• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22087
  • Αριθμός συν/τών: 758366
  • Πρόγραμμα 299 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Princess Bride (1987)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τρελές Ιστορίες Ερωτα και Φαντασίας
- Γνωστό και ως:
Ιστορίες Ερωτα και Φαντασίας

Παρωδία | 98' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 14 Οκτ 1988
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.04 %
Αξιολόγηση: 8.28/108.28/108.28/108.28/108.28/108.28/108.28/108.28/108.28/10   (8.28/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Είναι τόσο αληθινό όσο τα αισθήματα που νιώθεις.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


The Princess Bride (1987)

«Hello.My name is Inigo Montoya. You killed my father,prepare to die»

Ας αφήσουμε για λίγο τις σπλατεριές και τα ξεκοιλιάσματα-η στήλη σήμερα θα ασχοληθεί με ένα αγαπημένο και καλόκαρδο παραμύθι που έχει τα πάντα: Ξιφομαχίες, βασανιστήρια, τέρατα, αγαθούς γίγαντες (όχι τον Αργύρη Καμπούρη) και φυσικά μια, απαραίτητη, ιστορία πραγματικού και ανίκητου έρωτα.


Οι ήρωές μας είναι η Buttercup (Robin Wright) και το αγροτόπαιδο Westley (Cary Elwes), που ερωτεύονται τρελά και αληθινά. Ο Wesley βασικά είναι το παιδί για τα θελήματα, που δεν αντιλέγει ποτέ και μαγεμένος από την ομορφιά της Buttercup το μόνο που κάνει είναι να ψελλίζει πάντα «As you wish», κάτι που την σήμερον ημέρα θα τον είχε αφήσει μόνο, κουρέλι, αλκοολικό και με άδειο τραπεζικό λογαριασμό αλλά είπαμε, αυτό είναι παραμύθι. Δυστυχώς για το ερωτευμένο ζευγάρι, η άτιμη η φτώχια θα οδηγήσει τον Wesley στα καράβια και η Buttercup μένει πίσω, στηριγμένη στην υπόσχεση του ότι θα επιστρέψει («I will always come for you» «How can you be sure?» «This is true love.Think this happens every day?»).Δυστυχώς για την Buttercup, o Wesley πέφτει θύμα του τρομερού πειρατή Roberts και-μετά από πέντε χρόνια- αυτή επιλέγεται από τον πρίγκιπα Humperdinck για να γίνει η σύζυγός του. Εκεί κάπου τα πράγματα μπλέκονται, καθώς η Buttercup απαγάγεται από μια (αρκετά ερασιτεχνική) συμμορία που θέλει να χρησιμοποιήσει το επεισόδιο για να προκαλέσει πόλεμο μεταξύ δυο βασιλείων. Ποιος να είναι όμως ο μυστηριώδης μασκοφόρος που εμφανίζεται από το πουθενά για να τη σώσει;




Εντάξει, ξέρετε πολύ καλά ποιος είναι, αλλά όπως σε όλα τα παραμύθια (εδώ πρόκειται για ιστορία που ο παππούς Peter Falk διαβάζει στον άρρωστο εγγονό του) η πλοκή δεν στηρίζεται σε μυστήρια και το καλό θριαμβεύει πάντα. Ο Wesley, αφού υπερνικήσει την αντίσταση του Ισπανού δεξιοτέχνη ξιφομάχου Inigo Montoya (Mandy Patinkin), πιθανότατα στην πιο ιπποτική ξιφομαχία που έχουμε δει ποτέ, του τερατώδη Fezzik (ο μακαρίτης σταρ του κατς, Andre the Giant) και του εγκέφαλου της σπείρας Vizzini (Wallace Shawn) αποκαλύπτεται στην Buttercup και εμείς μαθαίνουμε ότι όχι μόνο δεν έπεσε θύμα του πειρατή Richard αλλά ανέλαβε και τη φίρμα σε franchise. Δυστυχώς για τον ίδιο δεν μπορεί να απολαύσει την χαμένη του αγάπη γιατί ο Humperdink (Chris Sarandon) εμφανίζεται και η Buttercup αναγκάζεται να υποσχεθεί ότι θα τον παντρευτεί προκειμένου να χαρίσει τη ζωή στον πειρατή Wesley.




Η ταινία του Rob Reiner ενδιαφέρεται μόνο να είναι ευχάριστη. Οι χαρακτήρες είναι συμπαθητικοί και οι ερμηνείες αβίαστες (αν και ενίοτε λίγο πομπώδεις, άλλωστε παρακολουθούμε παραμύθι). Οι οπαδοί του φιλμ επαναλαμβάνουν άπειρες ατάκες μιας και το σενάριο του William Goldman είναι χρωματιστό, με ευφάνταστες προσβολές (“Miserable vomitous mass!!”) και γλυκόπικρες ατάκες (“Love is pain. Everyone who says differently is selling something”), ενώ δε λείπουν οι κάπως πιο σκοτεινές εμπνεύσεις, όπως μια μηχανή βασανιστηρίων που κλέβει χρόνια ζωής. Το κεντρικό ζευγάρι είναι λαμπερό, με την πανέμορφη Robin Wright και τον Elwes που για μια φορά τουλάχιστον φαίνεται να είναι χαρισματικός σαν κλώνος του Errol Flynn, ενώ οι κακοί της υπόθεσης (Sarandon και Christopher Guest) είναι όπως ακριβώς πρέπει να είναι οι κακοί στα παραμύθια, δολοπλόκοι κομπλεξικοί και θρασύδειλοι. O Inigo Montoya εξελίσσεται σε αντάξιο συμπρωταγωνιστή, οδηγημένος από το αίσθημα της εκδίκησης για τον θάνατο του πατέρα του και αναζητώντας τον μυστηριώδη εξαδάκτυλο υπεύθυνο και ο Patinkin τον υποδύεται με ενέργεια, μπρίο και μία δόση μελαγχολίας. Ο συμπαθέστατος Andre the Giant, που πολλές φορές δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς λέει, φαίνεται απλά ευτυχισμένος που είναι στην ταινία ενώ στην σκηνή όπου δέρνεται με τον Elwes έχω την εντύπωση ότι κρατιέται για να μη χαμογελάσει από γνήσιο παιδικό ενθουσιασμό. Ενθουσιασμός που φαίνεται να διακατέχει και τον Reiner, που μπορεί να σκηνοθετεί λίγο πεζά, αλλά επιλέγει όμορφα σκηνικά και πάνω από όλα δίνει την απαραίτητη ελευθερία στους πρωταγωνιστές του.




Αν λοιπόν σας έχει συνεπάρει το κλίμα των ημερών, επωφεληθείτε από την ευαισθησία που για μια φορά επιδεικνύει η στήλη, αφήστε κάτω το Notting Hill και προτιμήστε το The Princess Bride. Αν το ταίρι σας δεν το εκτιμήσει, από εμένα έχετε το ελεύθερο να τον/την αποκαλέσετε Miserable Vomitous Mass.


Ταινία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Aν η στήλη τη γλιτώσει και δε βγει σε ροζ φόντο: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Θοδωρής Σαρλάς (This is...Cult - 14 Φεβρουαρίου 2005)


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.