• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Deconstructing Harry (1997)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Διαλύοντας τον Χάρι

Κωμωδία | 96' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Τετ 10 Ιουν 1998
Διανομή: Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.33 %
Αξιολόγηση: 7.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/10   (7.91/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Ο Χάρι Μπλοκ έγραψε ένα μπεστ-σέλερ για τους καλύτερούς του φίλους. Τώρα οι καλύτεροί του φίλοι πρόκειται να γίνουν οι χειρότεροι εχθροί του.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Το σινεμά ανέκαθεν λειτουργούσε για τον Woody Allen περισσότερο ως ένα μέσο εξορκισμού των δαιμόνων του παρά ως μια αμιγής καλλιτεχνική έκφραση, με αναρίθμητες ψυχώσεις, εμμονές και νευρώσεις να έχουν σημαδέψει τις κατά καιρούς φιλμικές του δημιουργίες. Στο Διαλύοντας τον Χάρι τολμά μάλιστα να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα: Με ευθύτερο από ποτέ άλλοτε τρόπο, αποδίδει τα στοιχεία αυτά σε έναν χαρακτήρα, του οποίου η προσωπικότητα ελάχιστα διαφέρει από όλα όσα γνωρίζουμε για τον ίδιο. Είναι ο Harry Block ο Woody Allen; Ο ίδιος το αρνείται. Παρ` όλ` αυτά ο ρόλος του σεξομανή, νευρωτικού, ταλαντούχου καλλιτέχνη που καταπίνει τόνους από χάπια, ειρωνεύεται τον Εβραϊσμό παρ` ότι Εβραίος και χρησιμοποιεί το χιούμορ ως μηχανισμό άμυνας κυρίως απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό, προσωποποιεί την ιδέα που έχουμε για τον σκηνοθέτη μέσα από τα έργα, τις συνεντεύξεις και την προσωπική του ζωή. Πέρα όμως από μια ιδιάζουσα και παραμορφωμένη αυτοβιογραφία, η ταινία αποτελεί –μαζί με την Ακαταμαχητη Αφροδιτη- μια από τα πιο έξυπνες και αναζωογονητικές δημιουργίες του Allen της τελευταίας δεκαετίας: Ο Harry είναι ένας διάσημος συγγραφέας που εκμεταλλεύεται τις ανισόρροπες καταστάσεις της προσωπικής του ζωής για να γράψει μυθιστορήματα. «Είμαι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαλά στη ζωή, μπορεί όμως στην τέχνη» όπως εξομολογείται στον ψυχολόγο του, όμως αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να αντικρίσει κατάματα το χάος και τον πόνο που έχει προκαλέσει στο κοντινό του περιβάλλον. Συμψηφίζοντας τους δύο κόσμους ύπαρξης του Harry -τόσο αυτόν της πραγματικότητας όσο και εκείνον των έργων του- , ο Allen δημιουργεί μια πληθώρα χαρακτήρων σε μια συρραφή από ιστορίες που σταδιακά συνθέτουν την ολοκληρωμένη εικόνα του κεντρικού ήρωα. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι πρωταγωνιστές της ζωής του Harry διαθέτουν διπλή εκπροσώπηση στο φιλμ – για παράδειγμα η Kirstie Alley υποδύεται την πρώην γυναίκα του και η Demi Moore τον αντίστοιχο μυθιστορηματικό ρόλο, ενώ ο ίδιος ο Harry (Woody Allen) εμφανίζεται και με τις μορφές των Richard Benjamin και Stanley Tucci. Για την ακρίβεια, υπάρχουν πάνω από 80 ομιλούντες ρόλοι στο φιλμ, παρ` όλ` αυτά η κατανοητή και απλή ανάπτυξη της σεναριακής ιδέας στο πανί αποκλείει κάθε πιθανότητα σύγχυσης του θεατή. Με διαλόγους εξόχως απολαυστικούς και καυστικούς, τις υπαρξιακές ανησυχίες και τον αυτοσαρκασμό να εκπέμπονται με ντελιριακό τρόπο από τις διάφορες περσόνες του κεντρικού χαρακτήρα, και ένα χιούμορ που είχαμε καιρό να δούμε τόσο μαύρο σε ταινία του Allen, το Διαλύοντας τον Χάρι βρίσκει τον τρόπο να σταθεί επάξιος απόγονος ενός Νευρικου Εραστη ή ενός Πορφυρού Ρόδου του Καΐρου, χωρίς ωστόσο να φτάνει την καλλιτεχνική τους μεγαλοπρέπεια. Και για να μην παρεξηγηθώ από τους αμέτρητους οπαδούς του σκηνοθέτη, ξανατονίζω το «απόγονος»…

- ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ… Harry Block (Woody Allen): «Ας πούμε, ο πρόεδρος σκέφτεται να πηδήξει κάθε γυναίκα που συναντά; Ω συγγνώμη, κακό παράδειγμα…»


- ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ… μα περισσότερο οι απολαυστικές σκηνές της καθόδου στην Κόλαση, της επίσκεψης του Χάρου, του «φλουταρισμένου» Robin Williams και της τυφλής γιαγιάς, οι απίστευτα καυστικές ατάκες και η συρραφή σουρεαλιστικών στιγμιοτύπων σε ένα πρωτότυπο αφηγηματικό παζλ.

- ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ… μιας και με μία ταινία το χρόνο, είναι απόλυτα λογικό να αποκτήσει κανείς… writer`s block - όπως ο Harry του φιλμ. Αποτέλεσμα, μετριότητες τύπου Η Καταρα του πρασινου Σκορπιου και Hollywood Ending, που δεν αρμόζουν στην προϊστορία ενός μεγάλου δημιουργού.

- ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ… εμπνευσμένο, ασεβές και ανά φάσεις ξεκαρδιστικό >> 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Βρεττός Λιάπης




Διαλύοντας τον Χάρυ ή διαλύοντας τον Γούντι ή στο μυαλό του Χάρυ –Γούντι. Ο Χάρυ είναι ένας πετυχημένος συγγραφέας με πλούσια και ταραχώδη ερωτική ζωή. Επίσης, ο Γουντοχάρυ είναι ένας γερο-θυμωμένος, συναισθηματικά ασταθής και εξαιρετικά ανώριμος τύπος, ο οποίος διακατέχεται από διαφόρων ειδών ψυχώσεις, νευρώσεις, εμμονές. Στην ουσία, είναι ένας νάρκισσος που αυτοοικτίρεται, μισεί τον εβραίο εαυτό του, φοβάται τον θάνατο και αντλεί μια μαζοχιστική ηδονή κάθε φορά που βυθίζεται σε έναν κυκεώνα προσωπικών υπαρξιακών σκέψεων. O Mr Harry Block, λοιπόν, «χρησιμοποιεί» τους ανθρώπους και εν συνεχεία χάρη στο συγγραφικό του τάλαντο αποτυπώνει στα γραπτά του τον τρόπο που τους χρησιμοποίησε. Η πραγματικότητα βέβαια είναι ελαφρώς παραλλαγμένη στο βιβλίο του. Το συγκεκριμένο γεγονός προκαλεί την οργή των πρώην συντρόφων του και των δικών του ανθρώπων. Έτσι, ο Χάρυ δημιουργεί τα alter ego του, τα οποία παρελαύνουν (μαζί με μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών) ανενόχλητα από μπροστά του ως ήδη υπάρχοντα πρόσωπα. Ως ένας άλλος Scrooge Ebeneger (A Christmas Carol, 1951) ή ως professor Isak Bong (Smultronstallet - Αγριες Φραουλες, 1957) μεταφέρεται σε παρελθόντα γεγονότα της ζωής του, τα οποία αναλύει, εξετάζει και σχολιάζει με voice over. Βέβαια, ο Χάρυ μετά το τέλος του νοερού του ταξιδιού δεν έχει «μαγικά μεταμορφωθεί» καθώς εξακολουθεί να είναι ο ερωτύλος, ανασφαλής και εμμονικός γέρος, ο οποίος δε διστάζει να απατήσει την εκάστοτε σύντροφό του, να δημιουργήσει ερωτικές σχέσεις με τις θαυμάστριές του, να δημοσιοποιήσει τις πολύ προσωπικές του στιγμές και να καυτηριάσει την παραληρηματική συμπεριφορά των θρησκόληπτων Εβραίων. Τελικά, όμως, κανένας δε μπορεί να του προσάψει τίποτα απολύτως. Άλλωστε ποιος-ποια μπορεί να κρατήσει κακιά στον υπερκινητικό, αμήχανο, μικροκαμωμένο τύπο με τα μεγάλα μυωπικά γυαλιά ο οποίος αναφωνεί ευθαρσώς «can’t function in life, only in art»;


Oh Yeah! : γιατί είναι η πιο προσωπική ταινία του Allen και η μοναδική ταινία του, στην οποία ακούγεται με τόση μεγάλη συχνότητα η F…word.

Oh No! : για τους ίδιους ακριβώς λόγους .

Η ατάκα: “sarcasm and orgasm” –- μέσα σ’ αυτές τις δυο λέξεις συμπυκνώνεται η κοσμοθεωρία του Χάρυ.

Βαθμολογία: 7+/10 Stars7+/10 Stars7+/10 Stars7+/10 Stars7+/10 Stars7+/10 Stars7+/10 Stars7+/10 Stars (7+/10)

Ειρήνη Νεδελκοπούλου


 
Legacy - Χρήστος Κολιάφας - Unverified - Δευ 14 Οκτ 2002 - 23:57
Ένα τρελο πλεγμα νευρωσεων ανασφαλειων διλημματων και βιτσιων απο την ιδιωτικη του Γουντι Άλεν τα οποια χρησιμοποιει ως αφορμες ο δαιμονιος δημιουργος για να μας δωσει ισως την περισσοτερο προσωπικη του ταινια. Ίσως να προκειται για την υστατη εξομολογηση του Άλεν στο κοινο του αλλα και στον ιδιο τον εαυτο του. Ταυτοχρονα αποτιει φορο τιμης στους αγαπημενους του σκηνοθετες οπως τον Μπεργκμαν (αγριες φραουλες) τον Φελινι (σκηνη καθοδου στην κολαση) τον Μπουνιουελ (σκετς με Ρομπιν Γουιλιαμς) τον Γκονταρ. Προκειται για το ποιο τρανο δειγμα της ικανοτητας του να συναρθρωνει τον γραπτο και τον κινηματογραφικο λογο, κατι που ολοι σχεδον παραδεχονται.
Χρήστος Κολιάφας
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.