• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22160
  • Αριθμός συν/τών: 758812
  • Πρόγραμμα 279 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Ο Θίασος (1975)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
The Travelling Players

Σινεφίλ | 222'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Σάβ 27 Σεπ 1975
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 17/1/2006
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: (Dolby) Stereo
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.52 %
Αξιολόγηση: 8.07/108.07/108.07/108.07/108.07/108.07/108.07/108.07/108.07/10   (8.07/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η διεθνής βιβλιογραφία απαριθμεί δεκάδες τίτλους (ακόμα και ιαπωνικούς) για το εν λόγω έργο, το οποίο ομάδα αμερικάνων κριτικών κατέταξε ως το 40ο έργο σε έναν κατάλογο με τις 100 σημαντικότερες ταινίες του παγκόσμιου σινεμά. Για τον Θιασο θα μπορούσε κανείς να γράψει εκατοντάδες σελίδες. Εδώ θα περιοριστώ σε μία συνοπτική κριτική παρουσίαση.

Ένταξη του έργου στη φιλμογραφία του σκηνοθέτη.
Πρόκειται για την τρίτη ταινία του Αγγελοπουλου, η οποία εντάσσεται στην Τριλογία της Ιστορίας, ως το δεύτερο μέρος της. Η εν λόγω τριλογία αποτελείται από τις Μερες του `36 και τους Κυνηγους. Ένα μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε κατά τη διάρκεια της επταετίας 1967-1974 και, ως εκ τούτου, δεδομένων των πολιτικών μηνυμάτων της ταινίας, το όλο εγχείρημα μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια αντιστασιακή πράξη. Ένας παλιός συμφοιτητής του Αγγελοπουλου από τη Νομική βρισκόταν σε κάποια υπουργική θέση κατά την περίοδο της επταετίας. Ο Αγγελοπουλος τον συνάντησε στο γραφείο του και του ζήτησε να εγκρίνει το σενάριο του Θιασου, χωρίς να το διαβάσει. Ο υπουργός έθεσε τον υλικοτεχνικό μηχανισμό της Χούντας στις υπηρεσίες του γυρίσματος της ταινίας! Το πραγματικό σενάριο δεν το είχαν ολόκληρο ούτε οι ίδιοι οι συντελεστές της ταινίας, για το φόβο των Ιουδαίων. Κάποια στιγμή όμως, ένας συντελεστής συνελήφθη από το καθεστώς, βασανίστηκε και ομολόγησε τα πάντα για την ταινία. Ο Θιασος όμως, είχε ξεκινήσει ήδη την ζηλευτή τροχιά του στο κινηματογραφικό στερέωμα…

Τα επίπεδα της ταινίας.
Σε ένα πρώτο επίπεδο, παρακολουθούμε έναν περιπλανώμενο θίασο, ένα «μπουλούκι», το οποίο γυρίζει την Ελλάδα και δίνει τις παραστάσεις του στα καφενεία και τα θεατράκια που βρίσκει από τόπου εις τόπον. Το έργο είναι η Γκόλφω, η Βοσκοπούλα.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, παρακολουθούμε τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη του θιάσου. Σχέσεις, οι οποίες παραπέμπουν ευθέως σε μια σύγχρονη εκδοχή της Ορέστειας. Ο πατέρας είναι ένας Αγαμέμνονας, η μάνα μια Κλυταιμνήστρα. Κεντρικό ρόλο έχει η Ηλέκτρα (Ευα Κοταμανιδου), η οποία παίζει την Γκόλφω στο έργο. Η Χρυσόθεμη είναι η μικρή της αδελφή, η οποία θα συμβιβάζεται κάθε φορά, για να επιβιώσει, είτε εκπορνευόμενη για ένα μπουκάλι λάδι (στην κατοχή), είτε παίρνοντας για άντρα της έναν εγγλέζο, στην απελευθέρωση.

Σε ένα τρίτο επίπεδο, οι άνθρωποι του θιάσου, βρίσκονται πρωταγωνιστές στα σημαντικότερα ελληνικά πολιτικά και ιστορικά γεγονότα της περιόδου 1936-1952. Κάποιοι από αυτούς είναι αριστεροί, άλλος είναι βασιλικός, άλλος δεξιός, άλλος βγαίνει στο αντάρτικο.

Ο Αγγελοπουλος εντάσσει τους ήρωές του μέσα στα γεγονότα, ως φορείς των γεγονότων, χωρίς να αναλύει τους χαρακτήρες ψυχολογικά.

Η μπρεχτική μέθοδος.
Έχοντας ως θέμα ένα θεατρικό μπουλούκι, ο Αγγελοπουλος θέτει τα γεγονότα μπροστά στον θεατή, σαν να τα παρακολουθεί μέσα από μία αυλαία. Σαν ένα ταμπλό βιβάν. Μας τοποθετεί ακριβώς μπροστά στα γεγονότα, για να μπορούμε να σταθούμε κριτικά απέναντί τους. Η σκηνή της απελευθέρωσης από τους γερμανούς αποτυπώνεται ως ένα πλήθος που κραυγάζει από χαρά, ενώ οδηγεί τη μισητή σημαία της σβάστικας στη θάλασσα. Η συμφωνία της Βάρκιζας παρίσταται επίσης ως πλάνο φιξ. Το πλάνο φιξ είναι εκείνο στο οποίο η κάμερα τοποθετείται ακριβώς παράλληλα στη δράση (χωρίς να «βλέπει» τα πράγματα από γωνία), έτσι όπως θα ήταν αν παρακολουθούσαμε μια θεατρική παράσταση. Το καθαρό θέαμα που επιστρατεύει ο Αγγελοπουλος για να πει την ιστορία του έχει την καταγωγή του απευθείας από το θέατρο του Μπρεχτ, ο οποίος, κόντρα στην αριστοτελική αρχή της δραματουργίας, αντέτεινε το άφατο, το άρρητο, το πρωτογενές και το αποστασιωποιημένο θέαμα. Το καθαρό θέαμα πέρασε και από τους πρωτεργάτες του θεάτρου του παραλόγου (Βιτράκ, Ιονέσκο, Μπέκετ). Ο Αγγελοπουλος το ενσωματώνει σε μια κινηματογραφική αφήγηση, επαναπροσδιορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο ο θεατής καλείται να δει.

Η μουσική.
Η ταινία είναι μια σύγχρονη ελληνική ιστορία ειπωμένη μέσα από… τραγούδια. Ο Λουκιανος Κηλαηδονης συγκέντρωσε τα πιο χαρακτηριστικά πολιτικά τραγούδια όλων των παρατάξεων και βοήθησε στο στήσιμο ενός ελληνικού πολιτικού μιουζικαλ. Ο Αγγελοπουλος έχει ομολογήσει την βασική επίδραση που του έχει εξασκήσει το μιουζικαλ και το αστυνομικό στη διαμόρφωση των αισθητικών κινηματογραφικών αντιλήψεών του. Στο Θιασο το στοιχείο αυτό είναι πολύ πιο απτό από οποιαδήποτε άλλη ταινία. Η εκπληκτική σκηνή στην ταβέρνα, την παραμονή της πρωτοχρονιάς του 1946, όπου στη μία μεριά κάθονται οι βασιλικοί και στην άλλη οι δημοκρατικοί, είναι μία «μάχη» με τραγούδια.

-Των άγγλων τα κανόνια/ κι η νέα διαταγή/ εκάναν τους αντάρτες/ να τρέχουν σαν λαγοί/ την κόκκινη αρκούδα/ να παρει τα βουνά/ ω, γενναίε βασιλιά.

-Δεν μας τρομάζουν/ των άγγλων τα κανόνια/ ούτε του Σκόμπι/ η νέα διαταγή./ Το χουμε γράψει/ στο Σύνταγμα με αίμα/ ελευθερία και όχι κατοχή.

-Έτσι θέλουμε/ και θα τον φέρουμε/ τον βασιλιά, τον βασιλιά/ που θα μας φέρει λευτεριά.

- Γιουπι για-για-, γιούπι-γιούπι για/ δεν τον θέλουμε τον βασιλιά/ θέλουμε λαοκρατία/ λαϊκή κυριαρχία/ γιούπι για-για, γιούπι-γιούπι για.

-Γιούπι για-για, γιούπι-γιούπι για/ των Ταγμάτων Ασφαλείας τα παιδιά/ με τους άγγλους χέρι-χέρι/ και με τα παιδιά της «Χ»/ ως τη Μόσχα θε να κάνουν κατοχή.

-Το πουλί του Σκόμπι/ είναι κόμποι κόμποι/ κι έβγαλε φιρμάνι/ για να ξεθυμάνει/ πάει στο Κολωνάκι/ για να βρει αγοράκι/ το πουλί του Σκόμπι/ είναι κόμποι κόμποι/ κι αν λυθούν οι κόμποι/ τι θα γίνει, Σκόμπι/ με την αγγλική πολιτική.

-Γύρνα ξανά/ στην παλιά σου φωλιά/ βασιλιά./ Ο λαός σου εσένα ζητά/ γύρνα ξανά./ Κι όταν θα ρθεις/κουκουέδες εδώ δεν θα βρεις/ εθνοφύλακες θα ναι φρουροί/ γύρνα ξανά.


Και πάει λέγοντας. Σίγουρα από τις πιο καλοστημένες τεχνικά και αισθητικά σκηνές. Η οποία όμως στέρησε από τον Θίασο, με την επάνοδο της δημοκρατίας το 1975, τη δυνατότητα να πάει στις Κάννες ως επίσημη συμμετοχή του Ελληνικού κράτους. Ήταν πολύ αριστερό για την εποχή.

Η πορεία της ταινίας.
Ο Θιασος έφτασε μέχρι τα Όσκαρ. Κατά τη διάρκεια της προβολής, μόλις πέρασε η πρώτη ώρα, οι μισοί θεατές εγκατέλειψαν την αίθουσα. Την επόμενη ώρα, οι μισοί από τους μισούς που είχαν απομείνει, επίσης, έφυγαν. Το ίδιο συνεχίστηκε και στην επόμενη ώρα της ταινίας. Στο τέλος, έμειναν εκατό άτομα να την χειροκροτούν όρθιοι. Η ταινία παίχτηκε σε όλο τον κόσμο και θεωρήθηκε ένας κινηματογραφικός άθλος, για τα δεδομένα που γυρίστηκε. Κόστισε 7.500.000 δρχ, στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Με το Θιασο ο Αγγελοπουλος εντάσσεται στους διεθνείς πρωτοπόρους του πολιτικού κινηματογράφου και η ταινία αυτή διδάσκεται σε όλες τις σχολές κινηματογράφου αλλά και πολιτικής επιστήμης, ως μοντέλο πολιτικής τέχνης. ΠαρΑόλΑ αυτά, η επόμενη ταινία του Αγγελοπουλου, οι Κυνηγοι, γυρίστηκαν χωρίς καμία απολύτως βοήθεια από το ελληνικό κράτος. Ο Αγγελοπουλος είχε από τότε γίνει οριστικά persona non grata για τους έλληνες, εκ των οποίων οι ηγέτες τον θεωρούν ενοχλητικό και οι θεατές –εθισμένοι στα προϊόντα του Φινου και της τηλεόρασης- θα τον λοιδορούν για πάντα ως κουλτουριάρη. Αλλά, αυτή είναι η μοίρα κάθε μεγάλου.



Βαθμολογία: Κλασικό αριστούργημα

Βασίλης Σωτηρόπουλος




Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2005

Οι περιπέτειες ενός περιοδεύοντος θιάσου στην Ελλάδα από το 1939 μέχρι το 1952, ο οποίος προσπαθεί να παρουσιάσει το βουκολικό δράμα του Περεσιάδη «Γκόλφω, η βοσκοπούλα». Μεγαλούργημα του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μια επική τετράωρη ταινία που μπλέκει αξεδιάλυτα την πολιτική ιστορία με την ιδιωτική ζωή των ατόμων, στις πράξεις των οποίων αναπαράγονται οι ενέργειες των Ατρειδών. Εντελώς ιδιαίτερη αισθητική πρόταση πάνω στο επικό σινεμά, που αξίζει εκτενούς μελέτης και προκάλεσε αίσθηση στο Φεστιβάλ των Καννών.


Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
<Χωρίς Τίτλο> - billie - Πεμ 24 Απρ 2014 - 16:53
Αν δεν γνωρίζετε την ιστορία της Ελλάδας στη χρονική περίοδο που αναφέρεται η ταινία, μην τη δείτε. Θα είστε μέσα σ` αυτούς που τη βρήκαν αργή. Λογικό, εφόσον επί 4 ώρες θα βλέπετε κάτι που δεν καταλαβαίνετε. Ίσως εκτιμήσετε, βέβαια, τη σκηνοθεσία, τη μουσική, τα πλάνα, αλλά δεν αρκούν για μια τετράωρη παρακολούθηση.
Η καλύτερη ταινία του Αγγελόπουλου και μια από τις καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. 10/10.
 
<Χωρίς Τίτλο> - kostas_aigalew - Πεμ 09 Φεβ 2012 - 21:37
ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΑΙΝΙΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΚΑΘΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΗ 4/5
 
Legacy - mzarkado - Unverified - Κυρ 28 Ιαν 2007 - 02:15
Έγινε χαμος πριν την προβολη της ταινιας στο Φεστιβαλ Θεσσαλονικης 1975, μπροστα στα ταμεια του Κρατικου παρουσιασθηκε ο μεγαλυτερος αριθμος θεατων σε ολη την ιστορια του Φεστιβαλ. Πολλοι ηταν αυτοι που ξενυχτησαν μπροστα στις σκαλες το προηγουμενο βραδυ, ενω οσοι δεν καταφεραν να βρουν εισιτηριο σκαρφιστηκαν ο,τι τους περνουσε απο το μυαλο για να μπουν στη «ζουλα». Η αιθουσα ηταν τελικα ασφυκτικα γεματη με πολυαριθμους ορθιους θεατες που ειδαν υπομονετικα επι ενα 4ωρο την ταινια και ν’ αποθεωσουν στο τελος τον Αγγελοπουλο.
mzarkado
 
Legacy - Χρήστος Καλκάνης - Unverified - Σάβ 19 Μαϊ 2007 - 14:46
Γενικη κριτικη: Υπεροχος ο θιασος που κυμενεται στο ποιοτικο και πλεον γνωριμο υφος του Θεοδωρου Αγγελοπουλου. Η πολυβραβευμενη αυτη ταινια συγκαταλεγεται μεσα στις 100 καλυτερες ταινιες του παγκοσμιου κινηματογραφου και αγαπηθηκε τοσο στην Ελλαδα οσο και στο εξωτερικο.
Τα θετικα της: α)Υπεροχοι πρωταγωνιστες β)σε ολα σχεδον τα πλανα παρουσιαζονται υπεροχα τοπια της ελληνικης υπαιθρου γ)θεσπεσια μουσικη (ακορντεον).
Τα αρνητικα της: α)Τα αργα πλανα ισως κουρασουν την πλειοψηφια των θεατων(φαινομενο που συνανταται σε ολες τις ταινιες του Αγγελοπουλου), β)λιγοστο εως και ανυπαρκτο σεναριο(καθε 20 λεπτα ακουγεται και μια λεξη, ετσι για να μην ξεχνιομαστε) γ)η σχεδον τετραωρη διαρκεια της.
Αυτη ηταν η αποψη μου. Τα συμπερασματα δικα σας...
Χρήστος Καλκάνης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.