• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22160
  • Αριθμός συν/τών: 758812
  • Πρόγραμμα 282 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Sophie`s Choice (1982)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Εκλογή της Σόφι

Εποχής | 150' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 1 Απρ 1983
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 22/8/2013
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά - Πολωνικά - Γερμανικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.94 %
Αξιολόγηση: 8.29/108.29/108.29/108.29/108.29/108.29/108.29/108.29/108.29/10   (8.29/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Ανάμεσα στην αθωότητα, τον ρομαντισμό, τον αισθησιασμό και το αδιανόητο. Υπάρχουν ακόμα πράγματα που δεν έχουμε φανταστεί.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Με μαεστρία, ο Alan J. Pakula φέρνει το θέμα των ναζιστικών θηριωδών στα κρεματόρια του Άουσβιτς και του Νταχάου μέσα στην καρδιά της Αμερικής. Και όλα αυτά μέσα από την ιστορία γνωριμίας της πρωταγωνιστικής τριάδας των Peter MacNicol, Meryl Streep και Kevin Kline. Ο πρώτος καταφθάνει από τον αμερικάνικο νότο στο Μπρούκλιν το `47 και γνωρίζεται με το τρελαμένα ερωτευμένο και εξωστρεφές ζευγάρι του πάνω ορόφου. Ο άντρας δηλώνει καθηγητής βιολογίας και η γυναίκα είναι πολωνέζα μετανάστρια του πολέμου. Οι διηγήσεις μάς συστήνουν το παρελθόν της Meryl Streep και μέσα από τα φλάσμπακ με σέπια φωτογράφιση παρακολουθούμε την τραγική ιστορία της μητέρας που έχασε γονείς, σύζυγο και τελικά τα παιδιά της στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το παρελθόν όμως επηρεάζει το παρόν και βάζει σε αμφισβήτηση το μέλλον. Οι σχέσεις αυτού του περίεργου τριγώνου με τον ιδιότροπο και εκκεντρικό Kline θα γίνουν τεταμένες και ο νεαρός MacNicol θα ερωτευθεί την Streep περιπλέκοντας τα πράματα.

Αν όχι για οτιδήποτε άλλο, η «Εκλογή της Σόφι» περιλαμβάνει την καλύτερη ερμηνεία της Meryl Streep, σημείο αναφοράς πλέον για κάθε νέο ηθοποιό. Δικαίως κέρδισε το όσκαρ α` γυναικείου ρόλου, με την ταινία να είναι υποψήφια για άλλα τέσσερα: φωτογραφίας, μουσικής, κουστουμιών και σεναρίου για τον Alan J. Pakula. Σκληρή και συγκινητική η ταινία, έχει αυτήν την τελική σκηνή που έχει μείνει στην ιστορία και έχει εντυπωθεί ανεξίτηλα πλέον και στο δικό μας εγκέφαλο.

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Classic byZisis: Love is not a piece of cake!)




Άλλο ένα δράμα που πραγματεύεται με το δικό του τρόπο το θέμα του Ολοκαυτώματος, βασισμένο στο βιβλίο του William Styron, το οποίο αποφασίζει να εξερευνήσει μια συγκεκριμένη διάσταση ενός ιστορικού εφιάλτη. Η αδικαιολόγητη για πολλούς διάρκεια της ταινίας (πάνω από 150 λεπτά) την καθιστούν κατά την άποψή τους κουραστική.

Αυτή τη φορά, οι φρικιαστικές αναμνήσεις μιας Πολωνής επιζήσασας, της Sophie Zawistowska (Meryl Streep), έρχονται να αναστατώσουν και να στοιχειώσουν τη ζωή της στη Νέα Υόρκη. Η αγάπη της για τον Nathan Landau (Kevin Kline), έναν γοητευτικό και χαρισματικό, αλλά βυθισμένο στις παραισθήσεις Αμερικανο-Εβραίο χημικό (ο οποίος βασανίζεται από εμμονές για το Ολοκαύτωμα), είναι ένας από τους λόγους που την κάνουν να συνεχίζει να ζει. Πιστεύει ότι της αξίζει η μεταχείριση που υπομένει από αυτόν, γιατί οι επιλογές που έκανε ήταν τόσο καταστροφικές, που πρέπει με κάποιο τρόπο να εξιλεωθεί. Ανάμεσα στα δικά της φαντάσματα του παρελθόντος και τις δικές του πνευματικές διαταραχές που απειλούν να καταστρέψουν την τόσο απαραίτητη για τους ίδιους, αλλά ταραγμένη και κάποιες φορές βίαιη σχέση τους (αλλά και τους ίδιους ως άτομα), βρίσκεται ο νεοφερμένος στην πόλη συγγραφέας και κοινός τους φίλος, Stingo (Peter MacNicol), ο οποίος αφηγείται την ιστορία (ακούγεται η φωνή του Josef Sommer) φιλτραρισμένη μέσα από τη δική του οπτική γωνία και άποψη και αποτελεί το alter ego του συγγραφέα του βιβλίου, William Styron.

Το φιλμ, το οποίο πλαισιώνει ο Alan J. Pakula με ένα ποίημα της Emily Dickinson (* βλέπε στο τέλος), διεκδίκησε πέντε βραβεία της Ακαδημίας, αλλά όχι και αυτό της καλύτερης ταινίας. Πιο αναλυτικά: καλύτερου σεναρίου (Alan J. Pakula), καλύτερης φωτογραφίας (Nestor Almendros), καλύτερης μουσικής επένδυσης (Marvin Hamlisch), α’ γυναικείου ρόλου (Meryl Streep) και καλύτερων κοστουμιών (Albert Wolsky). Δεν τα πήγε και τόσο καλά στο box office, παρόλο που το National Board of Review το κατέταξε ανάμεσα στα δέκα καλύτερα φιλμ της χρονιάς.

Η Meryl Streep κυριολεκτικά ικέτεψε για να πάρει το συγκεκριμένο ρόλο: απέκτησε πολωνέζικη προφορά στα αγγλικά της και έμαθε γερμανικά τελευταία στιγμή, αφού ο σκηνοθέτης την ενημέρωσε καθυστερημένα γι’ αυτήν την αλλαγή στο σενάριο. Το αποτέλεσμα ως προς την υποκριτική της είναι εξαίσιο και δε θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι η ταινία κατά ένα μεγάλο ποσοστό βασίζεται πάνω της. Την παρακολουθούμε να δίνει και την τελευταία σταγόνα του ταλέντου της για να αποδώσει με πληρότητα το πορτραίτο του πολυδιάστατου και πολύπλοκου χαρακτήρα της Sophie. Αλλά και η εξωτερική μεταμόρφωσή της ανάλογα με τις διάφορες χρονικές περιόδους, από νεαρή Πολωνή, σε παθητική έγκλειστη στρατοπέδου συγκέντρωσης, σε όμορφη, αλλά κατά βάθος ψυχικά διαταραγμένη γυναίκα είναι αξιομνημόνευτη. Οι κόποι της ανταμείφθηκαν, αφού κέρδισε το Oscar α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της, καθώς και όλα τα σχετικά βραβεία της χρονιάς εκείνης που αφορούσαν την κατηγορία της (New York και the Los Angeles Film Critics, the National Society of Film Critics και the National Board of Review).

Αλλά και το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Kevin Kline είναι κάτι παραπάνω από εκπληκτικό. Αποδίδει με ξεχωριστή μαεστρία τις μεταπτώσεις στη διάθεση του χαρακτήρα που υποδύεται.

Και ο ήρωας που ερμηνεύει ο Peter MacNicol είναι άψογα δοσμένος και σε κάποια σημεία θυμίζει σπουδή ενός ανθρώπινου χαρακτήρα, αλλά αυτό που τον αδικεί, είναι ο διαχωρισμός του ρόλου του σε αυτόν του αφηγητή και του κινηματογραφικού ήρωα.

Στο ολοκληρωμένο και άψογο αισθητικά αποτέλεσμα συνέβαλε και ο διευθυντής φωτογραφίας Nestor Almendros, συνεργάτης του Truffaut, στον οποίο απενεμήθη το New York Film Critics award, αλλά όχι και το Oscar. Κατόρθωσε να συλλάβει και να αποδώσει με αριστουργηματικό τρόπο τους δύο κόσμους: της Νέας Υόρκης του παρόντος και της Ευρώπης του σκοτεινού παρελθόντος (το χρώμα ξεθωριάζει), μέσα από συνεχή flashback.

Το γεγονός ότι το φιλμ στηρίζεται κατά πολύ στην ερμηνεία της Meryl Streep, το καθιστά, όπως ανέφερα και στην εισαγωγή, κουραστικό, όταν απομακρύνεται από την ηρωίδα που υποδύεται και ο θεατής είναι σε θέση να ανακαλύψει πιο εύκολα τα όποια μειονεκτήματα, όπως την καθυστέρηση στην αποκάλυψη του μυστικού του Nathan. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό το τελευταίο έγινε για να υπάρξει παραλληλία ανάμεσα στις ιστορίες των δύο εραστών.

Από την άλλη πρέπει να επισημανθεί πως η ταινία δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στη θηριωδία που επέδειξε η ναζιστική Γερμανία στους Εβραίους, αλλά αφορά και άλλους λαούς και έθνη, που επίσης, αντιμετώπισαν τη γενοκτονία και υπήρξαν θύματά της.

Μια ταινία, που διατηρεί πολλά από τα αυτοβιογραφικά στοιχεία του βιβλίου και αφορά την ωρίμανση, χαμένες ζωές και αναπόφευκτες τραγωδίες, όλα αυτά δοσμένα μέσα από παρατηρήσεις γεμάτες βαθιά ενδοσκόπηση και τροπές στην πλοκή επιφορτισμένες με πόνο και ειλικρίνεια που σε οδηγούν τελικά στο αποκορύφωμα και στη γνώση: στην εκλογή της Sophie.

(*) Ample make this bed.
Make this bed with awe;
In it wait till judgment break
Excellent and fair.

Be its mattress straight,
Be its pillow round;
Let no sunrise` yellow noise
Interrupt this ground.


Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Έλενα Αυγερινού


 
Sophie`s Choice (1983 - kprncs - Τρί 17 Μαϊ 2016 - 09:53
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=1443]
Sophie`s Choice (1983
ΠΛΟΚΗ: Η Sophie (Meryl Streep) έχει επιζήσει από τη φρίκη του Αουσβιτς, έχοντας χάσει όλη της την οικογένεια στην θηριωδία των Γερμανών κατακτητών της Πολωνίας.
Εχοντας μετακομίσει στις ΗΠΑ, συζεί με τον Nathan (Kevin Kline), έναν νευρικό και ασταθή Αμερικανο-Εβραίο, εμμονικό με το Ολοκαύτωμα και το γεγονός ότι οι Ναζί ειδικά, αλλά και οι Γερμανοί γενικά, δεν τιμωρήθηκαν για τα εγκλήματα τους.
Στην πολυκατοικία τους καταφτάνει και ο νεαρός συγγραφέας Stingo (Peter McNicol), που έχει και τον ρόλο του αφηγητή της ταινίας...
Το τρίο μοιράζεται  χαρές και λύπες, αλλά η ευτυχία της Sophie και του Nathan κινδυνεύει από τα φαντάσματα που την καταδιώκουν και τις εμμονές του Nathan με βίαιες συμπεριφορές...
Οταν ο Stingo εξομολογείται στην Sophie τον έρωτα που νιώθει για αυτην, τότε εκείνη αναγκάζεται να του "κόψει" τα φτερα με τον πιο σκληρό τρόπο: λέγοντας του την αλήθεια για τα βασανιστήρια που υπέστη στα χέρια των Ναζί...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Η ταινία είναι ένα συγκλονισιτικό δράμα για τις θηριωδίες των Ναζί, τον τρόπο που αντιλαμβανόντουσαν την φυλετική τους υπεροχή και το απέραντο νεκροταφείο που δημιούργησε η πολεμική τους μηχανή...
Η μεγάλη διάρκεια της ταινίας κουράζει, παρόλη την πειστική ερμηνεία της Meryl Street στις έντονα φορτισμένες δραματικές σκηνές.
Αυτό που μένει από αυτό το έργο είναι ότι η Γερμανική κτηνωδία στον Β` Παγκόσμιο όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε αρκετά από τους συμμάχους-νικητές, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις επιβραβεύτηκε.
Οι στυγνοί βασανιστές έζησαν ελεύθεροι, χωρίς κανένα σωφρονισιτικό μέτρο εναντίον τους, γελοιοποιώντας τις εκατόμβες των ξεχασμένων θυμάτων τους...[ΚώσταςΚΓΠ17052016](7/10)
 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Τετ 16 Δεκ 2009 - 23:19
Συγκινητικο δραμα που αναφερεται με συγκλονιστικη δυναμη στις επιπτωσεις των στρατοπεδων συγκεντρωσης και ολης αυτης της απανθρωπης βαναυσοτητας στους ανθρωπους μετα. Αυτοκαταστροφη, τα τραυματα και η επουλωση τους, παρελθον που στοιχειωνει και οι ανθρωποι που προσπαθουν να ζησουν. Αριστουργηματικη η ερμηνεια της Μεριλ Στριπ, πολυ καλος ο Κεβιν Κλαιν καταπληκτικο το σεναριο σε ενα εργο για ολα τα τραυματισμενα παιδια της γης.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
Άρης Μαυρέλλης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.