• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 19 Αυγ 2009

Καλό Χειμώνα να έχουμε!




Που τον θυμήθηκε, θα πείτε, αυτός τον Χειμώνα; Πολύ απλά, μπαίνουμε επίσημα στη νέα περίοδο, 2009-2010, και με αυτήν κλείνουμε μια ολάκερη δεκαετία. Μη μου ανησυχείτε μόνο (μα, ποιος ανησύχησε;), θα σας κάνω εγώ αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας, αλλά υπομονή ως τον Μάρτιο που θα τις έχουμε δει όλες. Ελπίζω να κάνατε μπάνια, να πήρατε χρώμα, να μη τα πήρατε στο κρανίο γενικώς και να σας βρίσκω ορεξάτους για άφθονο σινεμά. Εντός Σεπτεμβρίου, θα έχουμε μπόλικα αφιερώματα με το τι ετοιμάζουν να φέρουν οι εταιρίες διανομής στην χώρα μας, ώστε να έχετε μια καλή ιδέα περί του τι μέλεσθαι σινέσθαι. Πριν πούμε για τις τρέχουσες ταινίες, ας κάνουμε μια αναφορά στο νέο Χάρι Πότερ και τον Ημίαιμο Πρίγκιπα του, επειδή μας έρχεται κάπως άναρχα την Τρίτη 25 Αυγούστου. Περισσότερα περί μαγείας, από βδομάδα…

Το σκορ της βδομάδας είναι Παλιές-Νέες 4-3. Όσοι παίξατε Άσο και over πήγατε ταμείο. Από τις νέες ταινίες, με άνεση ξεχωρίζει ο νέος Tarantino, γιατί, όπως και να το κάνουμε, ένας νέος Tarantino είναι πάντα γεγονός. Κάπως άδοξοι οι Άδωξοι Μπάσταρδη (συγχωρήστε μου την ορθογραφία, φταίει ο υπολοχαγός), αλλά έχει τα συστατικά που ενθουσιάζουν τους φαν του πρώην βιντεοκλαμπά δημιουργού. Εγώ θα του συμβούλευα κάτι άλλο να αγοράσει… να ανανεωθεί ή καλύτερα ακόμα να επιστρέψει στο σκηνοθετικό ύφος των πρώτων του ταινιών. Τώρα, αναλώνεται στο να αντιγράφει, από το να παράγει. Καταπληκτικός αντιγραφέας, αλλά πάντα το ορίτζιναλ είναι που κάνει τη διαφορά.

Εγώ δεν έχω κάποιο πρόβλημα με την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, πέρα που μπαίνουμε σε έξοδα. Με την κυρία Vardalos έχω αρχίσει φέτος να έχω, αφού με το Μισώ την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου με έβγαλε από τα ρούχα μου. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο, γιατί ήδη έχω ρίξει το θαψιματάκι μου επί της κριτικής και από την άλλη είναι κρίμα να φερόμαστε σε μια γυναίκα με ελληνικό αίμα… όπως μας φέρεται αυτή! Ο τεράστιος, ο ασύγκριτος, ο μοναδικός Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα (ναι, είμαι οπαδός της Μπιανκοσελέστε) είναι το βασικό θέμα τού ντοκιμαντέρ Μαραντόνα από την Αργεντινή. Πάρτε τα κασκόλ και πανηγυρίστε…

Οι τέσσερις επανεκδόσεις είναι σκέτη απόλαυση. Λέω να τις πάρω αντίστροφα, χρονικά. Ο Κανόνας του Παιχνιδιού τού μεγάλου Jean Renoir είναι η σπάνια ευκαιρία που σας δίνεται ώστε να θαυμάσετε τις πηγές του κινηματογράφου. Ντελικάτο, περίτεχνο, σκέτο διαμάντι. Το Ένας Άντρας και μια Γυναίκα είναι χωρίς αμφισβήτηση η καλύτερη ταινία του Claude Lelouch. Εγώ θα έθετα υπό κάποια αμφισβήτηση τον Lelouch γενικώς, αλλά μονάχα να κλείσετε τα μάτια σας και να ακούτε την μουσική του Francis Lai, αρκεί και περισσεύει. Και πάμε στο Χρήμα του Robert Bresson. Είδαμε πρόσφατα τον Πορτοφολά (δεν τον είδατε; κακώς!), ας δούμε και το εντυπωσιακό κύκνειο άσμα του δημιουργού. Παρακολουθήστε το με παρέα, γιατί είναι τροφή για μπόλικη κουβέντα περί εγκληματικής ψυχοσύνθεσης. Τέλος και αρχή, το Τσάι στη Σαχάρα του Bernardo Bertolucci, το άτυπο κύκνειο άσμα του Ιταλού, αφού έκτοτε μας έχει πήξει στην μετριότητα. Ταινία που λατρεύεις, ταινία που μισείς, ταινία που πρέπει να δεις.

That`s all, folks, για αυτή την εβδομάδα. Για τους φαν του Alfred Hitchcock, συνιστώ να κάνετε μια νέα βόλτα από την cine-φιλμογραφία του, αφού έπεσε επιμέλεια μεγατόνων. Να μη κάνουμε κι εμείς «επανεκδόσεις»;



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.