• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Three Kings (1999)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Οι Τρεις Ηρωες

Σάτιρα | 114' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 24 Μαρ 2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/10/2000
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Αραβικά
Δημοτικότητα: 0.11 %
Αξιολόγηση: 7.22/107.22/107.22/107.22/107.22/107.22/107.22/107.22/10   (7.22/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Σ` έναν πόλεμο χωρίς ήρωες, είναι βασιλιάδες.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


«Ο Bush είπε στον κόσμο να ξεσηκωθεί ενάντια στον Σαντάμ. Πίστευαν ότι θα είχαν την υποστήριξή μας. Δεν την είχαν. Και τώρα σφαγιάζονται.» Η τρίτη ταινία του David O. Russell –και πρώτη χρηματοδοτούμενη από μεγάλο studio- είναι σίγουρα τολμηρή. Και αντισυμβατική. Τοποθετημένη λίγο πριν το κλείσιμο της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου –όπως ονομάστηκε η επέμβαση των Αμερικανών στον Περσικό Κόλπο το 1991, δημιουργεί μέσα από τους ήρωες και τις καταστάσεις της μια μικρογραφία των συνθηκών που οδήγησαν, επικράτησαν και επακολούθησαν του πολέμου. Μια αιρετική μικρογραφία. Συγκαλυμμένα μεν, αλλά όχι σε βαθμό που να μην γίνεται εύκολα αντιληπτό, ο Russell χρίζει τρεις στρατιώτες και έναν διοικητή με τον αντικατοπτρισμό της Αμερικάνικης πολιτικής, δελεάζοντάς τους σε ένα κυνήγι θησαυρού στη μέση της Ιρακινής ερήμου. Χρυσάφι ή πετρέλαιο, οι σκοποί παραμένουν ίδιοι. Σε ένα οπλισμένο σαφάρι εν μέσω παύσεως πυρών, οι στρατιώτες Barlow (Mark Wahlberg), Vig (Spike Jonze) και Elgin (Ice Cube) υπό τις διαταγές του Archie Gates (George Clooney), καθοδηγούνται από τα σημάδια ενός χάρτη που εξόρυξαν από τα… οπίσθια ενός νεκρού Ιρακινού αγγελιοφόρου. Ο παραλληλισμός είναι εμφανής όσο και προβοκατόρικος. Το σχέδιο ενός ολόκληρου πολέμου μπορεί να … βρωμάει, ωστόσο γίνεται η αφορμή για μία φιλμική απεικόνιση που κατορθώνει και αναμειγνύει με τις κατάλληλες δόσεις χιούμορ και δράμα, συναίσθημα και ωμό ρεαλισμό, περιπέτεια και πολιτικό υπόβαθρο. Χαρακτήρες καλοστημένοι και έξυπνοι –συμπεριλαμβανομένης και μιας πολεμικής ανταποκρίτριας αντίγραφο της Christiane Amanpour (Nora Dunn), ρυθμοί ζωηροί και μια ιστορία απλή στην εξέλιξη μα πλούσια σε θρασύτατα υπονοούμενα, συνθέτουν μια ταινία που δεν αυτοσυστήνεται ως πνευματικό τέκνο του Oliver Stone ή ως την Αποκαλυψη τωρα των `90s, αλλά περισσότερο ως ένα βάρβαρο πορτρέτο υπό τη μορφή μιας larger than life κωμωδίας. Ακόμα και τα πιο πικρά πράγματα αξίζουν μιας συμπονετικής διακωμώδησης…

- ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ… μα περισσότερο οι αδέσποτες σπόντες στην εξωτερική πολιτική του Bush, η σκηνή ανακάλυψης του χάρτη –τόσο αστεία όσο και τραγική, η αίθουσα τροπαίων πολέμου γεμάτη με… κινητά τηλέφωνα, η διακοπή του γέλιου και της περιπέτειας για μερικές στιγμές συναισθηματισμού.

- ΕΝΑΣ ΚΟΜΠΟΣ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ… επειδή όταν το θέλει, το Hollywood ξαφνιάζει. Ο κόμπος στο «όταν το θέλει».

- ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ… shitty map >> 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Βρεττός Λιάπης


 
Legacy - mel-cos - Unverified - Τετ 12 Απρ 2000 - 10:44
ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΗ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΑΤΙΡΑ.ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ.ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΑΛΛΑ ΒΛΕΠΕΤΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ,
mel-cos
 
Legacy - Στέλιος Διαμαντής - Unverified - Δευ 15 Ιαν 2001 - 12:30
Μην ψαχνεστε... Θα σας πω εγω ακριβως τι γινεται με αυτη την ταινια. Βασιζομενος στη διαφημιση που ειχε (α ρε market-tears), την ενοικιασα για 1 ημερα απο το video club για να τη δω με μια μικτη παρεα 6 ατομων την Κυριακη. Τελικα, αφου ειδαμε το 1/3 της ταινιας, γυρισαμε στο Mega και ειδαμε την ταινια "Καρλος" και η κασσετα γυρισε απραγη στο video club... Δειτε την μονο αν δεν εχετε τιποτα αλλο να κανετε και αν σας τελειωσαν οι επιλογες στο video club.
Στέλιος Διαμαντής
 
Legacy - Ανδρέας Χαϊμαντάς - Unverified - Δευ 07 Μαρ 2005 - 21:07
Βλεποντας την ταινια πριν το sequel του πετρελαιοπολεμου των ΗΠΑ θα μπορουσε καποιος να πει οτι τα αμερικανακια πηγαν...ειδαν...και γλεντησαν την παραμονη τους στο Ιρακ. Εκεινη την εποχη, ο πολεμος αυτος ηταν οτι θεαματικοτερο μπορουσαμε να δουμε σε ζωντανη μεταδοση απο την τηλεοραση μας. Η φαινομενικη υπεροχη των ΗΠΑ με τους πυραυλους Κρουζ να πλειτουν απο μακρια τους κακους Ιρακινους εδειχνε οτι αυτος ο πολεμος θα ηταν γρηγορος και μια ευκολη υποθεση. Και εν μερη αυτο φαινεται απο την ταινια αφου οι χαρακτηρες, οντας στο τελος της παραμονης τους στα αφιλοξενα τουτα μερη το εχουν ριξει στην παρακμη και στην κρεπαλη.
Το αντιπολεμικο μυνημα της ταινιας ομως βασιζεται σε αυτο το σημειο. Σε ενα πολεμο που τα media παρουσιασαν παρτυ για τους συμμαχους, η πραγματικοτητα κρυβεται πισω απο το χιουμορ του σεναριου οπου παρουσιαζεται η ακραια πλευρα του. Απο την μια τα προβατα για σφαγη, οι αμερικανοι στρατιωτες που μην εχοντας στον ηλιο μοιρα πανε να υπηρετησουν την πατριδα και να πιασουν την καλη.
Απο την αλλη η εξαθλιωση των κατοικων μιας χωρας που βρισκονται στη μεση μιας κοντρας που στα χαρτια εχει ληξει.
Σιγουρα η προπαγανδα δεν λειπει απο την ταινια, παρολα αυτα δειχνει με ποιο αναλαφρο τροπο (μπορει επειδη μονο ετσι καταλαβαινει ο μεσος αμερικανος) την κτηνωδια του πολεμου και τα παιχνιδια που παιζονται στην πλατη ενος λαου.

Σημερα η ταινια αν και επικαιρη περναει σχεδον απαρατηρητη, ξεροντας πλεον το τι πραγματικα γινεται εκει κατω.
Εγω παντως θα την χαρακτηριζα ενα συγχρονο MASH γιατι στο κατω-κατω οπως αλλαζει ο πολεμος, ετσι αλλαζει και η σατυρα του.
Ανδρέας Χαϊμαντάς
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.