμα και την πραγματικότητα, την οποία είναι αδύνατο να αντιληφθούμε στο σύνολό της...

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Γιώργος Ευθυμίου




Με μια λεξη. Τραγελαφικη ταινια. Δεν το βγαζω απο το μυαλο μου. Σε πολλους φανηκε ετσι.

Θωμας Τσατσαρελης


 
Legacy - charizanis - Unverified - Τρί 10 Απρ 2007 - 17:26
Μια εξαιρετικα ενδιαφερουσα ταινια με το γνωριμο εκκεντρικο υφος του Κιμ Κι Ντουκ.Δυνατο για τους ανυποψιαστους σε ορισμενα σημεια στην προσπαθεια του να εκφρασει, για αλλη μια φορα, με εναν ασυνηθιστο και διαφορετικο τροπο τον ερωτικο ποθο.Αλληγορια για την εκφραση των συναισθηματων για τους θαυμαστες του κορεατη δημιουργου καιοχι μονο.
charizanis
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.