• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Green Mile (1999)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Πράσινο Μίλι
- Γνωστό και ως:
Stephen King`s The Green Mile

Φαντασίας | 188' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 11 Φεβ 2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 26/9/2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 23/10/2009
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.55 %
Αξιολόγηση: 8.16/108.16/108.16/108.16/108.16/108.16/108.16/108.16/108.16/10   (8.16/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ο Πολ Έτζκομπ δεν πιστεύει σε θαύματα. Μέχρι την ημέρα που συνάντησε ένα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Και με βάση το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος όγκος του κοινού διαθέτει περιορισμένη φιλμική μνήμη, ακόμη και ολόκληρες ταινίες μπορούν να επαναληφθούν. Τρανό παράδειγμα, η περίπτωση του Frank Darabont. Πέντε χρόνια μετά το υπέρ-επιτυχημένο –και υπερεκτιμημένο- Τελευταια Εξοδος Ριτα Χεϊγουορθ, παίρνει υπό μάλης ένα ακόμη μυθιστόρημα φυλακής του Stephen King, πλάθει άλλη μία πιασάρικη σχέση μαύρου-λευκού και εξαπολύει το δακρύβρεχτο τρίωρο οικοδόμημά του στα πλήθη. Όμως μοιάζει να μην έχει διδαχθεί από τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος: Υπερβολικά φανταχτερό για δράμα καταστάσεων –συγκρίνετε με το αντίστοιχης θεματικής Εξπρες του Μεσονυχτιου-, ήρωες καλογυαλισμένοι, καλοχτενισμένοι και φορτικά αδιάφοροι προς ταύτιση, συναισθήματα που εκμοχλεύονται βιαίως από καταστάσεις και όχι από ματιές ή εκφράσεις προσώπων. Μπορεί τα πάντα να μοιάζουν δουλεμένα στην εντέλεια, υπάρχει σωστός καταμερισμός του χιούμορ, της έντασης, του πάθους, αφθονούν οι σκηνές που προκαλούν σοκ και έντονη συναισθηματική φόρτιση, παρ` όλ` αυτά το κενό που καταλείπει η παρακολούθηση φαντάζει χαώδες. Γιατί; Ρηχότητα. Ο Darabont αφενός δεν κατορθώνει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τις ερμηνευτικές δυνατότητες των Tom Hanks και Michael Clarke Duncan (όπως άλλωστε και του διδύμου Tim Robbins –μίλια μακριά από την ερμηνεία του στο Ξυπνημα στον εφιαλτη- και Morgan Freeman στην Τελευταια Εξοδο), αποδεικνύοντας πως μπορεί μεν να είναι ένας καλός εικονοπλάστης, απέχει δε πολύ από το να χαρακτηριστεί ένας καλός σκηνοθέτης. Αφετέρου, τα θαλασσώνει και στην ίδια την ιστορία: Ο προικισμένος με θαυματουργές ικανότητες θανατοποινίτης (Duncan) και ο καλοκάγαθος δεσμοφύλακας (Hanks) συνθέτουν έναν δεσμό χαρακτήρων που επισκιάζει ολόκληρο το φιλμικό background, το οποίο δεν είναι άλλο από μια φυλακή γεμάτη ανθρώπινα όντα που εντός ολίγου καιρού πρόκειται να βαδίσουν επάνω στην Πράσινη Γραμμή (όχι της Κύπρου, αλλά εκείνης που οδηγεί στην ηλεκτρική καρέκλα). Αντί να εμβαθύνει το βλέμμα του σε έναν προβληματισμό γύρω από το οφθαλμοφανέστατο ζήτημα της θανατικής ποινής –όπως μαεστρικά τόλμησε το Dead Man walking - Θα ζησω- προτιμά να αναλώσει τα 182 του λεπτά παρουσιάζοντας συμπαθητικές δευτερεύουσες ιστοριούλες με ποντίκια και γιατρειές ουρολοιμώξεων: Σίγουρα συναισθηματικά βαρύγδουπες για ένα κοινό που αρκείται σε εύκολες λύσεις και φτηνά φιλμικά κόλπα, μα ανίκανες να αγγίξουν βαθύτερες χορδές που θα μπορούσαν να μετατρέψουν το πρωτότυπο σεναριακό υλικό σε έναν ύμνο για το θαύμα της ζωής. Ίσως αυτό να είναι και το «θαύμα» που διέφυγε από τον συμπαθέστατο χαρακτήρα του John Coffey, που όμως μέσα από το φακό του Darabont παρουσιάζεται σαν Ιησούς β` διαλογής και μάλιστα χωρίς συγκεκριμένο σκοπό σταύρωσης.

Προσπαθώ να μη φαντάζομαι πως θα μπορούσε να είναι η εικονογραφημένη εκδοχή του σεναριακού υλικού της Τελευταίας Εξόδου και του Πράσινου Μιλίου στα χέρια ενός Alan Parker, ενός Oliver Stone, ενός -γιατί όχι- Lars Von Trier. Σκηνοθετών που έχουν την μαεστρία να αποσπάσουν την καρδιά του δράματος από το ανώφελο περιτύλιγμα, στραγγίζοντας και την τελευταία σταγόνα ικανότητας συναισθηματικής συμμετοχής του κοινού. Άντ` αυτού, μία ακόμη καλοστημένη Χολιγουντιανή φάρσα που λειτουργεί όση ώρα την παρακολουθείς, μα σκάει σαν σαπουνόφουσκα με το άναμμα των προβολέων.

- Ο, ΤΙ ΔΕ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ… σε αυτή τη συρραφή μικρών δραματοποιημένων σκετς που μοιάζουν τυποποιημένες σε κάποιο εργοστάσιο Δακρυοποιίας στο Χόλιγουντ, σε κάνει πιο δυνατό.

- ΓΙΑ ΝΑ Σ` ΕΚΔΙΚΗΘΩ… που προσπάθησες να με εξαπατήσεις, μα δυστυχώς όχι με την κινηματογραφική έννοια του όρου, σου ανταποδίδω το «θαύμα» με ένα >> 3.5/10 Stars3.5/10 Stars3.5/10 Stars3,5/10 Stars (3.5/10)

Βρεττός Λιάπης




Δράμα εποχής με πολιτικοκοινωνικό στοχασμό του πάντα ευαίσθητου Ντάραμποντ του 1999, με την υπογραφή του Στήβεν Κινγκ. Σε φυλακή του φτωχού και αμόρφωτου αμερικανικού νότου κατά την οικονομική ύφεση του ’30 οδηγείται θηριώδης μαύρος θανατοποινίτης για κατά συρροή δολοφονία, που όμως όχι μόνο φαίνεται αθώος, αλλά προκύπτει θαυματοποιός και υπόδειγμα ηθικής, θέτοντας στον δεσμοφύλακα-εκτελεστή του σοβαρό δίλημμα για το ορθό του επαγγέλματός του. Ο σκηνοθέτης επιστρέφει στον οικείο του από το «Ρίτα Χέϊγουορθ: Τελευταία Έξοδος» χώρο της φυλακής για να θέσει στο θεατή το διαχρονικό ερώτημα της ορθότητας της θανατικής ποινής, συχνά παίζοντας με τα συναισθήματα, αλλά χωρίς ο ίδιος να παίρνει σαφή θέση. Εξαιρετική η φωτογραφία της ταινίας, αλλά στα μείον η μεγάλη διάρκεια. Πολύ καλός ο Ντανκαν, που κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ, και πάντα θετικός ο Χανκς. Tear jerker, αλλά από κει και πέρα;

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Θάνος Νικηφορίδης




Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2005

Μελόδραμα φυλακής, στο οποίο οι δεσμοφύλακες σε μια πτέρυγα μελλοθάνατων επιτηρούν έναν καταδικασμένο με ανεξήγητες θεραπευτικές ικανότητες. Φλύαρο και αφελές μέσα στις χριστιανικές του αναφορές, το όχημα του Φρανκ Ντάραμποντ δεν κατάφερε να τον φτάσει ούτε μέχρι τα Όσκαρ.

Βαθμολογία: 3,5/10 Stars3,5/10 Stars3,5/10 Stars3,5/10 Stars (3.5/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Αλλού η θάλλασσα και αλλού το πλοίο η κριτική του site... - turnleft - Δευ 18 Μαϊ 2015 - 15:23
 
- turnleft - Δευ 18 Μαϊ 2015 - 15:17
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Τρί 10 Ιουλ 2012 - 16:37
 Τρομερό δράμα φυλακών, ασχολείται άμεσα και έμμεσα με την θανατική ποινή και την εκτέλεσή της...
εξαιρετικοί χαρακτήρες, με πολύ ενδιαφέρον, ο καθένας προσθέτει στην ιστορία μία δική του πτυχή και έχει το δικό του κομμάτι μέσα στο έργο...
οι ερμηνείες είναι όλες ανεξαιρέτως καταπληκτικές και δίνουν νόημα στις διάφορες καταστάσεις.. ο tom hanks ολοκληρώνει τέλεια το ρόλο του, ο m. clarke duncan επίσης υποδειγματικός.. από τους υπέροχα παιγμένους δευτερεύοντες ήρωες αξίζουν ιδιαίτερης αναφοράς ο doug hutchison και ο sam rockwell, που δημιουργούν χαρακτήρες γεμάτους κακία, εκδικητικότητα, μοχθηρία και αλαζονεία...
η ιστορία (stephen king) έχει από μόνη της μεγάλη δυναμική και η δικαιοσύνη απονέμεται για τους περισσότερους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ώστε στο τέλος μένει μία συγκρατημένη ικανοποίηση...
σε ορισμένα σημεία κάνει κοιλιά, λόγω της πολύ μεγάλης διάρκειάς της, αλλά ο συνδυασμός κωμικών και τραγικών στιγμών αποζημιώνει και συγκινεί ενίοτε...
ο f. darabont στη σκηνοθεσία κάνει καλή δουλειά και δημιουργεί σε ορισμένες σκηνές ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα...
οι τρεις ώρες σίγουρα δεν πάνε χαμένες...


   8,5/10...

   anfield09...
 
<Χωρίς Τίτλο> - movie.sfan - Τετ 05 Οκτ 2011 - 21:12
Τρομερή ταινία...πιστεύω πως ό,τι κι αν ειπωθεί θα είναι πολύ λίγο...για `μένα αξίζει 10 στα 10 κι αν μπορούσα θα βαθμολογούσα και πιο πάνω...
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.