• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Rosetta (1999)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ροζέτα
- Γνωστό και ως:
Ροζέττα

Δραματική | 95' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 12 Νοε 1999
Διανομή: AMA Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 8.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/10   (8.05/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017

Το σινεμά των αδελφών Dardenne δεν είναι συναισθηματικά ευπρόσιτο, μα κρύβει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Η αισθητική ωμότητα της «Ροζέτας», ο άμεσος ρεαλισμός με αδιαφορία προς τη σαφή δραματουργία και τους γνώριμους κινηματογραφικούς κανόνες δεν κάνουν τον θεατή να νιώσει ευπρόσδεκτος. Τον κρατούν σε απόσταση από τον συναισθηματικό κόσμο της πρωταγωνίστριας, ακόμα κι αν σωματικά τον φέρνουν συχνά σε απόσταση αναπνοής. Κι όμως, το φιλμ εξακολουθεί να ανήκει καθαρά στο σινεμά χαρακτήρων. Η ευκαιρία συναισθηματικής ταύτισης με την ηρωίδα δε μας δίνεται όχι γιατί δεν μας ενδιαφέρει ως χαρακτήρας, αλλά γιατί η στιλιστικά «γυμνή» σκηνοθεσία των Dardenne την αντιμετωπίζει αυστηρά αντικειμενικά. Δε μας ταυτίζει μαζί της, δεν μας ζητά να συμπάσχουμε, να τη συμπαθήσουμε ή να τη λυπηθούμε. Η οριακά εμμονική προσκόλληση της κάμερας πάνω της την κάνει να φαντάζει περισσότερο σαν ένα πειραματόζωο, ένα αντικείμενο μελέτης, με εμάς να αποτελούμε τους παρατηρητές πίσω από το μικροσκόπιο.

Η Ροζέτα ποτέ δε θα ανοίξει τα κρυμμένα χαρτιά της. Αυτό που στην αρχή δεν καταλαβαίνουμε δεν θα εξηγηθεί. Απλά ο θεατής (που θέλει) θα εξοικειωθεί με αυτό. Αντί να εκλογικεύσει την εκκεντρικότητά της, θα πατήσει πάνω της για να προσπαθήσει να κατανοήσει το χαρακτήρα της. Κι αν αυτός δεν του είναι απόλυτα κατανοητός, δεν είναι ούτε και στην ίδια τη Ροζέτα. Αν υπάρχει ένας βασικός ανταγωνιστής στο στόρι, είναι μάλλον ο εαυτός της. Κάθε πράξη της, κάθε επιλογή της, κάθε έκφραση του δυσανάγνωστου αυθορμητισμού της αποτελούν μια πάλη διαφορετικών πτυχών του χαρακτήρα της. Εκεί είναι που βρίσκονται οι ουσιώδεις δραματικές συγκρούσεις του φιλμ. Κι είναι η εντυπωσιακή πολυπλοκότητα αυτών των αντιφάσεων, το γοητευτικό βάθος του χαρακτήρα τόσο αυτής όσο και δευτερευόντως του συναδέλφου της, Fabrizio Rongione (και φυσικά η συγκλονιστική ερμηνεία της Εmilie Dequenne), που χάρισαν στην ταινία την κινηματογραφική αξία της -και ένα Χρυσό Φοίνικα το 1999.

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




 
Legacy - squeeler - Unverified - Παρ 01 Απρ 2005 - 22:16
Αυτος ειναι στρατευμενος συνειδητοποιημενος κινηματογραφος: Η περιπετεια μιας κοπελας που ζητα τα αυτονοητα. Μαθημα στην Ευρωπη που αφηνει τα παιδια της να μαραζωνουν στην ανεργια. Μηπως δεν ειναι γυρισμενη με ηθοποιους αλλα με πραγματικους ανθρωπους με πραγματικα προβληματα; 9 στα 10
squeeler
 
Legacy - SITCOM - Unverified - Παρ 13 Οκτ 2006 - 20:52
Το στορυ της σπουδαιας αυτης ταινιας των αδερφων Νταρντεν (απ`το ασημο κινηματογραφικως Βελγιο) εχει ως αφετηρια μια σκηνη παλης.Η πρωτη γροθια στους ανυποψιαστους θεατες.Η συνεχεια θα ειναι ακομη πιο επωδυνη.Η ασφαλεια ενος εργοστασιου λοιπον προσπαθει να ξεφορτωθει μια απεγνωσμενη νεαρη(Ροζετα), της οποιας δεν ανανεωθηκε η συμβαση. Η διωγμενη κοπελα προχωρα στην αναζητηση μιας αλλης κανονικης δουλειας, για να ζησει μια φυσιολογικη ζωη. Τα πραγματα ομως δεν ειναι καθολου ευκολα, η αγορα εργασιας ειναι περιορισμενη και η ιδια ζει κατω απο αθλιες συνθηκες σε ενα τροχοσπιτο,μαζι με την αλκοολικη μητερα της. Για να ξεπερασει τις αντιξοοτητες ριχνεται στο κυνηγι οποιας θεσης βρεθει στο δρομο της,κανοντας πραγματικο πολεμο με προδοσιες και μαχες.
Η 18χρονη Ροζετα βρισκεται σε μια διαρκη κινηση.Παει κι ερχεται συνεχως.Σ`αυτη την αδιακοπη διαδρομη μεσολαβει ασταφτερη εθνικη οδος.Απο τη μια μερια αυτης, η μεγαλουπολη. Απο την αλλη, το δασος με τη Ροζετα και τη μανα της.Απ`την γειτονια των καταφρονεμενων,των εσχατων,των αποκληρων της ζωης η Ροζετα δρασκελιζει την εθνικη οδο αλλαζοντας τις φτηνες γαλοτσες της και φορωντας τα καλα της.Εδω κρυβεται η μεγαλη αλληγορικη δυναμη της ταινιας.Και εξηγουμαι.Τα καλα υποδηματα της Ροζετας ειναι ο περιβαλλον χωρος,η μεγαλουπολη,οι Βρυξελλες.Ο ομφαλος της Ευρωπαϊκης Ένωσης.Εκει που διαδραματιζεται η τραγωδια της Ροζετας.Απ` την αλλη οι γαλοτσες ειναι η φυσιολογικη ζωη. Δηλαδη οι στοιχειωδεις επιθυμιες ενος ανθρωπινου πλασματος. Να υπαρξει ως φυσιολογικος, κανονικος ανθρωπος. Αυτο το... απλο, το κατοχυρωμενο συνταγματικα. Δουλεια ψαχνει η Ροζετα.Πολυ δυσκολο.Το πιο...φυσικο που μπορει να συμβει στη ζωη της ειναι να πεσει στην αυτοταπεινωση και στον αυτοεξευτελισμο.Όμως το ενστικτο της Ροζετας δεν... πιπτει.Ειναι πολυ σκληρο για να πεθανει.Αντιδρα. Ουτε αλκοολ ουτε πορνεια ουτε ναρκωτικα ουτε τιποτε.Εχει οχυρωθει για τα καλα.Που και ποτε?Σ`ολη την παιδικη της ηλικια και που αλλου παρα μονο στην ιδια τη φυση,το δασος.
Η κατοικια της το τροχοσπιτο δηλαδη ειναι η φωλια της. Τα ψαρια απο το ποταμι ειναι το φαγητο της. Και η επιθεση ειναι η αμυνα της. Η Ροζετα σαν αλλο αγριμι της ζουγκλας πρεπει με νυχια και με δοντια να γινει «φυσιολογικη».Να ενταχθειστην "πολιτισμενη" πολη. Στο δασος η Ροζετα κερδιζει το φαΐ της απο τη φυση. Διατηρει την ψυχικη της καθαροτητα.Επιβιωνει.Ουτε μια στιγμη δεν διαπραγματευεται το σωμα της, την ψυχη της, την ηθικη της. Όμως στη μεγαλουπολη, στην οικονομικη φωλια της Ευρωπαϊκης Ένωσης, το ενστικτο της δεχεται συντριπτικο καταγμα.Η ζουγκλα της μεγαλουπολης ειναι απειρως ισχυροτερη απο την αυθεντικη ζουγκλα της φυσης.Ως φυσικο επακολουθο η Ροζετα αναγκαζεται να προδωσει το μοναδικο πλασμα που της συμπαραστεκεται και τη φιλοξενει!Για να κερδισει ενα φτηνο ποστο σε μια καντινα,"καταβροχθιζει" τον φιλο της. Η παρεμβαση της πολιτισμενης κοινωνιας των ανθρωπων ειναι ωμη και κανιβαλικη.Για να βρεις τροφη στην Ευρωπαϊκη Ένωση, πρεπει να μεταβληθεις σε κανιβαλο.Απιστευτο και ομως περα για περα αληθινο!
Οι Νταρντεν βαζουν το κοινωνικο σινεμα ξανα στο παιχνιδι.Με μια μινιμαλιστικη,Μπρεσονικη γραφη και με καμερα στο χερι, καρφωμενη στην καρδια, στα σπλαγχνα, στο κορμι, στην ανασα της 18χρονης Εμιλι Ντικεν, "καινε" τα αισθηματα και χτυπουν ανελεητα το ονειρο της «ελευθερης» κοινωνιας, «ελευθερων» ανθρωπων.Οι καυτες ανασες της Ροζετας πυρπολουν κυριολεκτικα τις αισθησεις των ανυποψιαστων θεατων.Εκει εφτασε ο δυτικος πολιτισμενος και οργανωμενος κοσμος.Ο θανατος σου η ζωη μου.Μια πραγματικη γροθια στο κεντρο της Ευρωπης.Και ολα αυτα για να προσευχομαστε το αυτονοητο οπως η Ροζετα "Βρηκα δουλεια, βρηκα φιλο, βρηκα μια φυσιολογικη ζωη. Καληνυχτα Ροζετα».Επιτελους να δει καποιος εφιαλτες στον υπνο του και να ιδρωσει οπως εγω οταν πρωτοειδα την ταινια.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ : 10/10

SITCOM
 
Legacy - citizenswt - Unverified - Κυρ 27 Ιαν 2008 - 01:34
Μινιμαλιστικη σκηνοθετικη βιρτουοζιτε απο τους αδερφους Νταρντεν,που συλαμβανουν το φυσικο και το αναγκαιο με εικονες ακατεργαστες,προσδιδοντας εναν σκληρο,ντοκιμαντεριστικο ρεαλισμο στην εξελιξη αυτης της αεναης φιλμικης οδυσσειας.Η Ροζετα,χαμενη σ`ενα φαυλο κυκλο επιβιωσης και εκπροσωπος τουτης της βαθια πολιτικης ταινιας,ειναι ενας χαρακτηρας που δε ζητα απλως να ερμηνευθει,αλλα πολυ περισσοτερο να βιωθει,οπως και η ιδια η ταινια που κρατα στη διαπασων τις αισθησεις σου ακομη και μετα το τελος της.
citizenswt
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.