• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 21633
  • Αριθμός συν/τών: 766829
  • Πρόγραμμα 368 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας


Τα Transformers όλο τελειώνουν κι όλο εδώ είναι! Προσωπικά πιστεύω ότι...

Να είναι εδώ συνέχεια, κι ας αλλάζουν καστ. Δηλώνω φανάτικ!

Δεν είμαι φαν για να μου λείψουν, αλλά δεν με χαλάνε κιόλας.

Νομίζω ότι καλά το πήγαν ως τώρα, αλλά ο Michael Bay θα μπορούσε να βρει κάποιο καινούργιο παιχνίδι.

Ας μείνουν αν κάνουν κέφι, αλλά εμένα δεν θα με ξαναβρούν μπροστά τους...

Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Amores Perros (2000)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Χαμένες Αγάπες
- Γνωστό και ως:
Love`s a Bitch

Δραματικό Θρίλερ | 154' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 10 Νοε 2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 15/5/2001
Διανομή: AMA Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.73 %
Αξιολόγηση: 8.13/108.13/108.13/108.13/108.13/108.13/108.13/108.13/108.13/10   (8.13/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Αγωνία, προδοσία, αμαρτία, θάνατος, εγωισμός, πόνος, ελπίδα. Τι είναι η αγάπη;

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Susana: Εσύ και τα σχέδια σου. Ξέρεις τι μου έλεγε συχνά η γιαγιά μου; Αν θες να κανείς τον Θεό να γελάσει... πες Του τα σχέδια σου.Η αγάπη είναι προδοσία, οδύνη, αμαρτία, εγωισμός, ελπίδα, πόνος, θάνατος. Τι είναι η αγάπη; Η αγάπη είναι μια σκύλα.

Τα τελευταία χρόνια, ο υποτιμημένος κινηματογράφος του Μεξικού έχει παράγει μια σειρά από πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες. Μια από αυτές είναι οι Χαμένες Αγάπες, δημιούργημα του σεναριογράφου Guillermo Arriaga. Το φιλμ αποτελείται από τρεις ξεχωριστές ιστορίες, οι οποίες αναδύονται από ένα μοιραίο αυτοκινητιστικό ατύχημα. Μέσα από αυτές παίρνουμε μια ιδέα από τη ζωή διαφορετικών κοινωνικών ομάδων στην Πόλη του Μεξικού, στο τέλος του 20ού αιώνα. Η πρώτη ιστορία μας εισάγει στον κόσμο των κυνομαχιών, καθώς αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Octavio ( Gael Garcia Bernal) προσπαθεί να μαζέψει λεφτά για να κλεφτεί με την κουνιάδα του Suzanna. Μαζί με τον Cofi, τον σκύλο του, καταφέρνουν να μαζέψουν αρκετά λεφτά. Το γεγονός αυτό, όμως, εξαγριώνει αρκετά άτομα και ύστερα από έναν αποτυχημένο αγώνα αρχίζουν μανιωδώς να τον κυνηγούν. Ο Octavio προσπαθώντας να ξεφύγει με το αμάξι του περνά ένα φανάρι με κόκκινο και προκαλεί ένα ατύχημα. Το άλλο θύμα του τρακαρίσματος και πρωταγωνίστρια της δεύτερης ιστορίας είναι η Valeria (Goya Toledo), η οποία τραυματίζεται σοβαρά και αναγκάζεται να σταματήσει την καριέρα της ως μοντέλο. Έχει έναν νέο αγαπητικό να την προσέχει, αλλά η κατάσταση δεν βελτιώνεται. Ένας αυτόπτης μάρτυς του δυστυχήματος είναι ο κεντρικός ήρωας της τρίτης ιστορίας. Ο El Chiro ( Emilio Echevarria) είναι ένας άστεγος ζωόφιλος, ο οποίος έχει σαν “χόμπι” τη δολοφονία επί πληρωμή, ένα σκοτεινό παρελθόν και μια ξεχασμένη κόρη που θα προσπαθήσει να βρει.

Ο αγγλικός τίτλος της ταινίας είναι Love`s a Bitch, το οποίο στα ελληνικά σημαίνει Η Αγάπη Είναι Μια Σκύλα και δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα του φιλμ. Μέσα από τις τρεις ιστορίες, βλέπουμε απλούς καθημερινούς ανθρώπους να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την απώλεια, τη θλίψη και την σκληρή πραγματικότητα της ζωής, όλα στο όνομα της αγάπης. Το δεύτερο κινηματογραφικό πόνημα του Alejandro Gonzalez Inarritu αποδεικνύει ότι η καθημερινότητα είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από οποιαδήποτε χολιγουντιανή κοσμογονική καταστροφή. Έτσι με ελάχιστο προϋπολογισμό, άγνωστους, ως τότε, ηθοποιούς πέρα από τα σύνορα του Μεξικού και ένα εξαιρετικό σενάριο καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή ως το τέλος. Ο σκηνοθέτης έχει μικρή εμπειρία στο κινηματογράφο, μόλις τέσσερις ταινίες, (ανάμεσα τους και το εκπληκτικό 21 Grams), αλλά έχει σκηνοθετήσει αμέτρητες διαφημίσεις για την μεξικάνικη τηλεόραση, ενώ το 2006 θα κυκλοφορήσει το πέμπτο του φιλμ. Εντύπωση κάνει η συχνή χρήση ευρυγώνιων φακών, ενώ η συνεχής κίνηση της κάμερας φτιαχνει ένα πρωτότυπο και αξιοπρόσεχτο οπτικό αποτέλεσμα. Δεν χρησιμοποιούνται πολλά μουσικά κομμάτια, στη πρώτη ώρα μόλις ένα, αλλά η ηχητική μπάντα είναι ιδιαίτερα επιμελημένη. Το σενάριο του πολυβραβευμένου Guillermo Arriaga, υπεύθυνου για τα πετυχημένα 21 Grams και The three Burials of Melquiades Estrada, επιμένει στις εμμονές του, την αγάπη και το θάνατο.

Η πρώτη συνεργασία των Inarritu- Arriaga, εκτός από υποψηφιότητα για Oscar καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, κέρδισε και την προσοχή της παγκόσμιας κινηματογραφικής κοινωνίας και άφησε υποσχέσεις για ακόμα καλύτερες δουλειές στο μέλλον...

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Αλέξανδρος Καπιδάκης




Ο A. Inarritu, ο σκηνοθέτης απο την πόλη του Μεξικό, είναι ο δημιουργός και της φετινής πολύ καλής ταινίας 21 grams. Το Amores Perros είναι μια εξίσου εκπληκτική ταινία (και για κάποιους πολύ καλύτερη απο την φετινή επιτυχία). Η ταινία ανάμεσα στις συμμετοχές και την αποδοχή της σε διάφορα φεστιβάλ του κόσμου τιμήθηκε στο φεστιβάλ των Καννών με τα βραβεία Critics week grand prize και το Young Critics Award.

Ο σκηνοθέτης διαπλέκει τρεις ιστορίες που έχουν ως σημείο σύνδεσης τους ένα δυστύχημα .

Ο Octavio είναι ένας άνεργος έφηβος ο οποίος επιδίδεται σε κυνομαχίες προκειμένου να κερδίσει χρήματα και να το σκάσει με την γυναίκα του αδελφού του (Susana). Ο σκύλος του Cofi, ένα Rottweiler, τον φέρνει πιο κοντά στην πραγμάτωση του στόχου του. Σε μια καταδίωξη με αυτοκίνητα. O Octavio συγκρούεται με το αυτοκίνητο της Valeria. Η Valeria μοντέλο και ερωμένη ενός εκδότη χάνει το πόδι της σ’αυτό το δυστύχημα. Μάρτυρας του δυστυχήματος είναι ένας ηλικιωμένος άστεγος, πληρωμένος δολοφόνος με σκοτεινό παρελθόν.

Οh Yeah: Αναμφίβολα προκαλεί ενδιαφέρον η σύλληψη του σεναρίου που βασίζεται στην συνάντηση διαμετρικά αντίθετων ανθρώπων εξαιτίας ενός τυχαίου γεγονότος. Η ντοκιμαντερίστικη διάθεση του Inarritu και τα βιντεοκλιπίστικα γρήγορα πλάνα αποτλεούν πρόκληση για την αμφιβληστροειδή του υποψιασμένου θεατή. Η μουσική είναι σαφέστατα αντάξια του επιπέδου της ταινίας.

Oh No: Ο συσχετισμός της ταινίας με τις δυο πρώτες ταινίες του Tarantino ενδέχεται να λειτουργήσει αποτρεπτικά για κάποιους απο εσάς. Παράλληλα μπορεί και να ενοχλήσει η απροκάλυπτη προβολή του κοινωνικού και οικονομικού χάσματος των ανθρώπων του Μεξικό. Η εμμονή του σκηνοθέτη για την μη αναστρεψιμότητα της μοίρας μπορεί και να κουράσει.

Η ατάκα: «Το make God laugh , tell him your plans» σχόλιο της Susana προς τον Octavio. Τώρα κατανοείται γιατί το σχετικά αισιόδοξο τέλος κάνει τον θεατή να αναστενάξει με ανακούφιση.

Ειρήνη Νεδελκοπούλου







Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Το Amores perros αποτελεί το πρώτο μεγάλου μήκους σκηνοθετικό πόνημα του Alejandro Gonzalez Inarritu, και ταυτόχρονα το πρώτο μέρος της συνεργασίας με τον σεναριογράφο Guillermo Arriaga που αργότερα, συγκεκριμένα με την περάτωση της τρίτης τους ταινίας, δηλαδή το Babel, τα τσούγκρισαν. Πλέον, σχεδόν δέκα χρόνια μετά, και με την ολοκλήρωση μιας άτυπης τριλογίας, η τεχνική που χρησιμοποιεί ο Arriaga στο σενάριο και η σκηνοθετική στιβαρότητα του Alejandro Inarritu έχουν γίνει πασίγνωστες. Αλλά ας αναφέρουμε την κεντρική ιδέα άλλη μια φορά. Ένα δραματικό γεγονός τοποθετείται στην καρδιά της δραματουργίας. Ωστόσο, το γεγονός αυτό καθ`αυτό δεν είναι παρά ένα τέχνασμα, εκ πρώτης άποψης εντυπωσιακό, που συνδέει ετερόκλητες μεταξύ τους ιστορίες. Έτσι και στο Amores perros, στην καρδιά της δραματουργίας τοποθετείται ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Το γεγονός αυτό καθ`αυτό, πέραν της συναισθηματικής υποβολής, δεν έχει κάποια ιδιαίτερη "χρηστική" αξία. Ωστόσο, η στιγμιαία σύζευξη των ατομικοτήτων που παρίστανται ή συμμετέχουν στο δυστύχημα, στέκεται η αφορμή για την αφήγηση τριών διαφορετικών και αυτόνομων ιστοριών.

Στο πρώτο (και ανιαρό) επίπεδο της επιφάνειας το Amores perros μοιάζει με ευτελή pop art. Με το κοφτό μοντάζ, την πληθώρα φώτων στους προβολείς, την καταναγκαστική pop μουσική, το συναισθηματικό άρμεγμα αλλά και την συμβολική υπερβολή. Και όμως ο Inarritu, χωρίς καμία διάθεση απενεχοποίησης των παραπάνω, μέσα από μια απύθμενη εμβάθυνση και μια ξεσαλωτική χρήση της "πολύχρωμης" φόρμας επιτυγχάνει να απογειώνει την ταινία του. Δίχως δισταγμούς και καλλιτεχνικούς περιορισμούς το Amores perros γίνεται ένα εξαιρετικά πολυσήμαντο δράμα. Απ`όποια σκοπιά και αν το κοιτάξεις και με όποιο κριτήριο. Μιλώντας για κριτήρια αναφέρομαι περισσότερο στο κριτήριο του νεορεαλισμού και του μελοδράματος που τονίζονται και στα 154 λεπτά της κινηματογράφησης.

Οι "Αγάπες σκύλες" του Μεξικό κακοποιήθηκαν στην Ελλάδα με το προσωνύμιο "Χαμένες Αγάπες". Και τώρα, ο πρωτότυπος τίτλος, για χάρη του κειμένου μου, θα γνωρίσει άλλη μια κακοποίηση ακούοντας στο όνομα "Ο μικροαστός, ο αστός και ο ανένταχτος". Ανένταχτος με την ετυμολογική σημασία του άνευ τάξης. Και για να γίνω πιο ξεκάθαρος, άνευ κοινωνικής τάξης, καθώς εδώ, η δραματουργία με πρόσχημα το αυτοκινητιστικό που αναφέραμε, προσπελαύνει και σφιγμομετράει την κοινωνική διαστρωμάτωση του Μεξικό.

Ο μικροαστός, του οποίου η προσωποποίηση είναι ο Gael Garcia Bernal (Octavio), είναι ένα παράξενο ον. Ένα ον κακοποιημένο. Ποθεί όσο τίποτα το εύκολο χρήμα και τον λαμπερό, πάντα εξ αποστάσεως άγνοιας, κόσμο των celebrities, είτε αυτός προέρχεται απ`την σημαντική στη ζωή του tv, είτε από το ποδόσφαιρο της επαλήθευσης του αντρισμού, καθότι υπάρχει και μια σχετική και καλλιεργήσιμη ομοφοβία. Ο έρωτας, όπως και το χρήμα που προαναφέραμε είναι όνειρα και σχέδια μακρινά. Υπακούουν αμφότερα στις αυθαίρετα κατασκευασμένες και ωραιοποιημένες εικόνες του μικροαστού που συντηρούνται μέσω μιας εθελούσιας και εμμονοληπτικής άγνοιας. Άλλωστε η άγνοια εξισώνεται με την απόσταση που χωρίζει το μικροαστό από τους φιλόδοξους προορισμούς του. Και αυτοί οι φιλόδοξοι προορισμοί είναι η ελπίδα. Η εκφυλισμένη ελπίδα που θα σ`αναγκάσει να σηκωθείς ξανά και ξανά απ`τα αλλεπάλληλα στραπάτσα, κυνηγώντας ένα άδειο πουκάμισο. Ας μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε πως ο μικροαστός σκύβει μόνο μπροστά στο σταυρό και σε κάθε αντικείμενο που δύναται να ασκήσει εξουσία σταυρού στη ζωή του.

Ο αστός, του οποίου η προσωποποίηση είναι ο Alvaro Guerrero (Daniel), είναι ένα ον ίσως πιο δραματικό. Στην ουσία πρόκειται για τον μικροαστό που έχει εκπληρώσει τις ανυπόστατες φιλοδοξίες του. Δηλαδή το εύκολο χρήμα, το φλερτ με τον κίβδηλο κόσμο των celebrities και τον καλογυαλισμένο έρωτα. Οι ανάσες έχουν ηρεμήσει απαλλαγμένες απ`το κυνήγι των ονείρων. Η άγνοια έχει παρέλθει καθώς ο αστός δεν αποσταίνει της πραγματικότητας που ονειρεύεται. Ζει εντός αυτής. Και τώρα που η σάρκα έχει ηρεμήσει, τώρα που το καράβι έχει φτάσει στο λιμάνι, τα τραύματα απλώνονται αμείλικτα κάτω από τη σάρκα. Οι γυαλιστερές, αυτές οι αυθαίρετα κατασκευασμένες, εικόνες ξεθωριάζουν. Ξεσκίζονται. Όχι όπως ξεσκίζει το δυστύχημα τη Valeria, αλλά έτσι όπως η οικειότητα οδηγεί στην κατάκτηση, και η κατάκτηση στη συνειδητοποίηση του πλαστού των κομφορμιστικών ονείρων. Η αγάπη, μέσα σ`ένα μπαλόνι, ξεφουσκώνει, όπως αδειάζει από συναισθήματα ο αστός, που έρχεται αντιμέτωπος με τη θλίψη. Όχι της σάρκας -αυτή είναι μικροαστική-, αλλά της ψυχής! Πολύ εύστοχη και η παρομοίωση με το σκυλί. Εγκλωβισμένο κάτω απ`το πάτωμα, δηλαδή το κατώτερο επίπεδο της κοινωνικής κυριαρχίας, έχει παραδοθεί εξ`ολοκλήρου στους αρουραίους (μικροαστούς), οι οποίοι όμως, με την όρεξη τους για το αστικό όνειρο, είναι ανίκανοι να θανατώσουν το αστικό πυροτέχνημα. Μόνο το αγγίζουν με τα λαίμαργα δόντια τους. Τέλος, να σημειώσουμε πως ο αστός δε σκύβει στο σταυρό. Ο αστός φιλάει το σταυρό. Όπως απλόχερα σκορπά τα φιλήματά του σε κάθε αντικείμενο που αποδίδει την αιτία της (ειρωνικής) κυριαρχίας του.

Και τώρα ήρθε η ώρα του ανένταχτου. Αυτός είναι ο Emilio Echevarria (El Chivo). Δεν προσωποποιεί κάτι. Είναι μόνος του. Εντελώς μόνος. Είναι αυτός που είχε την αστική ζωή και την αρνήθηκε. Αν δεν αρνηθείς δεν έχεις σχήμα στο πορτραίτο. Είναι αυτός που ζει, ιεραρχικά, κάτω και απ`τον μικροαστό, και όμως δε συμμερίζεται ούτε τα πάθη του, ούτε τα όνειρά του. Ο ανένταχτος είναι αυτός που αποχαιρετά τις κοινωνικές δεσμεύσεις. Βαδίζει μόνος. Τα όνειρά του είναι ανώτερα. Απαλλαγμένα απ`το εγώ της ύπαρξης. Το τραύμα του ίσως βαθύτερο, βαρύτερο φορτίο. Η μοναξιά είναι η ποινή, ως επακόλουθο της μη αποδοχής του περιορισμού στη χαρτωσιά του πλαστού κόσμου. Η τιμωρία είναι η ματαιότητα, που προκύπτει απ`τη βαθύτερη συνειδητοποίηση του ανέφικτου των ονείρων και της μοναδικής ιδιότητας του κόσμου, των προσώπων και των πραγμάτων να στερούνται νοήματος. Τα βήματα είναι πόνος. Πόνος πάνω σε νεκρή γη. Μοναξιά σε χώμα από κάρβουνο και στάχτη. Δίχως σταυρούς. Δίχως φωτογραφία.

Για να κλείσουμε το κείμενο θα ήθελα να αναφερθώ σύντομα και στη χρηστική αξία που ενέχουν τα σκυλιά στη δραματουργία. Άλλωστε κάθε ήρωας διατηρεί και μια προσωπική σχέση με τα σκυλιά, τα οποία εκτός των άλλων διακρατούν και τη μία από τις δύο λέξεις του τίτλου. Τα σκυλιά μοιάζουν των αφεντικών τους, λέει μια παροιμία. Ο σκύλος του μικροαστού είναι φονιάς. Είναι άγριος. Η βούληση του δεν είναι κακιά, ούτε η πρόθεση του. Μόνο ξερνάει τη βία με την οποία διοχετεύεται καθώς εξωθείται στα κατώτερα κλιμάκια της ιεραρχίας. Ο σκύλος του αστού είναι είδος πολυτελείας. Πάντα χορτάτο. Ανίσχυρο σωματικά, και δέκτης μιας αγάπης φτηνής. Μιας συναισθηματικής χυδαιότητας που αυτοαποκαλείται αγάπη. Ο σκύλος του ανένταχτου, μοιάζει κι αυτός του αφεντικού του. Μόνο επιβιώνει. Δίχως ανώτερες επιδιώξεις. Είναι κουρασμένος απ`το δρόμο. Ενώ άλλος ένας σπαρακτικός και ευφυέστατος συμβολισμός απενεχοποίησης των κινήτρων της δολοφονίας και συναισθηματικοποίησης της απώλειας βρίσκεται στη συνάντηση του El Chivo με το σκύλο του μικροαστού.

Νεκρή γη. Ψεύτικα όνειρα. Εικόνες που καταρρέουν. Μακρύς δρόμος...

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Γιώργος Ευθυμίου


 
<Χωρίς Τίτλο> - ioanna_tdbofs - Τρί 16 Δεκ 2014 - 15:20
Σκληρη αλλα συγκλονιστικη ταινια!!!!

Για μενα:8,5/10!!
 
Χαμένες Αγάπες (Amores Perros) - jeandoumpier - Σάβ 17 Δεκ 2011 - 14:54
  Οι παράλληλες ζωές κάποιων ανθρώπων, με ένα βασικό κοινό παρονομαστή...Την χρήση όλων των μέσων, θεμιτών είτε αθέμιτων, στο όνομα διαφόρετικών ειδών ``αγάπης``....
  Μια σκληρή ταινία, που αντικατοπτρίζει μια πιο σκληρή πραγματικότητα. Σίγουρα αξίζει κάποιος που προτιμάει τις κοινωνικές ταινίες, να την δει.
  Προσωπική Αξιολόγηση : 8.5/10

Mps
Το επεξεργάστηκε ο/η jeandoumpier συνολικά 3 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Κυρ 03 Ιουλ 2011 - 19:47
 Αρκετά καλό, αν και ο inarritu έχει δώσει και καλύτερα (babel, 21 grams)...
το σενάριο πάρα πολύ καλό και το δέσιμο των παράλληλων ιστοριών από σκηνοθετική άποψη πετυχημένο...
γεμάτο με συναισθηματικές κορυφώσεις και με μηνύματα για τα πράγματα της καθημερινότητας που μας φέρνουν πιο κοντά με τους άλλους, ακόμη και εν αγνοία μας, αλλά και για την μεξικάνικη κοινωνία...
η σκηνοθεσία από τον inarritu πολύ δυναμική...
ο gael garcia bernal πολύ πειστικός όπως πάντα...
κάποιες στιγμές χάνει τον ειρμό του, αλλά γενικά πρόκειται για μια τρομερά ενδιαφέρουσα και αξιόλογη ταινία, που όλοι οι φίλοι του κινηματογράφου πρέπει να έχουν δει...


   8/10...

   anfield09...
Το επεξεργάστηκε ο/η kapoios συνολικά 3 φορές
 
Legacy - EscapeR - Unverified - Πεμ 18 Σεπ 2003 - 21:15
Βιβλιοθηκη της ανθρωπινης ψυχης. Η σκληροτητα και η αγαπη διπλα διπλα. Εξαιρετικη ταινια...
EscapeR
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.