• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22120
  • Αριθμός συν/τών: 758598
  • Πρόγραμμα 278 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


Ολα Είναι Δρόμος (1998)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
It`s a Long Road

Δραματική | 118'
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 1.82 %
Αξιολόγηση: 8.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/10   (8.12/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Οριακές στιγμές, ακραίες πράξεις.

- Gallery:



 

- Συντελεστές :

Θανάσης ΒέγγοςΗθοποιός ....Αντώνης 

Γιώργος ΑρμένηςΗθοποιός ....Μάκης Τσετσένογλου 

Δημήτρης ΚαταλειφόςΗθοποιός ....Βασίλης Βασιλειάδης 

Κώστας ΚαζανάςΗθοποιός ....λοχίας Αγγελιδάκης 

Αγγελική ΛεμονήΗθοποιός ....Ελένη 

Παντελής ΒούλγαρηςΣκηνοθετης   

Παντελής ΒούλγαρηςΣεναριογράφος   

Γιώργος ΣκαμπαρδώνηςΣεναριογράφος   



 
Σεμινάριο... - L.Loukas - Παρ 30 Σεπ 2016 - 11:57
υποκριτικής από τον Γιώργο Αρμενή.
 
Καταπληκτική.. - Krisos - Τρί 08 Σεπ 2015 - 23:47
Δεν έχω λογία και τα τρία μέρη έχουν αρκετό ενδιαφέρον!Στο δεύτερο μέρος όπως και στην ταινία "Νύφες" γίνεται διαφήμιση της όμορφης πατρίδας μας!Απίστευτα τοπία από έναν τόσο μεγάλο σκηνοθέτη!Τελικά η κατάλήξη του μαγαζίου είναι αυτή που λέει ο μέτρ πάνω στην πίστα "καλή νύχτα Βιετναμ"! 
Το επεξεργάστηκε ο/η Krisos συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - pp77 - Δευ 16 Μαϊ 2011 - 04:05

Η κεντρική ιδέα της ταινίας είναι τα γεγονότα που προκαλούν έντονο πόνο και ξεπερνάνε τις δυνάμεις μας στο πώς θα τα χειριστούμε. Και η κάθε ιστορία δείχνει  μια διαφορετική όψη στο πως κάθε άνθρωπος χειρίζεται μια τόσο δύσκολη κατάσταση και που νομίζει ότι θα βρει κάποια ανακούφιση. Ο εργοστασιάρχης θέλει να εξωτερικεύσει το κατά βάση μοναχικά βιωμένο συναίσθημα του πόνου , να το μοιραστεί  με τον φίλο και τον περίγυρο του. Ο φυσιολάτρης επιλέγει την βία, τον δρόμο της αντίδρασης, την εκδίκηση. Ο αρχαιολόγος την εσωτερίκευση, την μοναξιά, το σαράκι που αναμασά και τον τρώει μέσα του. Μια ενδεικτική καταγραφή συμπεριφορών και αντιδράσεων διαφορετικών χαρακτήρων με διαφορετικές καταβολές σε ακραίες καταστάσεις πόνου. Αντιδράσεις οι οποίες στην ζωή παίρνουν περισσότερες μορφές και συνδυάζονται.


Κοινώς παρανομαστής ότι οι πρωταγωνιστές και των τριών ιστοριών παίρνουν έναν δρόμο πως την αυτοκαταστροφή. Ο ανυπέρβλητος πόνος του να χάνεις κάτι δικό σου, κάτι που αγαπάς και βλέπεις ανήμπορος να ξεγλιστράει, να καταστρέφεται κλονίζει ουσιαστικά αυτό που ο καθένας πιστεύει ότι δίνει νόημα στη ζωή του. Μια τόσο σημαντική απώλεια μπροστά στην οποία η λογική σκέψη αδυνατεί να δώσει κάποια λύση και που η ανατροπή δεν είναι ρεαλιστικά εφικτή, μπορεί να οδηγήσει ανθρώπους καθημερινούς, φυσιολογικούς, στα όρια της τρέλας. Είτε στιγμιαία, ξεσπώντας για παράδειγμα με βία ή σταδιακά με την θλίψη, το αλκοόλ, την υπερβολή, την σπατάλη και τις καταχρήσεις οι πρωταγωνιστές φλερτάρουν και ενδίδουν στα λάθη και τους παραλογισμούς που θα κάνουν κακό στον εαυτό τους. Συναντά κανείς περιπτώσεις γύρω του που αυτός ο παραλογισμός μπορεί να φτάσει στο σημείο όπου έστω σαν παροδική σκέψη να φτάνει στο σημείο του να θέλει κάποιος αργά ή γρήγορα να διαλύσει όσα έχει κατορθώσει, υποσυνείδητα ακόμα και να δώσει ένα τέλος στην ζωή. Ο λόγος ίσως είναι ότι εκεί κανείς βρίσκει την διέξοδο για τον αφόρητο πόνο, την μεγαλύτερη αυτοτιμωρία για τυχών ενοχές, την απουσία νοήματος του να προσπαθείς πλέον ή απλά ένα ξέσπασμα του ‘δεν πάει άλλο’.


Κοινώς επίσης παρανομαστής είναι το αλκοόλ, το οποίο ενισχύει τα συναισθήματα και την διάθεση της στιγμής και μετατρέπεται στην καλύτερη παρέα για τον κάθε πρωταγωνιστή εξυπηρετώντας κατά περίπτωση διαφορετικές ανάγκες. Δίνει ευφορία και προσφέρει ένα διάλλειμα στις μαύρες σκέψεις και στον πόνο. Σε άλλες περιστάσεις ενισχύει την μαζοχιστική διάθεση για ακόμα περισσότερο πόνο. Κάποιες φορές μπορεί να προσφέρει και το απαραίτητο θάρρος για την ακραία αντίδραση.


Τέλος και στις τρεις ιστορίες αντιπαραβάλλεται η απώλεια με τις όμορφες στιγμές της ζωής. Οι σκηνές με την χαρούμενη παρέα με τους νεκροθάφτες, τα παπάκια και το παιδικό πάρτι γενεθλίων, πέρα από το ότι εντείνουν τον πόνο του πρωταγωνιστή, βοηθάνε μέσα από την αντίθεση στο να προβληματιστούμε για την ζωή. Εκεί δένει η προφανής αλήθεια του τίτλου ότι ‘όλα είναι δρόμος’, ότι η ζωή έχει ανηφόρες και κατηφόρες. Οι ευτυχισμένες και οι ουδέτερες καθημερινές στιγμές δεν είναι το μόνο κομμάτι της διαδρομής μας στην ζωή. Είναι και ο πόνος της απώλειας. Οι ανηφόρες και οι λαβύρινθοι της σκέψεις που συναντάμε (και που στην ακραία τους μορφή σε κάνουν να νιώθεις ότι αυτό το ταξίδι που δεν στην τελική δεν επιλέξαμε να κάνουμε, χάνει το όποιο νόημα καταφέραμε να βρούμε στην πορεία), αποτελούν και αυτά μέρος της πορείας μας.

Το επεξεργάστηκε ο/η pp77 συνολικά 2 φορές
 
Legacy - wkontogiannis - Unverified - Κυρ 27 Μαϊ 2007 - 10:09
Εκπληκτικη! Ειδικα το δευτερο κομματι που εχει και ιδιαιτερο νοημα.
Απαντηση στον κ.Θωμα Τσατσαρελη: Δεν ηταν καθολου παρατραβηγμενο αυτο που εκανε ο Θ.Βεγγος. Αν γινοταν μερικες φορες στην πραγματικοτητα κατι τετοιο, θα μετριαζοταν κατα πολυ αυτη η αλγεινη κατασταση με την ανεξελεγκτη λαθροθηρια.

wkontogiannis
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.