• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Highlander (1986)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Χαϊλάντερ, ο Αθάνατος

Φαντασίας | 116' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 28 Νοε 1986
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 22/8/2003
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.26 %
Αξιολόγηση: 7.85/107.85/107.85/107.85/107.85/107.85/107.85/107.85/10   (7.85/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μπορεί να μείνει μονάχα ένας.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η ιστορία του γεννημένου τον 16ο αιώνα Αθάνατου Conner MacLeod και του μέντορά του Ramirez που αναλαμβάνει να τον προετοιμάσει για τη μεγάλη μάχη των Αθανάτων στη Νέα Υόρκη του 20ού αιώνα, έμελλε να γράψει μια ξεχωριστή σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των κινηματογραφικών μύθων επιστημονικής φαντασίας. Υπεύθυνη του σεναρίου – ακροβάτη ανάμεσα στον παραδοσιακό «κέλτικο» μύθο και την μοντέρνα sci-fi περιπέτεια, η αιθεροβάμουσα φαντασία των φοιτητικών χρόνων του Gregory Widen, που μετουσιώθηκε σε εικόνες από την κάμερα του Russell Mulcahy. Αναμειγνύοντας τα εντυπωσιακά πλάνα των Σκωτσέζικων Highlands στο πρώτο μισό του φιλμ με την μουντή σκληράδα του απόκοσμου Νεοϋορκέζικου τοπίου στο δεύτερο, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο την υποβλητική μορφή του Sean Connery στο ρόλο του καθηγητή ξιφασκίας και την νεανική φρεσκάδα του Christopher Lambert, και επενδύοντας την ιστορία με τους άλλοτε σκληρούς (“Princes of the Universe”, “Give me the Prize”) και άλλοτε μελωδικούς (“Who Wants to Live Forever”) ηχητικούς τόνους των Queen, το Highlander έχτισε γύρω από τον τίτλο του μια ολόκληρη δυναστεία ταινιών, μετατρέποντας ταυτόχρονα το δεύτερο μισό της δεκαετίας του `80 σε ένα κερδισμένο παιχνίδι στο στίβο των ταινιών φαντασίας. Μοιραία όμως ο χρόνος το προσπέρασε, με τα δύο sequel απλά να στέκουν ως ανάμνηση μιας σημαντικής και πολυλατρεμένης δημιουργίας…

- ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ… μα περισσότερο τα απαράμιλλης ομορφιάς Σκωτσέζικα τοπία, η επιβλητική παρουσία του Sean Connery, η απλότητα του σεναρίου που δεν επιδιώκει να μπει σε λεπτομέρειες γύρω από την «αθανασία» του κεντρικού του ήρωα και ο απολαυστικός Clancy Brown στο ρόλο του επίσης Αθάνατου Kurgan που διασκεδάζει ταΐζοντας πεινασμένους σκύλους με τις σάρκες μικρών παιδιών…

- ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ… μιας και ο χρόνος στάθηκε αμείλικτος εχθρός μιας φαινομενικά… αθάνατης ταινίας.

- ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ… με το… σπαθί του >> 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Βρεττός Λιάπης




Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2007

Highlander (1986)


«There can be only one!»

«Who wants to live forever?». Δεν έχω κάποια ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα. Από τότε που πρωτοείδα το Highlander ζυγίζω τα υπέρ και τα κατά και ακόμα η ζυγαριά δεν έχει πάρει ικανοποιητική κλίση. Θέλω να πω από τη μία δεν θα βρεθείς ποτέ σε ένα καζάνι με διαόλους να σε τηγανίζουν μέχρι να ξεροψηθείς (δίπλα στον Αδόλφο ή σε κάποια surprise entry τύπου Τorquemada), θα έχω σε κάποιες εκατοντάδες χρόνια τη δυνατότητα να κάνω διακοπές στο εξοχικό μου στον Antares και κακά τα ψέματα, θα χορτάσω καλτ αφού το διαδίκτυο θα πήξει στα ανίερα δημιουργήματα του κάθε ανισόρροπου που νομίζει πως έχει ταλέντο (Το απαραίτητο κωμικoτραγικό Link της ημέρας: εδώ). Από την άλλη, δεν είμαι προετοιμασμένος για μια αιωνιότητα καθημερινού ξυρίσματος..

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς δεν έχουν δει το Highlander αλλά υποθέτω πως δεν είστε λίγοι. Άλλωστε είναι μία από τις ταινίες που έχουν αφήσει ανεξίτηλα αποτυπώματα στην λαϊκή κουλτούρα- ποιος δεν έχει πει έστω και μια φορά «There can be only one!» ακόμα και όταν αναφέρεται σε ένα πιάτο κεφτεδάκια; Για τους υπόλοιπους, όσους με ύφος χιλίων καθηγητών του New York Film School αρκείστε σε ένα «πφ, δεν είναι του τύπου μου» τι να πούμε; Προσοχή στα κεφάλια σας.

«From the dawn of time we came, moving silently through the centuries. Living many secret lives, struggling to reach the time of the gathering when the few who remain will battle to the last. No one has ever known we were among you...until now». Τι μπορεί να ξεκινάει με μια τόσο επική εισαγωγή; Το έπος του Gilgamesh; Όχι, γιατί αμέσως μετά μπαίνει δυνατά το Princes of the Universe των Queen και αν δεν έχετε ήδη τη διάθεση για αποκεφαλισμούς επιστρέψτε στον Barry White γιατί ίσως να έχετε δίκιο, το Highlander δεν είναι για εσάς. Η ταινία ανοίγει στο Madison Square Garden, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα κατς όπου μάλλον κερδίζει όποιος έχει την πιο γελοία κόμμωση-λασπωτήρα. Το κοινό επευφημεί τους σχετικά υπέρβαρους αθλητές αλλά στις εξέδρες, ένας φίλαθλος (Christopher Lambert) νιώθει κάτι περίεργο. Όχι, όχι το συναίσθημα πως η ανάγκη για κατούρημα είναι επιτακτική αλλά αποκλείεται να καταφέρεις να φτάσεις έγκαιρα στις τουαλέτες του σταδίου... κάτι άλλο, κάτι απειλητικό (χωρίς να σημαίνει πως το προηγούμενο δεν είναι). Σκηνές από βάρβαρες μάχες μεταξύ σκωτσέζικων clan έρχονται στο μυαλό του- υποθέτω πως πρέπει να σκεφτούμε πως η βία είναι εγγενές χαρακτηριστικό του ανθρώπου κλπ κλπ. Αηδιασμένος από την δίψα των οπαδών για βία (και που να βρεθεί σε ελληνικό αγώνα Δ εθνικής) αποχωρεί από τον αγώνα αλλά περπατώντας στο πάρκινγκ η μυστηριώδης αίσθηση δεν τον αφήνει. Ξαφνικά, ένας κοστουμαρισμένος τύπος με γυαλιά ηλίου (!) εμφανίζεται πίσω του και τον καλεί με το όνομά του: «ΜcLeod!». «Fasil, wait» απαντάει αυτός αλλά ο Fasil, έχει ήδη τραβήξει ένα σπαθί. Ο McLeod κάνει το ίδιο και ξεκινάει μια μάχη που θα λήξει μόνο με τον αποκεφαλισμό ενός εκ των δύο.

Γιατί όλα αυτά; Ναι μεν αποκεφαλισμός με αρχαία σπαθιά είναι ο τρόπος με τον οποίο αντι- μετωπίζω όσους μου χρωστάνε χρήματα αλλά εδώ παίζεται κάτι βαθύτερο. Οι δύο μονομάχοι

ανήκουν σε μια αρχαία ράτσα αθανάτων, που σε κάποιο σημείο της ζωής του που συμπίπτει με τον θάνατό τους, ανακαλύπτουν το χάρισμά τους. Αυτό σημαίνει πως ένας γκαντέμης Immortal που σφύζει από υγεία μέχρι τα 90 του αλλά μια μέρα που πάει να πάρει τη σύνταξή του τον πατάει το τρόλει, θα πολεμήσει τους υπόλοιπους έχοντας φουλ αρθριτικά, κινδύνους εμφράγματος και εκτός από το σπαθί θα πρέπει να θυμάται να παίρνει και τη μασέλα του. Ναι, είπαμε να πολεμήσει γιατί αυτή η μυστηριώδης ράτσα επί χιλιάδες χρόνια πολεμά, οι αθάνατοι πασχίζουν να αποκεφαλίσουν ο ένας τον άλλον για τρεις λόγους: Πρώτον, να μείνουν ζωντανοί (αυτονόητο). Δεύτερον, να γίνουν δυνατότεροι παίρνοντας μέρος από τις δυνάμεις του νεκρού, σε ένα σύντομο αλλά έντονο φαινόμενο που καίει τις λάμπες και αποκαλείται quickening και τρίτον να πλησιάζουν στον τελικό σκοπό τους, το Βραβείο. Κανείς δεν ξέρει τι είναι αυτό το βραβείο και πιστεύω ότι κάποιοι από αυτούς έχουν τον φόβο πως στο τέλος θα αποδειχθεί ότι αποκεφάλισαν 200 άτομα για να κερδίσουν μία τοστιέρα ή τρεις μέρες στο Αίγιο. Το μόνο σίγουρο είναι πως «There can be only one». Μόνο ο τελευταίος επιζώντας θα κερδίσει το βραβείο, δικλείδα ασφαλείας που πρέπει να θεσπίστηκε με αφορμή τον Έλληνα αθάνατο ο οποίος μάλλον θα είπε στον Γερμανό ομόλογό του «αν μείνουμε εμείς οι δύο τελευταίοι πάρε εσύ το βραβείο και εμένα δώσε μου 100.000 ευρώ μετρητά».

Σε ένα flashback, πνιγμένο στο Σκωτσέζικο πράσινο γνωρίζουμε τις ρίζες του ήρωά μας. Μέλος του ένδοξου clan MacLeod, ο Connor βαδίζει με τους συγγενείς του προς την πρώτη του μάχη. Οι βετεράνοι τον εμψυχώνουν λέγοντάς του πως την πρώτη τους μάχη είχαν βρέξει τα κιλτ τους και η χαρούμενη ομάδα βαδίζει προς μια ακόμα σφαγή που θα δώσει λίγη ένταση στις βαρετές ζωές τους. Με τους ήχους γκάιντας, οι δύο αντίπαλοι στρατοί συγκρούονται σε μια πεδιάδα. Από μακριά η κάθε παράταξη μοιάζει σαν ένα μάτσο βρωμιάρηδες-και από κοντά η εντύπωση δεν αλλάζει. Ο μοναδικός πολεμιστής που έχει λίγο στυλ είναι ο Kurgan (Clancy Brown), «μεταγραφή» των αντιπάλων που πολεμάει με μοναδικό σκοπό να βγάλει από τη μέση τον ανύποπτο MacLeod. Φορώντας ένα ψόφιο κουφάρι και καβάλα στο μαύρο άλογό του ο Kurgan είναι πραγματικός πολεμιστής και αν οι Σκωτσέζοι bookmakers δέχονταν στοιχήματα θα πόνταρα στο «Connor MacLeod, νεκρός στο πρώτο λεπτό»...

...κάτι που θα έδινε το έναυσμα για μια τεράστια νομική μάχη αφού ο θηριώδης Kurgan βυθίζει το σπαθί του στην κοιλιά του Connor σκοτώνοντάς τον, οπότε τεχνικά θα είχα κερδίσει. Δεν προλαβαίνει όμως να τον αποκεφαλίσει και παρά τα μοιρολόγια των γυναικών του χωριού και της συντρόφου του, ο Duncan ζωντανεύει και χαρούμενος πάει να χτυπήσει μια μπυρίτσα -οπότε σιγά μη μου έδινε κανείς τα λεφτά. Δεν πειράζει, θα είχα τουλάχιστον τη ευκαιρία να εκδικηθώ τον Connor δέρνοντάς τον μαζί με το υπόλοιπο χωριό, αφού δεν υπάρχει άλλη εξήγηση για την ανάστασή του εκτός από την δαιμονική κατάληψη (ενδιαφέρουσα άποψη για έναν χριστιανικό πληθυσμό). Δαρμένος, απογοητευμένος και μόνος, ο Connor φεύγει εξόριστος προσπαθώντας να ξαναφτιάξει τη ζωή του.

Το φιλμ συνεχίζει την διήγησή του σε δύο επίπεδα: Στο «σήμερα» ο Connor είναι ύποπτος για τον φόνο του Feser, αναπτύσσει ένα ειδύλλιο με την αντικέρ Brenda Wyatt (Roxanne Hart) και παράλληλα βλέπει τον Kurgan (που πλέον έχει γίνει η μεγαλύτερη απειλή για τους εναπομείναντες αθάνατους) να πλησιάζει για να τον βγάλει από τη μέση και να κερδίσει το βραβείο. Στο «πριν» βλέπουμε σκηνές από τo τεράστιο παρελθόν του Connor, απλά κωμικές (όπως η μονομαχία με έναν άμοιρο Γάλλο που δεν μπορεί να τον σκοτώσει) ή σημαντικές για την πρόοδο της υπόθεσης. Η ατέλειωτη βιογραφία του MacLeod είναι ασύγκριτα πιο ενδιαφέρουσα από ότι το μεγαλύτερο μέρος της «σύγχρονης» πλοκής όχι μόνο γιατί μας δίνει πληροφορίες για το status του αθάνατου και την όλη σύρραξή τους αλλά γιατί εμφανίζεται και ο τεράστιος Sean Connery. Το Highlander είναι ένα φιλμ γεμάτο παράδοξα... κάποια στην πλοκή, κάποια στην φτήνια των εφέ αλλά τα μεγαλύτερα από όλα στο casting. Με παρακολουθείτε; Ένας Γάλλος ηθοποιός, που δεν θα μπορούσε να υποδυθεί ούτε τον εαυτό του σε biopic, κάνει τον Σκωτσέζο... και ένας Σκωτσέζος που δεν έχει αλλάξει την προφορά του σε καμία από τις εκατοντάδες ταινίες του, υποδύεται έναν Ισπανοαιγύπτιο (κάτι τέτοιο). Λείπει ο Eddie Murphy σαν Γιαπωνέζος samurai και ο Bill Murray σαν Viking και θα ήμασταν μπροστά στο πιο τέλειο cult casting όλων των εποχών. Ευτυχώς τα προσχήματα σώζει ο Clancy Brown, που ανέκαθεν μου θύμιζε τον frontman των «Λευκή Συμφωνία». Ο θηριώδης Kurgan, για τον οποίο μαθαίνουμε ελάχιστα αλλά δε μας πειράζει, είναι ανισόρροπος και παθιασμένος με το τελικό βραβείο. Τρώει τα λεφτά του στις πόρνες, τρομοκρατεί γιαγιάδες και αηδιάζει με τους τρόπους του καλόγριες- σχεδόν ό,τι θα κάναμε και εμείς κατά τη διάρκεια της πρώτης χιλιετηρίδας της αθάνατης ζωής μας. Ο MacLeod αντίθετα είναι ο πιο μονόπλευρος από τους μονόπλευρους χαρακτήρες του φιλμ. Ακόμα και τις στιγμές που κάνει κάτι καλό (όπως στο flashback του Β Παγκοσμίου πολέμου) μας είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ουδέτερος. Μέχρι και ο Bill Murray στο Groundhog Day είχε βρει καλύτερη χρήση για την ανικανότητά του να πεθάνει. Ο Connery πάντως βρίσκεται πρωταγωνιστής άλλης μιας αλησμόνητης σκηνής, όταν παρέα με τον Connor τρέχει σαν κοριτσόπουλο στην παραλία και μας κάνει να αναρωτιόμαστε πως αυτός ο ξεμωραμένος ήταν κάποτε ο James Bond.



Παρόλα αυτά, το Highlander έχει καρδιά. Κανείς δεν περιμένει από ένα b-movie στιγμές δραματικού βάθους αλλά το Highlander τις έχει. Τόσο ο βίαιος θάνατος του Ramirez όσο και ο φυσικός της Ηeather (που ουσιαστικά μας εξηγεί τις αντενδείξεις της ιδιότητας του Connor) είναι per se φορτισμένες σκηνές, που ο Mulcahy θα μπορούσε να χειριστεί καλύτερα. Το ίδιο ισχύει και για την τελική μονομαχία, που ενώ θα έπρεπε να είναι η αιχμή του δόρατος του φιλμ παρουσιάζεται σαν την πιο αδύναμη σκηνή. Πρόχειρο στήσιμο της ξιφομαχίας, ηθοποιοί που μοιάζουν να πολεμούν με την αγκύλωση, απαίσια one liners και μια εντελώς ψεύτικη σκηνή quickening, για την οποία ο σκηνοθέτης ποτέ δεν έχει πάψει να ζητάει έμμεσα συγνώμη. Τουλάχιστον μαθαίνουμε ποιο είναι το τελικό βραβείο και η απάντηση ναι μεν μας ικανοποιεί, αλλά ουσιαστικά αναιρεί όλα όσα ξέραμε νωρίτερα: Σε αυτό το σημείο, τι θα άλλαζε αν ο μοναδικός επιζώντας ήταν ο Kurgan; Απολύτως τίποτα. Αντιθέτως, ίσως να είχαμε αποφύγει τα ανούσια sequel, που φτάνουν πολύ κοντά στο να καταστρέψουν το μυθικό Highlander. Κοινώς, there would have been only one..


Ταινία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
Αν στον Christopher Lambert δεν φτάνει ούτε μια αιωνιότητα για να γίνει ηθοποιός : 0 /10

Θοδωρής Σαρλάς (This is...cult!)


 
Legacy - george alex - Unverified - Παρ 04 Ιουν 2004 - 11:13
Καλοστημενη περιπετεια ενδιαφερουσα και με εναν απροσμενα καλο Κριστοφερ Λαμπερ
george alex
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.